ปีเตอร์ เดเมทซ์
เดเมตซ์ในปี 2012
เกิด	ปีเตอร์ เดเมทซ์ ( 21 ตุลาคม 1922 )21 ตุลาคม พ.ศ. 2465 ปราก ประเทศเชโกสโลวาเกีย
เสียชีวิต	30 เมษายน 2567 (30 เมษายน 2024)(อายุ 101 ปี)
อาชีพ	นักวิชาการ ผู้เขียน
องค์กรต่างๆ	มหาวิทยาลัยเยล

ปีเตอร์ เดเมตซ์(เกิด21 ตุลาคม 1922 – เสียชีวิต 30 เมษายน 2024) เป็นนักวิชาการชาวอเมริกันผู้เชี่ยวชาญด้านวรรณกรรมเยอรมัน เขาเกิดที่กรุงปราก ซึ่งเขาถูกกดขี่ข่มเหงภายใต้ระบอบนาซี และหนีรอดจากระบอบคอมมิวนิสต์ในปี 1949 เขาทำงานในเยอรมนีในฐานะครูและนักข่าววิทยุ เขาอพยพไปสหรัฐอเมริกาในปี 1952 ศึกษาต่อ และเริ่มสอนที่มหาวิทยาลัยเยลในปี 1956 ต่อมาเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์สเตอร์ลิงที่นั่น และศาสตราจารย์รับเชิญดีเด่นที่มหาวิทยาลัยรัตเกอร์สตั้งแต่ทศวรรษ 1970 เขายังทำงานเป็นนักวิจารณ์วรรณกรรมให้กับหนังสือพิมพ์เยอรมัน เช่นFrankfurter Allgemeine Zeitungเขาเป็นที่รู้จักจากหนังสือปี 1997 ของเขาเรื่องPrague in Black and Gold: Scenes from the Life of a European City

Petr Demetz ^{[ 1 ]}เกิดที่ปรากประเทศเชโกสโลวาเกีย เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2465 ^{[ 2 ] : 17 [ 3 ] [ 4 ]}แม่ของเขาเป็นช่างเย็บผ้าชาวยิว และพ่อของเขาเป็นชาวเยอรมันคาทอลิก^{[ 4 ] [ 5 ] [ 6 ]}พวกเขาแต่งงานกันหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 แม่ของเขาหย่ากับพ่อของเขา^{[ 4 ]}เขาเติบโตในเมืองบร์โน ซึ่งเขาได้สัมผัสกับประชาธิปไตยแบบทำงาน^{[ 7 ]}ภายใต้การยึดครองของนาซี Demetz เข้าร่วมกลุ่มต่อต้าน เขาถูกเกสตาโปจับกุมและถูกบังคับให้ทำงานหนัก^{[ 4 ] [ 6 ]}แม่ของเขาเสียชีวิตในค่ายกักกันเทเรซิน^{[ 1 ]}

เดเมทซ์ศึกษาปรัชญา วิทยาศาสตร์ศาสนาเปรียบเทียบ ภาษาเยอรมัน และภาษาอังกฤษที่มหาวิทยาลัยชาร์ลส์ในกรุงปราก กับฮูโก ซีเบนไชน์ยาน ปาโตชกาและลาดีสลาฟ รีเกอร์^{[ 2 ] : 21} เขาได้รับปริญญาเอกด้านภาษาเยอรมันในปี 1948 ^{[ 5 ] [ 8 ]}วิทยานิพนธ์ของเขาเกี่ยวข้องกับอิทธิพลของฟรานซ์ คาฟกาที่มีต่อวรรณกรรมภาษาอังกฤษตั้งแต่ปี 1947 ^{[ 2 ] : 21}

เดเมตซ์และฮันนา ภรรยาในอนาคตของเขา หนีการขึ้นมาของลัทธิคอมมิวนิสต์ในปรากและอพยพไปเยอรมนีในปี 1949 พวกเขาไปถึงมิวนิกเป็นที่แรก ซึ่งเดเมตซ์ได้งานทำในไม่ช้าเนื่องจากพูดภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว เขาเป็นครูในค่ายเด็กในเมืองบาดไอบลิงที่ดำเนินการโดยองค์การผู้ลี้ภัยระหว่างประเทศโดยนักเรียนของเขาเป็นเด็กกำพร้าที่ถูกกดขี่ข่มเหงด้วยเหตุผลทางเชื้อชาติและการเมือง^{[ 4 ]}ในช่วงปลายทศวรรษ 1950 เขากลายเป็นหนึ่งในนักข่าวคนแรกๆ ของสถานีวิทยุอเมริกันRadio Free Europe [ ^{3 ] โดยทำรายการวรรณกรรมรายวันเป็น ภาษา}เช็ก ซึ่งประกอบด้วยบทกวีและดนตรี^{[ 4 ]}

