นิโคไล คิริอัค ควินเตสคู (21 กุมภาพันธ์ 1841 – 12 สิงหาคม 1913) เป็นนักภาษาศาสตร์ นักเขียนบทความ และนักแปลชาววาลลาเคียซึ่งต่อมาเป็น ชาว โรมาเนีย

เขาเกิดที่เมืองคราโยวาบิดาของเขาน่าจะเป็นชิริอัค ชินเตสคู ผู้ทำไร่บนที่ดินใกล้เคียงที่ได้รับเช่า ชิริอัคปรากฏชื่อในคำร้องในปี 1831 และอยู่ในสภาเมืองในปี 1848 ต่อมานิโคไลได้บรรยายตัวเองว่าเป็น "บุตรชายแห่งออลเตเนีย " ผู้ซึ่งเติบโตขึ้น "ในบรรยากาศที่เสริมสร้างความแข็งแกร่ง... ซึ่งโยอัน ไมโอเรสคูเคยทำงาน" เขาสำเร็จ การศึกษาจาก วิทยาลัยเซนต์ซาวาในบูคาเรสต์ [ ^{1 ]}และในปี 1861 ได้เดินทางไปเยอรมนี^{[ 2 ]}ที่นั่น เขาได้รับปริญญาด้านภาษาศาสตร์คลาสสิกจากมหาวิทยาลัยบอนน์และในปี 1867 ได้รับปริญญาเอกด้านวรรณคดีจาก^{มหาวิทยาลัย}เบอร์ลินในปีเดียวกันนั้น หลังจากกลับบ้าน เขาได้เป็นศาสตราจารย์ด้านภาษาศาสตร์คลาสสิกที่มหาวิทยาลัยยาซี ในปี พ.ศ. 2424 เขาได้ย้ายไปที่มหาวิทยาลัยบูคาเรสต์ [ ^{1 ] และ}เกษียณอายุจากตำแหน่งในปี พ.ศ. 2445 ^{[ 2 ]}เขาได้เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนฝึกหัดครูชั้นสูงของเมืองหลวงในปี พ.ศ. 2441 ^{[ 1 ]}ซึ่งดำรงตำแหน่งเพียงช่วงเวลาสั้นๆ^{[ 2 ]}ขณะที่อยู่ในเมืองยาซีควินเตสคูเป็นสมาชิกของสมาคมจูนิเมีย^{[ 1 ]}และมีส่วนร่วมในวารสารConvorbiri Literare ของสมาคม ^{[ 2 ]}แต่เกิดความขัดแย้งกับสมาชิกคนอื่นๆ เนื่องจากความไม่ลงรอยกันในเรื่องภาษาศาสตร์^{[ 1 ]} เขา ได้รับเลือกเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ของสถาบันโรมาเนียในปี พ.ศ. 2420 ^{[ 3 ]}และดำรงตำแหน่งเลขานุการของแผนกวรรณกรรม^{[ 1 ]}ภายในสถาบัน เขาเป็นสมาชิกของคณะกรรมการที่ได้รับมอบหมายให้เขียนพจนานุกรม และอีกคณะกรรมการหนึ่งที่ประชุมกันในปี พ.ศ. 2446 เพื่อกำหนดมาตรฐานการสะกดคำ^{[ 2 ]}กิจกรรมการเขียนของเขาเริ่มต้นเมื่อควินเตสคูเขียนบทกวีที่ยังไม่ได้รับการตีพิมพ์ในวัยหนุ่ม ต่อมาเขามุ่งเน้นไปที่การวิจารณ์วรรณกรรมจากมุมมองเชิงเปรียบเทียบ เขาเขียนบันทึกการเดินทาง และยังแปลEgmontของโยฮันน์ โวล์ฟกัง ฟอน เกอเธ่และDie Huldigung der Künsteของ ฟรี ดริช ชิลเลอร์ อีกด้วย ^{[ 1 ]}