ชื่อประเทศบราซิลเป็นชื่อย่อของTerra do Brasil ("ดินแดนแห่งบราซิล") ซึ่งหมายถึง ไม้ บราซิลชื่อนี้ถูกตั้งขึ้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 16 ให้กับดินแดนที่ให้เช่าแก่กลุ่มพ่อค้าที่นำโดยเฟอร์นาโอ เด โลโรนาเพื่อใช้ประโยชน์จากไม้บราซิลในการผลิตสีย้อมไม้สำหรับอุตสาหกรรมสิ่งทอของยุโรป

คำว่าไม้บราซิลในภาษาโปรตุเกส คือ pau-brasilซึ่งมาจากpau ("ไม้") และbrasa ("ถ่านไฟ") โดยคำหลังหมายถึงสีย้อมสีแดงสดที่สกัดได้จากต้นไม้ คำว่าbrasaมาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณbrese ("ถ่านไฟ, ถ่านที่กำลังลุกไหม้") ^{[ 1 ]}

ตามประเพณี ก่อนการล่าอาณานิคม ชื่อดั้งเดิมของดินแดนนี้คือชื่อที่ชนพื้นเมือง ในท้องถิ่นตั้งให้ คือพินโดรามา ( ภาษาตูปีแปลว่า "ดินแดนแห่งต้นปาล์ม ") ^{[ 2 ]}อย่างไรก็ตาม การแปลคำว่า "ดินแดนแห่งต้นปาล์ม" อย่างถูกต้องในภาษาตูปี คือ พินโดเตทามาหรือพินโดเรทามา ซึ่งแสดงให้เห็นว่า พินโดรามาอาจเป็นคำที่เพี้ยนไปในภายหลังจากคำดั้งเดิม^{[ 3 ]}พินโดรามาอาจหมายถึงเฉพาะบริเวณชายฝั่งเท่านั้น เนื่องจากคำว่าทาปูอิเรทามาหรือทาปูอิเตทามา ("ดินแดนแห่งศัตรู ") ถูกใช้โดยชาวตูปีเพื่ออ้างถึงพื้นที่ภายใน ซึ่งในขณะนั้นส่วนใหญ่เป็นที่อยู่อาศัยของชาวเจ^{[ 4 ]}

ดินแดนที่ต่อมากลายเป็นประเทศบราซิลนั้น เดิมทีถูกเรียกว่าIlha de Vera Cruz ("เกาะแห่งไม้กางเขนแท้ ") โดยกัปตันชาวโปรตุเกสPedro Álvares Cabralเมื่อชาวโปรตุเกสค้นพบดินแดนนี้ในปี ค.ศ. 1500 ซึ่งน่าจะเป็นการให้เกียรติแก่เทศกาลแห่งไม้กางเขน (3 พฤษภาคม ตามปฏิทินพิ liturgical ) ชื่อนี้พบได้ในจดหมายสองฉบับ ฉบับหนึ่งเขียนโดยPero Vaz de Caminha อีกฉบับ หนึ่งเขียนโดย Mestre João Farasทั้งสองฉบับเขียนขึ้นในระหว่างการขึ้นฝั่งของ Cabral และส่งไปยังลิสบอนโดยผู้ส่งสาร (ไม่ว่าจะเป็นAndré GonçalvesหรือGaspar de Lemosบันทึกขัดแย้งกัน) ^{[ 5 ]}

เมื่อผู้ส่งสารเดินทางมาถึงลิสบอน ชื่อเมืองก็ถูกเปลี่ยนเป็นTerra de Santa Cruz ("ดินแดนแห่งไม้กางเขนศักดิ์สิทธิ์") อย่างรวดเร็ว ซึ่งต่อมากลายเป็นชื่ออย่างเป็นทางการในบันทึกของโปรตุเกส (เมื่อเดินทางกลับโดยเลียบชายฝั่ง ผู้ส่งสารคงตระหนักได้ว่าบราซิลไม่ใช่เกาะอย่างแน่นอน) พ่อค้าชาวอิตาลีในลิสบอนที่สัมภาษณ์ลูกเรือที่เดินทางกลับมาในปี 1501 ได้บันทึกชื่อเมืองนี้ไว้ว่าTerra dos Papagaios ("ดินแดนแห่งนกแก้ว ") ^{[ 6 ]}