ครอบครัวเดเมทซ์ย้ายไปอยู่ที่สหรัฐอเมริกาในปี 1952 ^{[ 4 ] ซึ่ง ปี}เตอร์ได้รับปริญญาโทสาขาเยอรมันศึกษาจากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย^{[ 8 ]}และปริญญาเอกอีกใบในสาขาประวัติศาสตร์วรรณกรรมเปรียบเทียบ^{[ 2 ] : 21} จากมหาวิทยาลัยเยล [ ^{4 ] [ 5 ]}โดยมีวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับช่วงเวลาที่ฟรานซ์ คาฟกาและไรเนอร์ มาเรีย ริลเค่พำนักอยู่ในปราก^{[ 6 ]}เขาเป็นอาจารย์ประจำที่มหาวิทยาลัยเยลตั้งแต่ปี 1956 จนถึงปี 1991 เมื่อเขาเกษียณอายุ^{[ 8 ]}ตั้งแต่ปี 1962 ในตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านวรรณกรรมเยอรมันและประวัติศาสตร์วรรณกรรมเปรียบเทียบ ดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาตั้งแต่ปี 1963 ถึง 1969 ^{[ 2 ] : 21} และตั้งแต่ปี 1972 ในตำแหน่งศาสตราจารย์สเตอร์ลิง [ ^{5 ] เขา}บรรยายในฐานะวิทยากรรับเชิญที่มหาวิทยาลัยต่างๆ รวมถึงโคลัมเบียคอร์เนลล์ พรินซ์ตันและมหาวิทยาลัยเซนต์กัลเลน เขาดำรงตำแหน่งรองประธานและต่อมาเป็นประธานของสมาคมภาษาสมัยใหม่ (MLA) และเขาทำหน้าที่ในคณะกรรมการตัดสินรางวัล Ingeborg Bachmannเป็นเวลาสิบปี^{[ 2 ] : 21 [ 6 ]}รวมถึงสถาบันออสเตรียสำหรับยุโรปตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ที่คณะศิลปศาสตร์มหาวิทยาลัย Masarykในเมือง Brno และห้องสมุดออสเตรียในวงจรการบรรยายร่วมกับห้องสมุดโมราเวีย [ ^{2 ] : 22}

ตั้งแต่ปี 1974 Demetz เขียนในฐานะนักวิจารณ์วรรณกรรมให้กับFrankfurter Allgemeine Zeitung [ ^{4 ]}โดยได้รับเชิญจากMarcel Reich-Ranicki [ ^{5 ] และ}ยังเขียนให้กับ^Die Zeitด้วย^{[ 4 ​​]}ในปี 1997 เขาได้ตีพิมพ์ผลงานสำคัญเรื่องPrague in Black and Gold: Scenes from the Life of a European Cityซึ่งเป็นทั้งประวัติศาสตร์และบันทึกความทรงจำส่วนตัว สะท้อนให้เห็นถึงเมืองที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับ Johannes Kepler , Rabbi Judah Loew , นักประพันธ์เพลงMozart , Antonín DvořákและBedřich Smetanaรวมถึงนักเขียน Rilke และ Kafka ^{[ 8 ]}หนังสือของเขาได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาเยอรมัน เช็ก และอังกฤษ^{[ 6 ]} เขาเขียนหนังสืออัตชีวประวัติหลายเล่ม รวมถึงรวมบทความBöhmische Sonne, mährischer Mondในปี 1996 และMein Pragในปี 2007 ซึ่งเล่าถึงประสบการณ์ของเขาภายใต้การยึดครองของนาซี^{[ 5 ]}เดเมทซ์ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์รับเชิญดีเด่นเครกที่มหาวิทยาลัยรัตเกอร์สตั้งแต่ปี 2007 ถึง 2008 ^{[ 8 ] [ 9 ]}เดเมทซ์มีอายุครบ 100 ปีในเดือนตุลาคม 2022 ^{[ 4 ] [ 10 ]}และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 30 เมษายน 2024 เมื่ออายุ 101 ปี^{[ 1 ] [ 5 ]}

