พิทเคิร์น
พิตแคร์น–นอร์ฟอล์กพิตแคร์น–นอร์ฟอล์ก
ชาวพื้นเมือง	เกาะนอร์ฟอล์ก หมู่เกาะพิตแคร์นนิวซีแลนด์
เชื้อชาติ	ชาวเกาะพิตแคร์น
ผู้พูดภาษาแม่	ประมาณ 400 พิตแคร์น-นอร์ฟอล์ก (2008) [ 1 ] 36 บนเกาะพิตแคร์น (2002)
ตระกูลภาษา	ครีโอลอังกฤษ-ตาฮิติ พิตเคิร์น– นอร์ฟุก พิทเคิร์น
ภาษาถิ่น	นอร์ฟุก
ระบบการเขียน	ภาษา ละติน ( อักษรนอร์ฟอล์ก/พิตแคร์น )
สถานะอย่างเป็นทางการ
ภาษาทางการใน	หมู่เกาะพิตแคร์น
รหัสภาษา
ISO 639-3	pih พิตแคร์น-นอร์ฟอล์ก
กลอตโตล็อก	pitc1234  พิตแคร์น-นอร์ฟอล์ก
อีแอลพี	พิตแคร์น-นอร์ฟอล์ก
ลิงกัวสเฟียร์	52-ABB-dd
อีไอทีเอฟเอฟ	pih-PN
ภาษาพิตแคร์นได้รับการจัดอยู่ในประเภทภาษาที่เสี่ยงต่อการสูญหายโดยองค์การยูเนสโกตามแผนที่ภาษาที่เสี่ยงต่อการสูญหายของโลก

ภาษาพิตเคิร์นหรือที่รู้จักกันในชื่อพิตแคร์น-นอร์ฟอล์กหรือพิตแคร์นีสเป็นภาษาครีโอล ที่พูดกัน บน เกาะ พิตแคร์นและ เกาะนอร์ ฟอล์ ก เป็นภาษาที่ผสมผสานระหว่างภาษาอังกฤษและ ภาษา ตาฮิติและนักวิชาการได้จัดประเภทไว้หลายแบบ รวมถึงcant , patoisและAtlantic creole ^{[ 2 ]}แม้ว่าจะพูดกันบน เกาะ ในมหาสมุทรแปซิฟิกแต่ก็ถูกอธิบายว่าเป็นภาษาครีโอลแอตแลนติกหรือกึ่งแอตแลนติก เนื่องจากขาดความเชื่อมโยงกับภาษาครีโอลอื่นๆ ที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นพื้นฐานในมหาสมุทรแปซิฟิก^{[ 3 ]}มีผู้พูดน้อยกว่า 50 คนบนเกาะพิตแคร์น ซึ่งจำนวนนี้ลดลงอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 1971 ^{[ 4 ] [ 5 ]}

หลังจากการก่อกบฏบนเรือ Bountyเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1789 กลุ่มกบฏชาวอังกฤษได้แวะที่ตาฮิติและจับชาวโพลินีเซีย 18 คน ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง ไปเป็นเชลยที่เกาะพิตแคร์นอันห่างไกล และตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นั่น มีการสร้างภาษาลูกผสมขึ้นโดยอิงจากภาษาอังกฤษและภาษาตาฮิติ เพื่อให้กลุ่มกบฏชาวอังกฤษสามารถสื่อสารกับผู้หญิงชาวตาฮิติที่พวกเขานำมายังเกาะพิตแคร์นซึ่งก่อนหน้านี้ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่^{[ 2 ]}ภาษาพิตแคร์นได้รับอิทธิพลจาก สำเนียงและภาษาถิ่น อังกฤษ ที่หลากหลาย ของลูกเรือ^{[ 6 ]}ในทางภูมิศาสตร์ กลุ่มกบฏมาจากที่ไกลถึงหมู่เกาะเวสต์อินดีส์ โดยมีกบฏคนหนึ่งถูกอธิบายว่าพูดภาษาที่คล้ายกับภาษาถิ่น แคริบเบียน คนหนึ่งเป็นชาวสกอตจากเกาะลูอิสอย่างน้อยหนึ่งคนคือผู้นำเฟลตเชอร์ คริสเตียนเป็นคนที่มีการศึกษาดี ซึ่งในเวลานั้นถือเป็นความแตกต่างอย่างมากในการพูด ทั้ง สำเนียง จอร์ดีและสำเนียงเวสต์คันทรี ต่าง มีความเชื่อมโยงอย่างชัดเจนกับวลีและคำศัพท์บางคำของพิทเคิร์น เช่น คำว่าwhettlesซึ่งหมายถึงอาหาร มาจาก คำ ว่า victuals