นักเดินเรือชาวฟลอเรนซ์อเมริโก เวสปุชชีเข้าร่วมคณะสำรวจของโปรตุเกสในปี 1501 เพื่อทำแผนที่ชายฝั่งของบราซิล ไม่นานหลังจากกลับมายังลิสบอน เวสปุชชีได้เขียนจดหมายที่มีชื่อเสียงถึงอดีตนายจ้างของเขาลอเรนโซ ดิ ปิแอร์ฟรานเชสโก เด เมดิชีโดยอธิบายว่าแผ่นดินบราซิลเป็นทวีปและเรียกมันว่า " โลกใหม่ " จดหมายของเวสปุชชีได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกราวปี 1503 ภายใต้ชื่อMundus Novusและกลายเป็นปรากฏการณ์ทางการพิมพ์ในยุโรป

ในปี ค.ศ. 1507 จดหมายของเวสปุชชีได้รับการตีพิมพ์ซ้ำในหนังสือชื่อCosmographiae Introductioซึ่งจัดพิมพ์โดยสถาบันวิชาการของเยอรมัน และในเล่มยังมีแผนที่ที่มีชื่อเสียงของมาร์ติน วัลด์ซีมุลเลอ ร์ ซึ่งระบุ ชื่อแผ่นดินบราซิลว่าอเมริกาข้อความประกอบที่เขียนโดยมัทธิอัส ริงมันน์ ผู้ช่วยของเขา ระบุว่า "ข้าพเจ้าไม่เห็นว่าใครจะมีสิทธิ์คัดค้านการเรียกส่วนนี้ตามชื่อของอเมริคัส ผู้ค้นพบและเป็นผู้ฉลาดหลักแหลม"

ในทำนองเดียวกัน แผนที่ของนักทำแผนที่ชาว Genoese Visconte Maggioloลงวันที่ ค.ศ. 1504 บราซิลปรากฏว่าถูกกำหนดให้เป็นTera de Gonsalvo Coigo vocatur Santa Croxe ("ดินแดนแห่ง Gonçalo Coelho เรียกว่า Santa Cruz") ซึ่งมีการอ้างอิงถึงGonçalo Coelhoซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นกัปตันของคณะสำรวจการทำแผนที่ดังกล่าวในปี ค.ศ. 1501 (และแน่นอนว่าเป็นแผนที่ของ การติดตามผล 1503-04) ^{[ 7 ]}

ระหว่างปี ค.ศ. 1502 ถึง 1512 โปรตุเกสได้ให้เช่าดินแดนบราซิลแก่กลุ่มพ่อค้าในลิสบอน ที่นำโดย เฟอร์นาโอ เดอ โลโรนาเพื่อการแสวงหาผลประโยชน์ทางการค้า โลโรนาได้จัดตั้งกิจการขนาดใหญ่ตามแนวชายฝั่ง โดยเน้นการเก็บเกี่ยวไม้บราซิลไม้ชนิด นี้ให้ สีย้อมสีแดงเข้มคล้ายสีของถ่านที่กำลังลุกไหม้ และเป็นที่ต้องการอย่างมากในอุตสาหกรรมสิ่งทอของยุโรป ก่อนหน้านี้ต้องนำเข้าจากอินเดียด้วยค่าใช้จ่ายสูง คาดว่าโลโรนาเก็บเกี่ยวไม้บราซิลได้ประมาณ 20,000 ควินทัล ( ประมาณ 45 กิโลกรัม ) บนชายฝั่งบราซิลภายในปี ค.ศ. 1506 ในช่วงทศวรรษ ค.ศ. 1510 ชาวฝรั่งเศสจากท่าเรือผลิตผ้าในมหาสมุทรแอตแลนติกอย่างนอร์มังดีและบริตตานี เริ่มเดินทางมายังชายฝั่งบราซิลเป็นประจำเพื่อเก็บเกี่ยวไม้บราซิล (อย่างผิดกฎหมาย) เช่นกัน

