Paul Gustave Marie Camille Hazard ( ภาษาฝรั่งเศส: [azaʁ] ; 30 สิงหาคม 1878 ที่Noordpeene , Nord – 12 เมษายน 1944 ที่ปารีส) เป็นศาสตราจารย์และนักประวัติศาสตร์ความคิด ชาว ฝรั่งเศส

Hazard เป็นบุตรชายของครูโรงเรียน ตั้งแต่ปี 1900 เขาเข้าเรียนที่École Normale Supérieureในปารีส เขาได้รับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยซอร์บอนน์ในปี 1910 และมีชื่อเสียงจากวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกเรื่องLa Révolution française et les lettres italiennes (1910) ^{[ 1 ]}

ฮาซาร์ดเริ่มต้นอาชีพที่มหาวิทยาลัยลียงในปี 1910 โดยสอนวรรณคดีเปรียบเทียบในปี 1919 เขาเริ่มสอนที่มหาวิทยาลัยซอร์บอนน์ด้วย ในปี 1925 ฮาซาร์ดได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านวรรณคดีเปรียบเทียบที่วิทยาลัยแห่งฝรั่งเศสในปารีส ในช่วงปีเว้นปี ตั้งแต่ปี 1932 ถึง 1940 เขาเป็นอาจารย์พิเศษที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียในนิวยอร์ก ในช่วงทศวรรษ 1920 และ 1930 ฮาซาร์ดยังบรรยายที่โรงเรียนอื่นๆ ในอเมริกาด้วย เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกของสถาบันบัณฑิตแห่งฝรั่งเศสในปี 1940

หลังจากจบภาคการสอนที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียในปี 1940 ฮาซาร์ดได้เดินทางกลับไปยังฝรั่งเศสที่ถูกนาซี ยึดครองโดยสมัครใจ ในเดือนมกราคมปี 1941 เขาได้สอนหนังสือต่อที่ลียงและปารีส รวมถึงศึกษาเล่าเรียนด้วย ต่อมาในปีเดียวกันนั้น ฮาซาร์ดได้รับการเสนอชื่อให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีของมหาวิทยาลัยปารีสแต่ถูกนาซีปฏิเสธเนื่องจากไม่เหมาะสม เขาทำงานภายใต้สถานการณ์ที่ถูกบรรยายว่าโหดร้าย และเขียน หนังสือ เรื่อง European Thought in the Eighteenth Century เสร็จสมบูรณ์ ในปีที่เขาเสียชีวิต บทความเรื่องPour que vive l'âme de la France ( เพื่อให้จิตวิญญาณของฝรั่งเศสดำรงอยู่ ) ได้ตีพิมพ์ในวารสารลับFrance de demain

ฮาซาร์ดเสียชีวิตในปารีสเมื่อวันที่ 12 เมษายน 1944

Hazard ร่วมกับ Fernand Baldensperger ก่อตั้งวารสารRevue de littérature comparéeในปี 1921 ผลงานเขียนที่สำคัญของเขา ได้แก่Histoire illustrée de la littérature française (รวบรวมโดยJoseph Bédier , 2 เล่ม, 1923–24); Leopardi (1913); Lamartine (1926); Stendhal (1927); Don Quichotte (1931); และLes livres, les enfants et les hommes (1932) ( หนังสือ เด็ก และผู้ชายแปล 1944) ผลงานชิ้นสุดท้ายนี้ได้รับการอธิบายว่าเป็นบทวิเคราะห์อย่างละเอียดอ่อนเกี่ยวกับวรรณกรรมที่เขียนขึ้นสำหรับผู้อ่าน วัยเยาว์ หรือที่ผู้อ่านวัยเยาว์นำมาอ่าน ครอบคลุมทั่วยุโรปในหลายศตวรรษ ในหนังสือเล่มนี้ เขาเป็นคนแรกที่ชี้ให้เห็นว่า วรรณกรรม สำหรับเด็กใน ยุโรปเหนือเหนือกว่า ใน ยุโรปใต้

ปัจจุบัน Hazard เป็นที่รู้จักส่วนใหญ่จากผลงานสองชิ้น ชิ้นแรกคือLa Crise de la conscience européenne ( วิกฤตการณ์ทางจิตสำนึกของยุโรป ปี 1935 - 1680-1715 แปลเป็นภาษาอังกฤษปี 1952 ) ผลงานชิ้นนี้วิเคราะห์ความขัดแย้งระหว่าง ลัทธินีโอคลาสสิกในศตวรรษที่ 17 และอุดมคติเรื่องระเบียบและความสมบูรณ์แบบ กับแนวคิดของ ยุค เรือง ปัญญา

อีกงานหนึ่งคืองานเขียนชิ้นสุดท้ายที่เขาเขียนเสร็จสมบูรณ์La Pensée européenne au XVIIIème siècle, de Montesquieu à Lessing (1946) ( ความคิดของยุโรปในศตวรรษที่ 18 จาก Montesquieu ถึง Lessingแปลโดย J. Lewis May ในปี 1954 ^{[ 2 ] [ 3 ]} ) ซึ่งตีพิมพ์หลังมรณกรรมในปี 1946 งานชิ้นนี้เป็นการต่อยอดจากเนื้อหาที่กล่าวถึงในThe European Mindเห็นได้ชัดว่า Hazard ตั้งใจจะเขียนเล่มที่สามซึ่งจะเน้นไปที่ "มนุษย์แห่งความรู้สึก เราได้เริ่มต้นโครงการนั้นแล้ว วันหนึ่ง บางทีเราอาจจะเขียนให้เสร็จ วันหนึ่งsi vis suppeditatดังที่ชาวโรมันเคยกล่าวไว้" ( ความคิดของยุโรปในศตวรรษที่ 18หน้า xx) Hazard ไม่ได้มีชีวิตอยู่จนเขียนเสร็จ

• ริคูเปราติ, จูเซปเป้. "Paul Hazard e la Storiografia dell'Illuminismo.", [Paul Hazard และประวัติศาสตร์การตรัสรู้] Rivista Storica Italiana (1974) 86#2: 372-404
• บทความในสารานุกรมอิเล็กทรอนิกส์โคลัมเบียที่ Answers.com
• จากสารานุกรมบริแทนนิกา