RDS-3 ( ภาษารัสเซีย : РДС-3 ) เป็นระเบิดปรมาณูลูก ที่สามที่ สหภาพโซเวียตพัฒนาขึ้นในปี 1951 ต่อจากRDS-1และRDS-2 ในทางทหาร เรียกว่าMaryaระเบิดนี้มีโครงสร้างแบบผสม โดยมี แกน พลูโตเนียมอยู่ภายใน เปลือก ยูเรเนียมทำให้มีกำลังระเบิด 41.2 กิโลตัน^{[ 1 ]} RDS -3T ( РДС-3Т ) เป็นรุ่นที่ได้รับการปรับปรุงและเป็น อาวุธนิวเคลียร์ที่ผลิตจำนวนมากเป็นครั้งแรกของสหภาพโซเวียตได้รับมอบหมายให้กองบินระยะไกลในปี 1953 ^{[ 1 ]}

RDS-3 ได้รับการทดสอบเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2494 โดยถูกทิ้งจากเครื่องบินTupolev Tu-4นับเป็นการทดสอบอุปกรณ์นิวเคลียร์ครั้งแรกของโซเวียต ซึ่งในตะวันตกเรียกว่า Joe-3 ระเบิดถูกจุดชนวนที่ระดับความสูง 400 เมตร แสงวาบที่เกิดขึ้นสามารถมองเห็นได้จากระยะ 170 กิโลเมตร (110 ไมล์) และได้ยินเสียงจากระยะทางประมาณเดียวกัน^{[ 2 ]}ภาพวิดีโอของการทดสอบถูกบันทึกโดยหอเครื่องมือที่อยู่ห่างจากจุดศูนย์กลางการระเบิด 7.5 กิโลเมตร

• โครงการระเบิดปรมาณูของโซเวียต
• อาร์ดีเอส-1
• อาร์ดีเอส-2
• อาร์ดีเอส-4
• อาร์ดีเอส-37
• RDS-220 (Tsar Bomba)