ในสมัยของโลโรนญา ชื่อประเทศเริ่มเปลี่ยนไปเป็นเทอร์รา โด บราซิล ("ดินแดนแห่งบราซิล") และชาวบราซิล ก็ถูกเรียกขานว่า บราซิเลโรส แม้ว่านักวิจารณ์บางคนจะกล่าวอ้างว่า โลโรนญาซึ่งเป็นคริสเตียนใหม่ ( ชาวยิว ที่เปลี่ยนศาสนา ) อาจลังเลที่จะเรียกชื่อประเทศตาม สัญลักษณ์ ไม้กางเขนของคริสเตียนแต่ความจริงอาจเป็นเรื่องธรรมดามากกว่านั้น เป็นเรื่องปกติที่ชาวโปรตุเกสในศตวรรษที่ 15 และ 16 จะเรียกดินแดนห่างไกลด้วยสินค้าทางการค้ามากกว่าชื่อที่ถูกต้อง เช่น เกาะ มาเดราและชายฝั่งต่างๆ ของแอฟริกาตะวันตก ( ชายฝั่งเมเลเกตา ชายฝั่งไอวอรี่ ชายฝั่งทองคำชายฝั่งทาส)เป็นต้น บราซิลก็ทำตามแบบอย่างนั้น การเก็บเกี่ยวไม้บราซิลเป็นเป้าหมายหลักและมักจะเป็นเป้าหมายเดียวของผู้มาเยือนชาวยุโรปในบราซิลในช่วงต้นศตวรรษที่ 16 อย่างไม่ต้องสงสัย

เบาะแสแรกของชื่อใหม่พบได้ในแผนที่ Cantino (1502) ซึ่งอ้างอิงอย่างกว้างขวางจากการสำรวจทำแผนที่ในปี 1501 ป้ายกำกับRio D Brasil ("แม่น้ำบราซิล") ปรากฏอยู่ใกล้กับPorto Seguroซึ่งอยู่ทางใต้ของแม่น้ำ São Franciscoเกือบจะแน่นอนว่าเป็นตัวบ่งชี้ของแม่น้ำที่มีไม้บราซิลจำนวนมากอยู่ตามชายฝั่ง^{[ 8 ]}ป้ายกำกับดังกล่าวปรากฏซ้ำในแผนที่ฉบับต่อๆ มา (เช่นแผนที่ Canerioปี 1505)

การสรุปจากแม่น้ำนั้นไปยังแผ่นดินโดยรวมเกิดขึ้นในไม่ช้าDuarte Pacheco PereiraในEsmeraldo de Situ Orbis ของเขา (ประมาณ ค.ศ. 1506-09) ได้กล่าวถึงชายฝั่งทั้งหมดว่าเป็นterra do Brasil daleem do mar Ociano ("ดินแดนแห่งบราซิลที่อยู่เลยทะเลมหาสมุทร") ^{[ 9 ]}คำนี้ยังพบในจดหมายลงวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1512 จากAfonso de Albuquerqueถึงกษัตริย์ ซึ่งอ้างถึงแผนที่ของนักเดินเรือ ชาวชวา ซึ่งมีภาพของ " terra do brasyll " ^{[ 10 ]}แผนที่ปี ค.ศ. 1516 ของMartin Waldseemüllerได้ยกเลิก การกำหนดชื่อ อเมริกา ในครั้งก่อน และเรียกมันว่าBrasilia sive Terra Papagalli ("บราซิเลีย หรือดินแดนแห่งนกแก้ว") ^{[ 11 ]}การใช้คำนี้อย่างเป็นทางการครั้งแรกปรากฏขึ้นในปี 1516 เมื่อพระเจ้ามานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกสทรงแต่งตั้งกัปตันชาวโปรตุเกสคริสโตวาโอ ฌากส์เป็นgovernador das partes do Brasil ("ผู้ว่าการแห่งส่วนต่างๆ ของบราซิล") และอีกครั้งในปี 1530 เมื่อพระเจ้าจอห์นที่ 3ทรงแต่งตั้งมาร์ติม อฟอนโซ เดอ ซูซาเป็นกัปตันของกองเรือ "ซึ่งข้าพเจ้าส่งไปยังดินแดนบราซิล" ^{[ 12 ]}

