บทกวีโอเนกิน ( ภาษารัสเซีย : онегинская строфа oneginskaya strofa ) บางครั้งเรียกว่า " บทกวีโซเน็ตของพุชกิน " หมายถึงรูปแบบบทกวีที่ได้รับความนิยม (หรือคิดค้นขึ้น) โดยกวีชาวรัสเซียอเล็กซานเดอร์ พุชกินผ่านนวนิยาย บทกวี เรื่อง ยูจีน โอเนกิน ที่เขียนขึ้นระหว่างปี 1825-1832 ผลงานส่วนใหญ่เขียนเป็นบทกวี แบบ ไอแอมบิกเทตรามิเตอร์โดยมีแผนผังสัมผัสแบบ โดยตัวอักษรพิมพ์เล็กแทนสัมผัสหญิง (เน้นเสียงที่พยางค์รองสุดท้าย) และตัวอักษรพิมพ์ใหญ่แทนสัมผัสชาย (เน้นเสียงที่พยางค์สุดท้าย)ตัวอย่างเช่น นี่คือบทแรกของโอเนกินที่แปลเป็นภาษาอังกฤษโดยชาร์ลส์ จอห์นสตัน : ${\displaystyle \mathrm {aBaBccDDeFFeGG} }$

ในบทกวีรัสเซียหลังสมัยของพุชกิน รูปแบบนี้ถูกนำไปใช้โดยนักประพันธ์ที่หลากหลาย เช่นมิคาอิล เลอร์มอนต อฟ , เวียเชสลาฟ อิวานอฟ , ยูร์กิส บัล ตรูไชติสและวาเลรี เปเรเลชินในประเภทต่างๆ ตั้งแต่บทกวี抒情สั้นๆ ไปจนถึงอัตชีวประวัติขนาดใหญ่ อย่างไรก็ตาม บทกวีโอเนกินนั้นสามารถจดจำได้ง่าย และถูกระบุอย่างชัดเจนว่าเป็นผลงานของผู้สร้าง และการนำไปใช้ในงานเขียนประเภทใดๆ ก็ตาม ย่อมกระตุ้นให้ตีความบทกวีนั้นๆ โดยพิจารณาจากภาพลักษณ์และโลกทัศน์ของพุชกินเป็นพื้นฐาน

บทละครเรื่อง "The Illusionists" ของJohn Fuller ในปี 1980 และ "The Nutcracker" ของ Jon Stallworthyในปี 1987 ใช้รูปแบบบทกวีนี้ และ นวนิยายเรื่อง The Golden GateของVikram Seth ในปี 1986 ก็เขียนขึ้นทั้งหมดด้วยบทกวีแบบ Onegin

บทกวีแบบ Onegin ยังถูกนำไปใช้ในนวนิยายร้อยกรองเรื่องEquinoxโดยนักเขียนชาวออสเตรเลียMatthew Rubinsteinซึ่งตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในหนังสือพิมพ์Sydney Morning Heraldและกำลังรอการตีพิมพ์อย่างเป็นทางการ; ในชีวประวัติในรูปแบบบทกวี เรื่อง Richard BurginโดยDiana Burgin ; ในนวนิยายร้อยกรองเรื่องJack the Lady KillerโดยHRF Keating (ชื่อเรื่องยืมมาจากบทหนึ่งในGolden Gateในรูปแบบบทกวี Onegin ที่คล้องจองกัน แต่ไม่ได้รักษาแบบแผนฉันทลักษณ์เสมอไป); ในบทกวีหลายบทของกวีชาวออสเตรเลียGwen Harwoodตัวอย่างเช่น ส่วนแรกของ "Class of 1927" และ "Sea Eagle" (บทแรกใช้โทนแบบไบรอนิกที่ตลกขบขัน แต่บทที่สองปรับบทกวีให้เข้ากับอารมณ์แบบบทกวีที่เรียบง่าย ซึ่งเป็นหลักฐานที่ดีถึงความอเนกประสงค์ของรูปแบบนี้); และในนวนิยายร้อยกรองเรื่อง "Unholyland" โดย Aidan Andrew Dun นักเขียนชาวอังกฤษ Andy Croft ได้เขียนนวนิยายสองเรื่องในรูปแบบบทกวี Onegin คือGhost Writerและ1948แบรด วอล์คเกอร์ ใช้รูปแบบนี้ในนวนิยายขนาด สั้นเรื่อง Adam and Rosamond ในปี 2019 ซึ่งเป็นการล้อเลียนวรรณกรรมยุควิกตอเรีย ส่วนไมเคิล ไวน์กราด ใช้รูปแบบนี้ในนวนิยายเรื่อง Eugene Nadelmanในปี 2024 ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ในฟิลาเดลเฟียช่วงต้นทศวรรษ1980

รูปแบบบทกวีบางรูปแบบที่เขียนด้วยฉันทลักษณ์ไอแอมบิกเทตรามิเตอร์ในบทกวีของVladimír Holanโดยเฉพาะในบทกวี "První testament" ^{[ 1 ]}และ "Cesta mraku" ได้รับแรงบันดาลใจจากบทกวี Onegin อย่างแน่นอน

• Tetrameter.comเว็บไซต์ที่รวบรวมผลงานเขียนในรูปแบบฉันทลักษณ์สี่พยางค์โดยกวีหลายท่าน
  • เกี่ยวกับการแปล บทกวีEugene Onegin ของ วลาดิมีร์ นาโบกอฟซึ่งเขียนเป็นบทๆ ในชื่อ Onegin Stanzas
  • คัดสรรจากเดอะโกลเดนเกต