ปางเมิง
ปางเมิ่ง (เสียชีวิต ค.ศ. 30) เป็นแม่ทัพชาวจีนในสมัยราชวงศ์ซินและช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันออกเขาเกิดที่เมืองซานหยาง เมือง เหยี ยนโจว[ 1 ]
ชีวประวัติ
ในตอนแรกเขาสังกัดกองทัพเซี่ยเจียงแห่งกองทัพป่าเขียว ในปี ค.ศ. 23 เมื่อหลิวซวนขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเกิงซือ ปางเมิ่งได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ดูแลปศุสัตว์จี้โจว สังกัดเสี่ยกงแห่งซ่างซู่หลิง และเอาชนะแม่ทัพหลิวซิวในการรบกับหวังฉางแห่งเหอเป่ย ในปี ค.ศ. 24 หลิวซิวสังหารเสี่ยกง และปางเมิ่งก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของหลิวซิว[ 2 ]
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 25 หลิวซิวขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิกวงหวู่ และแต่งตั้งปางเมิ่งเป็นข้าราชบริพาร ปางเมิ่งเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตน ได้รับความไว้วางใจและเป็นที่รักของจักรพรรดิกวงหวู่ จักรพรรดิกวงหวู่ตรัสว่า "เจ้าสามารถประคองคนโดดเดี่ยวสูงหกฟุตได้ และปางเมิ่งก็เช่นกัน ที่สามารถประคองคนที่อาศัยอยู่ห่างออกไปร้อยไมล์ได้" จากนั้นจึงแต่งตั้งปางเมิ่งเป็นแม่ทัพผิงตี้[ 3 ]
ในวันที่ 28 กรกฎาคมกองพลตงเซียนแห่งค่ายเจ้าชายหลิวหยูจะหยุดพักและมอบหลานหลิง ( มณฑลตงไห่ ) ให้แก่ฮั่นตะวันออก ตงเซียนซิงปิงต้องการยึดหลานหลิงคืน และจักรพรรดิกวางหวู่ทรงสั่งให้ปางเมิ่งและไกหยานช่วยเหลือเบ็นซิว ตงเซียนเอาชนะปางเมิ่งและไกหยานได้ ส่งผลให้หลานหลิงตกเป็นของตงเซียน ภารกิจของปางเมิ่งล้มเหลว และเกิดบรรยากาศที่ไม่มั่นคงระหว่างปางเมิ่งและไกหยาน จักรพรรดิกวางหวู่ทรงออกพระราชกฤษฎีกาถึงไกหยานแทนปางเมิ่ง ปางเมิ่งคิดว่าไกหยานกระซิบกับจักรพรรดิกวางหวู่และเริ่มสงสัย ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 29 ปางเมิ่งสังหารซุนเมิ่งแห่งมณฑลฉู่ โจมตีไกหยาน และเข้าร่วมกับค่ายหลิวหยู[ 4 ]
เมื่อได้ยินเรื่องการก่อกบฏของปางเมิ่ง จักรพรรดิกวางหวู่ทรงพิโรธและตำหนิปางเมิ่งว่าเป็นโจรเฒ่า พวกที่สนับสนุนการกบฏจะต้องฟื้นคืนชีพ ปางเมิ่งถูกล้อมโดยกองบัญชาการตงผิง โดยได้รับการสนับสนุนจากซูเหมาแห่งกองทัพเหลียง กองทัพจักรพรรดิกวางหวู่จึงเอาชนะได้ ปางเมิ่งต่อสู้กับตงเซียนในมณฑลซานตง อู๋ฮั่นนำกองทัพฮั่นเข้าโจมตีและปางเมิ่งพ่ายแพ้ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 30 อู๋ฮั่นยึดตงของตงเซียน (กองบัญชาการตงไห่) ไล่ตามปางเมิ่งและตงเซียนไปยังกองบัญชาการตงไห่ และฮั่นจ้าน แม่ทัพของอู๋ฮั่นสังหารตงเซียน และเฉียนหลิงของฟางหยูเหรินฟันปางเมิ่ง ส่งไปประจานที่ลั่วหยาง[ 5 ] [ 6 ]
บรรณานุกรม
- 《หนังสือแห่งราชวงศ์ฮั่น》列传2•ปางเหมิง传、หลิวหยง传
- 《หนังสือราชวงศ์ฮั่นยุคหลัง》本紀1上จักรพรรดิ์กวางหวู่紀上
- กู่ปานและจ้าวปาน, 1955. ประวัติศาสตร์ราชวงศ์ฮั่นตอนต้น - เล่ม 3.
- หลี่ซือ. หนังสือราชวงศ์เหลียง เฉิน และเว่ย (ภาค 1)
- ราเฟ เดอ เครสปิญญี , 2006. พจนานุกรมชีวประวัติสมัยปลายราชวงศ์ฮั่นถึงสามก๊ก (ค.ศ. 23-220)