ชื่อ ซานตาครูซ ("ไม้กางเขนศักดิ์สิทธิ์") ไม่ได้หายไปทั้งหมด ในแผนที่ปี 1527 ของวิสคอนเต มาจจิโอโลชื่อนี้ปรากฏขึ้นอีกครั้งในชื่อคู่ว่าTerre Sante Crusis de lo Brasil e del Portugal ("ดินแดนแห่งไม้กางเขนศักดิ์สิทธิ์ของบราซิลและโปรตุเกส") หลายปีต่อมา ในปี 1552 นักบันทึกเหตุการณ์โจเอา เด บาร์รอสบ่นเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงชื่อ บาร์รอสบันทึกไว้ว่า ก่อนที่เปโดร อัลวาเรส คาบราล จะจากไปในปี 1500 เขาได้สร้างไม้กางเขนขนาดใหญ่เป็นเครื่องหมายของดินแดน แต่ต่อมา เนื่องจากมีการนำไม้บราซิลมาจากดินแดนนี้ "ชื่อนี้ (บราซิล) จึงติดอยู่ในปากของผู้คน และชื่อซานตาครูซก็หายไป ราวกับว่าชื่อของไม้บางชนิดที่ใช้ย้อมผ้ามีความสำคัญมากกว่าไม้ที่ใช้ทำศีลศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดซึ่งทำให้เราได้รับความรอด โดยพระโลหิตของพระเยซูคริสต์ที่หลั่งลงบนไม้นั้น" บาร์รอสคร่ำครวญต่อไปว่าเขาทำได้เพียงเตือนผู้อ่านถึงความศักดิ์สิทธิ์ของชื่อเดิมและกระตุ้นให้พวกเขาใช้ชื่อนั้น เกรงว่าในวันพิพากษา “พวกเขาจะถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้บูชาไม้บราซิล” แทนที่จะเป็นผู้บูชาไม้กางเขนศักดิ์สิทธิ์ “เพื่อเกียรติของดินแดนอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ ขอให้เราเรียกมันว่าจังหวัด และกล่าวว่า 'จังหวัดไม้กางเขนศักดิ์สิทธิ์' ซึ่งฟังดูดีกว่าในหมู่ผู้มีวิจารณญาณมากกว่า 'บราซิล' ซึ่งถูกตั้งขึ้นอย่างหยาบคายโดยไม่พิจารณา และเป็นชื่อที่ไม่เหมาะสมสำหรับทรัพย์สินเหล่านี้ของราชวงศ์” ^{[ 13 ]}

นักบันทึกเหตุการณ์ชาวโปรตุเกสคนอื่นๆ ยืนยันเหตุผลของการเปลี่ยนแปลงนี้ เช่นFernão Lopes de Castanheda (ประมาณ ค.ศ. 1554) บันทึกไว้ว่า Cabral "ตั้งชื่อดินแดนนี้ว่า Holy Cross และต่อมาชื่อนี้ก็หายไปและกลายเป็นชื่อ Brasil แทน เนื่องจากชื่นชอบไม้บราซิล" ^{[ 14 ]}และDamião de Góis (ค.ศ. 1566) บันทึกไว้ว่า Cabral "ตั้งชื่อ Holy Cross ซึ่งปัจจุบัน (อย่างผิดพลาด) เรียกว่า Brazil เพราะไม้สีแดงที่มาจากที่นี่ ซึ่งพวกเขาเรียกว่า Brazil" ^{[ 15 ]}

คำเรียกร้องของ Barros ได้รับการตอบรับจากPedro Magalhães Gandavoซึ่งตั้งชื่อหนังสือประวัติศาสตร์ปี 1576 ของเขาว่า "Santa Cruz ซึ่งเรียกกันทั่วไปว่า Brazil" Gandavo เริ่มต้นด้วยคำอธิบายเกี่ยวกับชื่อ Brazil ที่ "คิดผิด" โดยกล่าวถึงที่มาของชื่อนี้จากไม้ย้อมสี "ซึ่งเรียกว่า brazil เพราะมีสีแดง คล้ายกับถ่านไฟ" แต่เขายืนยันที่จะใช้ชื่อ Santa Cruz ในส่วนที่เหลือของหนังสือ เพื่อ "ทรมานปีศาจ ผู้ซึ่งได้ทำงานและยังคงทำงานต่อไป เพื่อลบความทรงจำเกี่ยวกับไม้กางเขนศักดิ์สิทธิ์ออกจากหัวใจของมนุษย์" ^{[ 16 ]}

