การทำให้เป็นพื้นเมือง
การทำให้เป็นภาษาพื้นเมืองคือกระบวนการที่ภาษาหนึ่งๆ เปลี่ยนแปลง ทางด้านเสียงรูปแบบไวยากรณ์ความหมายและรูปแบบการเขียนและได้รับผู้พูดภาษาพื้นเมืองรายใหม่ โดยแทบไม่มีผู้พูดภาษาพื้นเมือง เลย[ 1 ]สิ่งนี้เกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เมื่อภาษาที่สองที่พ่อแม่ที่เป็นผู้ใหญ่ใช้กลายเป็นภาษาพื้นเมือง ของลูกๆ การทำให้ เป็น ภาษาพื้นเมือง เป็นที่สนใจของนักภาษาศาสตร์โดย เฉพาะอย่างยิ่ง นักภาษาศาสตร์ ที่ศึกษาภาษาครีโอล ซึ่งภาษาที่สองที่เกี่ยวข้องคือภาษาพิดจิน
ก่อนหน้านี้นักวิชาการคิดว่าการทำให้เป็นภาษาพื้นเมืองเป็นเพียงการกลายเป็นฟอสซิล ของภาษาระหว่างกลาง ซึ่งเป็นขั้นตอนที่เกิดขึ้นระหว่างการเรียนรู้ภาษาที่สองของผู้เรียนที่ใช้กฎของภาษาแรกของตนกับภาษาที่สอง อย่างไรก็ตาม การศึกษาล่าสุดชี้ให้เห็นว่าการทำให้เป็นภาษาพื้นเมืองเป็นเพียงรูปแบบหนึ่งของการเรียนรู้ภาษา คำอธิบายหลายประการเกี่ยวกับ การกำเนิดของภาษา ครีโอลอาศัยการทำให้เป็นภาษาพื้นเมืองของภาษาพิดจินก่อนหน้านี้เป็นขั้นตอนในการบรรลุความเป็นภาษาครีโอล นี่เป็นความจริงสำหรับ แนวคิด ของ Hall (1966) เกี่ยวกับวงจรชีวิตของภาษาพิดจิน-ครีโอล เช่นเดียวกับทฤษฎีโปรแกรมชีวภาพทางภาษาของBickerton [ 2 ] [ 3 ]
มีตัวอย่างที่พิสูจน์ได้น้อยมากเกี่ยวกับภาษาครีโอลที่เกิดขึ้นจากการปรับภาษาพิดจินให้เข้ากับท้องถิ่นโดยเด็กๆ[ 4 ] [ 5 ]
ภาษาTok Pisinที่รายงานโดยSankoff & Laberge (1972) harvcoltxt error: no target: CITEREFSankoffLaberge1972 ( help )เป็นตัวอย่างหนึ่งที่สามารถสรุปเช่นนั้นได้จากการสังเกตทางวิทยาศาสตร์[ 4 ]ตัวอย่างค้านคือกรณีที่เด็กของ พ่อแม่ที่เป็นแรงงาน ต่างชาติที่พูดภาษาเยอรมันแบบพิเจนเรียนรู้ภาษาเยอรมันได้อย่างราบรื่นโดยไม่มี กระบวนการครีโอล [ 5 ]การวิเคราะห์ ปรากฏการณ์ ครีโอล อย่างกว้างขวาง เช่นArends, Muysken & Smith (1995) harvcoltxt error: no target: CITEREFArendsMuyskenSmith1995 ( help )ยอมรับในปัจจุบันว่าเป็นมาตรฐานแล้วว่าแผนการพิเจน-พื้นเมืองเป็นเพียงหนึ่งในคำอธิบายมากมายที่มีความถูกต้องทางทฤษฎีที่เป็นไปได้[ 6 ]นอกจากนี้ การเกิดขึ้นของภาษามือนิการากัวโดยไม่มีชุดสัญลักษณ์ที่กำหนดไว้ก่อนหน้านี้ทำให้เกิดคำถามใหม่เกี่ยวกับกระบวนการพื้นเมืองเอง
กลยุทธ์
