อ่าน 2 นาที
Operation Windmill
Operation Windmill (OpWml) was the United States Navy's Second Antarctica Developments Project, an exploration and training mission to Antarctica in 1947–1948.
Operation Windmill
Operation Windmill (OpWml) was the United States Navy's Second Antarctica Developments Project, an exploration and training mission to Antarctica in 1947–1948. This operation was a follow-up to the First Antarctica Development Project known as Operation Highjump (1946–1947). The expedition was commanded by Commander Gerald L. Ketchum, USN, and the flagship of Task Force 39 was the icebreaker USS Burton Island.
Missions during Operation Windmill varied including supply activities, helicopter reconnaissance of ice flows, scientific surveys, underwater demolition surveys, and convoy exercises. Malcolm Davis collected live animals, such as penguins and leopard seals, for zoological studies.[1]
The icebreaker USS Edisto (AG-89) sailed on 1 November 1947 for the Panama Canal to rendezvous with the Burton Island for the expedition.[2][3]
See also
External links
- Operation Windmill
 | บทความเกี่ยวกับประวัติศาสตร์การทหารของสหรัฐอเมริกา ชิ้นนี้ ยังไม่สมบูรณ์คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มข้อมูลที่ขาดหายไป |
สรุปเนื้อหา
ข้อมูลสำคัญจากบทความ
ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับ Operation Windmill
Operation Windmill (OpWml) was the United States Navy's Second Antarctica Developments Project, an exploration and training mission to Antarctica in 1947–1948.
See also
List of Antarctic expeditions Military activity in the Antarctic
External links
Wikimedia Commons has media related to Operation Windmill . Operation Windmill บทความเกี่ยวกับ ประวัติศาสตร์การทหารของสหรัฐอเมริกา ชิ้นนี้ ยังไม่สมบูรณ์คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มข้อมูลที่ขาดหายไป วี ที อี ดึงข้อมูลมาจาก " https://en.wikipedia.