ความเชื่อมโยงกับการเก็บเกี่ยวไม้บราซิลยังพบได้ในคำเรียกชาวประเทศบราซิลด้วย ในภาษาโปรตุเกสผู้ที่อาศัยอยู่ในบราซิลเรียกว่าBrasileiroแต่กฎทั่วไปของภาษากำหนดให้ใช้คำต่อท้าย-eiroเพื่อบ่งบอกถึงอาชีพ มากกว่าที่จะบ่งบอกถึงผู้ที่อาศัยอยู่ (ซึ่งมักใช้คำต่อท้าย-ano ) เทียบเท่ากับภาษาอังกฤษคือ คำต่อท้าย-erสำหรับอาชีพ (เช่น baker, shoemaker) และคำต่อท้าย-anสำหรับคำเรียกชาวประเทศ (เช่น Indian, American) หากปฏิบัติตามกฎนี้ ผู้ที่อาศัยอยู่ในบราซิลควรจะเรียกว่าBrasiliano ในภาษาโปรตุเกส แต่ในภาษาโปรตุเกส คำเรียกชาวประเทศบราซิลที่แตกต่างออกไปคือBrasileiro ซึ่งหมายถึง อาชีพ คำนี้ก็มีที่มาจากสมัยของ Loronha เช่นกัน เมื่อbrasileiroหมายถึง "คนตัดไม้บราซิล" ซึ่งเป็นอาชีพที่ ชาวพื้นเมือง Tupiบนชายฝั่ง ทำกันเป็นประจำ ชื่อของอาชีพนั้นถูกขยายความให้ครอบคลุมถึงประชากรทั้งหมดของประเทศนั้น ๆ

แม้ว่ารากของไม้บราซิลในบราซิล จะเป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป แต่ก็มีการโต้แย้งกันบ้างเป็นครั้งคราว หนึ่งในสมมติฐานทางเลือกคือชื่อนี้ตั้งตามเกาะในตำนานของบราซิล^{[ 17 ]}แผนที่เดินเรือในศตวรรษที่ 14 หลายฉบับระบุเกาะลึกลับที่เรียกว่าinsula brasil ใน มหาสมุทรแอตแลนติกเหนือซึ่งมักมีรูปร่างเป็นวงกลมและตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของไอร์แลนด์แม้ว่าแหล่งที่มาจะไม่แน่นอน แต่บางครั้งก็เชื่อกันว่าbrasil นี้ มาจากคำภาษาเซลติกbressซึ่งหมายถึง "อวยพร" และเกาะนี้มีชื่อว่าHy-Brasilหรือ "เกาะแห่งผู้ได้รับพร" ^{[ 17 ]}เกาะดังกล่าวอาจถูกกล่าวถึงในตำนานไอริชโบราณimmramaจากนั้นก็ถูกถ่ายทอดไปยังนิทานของชาวเรือ ก่อนที่จะถูกรวมเข้าไว้ในแผนที่โดยนักทำแผนที่ชาวอิตาลี เริ่มต้นด้วยแผนที่เดินเรือของAngelino Dalortoใน ปี 1325-30 ^{[ 18 ]}

อย่างไรก็ตาม คำว่า "brasil"ไม่ใช่การใช้เพื่อระบุเกาะในมหาสมุทรแอตแลนติกเพียงอย่างเดียว ตัวอย่างเช่นแผนที่โลกเมดิชี ปี 1351 ระบุเกาะbrasil สองเกาะ เกาะ หนึ่งตั้งอยู่บริเวณนอกชายฝั่งไอร์แลนด์ และอีกเกาะหนึ่งอยู่ใน หมู่เกาะอะโซ เรสในตำแหน่งเดียวกับเกาะเทอร์เซรา คำว่า brasil ในกรณีนี้อาจหมายถึง กลุ่ม ภูเขาไฟ ของเกาะ หรืออาจหมายถึง " เลือดมังกร" ซึ่งเป็นสีย้อมเรซินสีแดงที่มีค่าที่พบในเกาะนั้น นอกจากนี้ brasilยังใช้เพื่อระบุอารูบาในแผนที่โลกของคันติโน ด้วย

• รายชื่อที่มาของชื่อรัฐต่างๆ ในประเทศบราซิล
• ประวัติศาสตร์ของบราซิล
• วัฒนธรรมของบราซิล
• บราซิล

• อัลดริช, โรเบิร์ต (2007). ยุคแห่งจักรวรรดิ . นิวยอร์ก: เทมส์ แอนด์ ฮัดสัน อิงค์.