นักวิชาการหลายท่านได้ตั้งข้อสังเกตว่า ผู้พูดภาษาใช้กลยุทธ์ที่เป็นที่ยอมรับกันดีอยู่ไม่กี่อย่างในกระบวนการทำให้เป็นภาษาประจำชาติ กลยุทธ์เหล่านี้ได้แก่ การสรุปกฎไวยากรณ์ และการถ่ายทอดลักษณะเด่นจากภาษาอื่นมาสู่ภาษาเป้าหมาย
การขยายกระบวนการผลิต
กลยุทธ์หนึ่งที่เกิดขึ้นระหว่างกระบวนการปรับให้เข้ากับภาษาแม่คือการขยายคุณลักษณะทางไวยากรณ์ เสียง โครงสร้างประโยค และความหมายของภาษาต้นฉบับ[ 1 ]แตกต่างจากการสรุปกฎไวยากรณ์ที่ผิดพลาด พบว่ากรณีของการสรุปกฎไวยากรณ์ที่ผิดพลาดในกระบวนการปรับให้เข้ากับภาษาแม่นั้นเป็นการขยายกระบวนการที่พบในภาษาอังกฤษที่เป็นที่ยอมรับกันดี
- ฟิลิปปินส์ อังกฤษ : เขามีกระเป๋าเดินทาง หลาย ใบ[ 7 ]
- ชาวกานา : ฉันสูญเสียเฟอร์นิเจอร์ ทั้งหมด และทรัพย์สินมีค่ามากมาย[ 8 ]
จากตัวอย่างที่กล่าวมาข้างต้น เราจะสังเกตได้ว่า วิธีการทำให้คำนามเป็นพหูพจน์โดยการเติม -s นั้น ได้ถูกขยายไปใช้กับคำที่ปกติแล้วไม่รับคำต่อท้ายนี้ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกันหรือแบบอังกฤษ รวมถึงในภาษาอังกฤษสำเนียงท้องถิ่นอื่นๆ ด้วย
การสรุปกฎไวยากรณ์นี้ถูกตีความว่าคล้ายคลึงกับกระบวนการสรุปเกินจริงในการเรียนรู้ภาษาที่สอง หรือการแทรกแซงของภาษาแม่ อย่างไรก็ตาม มีการโต้แย้งว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ข้อผิดพลาด แต่เป็นกระบวนการทางไวยากรณ์ที่เกิดขึ้นในจิตใจของผู้พูด[ 1 ]
การถ่ายโอนคุณสมบัติจากภาษาอื่นๆ
เนื่องจากกระบวนการปรับตัวให้เข้ากับภาษาท้องถิ่นเกิดขึ้นในสถานการณ์ที่มีการติดต่อทางภาษาจึงมักมีการถ่ายทอดอิทธิพลระหว่างภาษาต้นแบบและภาษาพื้นฐานเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และจะมีการถ่ายทอดลักษณะเฉพาะจากภาษาหนึ่งไปยังอีกภาษาหนึ่งอย่างแน่นอน
การถ่ายโอนทางสัทศาสตร์
ในภาษาถิ่นที่กำลังพัฒนา ผู้พูดมักได้รับอิทธิพลอย่างมากจากลักษณะทางเสียงของภาษาแม่ของตนเอง องค์ประกอบอื่นๆ ของการพูด เช่นจังหวะการพูดความเร็ว และการเน้นเสียงก็ได้รับผลกระทบในทำนองเดียวกัน
- การขาดเสียงเสียดแทรกในภาษาอังกฤษแบบสิงคโปร์
สำหรับผู้พูดภาษาอังกฤษแบบสิงคโปร์ส่วนใหญ่ เสียง /θ/ และ /ð/ จะหายไปในกระบวนการปรับตัวให้เข้ากับภาษาพื้นเมือง และถูกแทนที่ด้วยเสียง /t, d/ ที่ต้นคำ และเสียง /f, v/ ที่ท้ายคำ[ 9 ]ปรากฏการณ์นี้ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในภาษาอังกฤษแบบนี้เท่านั้น แต่ยังพบได้ในภาษาอังกฤษหลายสำเนียงในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และแอฟริกาด้วย[ 1 ]เหตุผลหนึ่งก็คือ เสียงเหล่านี้ มีความโดดเด่นคือหายากในภาษาต่างๆ ดูตัวอย่างการถ่ายโอนเสียงในภาษาChavacano ด้าน ล่าง
