ออปเปียน ( กรีกโบราณ : Ὀππιανός , ออปเปียนอส ; ละติน : ออปเปียนัส ) หรือที่รู้จักในชื่อออปเปียนแห่งอนาซาร์บุสแห่งคอรีคุสหรือแห่งซิลีเซีย เป็น กวีชาวกรีก-โรมัน ในสมัย ศตวรรษที่ 2 ในรัชสมัยของจักรพรรดิมาร์คุส ออเรลิอุสและคอมมอดุสซึ่งเป็นผู้ประพันธ์Halieuticaซึ่งเป็นมหากาพย์การสอนเกี่ยวกับการตกปลาจำนวนห้าเล่ม

ออปเปียนระบุว่าเขามาจาก 'เมืองของเฮอร์มีส' และ 'เมืองที่แหลมซาร์เปดอน' ^{[ 1 ]}ข้อมูลนี้ได้รับการเสริมด้วยข้อมูลจากชีวประวัติที่แนบมากับต้นฉบับยุคกลาง ซึ่งระบุว่าสถานที่เกิดของเขาคือซีซาเรีย (ปัจจุบันรู้จักกันในชื่ออนาซาร์บุส ) หรือคอริคัสในซิลิเซีย [ ^{2 ] หรือ}คอริคัสตามซูดาเมืองเหล่านี้ทั้งหมดอยู่ใน จังหวัด ซิลิเซียของโรมันซึ่งปัจจุบันอยู่ในตุรกีตอนใต้

เขาประพันธ์บทกวีเชิงสั่งสอนเกี่ยวกับเรื่องการตกปลา เป็นภาษา กรีก ใน รูปแบบฉันทลักษณ์ หกพยางค์ ชื่อว่า ฮาลิเอติกา ( Ἁλιευτικά , Halieutiká ) บทกวีนี้มีความยาวประมาณ 3,500 บรรทัด และอุทิศให้แก่จักรพรรดิมาร์คัส ออเรลิอุสและพระโอรสคอมโมดัสซึ่งบ่งชี้ว่าบทกวีนี้แต่งขึ้นในช่วงที่ทั้งสองพระองค์ครองราชย์ร่วมกัน (ค.ศ. 176-180)

บทกวีสอนเรื่องการล่าสัตว์ ในภายหลัง ชื่อ Cynegetica ( Κυνηγετικά , Kynēgetiká )ก็ถูกระบุว่าเป็นผลงานของ Oppian เช่นกัน ด้วยเหตุนี้ กวีนิรนามของบทกวีนี้จึงมักถูกเรียกว่าPseudo-Oppianหรือ Oppian แห่ง Apamea ^{[ 3 ]}นอกจากนี้ บทกวีสอนเรื่องการจับนกชื่อIxeutica ( Ἰξευτικά , Ixeutiká ) ซึ่งปัจจุบันเหลืออยู่เพียงในรูปแบบการถอดความแบบ ร้อยแก้ว ก็ถูกระบุว่าเป็นผลงานของ Oppian ในประเพณีการเขียนต้นฉบับเช่น กัน ปัจจุบันเชื่อกันว่า Ixeuticaบรรยายถึงผลงานที่แต่งโดย Dionysus ที่Suda กล่าวถึง ว่าเป็นผู้แต่งตำราเกี่ยวกับหิน ชื่อLithiaca ( Λιθιακά , Lithiaká ) คำอธิบายที่เป็นไปได้สำหรับการระบุว่าผลงานทั้งหมดเหล่านี้เป็นของออปเปียนก็คือ บทกวีสอนสามบทเกี่ยวกับการล่าสัตว์ การตกปลา และการล่าสัตว์ปีกนั้น ได้ถูกเผยแพร่ในบางช่วงเวลาในฐานะชุดสามบทที่เสริมกัน^{[ 4 ]}