เด็กกลุ่มแรกที่เกิดบนเกาะพิตแคร์นส่วนใหญ่พูดภาษาอังกฤษที่ไม่เป็นมาตรฐานผสมกับภาษาที่ใช้ติดต่อ^{[ 2 ]}ในช่วงทศวรรษ 1830 ชื่อเสียงของภาษาพิตเคิร์นในท้องถิ่นเพิ่มสูงขึ้น และเริ่มมีการใช้ภาษานี้ในโบสถ์และโรงเรียน^{[ 2 ]}ในปี 1856 ผู้อยู่อาศัยบนเกาะพิตแคร์น 194 คนย้ายไปอยู่ที่เกาะนอร์ฟอล์ก ซึ่งผู้อยู่อาศัยจำนวนมากยังคงใช้ภาษาพิตเคิร์นในครัวเรือนของตน^{[ 2 ]}

หลังปี พ.ศ. 2457 รัฐบาลออสเตรเลียพยายามยุติการใช้ Pitkern/Norf'k โดยจำกัดการใช้ในพื้นที่สาธารณะ^{[ 2 ]}

ภาษา Norf'kสืบเชื้อสายมาจากภาษา Pitkern เป็นหลัก เมื่อชาวเกาะพิตแคร์นย้ายมาอยู่ที่เกาะนอร์ฟอล์ก พวกเขาก็นำภาษานี้มาด้วย^{[ 2 ]}ภาษานี้พัฒนาและเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ความสะดวกในการเดินทางจากประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ เช่นออสเตรเลียนิวซีแลนด์หรือปาปัวนิวกินีไปยังเกาะนอร์ฟอล์ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเทียบกับการเดินทางไปยังเกาะพิตแคร์น ทำให้ภาษา Norf'k ได้รับการติดต่อกับภาษาอังกฤษมากกว่าภาษา Pitkern มาก ความยากลำบากในการเข้าถึงประชากรบนเกาะพิตแคร์นทำให้การเปรียบเทียบอย่างจริงจังระหว่างสองภาษาเพื่อความเข้าใจซึ่งกันและกันเป็นเรื่องยาก

ความสัมพันธ์ที่แท้จริงระหว่างสองภาษานี้เป็นประเด็นถกเถียงสำหรับนักวิชาการ บางคนเชื่อว่าความแตกต่างระหว่าง Pitkern และ Norf'k นั้นน้อยมาก ในขณะที่บางคนเชื่อว่าภาษาอังกฤษมาตรฐานปรากฏอยู่ใน Norf'k มากกว่าใน Pitkern ^{[ 2 ]}

สรรพนามประกอบด้วยaklenซึ่งมักสะกดว่าuklun 'เรา/พวกเรา' (หรือแค่ 'พวกเรา' โดยใช้wiแทน 'เรา'); hami 'คุณและฉัน' / 'คุณและพวกเรา' และyoli 'คุณ (พหูพจน์)' ^{[ 7 ]}

หมายเหตุ: การสะกดคำแบบ Pitkern ไม่ได้มีการกำหนดมาตรฐานไว้

ประโยคด้านล่างนี้เป็นส่วนหนึ่งจากบทสนทนาที่ยาวกว่าซึ่งเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2494 ระหว่างวัยรุ่นที่พูดภาษาพิตแคร์นกับ AW Moverley ชาวต่างชาติที่ทำงานเป็นครูสอนหนังสือบนเกาะพิตแคร์นในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 ^{[ 2 ]}บทสนทนานี้ถูกบันทึกโดย Moverley และต่อมาถูกถอดความในอักษรเสียงสากลโดย AC Gimson โดยมีคำแปลเป็นภาษาอังกฤษโดย Moverley ^{[ 9 ]}

มีบทกวีบางส่วนอยู่ในพิทเคิร์น บทกวีของเมอรัลดา วอร์เรนนั้นมีความน่าสนใจเป็นพิเศษ

• ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย
• หมู่เกาะพิตแคร์น
• ภาษานอร์ฟุก

การทดสอบ PitkernของWikipediaที่Wikimedia Incubator

Wikivoyage มีคู่มือท่องเที่ยวสำหรับวลีภาษา Norfuk-Pitkern

• มูห์ลเฮาส์เลอร์, ปีเตอร์ (2019). ประวัติการเขียนภาษาพิทเคิร์นและนอร์ฟก์ (รายงาน). เก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2019.)
• Ross, Alan Strode Campbell; Moverly, AW (1964). ภาษาพิตแคร์น . ลอนดอน: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด.
• คู่มือวลีสำหรับภูมิภาคแปซิฟิกใต้ฮอว์ธอร์น รัฐวิกตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย: สำนักพิมพ์โลนลี่แพลเน็ต 1999