กลุ่มภาษา พารานิโลติก (Paranilotic)เป็นกลุ่มภาษาที่เสนอโดยคาร์ล ไมน์โฮฟ (Carl Meinhof ) คาร์ล เลปเซียส (Karl Lepsius)ได้กำหนดให้ภาษาตระกูลไนโลติก (Nilotic)เป็นตระกูลภาษา โดยแบ่งออกเป็นสาขาตะวันตก ตะวันออก และใต้ ไมน์โฮฟเสนอว่ามีเพียงสาขาตะวันตกเท่านั้นที่เป็นภาษาไนโลติกอย่างแท้จริง ส่วนสาขาตะวันออกและใต้ ซึ่งเขาเรียกว่าไนโล-ฮามิติก (Nilo-Hamitic ) นั้น เป็นการผสมผสานระหว่างภาษาไนโลติก (ตะวันตก) และภาษาฮามิติก (โดยเฉพาะภาษาคูชิติก สมัยใหม่ ) โดยพิจารณาจากเชื้อชาติและปัจจัยอื่นๆ ที่ไม่ใช่ด้านภาษาศาสตร์โจเซฟ กรีนเบิร์ก (Joseph Greenberg ) ได้กลับไปใช้การจำแนกประเภทของเลปเซียสอีกครั้ง เพื่อพยายามขจัดการแบ่งแยกทางเชื้อชาติออกจากภาษาศาสตร์แอฟริกัน อย่างไรก็ตาม งานสำรวจที่มีอิทธิพลของทักเกอร์ (Tucker) และไบรอัน (Bryan) (1956, 1966) ได้นำข้อเสนอของไมน์โฮฟกลับมาใช้ใหม่ภายใต้ชื่อพารานิโลติก (Paranilotic ) และชื่อนี้ยังคงพบเห็นได้บ้าง โดยเฉพาะในงานที่ไม่เกี่ยวข้องกับภาษาศาสตร์ ภาษาศาสตร์สมัยใหม่ได้ละทิ้งแนวคิดของพารานิโลติก โดยมองว่าภาษาไนโลติกนั้นมีลักษณะคล้ายคลึงกับที่เลปเซียสเคยมอง คือมีสามสาขาที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน^{[ 1 ]}