ตามชีวประวัติที่ไม่ระบุชื่อที่แนบมากับต้นฉบับไบแซนไทน์ของHalieuticaบิดาของ Oppian ได้ทำให้Lucius Verus เพื่อนร่วมงาน ของMarcus Aurelius ไม่พอใจ เนื่องจากไม่ได้แสดงความเคารพต่อเขาเมื่อมาเยือนโรม จึงถูกเนรเทศไปยังมอลตา Oppian ซึ่งติดตามบิดาไปในการเนรเทศ ได้กลับมาหลังจาก Verus เสียชีวิต(ค.ศ. 169)และนำบทกวีของเขาไปถวาย Marcus Aurelius ซึ่งทรงพอพระทัยมาก จึงพระราชทานทองคำให้แก่ผู้แต่งทุกบรรทัด ทรงโปรดปรานเขา และทรงอภัยโทษให้แก่บิดาของเขา ต่อมา Oppian ได้กลับไปยังบ้านเกิดของเขา แต่เสียชีวิตด้วยโรคระบาดในเวลาไม่นานหลังจากนั้นเมื่ออายุเพียงสามสิบปี คนร่วมสมัยของเขาได้สร้างรูปปั้นเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา พร้อมด้วยจารึกซึ่งยังคงมีอยู่จนถึงปัจจุบัน ซึ่งประกอบด้วยคำไว้อาลัยต่อการเสียชีวิตก่อนวัยอันควรและคำสรรเสริญอัจฉริยภาพอันโดดเด่นของเขา^{[ 5 ]}

Halieutica ประกอบด้วยหนังสือห้าเล่ม ซึ่งสามารถแบ่งออกเป็นสองส่วน: เล่ม 1-2 อธิบายพฤติกรรมของปลาและสัตว์ทะเลอื่นๆ เล่ม 3-5 มีเทคนิคการจับปลาต่างๆ เนื้อหาของHalieutica ไม่เพียงพอที่จะใช้เป็นคู่มือปฏิบัติสำหรับการจับปลา แต่มนุษย์และสัตว์ที่อธิบายไว้ในงานมักดูเหมือนจะเป็นตัวอย่างของพฤติกรรมที่ดีและไม่ดี ปลาในHalieuticaถูกพรรณนาในลักษณะที่เหมือนมนุษย์ เนื่องจากพฤติกรรมของพวกมันโดยทั่วไปได้รับแรงจูงใจจากอารมณ์ต่างๆ เช่น ความเกลียดชัง ความรัก ความโลภ ความอิจฉา และมิตรภาพ ปลายังเป็นหัวข้อของการเปรียบเทียบแบบโฮเมอร์ อยู่บ่อยครั้ง ในหลายกรณี Oppian กลับเทคนิคของโฮเมอร์: ในขณะที่โฮเมอร์เปรียบเทียบวีรบุรุษในมหากาพย์กับสัตว์ การกระทำของสัตว์ในHalieuticaมักถูกเปรียบเทียบกับพฤติกรรมของมนุษย์ทุกประเภท^{[ 6 ]}

เนื้อหาของHalieuticaมีดังต่อไปนี้:

• เล่ม 1: หลังจากบทนำและการอุทิศผลงานแด่มาร์คัส ออเรลิอุสแล้ว ครึ่งแรกของผลงานประกอบด้วยรายชื่อสัตว์ทะเลชนิดต่างๆ เรียงตามถิ่นที่อยู่ ( Hal . 1.80-445) ครึ่งหลังอธิบายพฤติกรรมการสืบพันธุ์ของพวกมัน ( Hal . 1.446-797)
• เล่ม 2: หนังสือเล่มนี้อธิบายถึง 'การต่อสู้' ของปลา วิธีที่ผู้ล่าจับเหยื่อ และเทคนิคที่ปลาใช้เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกจับโดยปลาตัวอื่น
• หนังสือเล่มที่ 3: หนังสือเล่มนี้เริ่มต้นด้วยคำอธิบายเกี่ยวกับการเตรียมการสำหรับการทำประมง ( Hal . 3.29-91) จากนั้นก็อธิบายว่าปลาหนีรอดจากชาวประมงได้อย่างไร ( Hal . 3.92-168) ส่วนหลักของหนังสือเล่มนี้ประกอบด้วยเทคนิคต่างๆ ในการจับปลาโดยอาศัยความตะกละของปลา ( Hal . 3.169-528) ตามด้วยรายชื่อปลาที่สามารถจับได้เนื่องจากความก้าวร้าว และจบลงด้วย การจับปลา ทูน่า ( Hal . 3.529-648)
• หนังสือเล่มที่ 4: หัวข้อหลักของหนังสือเล่มนี้คือการจับปลาโดยการหลอกล่อความรักและความปรารถนาของปลา ( ฮาลาฮูม 4.1-449) ส่วนที่เหลือของหนังสือบรรยายถึงสิ่งอื่นๆ เช่น การทำให้ปลาหวาดกลัว ( ฮา ลา ฮูม 4.502-634) และการจับปลาด้วยยาพิษ ( ฮาลาฮูม 4.647-693)
• เล่ม 5: ในหลายๆ แง่ ถือเป็นบทสรุปอันยิ่งใหญ่ของHalieuticaเพราะสอนวิธีการจับสัตว์ทะเลขนาดใหญ่ที่สุด รวมถึงวาฬฉลามและโลมางานเขียนนี้จบลงด้วยส่วนที่กล่าวถึงผลลัพธ์อันร้ายแรงของการดำน้ำเก็บฟองน้ำ ( Hal . 5.612-680)