• เรเน่ ริลเคส ปราเกอร์ ยาห์เร , ดุสเซลดอร์ฟ^{[ 2 ] : 19}
• มาร์กซ์ เองเกลส์ และกวี: ที่มาของวิจารณ์วรรณกรรมแบบมาร์กซิสต์แปลโดย เจฟฟรีย์ แอล. แซมมอนส์ (ฉบับปรับปรุง) ชิคาโกและลอนดอน: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยชิคาโก 1967^{[ 3 ]}
• Formen des Realismus – ธีโอดอร์ ฟอนตาเน , มิวนิก, 1964 ^{[ 2 ] : 19}
• โบห์มิเชอ ซอนน์, มาห์ริสเชอร์ มอนด์. บทความและ Erinnerungenดอยติค เวียนนา ปี 1996 ไอ 3-216-30203-2
• ปรากในโทนสีดำและทอง: ฉากต่างๆ จากชีวิตในเมืองยุโรป สำนักพิมพ์แม็กมิลแลน 1997ISBN 9780809016099.^{[ 11 ]} ("ประวัติศาสตร์เมืองบ้านเกิดของฉันตั้งแต่ศตวรรษที่ 6 ถึงต้นศตวรรษที่ 20" ผู้เขียนเขียนไว้ในPrague in Dangerหน้า vii)
• การแสดงการบินที่เบรสเซีย ปี 1909 สำนักพิมพ์ Farrar, Straus and Giroux. 2002. ISBN 9781429998840.^{[ 2 ] : 19 [ 12 ] [ 13 ]}
• Böhmen böhmisch: บทความ . มีท อีเนม วอร์. ฟอน คาร์ล ชวาร์เซนเบิร์ก. เวียนนา: Zsolnay, 2006 ISBN 978-3-552-05373-1 ^{[ 2 ] : 19}
• มีนปราการ. Erinnerungen 1939 bis 1945.ครั้งแรกเป็นภาษาอังกฤษ แปลโดย Barbara Schaden โซลเนย์ เวียนนา 2007 ไอ 978-3-552-05407-3
• เดเมตซ์, ปีเตอร์ (2008). ปรากในอันตราย: ปีแห่งการยึดครองของเยอรมัน ค.ศ. 1939–45: ความทรงจำและประวัติศาสตร์ ความหวาดกลัวและการต่อต้าน ละครและดนตรีแจ๊ส ภาพยนตร์และบทกวี การเมืองและสงครามนิวยอร์ก: ฟาร์ราร์ สเตราส์ แอนด์ จิรูซ์ISBN 9781429930352.^{[ 14 ]}

• 1971: เหรียญเกอเธ่^{[ 2 ] : 17 [ 3 ] [ 8 ]}
• พ.ศ. 2527: เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งคุณธรรมของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี^{[ 2 ] [ 8 ]}
• 1994: Johann-Heinrich-Merck-Preisแห่ง Deutsche Akademie für Sprache und Dichtung, Darmstadt ^{[ 2 ] : 17 [ 3 ]}
• 1996: รางวัลฮัมโบลต์^{[ 2 ] : 17}
• 2000: ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ของมหาวิทยาลัยโอสตราวา^{[ 2 ] : 17}
• 2000: เหรียญเกียรติคุณแห่งสาธารณรัฐเช็ก^{[ 8 ]}
• 2004: ยูโรปาอิสเชอร์ กุลตูร์เปรส โปร ยูโรปา^{[ 2 ] : 17 [ 3 ]}
• 2007: เหรียญเงินจากมหาวิทยาลัยชาร์ลส์^{[ 2 ] : 17}
• 2012: รางวัลหนังสือ Georg Dehio ^{[ 15 ]}
• 2012: เหรียญทองของมหาวิทยาลัยชาร์ลส์^{[ 2 ] : 17}
• 2014: รางวัล George Theiner ปราก^{[ 2 ] : 17}
• 2014: ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ของมหาวิทยาลัยมาซาริกในเมืองบรโน^{[ 2 ] : 17}