เอกสาร แผ่นเดียว(一枚起請文, Ichimai-kishōmon )เป็นเอกสารที่เขียนโดยโฮเน็น ผู้ก่อตั้งนิกายพุทธศาสนาโจโดะชู ของญี่ปุ่น ซึ่งเป็นนิกาย สุขาวดีสองวันก่อนที่ท่านจะเสียชีวิต เอกสารนี้มีจุดประสงค์เพื่อสรุปคำสอนของโฮเน็นสำหรับคนรุ่นหลัง และทำหน้าที่เป็นพินัยกรรมสุดท้ายของท่าน เอกสารนี้เขียนขึ้นในวันที่ 23 ของเดือนจันทรคติ แรกของปี เคนเรียคุปีที่สอง(1212) และมีคำน้อยกว่า 300 คำ เอกสารนี้ยังคงถูกอ่านและท่องในพิธีกรรมของนิกายโจโดะชูเป็นประจำจนถึงทุกวันนี้^{[ 1 ]}

เอกสารฉบับนี้ยืนยันความเชื่อของโฮเน็นที่ว่า ในที่สุดแล้วสรรพสัตว์ทั้งหลายล้วนหลงผิดและไม่รู้ แต่ด้วยการมอบตนเองแด่พระอมิตาพุทธเจ้า และด้วยการสวดมนต์เนมบุตสึก็สามารถไปเกิดใหม่ในแดนสุขาวดีได้

ต้นฉบับภาษาญี่ปุ่น พร้อมการถอดเสียงเป็นอักษรโรมันมีดังนี้:

唐土我朝に、もろもろの智者達の、沙汰し申さなる観念の念にもあらず。また学問をして、念のこころを悟りて申す念仏にもあらず。ただ往生極楽のためにHA南無阿弥陀仏と申して、本たがいなく往生ซูรูぞと思い取りて申し外にHA別の仔細候わず。ただし三heart四修と申しことの候本な、皆決定して南無阿弥陀仏にて往生户ぞと思うなりちにこもり候本なり。この外に奥ふかし事を存ぜば、二尊のあわれみにฮะずれ、本願にもれ候本べし。念仏を信ぜん人、たとい一代の法をよくよく学しとも、一文不知の愚鈍の身になして、尼入道の無知のともがらに同じうして、知者のふるまいをせずしてただ一向に念仏すべし。証のために両手印をもってし。浄土宗の安heart起行この一紙に至極せり。源空が所存、この外に全く別義を存ぜず、滅後の邪義をふせがんがために所存をしRUし畢んぬ。

建暦二年正月二十三日 大師在御判

โมโรโคชิ วากาโช นิ, โมโรโมโระ โนะ ชิชาทาจิ โนะ, ซาตาชิ โมซารูรุ คานเน็น โนะ เน็น นิโมะ อาราซุ mata gakumon wo shite, nen no kokoro wo satorite mōsu nenbutsu nimo arazu. ทาดะ ōjōgokuraku no tame niwa, นะมูอามิดาบุตสึถึงโมชิเทะ, utagainaku ōjōsuru zoto omoitorite mōsu hoka niwa betsu no shisai sorawazu ทาดาชิ ซันจิน ชิชู ถึง โมสุโคโตะ โนะ โซโร วะ, มินะ เคตสึโจ ชิเทะ นามูอามิดาบุตสึ ไนท์ โอโจ ซูรุ โซโตะ โอโมอุจิ นิ โคโมริ โซโร นาริ โคโนโฮกะ นิ โอคุฟุคากิ โคโตะ วอ ซอนเซบะ, นิสัน โนะ อะตระหนักมิ นิ ฮาซูเระ, ฮงกัน นิ โมร์ โซโร เบชิ เนนบุตสึ โว ชินเซ็น ฮิโตะ วะ ทาโทอิ อิจิได โนะ โฮ โว โยคุโยกุ กาคุซูโตโมะ, อิจิมอน-ฟุจิ โนะ กุด้ง โนะ มิ นิ นาชิเทะ, อามะ นูโด โนะ มูอิ โนะ โทโมการะ นิ โอนาจิอุ ชิเทะ, ชิชะ โนะ ฟุรุไม โว เซสึ ชิเท ทาดะ อิคโค นิ เนนบุตสึ ซูเบชิ shō no tame ni ryōshuin wo mottesu. โจโดชู โนะ อันจิน คิเกียว, โคโนะ อิซชิ นิ ชิโกกุ เซริ เก็นคุ กะ โชซอน โคโนะ โฮกะ นิ มัตตาคุ เบตสึกิ โว ซอนเซซุ เมตสึโก โนะ จากิ โว ฟิวกัน กา เชื่อง นิ โชซอน โว ชิรุชิ โอวันนุ