• Editio Princepsพร้อมการแปลภาษาละตินโดย Laurentius Lippiusฉบับ Aldineเมืองเวนิส 1517;
• ออปเปียนัส. Poetae alieuticon, sive de piscibus, libri quinq[ue] e graeco traducti และ Antonium Imperatorem [.], ผู้แต่ง Laurentio Lippio Collensi, ตีความ librorum quinq[ue] Oppiani C. Plinii Secundi naturalis historiae libri duo [.] de naturis piscipium, ใน altero vero de medicinis ex aquatilibus sive piscibus. Pauli item Iovii de piscibus liber unus [.], ฉบับแรกของ Johannes Caesarius, Strasbourg, Jacob Cammerlander, 1534;
• Oppiani de Venatione libri IV. , Parisiis apud Vascosanum , 1549;
• Oppiani Anazerbei de Piscatu Libri V., Venatione libri IV , Parisiis, 1555, apud Turnebum ;
• Oppiani Poetae Cilicis de Venatione lib. IV. เดอ Piscatu lib. V. , cum ตีความลาติน่า, แสดงความคิดเห็น และดัชนี rerum......สตูดิโอ และโอเปร่า Conradi Rittershusii, Lugduni Bat , 1597;
• โพเต้ เกรซ. veteres carmina heroici scriptores qui exstant omnes, apposita est eขอบเขตlatina การตีความ...... cura et recensione Iac เล็คติ, ออเรเลีย อัลโลบรอก. , 1606;
• Oppiani Poaeae Cilicis De venatione libri IV และ De piscatione libri V. cum paraphrasi graeca librorum de aucupio, greece et latine, curavit Joh. ก็อทล็อบ ชไนเดอร์ (2319);
• เอฟ.เอส. เลห์รส (1846)
• UC Bussemaker (สโชเลีย, 1849)
• ฟาเจน เอฟ. ออปเปียนัส. ฮาลิวติกา (เบอร์ลิน, 1999)

• ไดเปอร์และโจนส์ (1722, อ็อกซ์ฟอร์ด)
• เอ.วี. แมร์ (1928)

• หนังสือของออปเปียนเรื่อง "Halieuticks of the Nature of Fishes and Fishing of the Ancients in V. Books" แปลจากภาษากรีก พร้อมด้วยประวัติชีวิตและงานเขียนของออปเปียน และรายชื่อปลาของเขา (ค.ศ. 1722)
• โปเอแต บูโคลิซี และการสอน Theocritus, Bion, Moschus, Nicander, Oppianus, Marcellus de piscibus, Poeta de herbis , C. Fr. Ameis, FS Lehrs (ed.), Parisiis, บรรณาธิการ Ambrosio Firmin Didot, 1862, หน้า 1-126 .
• ผลงานของ Oppian แปลที่ Lacus Curtius
• ฉบับพิมพ์ปี 1776 ของชไนเดอร์ ซึ่งรวบรวมต้นฉบับภาษากรีกของ Cynegetica และ Halieutica รวมทั้งคำอธิบายความหมายของ Ixeutica พร้อมคำแปลภาษาละติน
• ฉบับพิมพ์ปี ค.ศ. 1813 ของต้นฉบับภาษากรีกดั้งเดิมของ Cynegetica และ Halieutica

สโคเลีย

• สโคเลียใน Theocritum Scholia และถอดความใน Nicandrum และ Oppianumคุณพ่อ Dübner, U. Cats Bussemaker (ed.), Parisiis, บรรณาธิการ Ambrosio Firmin Didot, 1849, หน้า 243-449 .