- รูปแบบความเครียด
รูปแบบการเน้นเสียงในภาษาอังกฤษ แบบซิงลิช ก็แตกต่างจากภาษาอังกฤษแบบบริติชอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การเน้นเสียงของคำจะอยู่ที่พยางค์หน้า[ 10 ]
| ภาษาอังกฤษแบบบริติช | ภาษาอังกฤษสิงคโปร์ |
|---|---|
| เพื่อนร่วมงาน | เพื่อนร่วมงาน |
| อักขระ | อักขระ |
แผนภาพด้านบนแสดงตำแหน่งการเน้นเสียงในคำศัพท์ตามสำเนียงภาษาต่างๆ ส่วนของคำที่เขียนด้วยตัวพิมพ์ใหญ่แสดงถึงตำแหน่งการเน้นเสียง ตัวอย่างเช่น ในภาษาอังกฤษแบบสิงคโปร์ คำว่า "colleague" โดยทั่วไปจะเน้นเสียงที่พยางค์ที่สอง มากกว่าพยางค์แรก
การถ่ายโอนวาทกรรม
การผสมผสานของภาษาส่งผลให้เกิดการถ่ายทอดบรรทัดฐานทางวาทกรรมจากภาษาหนึ่งไปยังอีกภาษาหนึ่งด้วย
การเขียนแบบเป็นทางการในภาษาอังกฤษสำเนียงอังกฤษหรืออเมริกันให้ความสำคัญกับความตรงไปตรงมาโดยปราศจากสำนวนโวหารที่สวยหรู อย่างไรก็ตาม รูปแบบการเขียนภาษาอังกฤษแบบเป็นทางการในอินเดียนั้นมีลักษณะอ้อมค้อมและประดับประดาอย่างมาก ซึ่งได้รับอิทธิพลโดยตรงจากรูปแบบการพูดของภาษาพื้นเมืองต่างๆ ในอินเดียที่ให้ความสำคัญกับความอ้อมค้อมและการใช้สำนวนเฉพาะในงานเขียน แบบเป็นทางการ ตัวอย่างเช่น การ์ดเชิญงานแต่งงานนี้
ขอความกรุณาให้ท่านและครอบครัวเดินทางมาที่นี่ให้ทันเวลาเพื่อเข้าร่วมพิธีต่างๆ ที่เกี่ยวข้องทั้งหมด หากท่านประสงค์จะเชิญบุคคลอื่นจากทางท่าน โปรดแจ้งชื่อและที่อยู่ให้ทราบด้วย[ 11 ]
กระบวนการทำให้เป็นภาษาพื้นเมืองไม่ใช่เพียงกระบวนการทางภาษาศาสตร์เท่านั้น แต่ยังเป็นกระบวนการทางสังคมด้วย การถ่ายทอดลักษณะเด่นจากภาษาอื่น ๆ เข้าสู่ภาษาเป้าหมายอาจเกิดจาก 'การฝังรากทางวัฒนธรรม' ในกรณีของการทำให้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาพื้นเมือง ภาษาอังกฤษมักเป็นภาษาที่ใช้เพื่อการสื่อสารในชุมชนที่มีหลายภาษาและหลายเชื้อชาติ การถ่ายทอดลักษณะเด่นจากภาษาอื่น ๆ ไปสู่ภาษาเป้าหมายนี้เป็นรูปแบบหนึ่งของกลยุทธ์การขยายภาษา แต่มีลักษณะทางสังคมภาษาศาสตร์เข้ามาเกี่ยวข้อง ผู้พูดภาษาอังกฤษสำเนียงใหม่ ๆ เหล่านี้มักมองว่าการออกเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเป็นเครื่องหมายของอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม มากกว่าสิ่งที่จะต้องถูกต้องการออกเสียงเหล่านี้เป็นที่ยอมรับได้ ในทางตรงกันข้าม การเลียนแบบการออกเสียงภาษาอังกฤษแบบบริติชหรืออเมริกันอาจถูกมองว่าเป็นการหยิ่งยโสในสายตาของชุมชนผู้พูด
ภาษาหลากหลายรูปแบบที่ผ่านกระบวนการทำให้เป็นภาษาพื้นเมือง
หมู่เกาะโซโลมอน ปิจิน
ภาษา พิจินซึ่งเป็นภาษาแม่ของพวกเขาได้รับมาจากประชากรผู้ใหญ่ในเมืองโดยเด็กรุ่นหนึ่งที่เติบโตในเขตเมือง ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในความหลากหลายของภาษาพิจินที่พวกเขาได้รับ สามารถสังเกตเห็นการลดลงของความหลากหลายที่พบในภาษาพูดของพ่อแม่ของพวกเขาได้ ตัวอย่างเช่น กฎการคัดลอก สรรพนามในภาษาพิจินที่ปรับให้เข้ากับท้องถิ่นนี้ลดลง[ 12 ]
ชายกระโปรง
เอฟพี
นาโอ
สูงสุด
ชายกระโปรง
เอสพี
บอส
เจ้านาย
Hem nao hem bos.
FP TOP SP บอส
'เขาเป็นหัวหน้า'
ชายกระโปรง
เอฟพี
นาโอ
สูงสุด
บอส
เจ้านาย
Hem nao bos.
หัวหน้า FP TOP
'เขาเป็นหัวหน้า'
หลังจากลบคำสรรพนามประธานในประโยคแรกออกไปแล้ว คำสรรพนามนั้นก็จะกลายเป็นประธานของประโยค (ดังที่เห็นในประโยคที่สอง)
ชาวาคาโน
ผลจากการปรับตัวให้เข้ากับวัฒนธรรมท้องถิ่นของภาษาสเปนทำให้เกิดภาษาสเปนหลากหลายสำเนียงเฉพาะขึ้นมา ดังเช่นตัวอย่างเช่นภาษาชาวากาโนในฟิลิปปินส์และภาษาสเปนหลากหลายสำเนียงในอเมริกาใต้ การเปลี่ยนแปลงลักษณะเด่นปรากฏให้เห็นใน ระดับเสียง/สัทศาสตร์คำศัพท์โครงสร้างประโยค และการใช้งานทางภาษา
การเปลี่ยนแปลงทางสัทศาสตร์/สัทวิทยา
ภาษา Cavite Chabacano ซึ่งเป็นหนึ่งในภาษาถิ่นสเปนที่พูดกันในเมือง Cavite เป็นผลมาจากการติดต่อทางภาษาระหว่างภาษาสเปนเม็กซิกันและภาษาตากาล็อก Cavite บางครั้งยังคงรักษาการออกเสียง /h/ ของภาษาสเปนโบราณไว้ซึ่งเขียนไว้แต่ไม่ได้ออกเสียงในภาษาถิ่นสเปนร่วมสมัยส่วนใหญ่ อันเป็นผลมาจากอิทธิพลของภาษาสเปนเม็กซิกัน ตัวอย่างเช่นhablá 'พูด' สามารถออกเสียงได้ทั้งแบบมีหรือไม่มี /h/ ในตอนต้น[ 13 ]
รูปแบบการเน้นเสียงที่แตกต่างจากภาษาสเปนพบได้ใน Cavite Chabacano เนื่องมาจากความแปรผันทางภาษาถิ่นในภาษาตากาล็อก[ 14 ]
| ภาษาสเปน | ชาวาคาโน | การเคลือบเงา |
|---|---|---|
| เอลโลส | อิโลส | สรรพนาม3SG |
| โนโซโทรส | นิโซส | สรรพนาม1PL |