เค็นริอาคุ นิ เน็น โชงัทสึ นิจูซัน นิชิ ไดชิไซโกฮัน

เอกสารฉบับย่อฉบับภาษาอังกฤษมีดังต่อไปนี้: ^{[ 1 ]}

ในประเทศจีนและญี่ปุ่น พระอาจารย์และนักปราชญ์ทางพุทธศาสนาหลายท่านเข้าใจว่า การท่องเนมบุตสึคือการทำสมาธิอย่างลึกซึ้งถึงพระอมิตาพุทธเจ้าและแดนสุขาวดีอย่างไรก็ตาม ข้าพเจ้าไม่เข้าใจการ ท่อง เนมบุตสึในลักษณะนั้น การท่องเนมบุตสึไม่ได้มาจากการศึกษาและเข้าใจความหมายของมัน ไม่มีเหตุผลหรือสาเหตุอื่นใดที่จะทำให้เราเชื่อมั่นอย่างแท้จริงในการได้ไปเกิดในแดนสุขาวดีได้ นอกจาก การท่อง เนมบุตสึเอง การท่องเนมบุตสึและการเชื่อมั่นในการได้ไปเกิดในแดนสุขาวดีนั้น ย่อมก่อให้เกิดจิตสามประการ ( ซันจิน ) และสัมพันธภาพสี่ประการ ( ชิชู ) ขึ้นโดยธรรมชาติ หากข้าพเจ้ายังคงเก็บงำความรู้ที่ลึกซึ้งกว่าการท่อง เนม บุตสึ ธรรมดา ไว้ ข้าพเจ้าอาจมองไม่เห็นความเมตตาของพระศากยมุนีและพระอมิตาพุทธเจ้า และหลุดพ้นจากคำปฏิญาณดั้งเดิมของพระอมิตาพุทธเจ้าไปก็ได้ แม้ว่าผู้ที่เชื่อในเนมบุตสึจะศึกษาคำสอนที่พระศากยมุนีทรงสอนตลอดพระชนม์ชีพ พวกเขาก็ไม่ควรเสแสร้งและควรปฏิบัติเนมบุตสึ อย่างจริงใจ เช่นเดียวกับคนโง่เขลาที่ไม่รู้หนังสือ แม่ชี หรือผู้ที่ไม่รู้เรื่องพุทธศาสนา ข้าพเจ้าขอรับรองเอกสารนี้ด้วยลายมือของข้าพเจ้า วิถีแห่งจิตที่มั่นคง ( อันจิน ) ของนิกายโจโดะชูได้ถูกถ่ายทอดไว้อย่างครบถ้วนในที่นี้ ข้าพเจ้า เก็นคุ ไม่มีคำสอนอื่นใดนอกจากนี้ เพื่อป้องกันการตีความผิดหลังจากที่ข้าพเจ้าสิ้นชีวิต ข้าพเจ้าจึงทำพินัยกรรมฉบับสุดท้ายนี้ขึ้น วันที่ 23 มกราคม ปีที่สองแห่งรัชสมัยเคนริยากุ (1212)

มีข้อโต้แย้งบางประการเกี่ยวกับการแปลคำว่าama nyūdō (尼入道, "แม่ชีฝึกหัด")ซึ่งอาจเป็นการดูหมิ่นผู้หญิง แต่โดยทั่วไปแล้วจะถูกตีความจากมุมมองของความอ่อนน้อมถ่อมตน ไม่ใช่คุณความดี^{[ 2 ]}