ทาฮาเริ่มต้นเส้นทางอาชีพนักฟุตบอลเยาวชนกับสโมสรซามาเลกในปี 1925 เขาอายุ 18 ปีเมื่อได้ลงเล่นเกมแรกให้กับทีมชุดใหญ่ในฤดูกาล 1928–29 และพาทีมซามาเลกคว้าแชมป์ไคโรลีก ฤดูกาล 1928–29 ได้ในฤดูกาลแรกของเขา

ในสโมสรซามาเลก ทาฮาได้เล่นในช่วงพีคของอาชีพค้าแข้งร่วมกับนักเตะรุ่นเก๋าชาวอียิปต์อย่างโมฮาเหม็ด ลาติฟ , ฮุสเซน เฮกาซี , เอล-ซายิด อาบาซาและอิสมาอิล ราอาฟัตเขาทำประตูแรกได้ในศึกดาร์บี้แมตช์แห่งกรุงไคโรในฤดูกาล 1929–30 ในปี 1931 ทาฮาได้ย้ายไปร่วมทีมคู่ปรับตลอดกาลอย่างอัล อาห์ลี อย่างไม่คาดคิด เขาเล่นให้กับทีมนี้สองฤดูกาลจนถึงปี 1933 จากนั้นเขาก็ย้ายกลับมาซามาเลกและเล่นจนจบอาชีพค้าแข้ง^{[ 5 ]}ทาฮาทำประตูได้มากกว่า 100 ประตูให้กับซามาเลก เขาคว้าแชมป์ลีกไคโรกับซามาเลกได้ 7 สมัย (1928–29, 1929–30, 1933–34, 1939–40, 1940–41, 1943–44, 1944–45) แชมป์ ถ้วยอียิปต์ 5 สมัย ( 1935 , 1938 , 1941 , 1943 , 1944 ) และแชมป์คิงฟูอัดคัพ 2 สมัย (1934, 1941) เขาเป็นกัปตันทีมซามาเลกในช่วงต้นทศวรรษ 1940 และเป็นผู้ที่ชู ถ้วยแชมป์ฟุตบอล ถ้วยอียิปต์ในปี 1944ซึ่งนัดชิงชนะเลิศครั้งนั้นเป็นแมตช์ประวัติศาสตร์ที่ซามาเลกเอาชนะอัลอาห์ลีด้วยสกอร์สูงสุด 6-0 ซึ่งเป็นสกอร์ที่มากที่สุดในประวัติศาสตร์ของนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลถ้วยอียิปต์และในประวัติศาสตร์ของ ดาร์บี้แม ตช์แห่งกรุงไคโร

เขาเป็นผู้ทำประตูได้อย่างมากมาย เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาลอันดับสองของการแข่งขันดาร์บี้แมตช์ไคโรด้วย 15 ประตู และเป็นผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาลของซามาเลกในการแข่งขันดาร์บี้ด้วย 12 ประตู เขาเปลี่ยนตำแหน่งและเล่นเป็นกองหลังในสามฤดูกาลสุดท้ายของอาชีพ หลังจากคว้าแชมป์ลีกไคโรฤดูกาล 1944–45 ทาฮาจึงเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพในปี 1945 ^{[ 6 ]}

ทาฮาลงเล่นเกมระดับนานาชาติครั้งแรกกับทีมชาติอียิปต์ในปี 1929 เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลโลกปี 1934และลงเล่นในเกมของอียิปต์ในรอบแบ่งกลุ่ม

ทาฮาเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่เข้าร่วม การแข่งขันโอลิมปิก ที่เบอร์ลิน ใน ปี 1936และอยู่ในรายชื่อผู้เล่นตัวจริง เขาเล่นให้กับประเทศของเขาจนถึงปี 1940 เนื่องจากไม่มีการแข่งขันอย่างเป็นทางการเนื่องจากการระบาดของสงครามโลกครั้งที่สอง^{[ 7 ]}