การเปลี่ยนแปลงทางคำศัพท์
มี การเปลี่ยนแปลงความหมายเกิดขึ้นในคำศัพท์ภาษาสเปนจำนวนมากที่เข้ามาในภาษา Cavite Chavacano อันเป็นผลมาจากการทำให้เป็นภาษาพื้นเมือง ตัวอย่างเช่นlenguajeในภาษาสเปนทั่วไปซึ่งหมายถึง 'รูปแบบการพูด' ได้เปลี่ยนไปเป็น 'ภาษาประจำชาติ' คำว่าcuidadoซึ่งหมายถึง 'ความระมัดระวัง' สามารถหมายถึง 'จะรับผิดชอบ' เมื่อรวมกับสรรพนามประธาน เช่นyo cuidao 'ฉันจะจัดการเอง' [ 15 ]
การเปลี่ยนแปลงทางไวยากรณ์
เนื่องจากอิทธิพลของภาษาตากาล็อก ภาษาชาเวกาโนในคาบิเตจึงใช้ รูปแบบ กริยา-ประธาน-กรรมซึ่งแตกต่างจากภาษาสเปนที่ใช้รูปแบบประธาน-กริยา-กรรม[ 16 ]
- สเปน: Ustedes enseñan a niños (SVO) para la escuela
- ภาษาอังกฤษ: พวกคุณทุกคนสอนเด็กๆ (SVO) ให้โรงเรียน
- Chavacano: Ta enseña ustedes na mga bata (VSO) สำหรับนาเอสคิวเอลา
ภาษามือนิการากัว
การเกิดขึ้นของภาษามือนิการากัว (NSL) ให้ข้อมูลเชิงลึกที่น่าสนใจเกี่ยวกับกระบวนการปรับตัวให้เข้ากับวัฒนธรรมท้องถิ่น NSL เป็นภาษาธรรมชาติที่สมบูรณ์แบบ พัฒนาขึ้นโดยเด็กหูหนวกชาวนิการากัวในขณะที่พวกเขาไม่มีภาษาของตนเอง NSL แตกต่างจากภาษาสเปน และไม่เกี่ยวข้องกับภาษามืออเมริกัน หรือ ภาษามืออื่นใด
เมื่อโรงเรียนของรัฐเปิดทำการในนิการากัวสำหรับเด็กหูหนวก ทางโรงเรียนสนับสนุนวิธีการพูดแทนการใช้ภาษามือ[ 17 ]อย่างไรก็ตาม ด้วยการรวมกลุ่มของเด็กหูหนวกจำนวนมาก พวกเขาได้คิดค้นภาษามือพื้นเมืองขึ้นมา ภาษามือของนิการากัวรุ่นแรกนั้นถูกเปรียบเทียบกับภาษาลูกผสมขั้นพื้นฐาน แต่ด้วยการเข้ามาของผู้พูดรุ่นเยาว์ในชุมชนภาษานี้ ภาษาจึงได้รับการปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้นในความคิดของผู้พูดรุ่นเยาว์เหล่านี้ ผู้พูดรุ่นเยาว์เหล่านี้ แม้จะมีพื้นฐานทางภาษาที่พื้นฐานและยากจน แต่ก็สามารถสร้างภาษาที่ซับซ้อนและสมบูรณ์ได้ มีการกล่าวกันว่า NSL เป็นผลผลิตของการทำให้เป็นภาษาพื้นเมือง หรือทฤษฎีโปรแกรมชีวภาพทางภาษาของ Bickerton [ 3 ]
การเกิดขึ้นของภาษามือพื้นเมือง (NSL) นั้นมีความพิเศษ เพราะเกิดขึ้นโดยปราศจากอิทธิพลของภาษาแม่และภาษาพื้นฐาน ซึ่งแตกต่างจากภาษาลูกผสมส่วนใหญ่ แต่มาจากระบบภาษามือที่ยังไม่พัฒนา ซึ่งวิวัฒนาการโดยผู้พูดภาษามือเอง สิ่งนี้ก่อให้เกิดคำถามที่น่าสนใจเกี่ยวกับการศึกษาเกี่ยวกับกระบวนการทางจิตใจของการปรับตัวให้เข้ากับภาษาพื้นเมือง