ราฟาเอล เดมอส
การชุมนุมประท้วงในปี 1927
เกิด	ราฟาเอล เดเมทราโคปูลอส ( 23 มกราคม 1892 )23 มกราคม พ.ศ. 2435 สเมียร์นา , ไอดิน วิลาเยต , จักรวรรดิออตโตมัน
เสียชีวิต	8 สิงหาคม 2511 (8 สิงหาคม 1968)(อายุ 76 ปี) บนเรือ ระหว่างเดินทางไปยังสหรัฐอเมริกา
ชื่ออื่น	ราฟาเอล เอส. เดมอส
สัญชาติ	ชาวอเมริกัน (ตั้งแต่ปี 1921)
เด็ก	จอห์น เดมอส
การศึกษา
การศึกษา	วิทยาลัยอนาโตเลีย (ปริญญาตรี, 1910) มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (ปริญญาเอก, 1916) มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
วิทยานิพนธ์	นิยามของคำพิพากษา  (พ.ศ. 2459)
ที่ปรึกษาทางวิชาการ	เบอร์แทรนด์ รัสเซลล์ อัลเฟรด นอร์ท ไวท์เฮด
งานปรัชญา
ยุค	ปรัชญาร่วมสมัย
ภูมิภาค	ปรัชญาตะวันตก
โรงเรียน	การวิเคราะห์
สถาบันต่างๆ	มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
นักศึกษาปริญญาเอก	โดนัลด์ เดวิดสัน
นักเรียนที่โดดเด่น	มาร์ติน ลูเธอร์ คิง จูเนียร์อัลวิน แพลนติงกา
ความสนใจหลัก	ปรัชญาศีลธรรม

ราฟาเอล เอส. เดมอส ( / ˈ d iː m oʊ s / ; กรีก : Ραφαήλ Δήμου ; ^{[ a ]} ​​23 มกราคม 1892 – 8 สิงหาคม 1968) เป็นนักปรัชญาชาวกรีก-อเมริกัน เขาเป็นศาสตราจารย์อัลฟอร์ดด้านศาสนาธรรมชาติ ปรัชญาศีลธรรม และการเมืองพลเรือนที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดและเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านงานของเพลโตที่ฮาร์วาร์ด เขาเป็นอาจารย์ของมาร์ติน ลูเธอร์ คิง จูเนียร์

ราฟาเอล เดเมทราโคปูลอส ( กรีก : Δημητρακόπουλος ^{[ b ]} ) เกิดจาก พ่อแม่ ชาวกรีกออตโตมันที่เมืองสมีร์นา (ปัจจุบันคืออิซมีร์) ในจักรวรรดิออตโตมันเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1892 ^{[ 1 ] [ 2 ]}บิดาของเขา สตราทอส เดเมทราโคปูลอส ได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์นิกายอีแวนเจลิคัลโดยมิชชันนารีและได้เป็นบาทหลวงนิกายอีแวนเจ ลิ คัล^{[ 3 ]}เดมอสเติบโตในอิสตันบูล และได้รับปริญญา AB ในปี ค.ศ. 1910 จากวิทยาลัยอนาโตเลียในเมืองมาร์โซวาน^{[ 2 ]}

ตามบันทึกความทรงจำของเบอร์แทรนด์ รัสเซลล์ เดมอสเก็บเงินและเดินทางโดยเรือ โดยสารชั้นประหยัด ไปยังสหรัฐอเมริกาโดยเฉพาะเพื่อพัฒนาการศึกษาของเขา โดยได้อ่านหนังสือทุกเล่มที่มีอยู่ที่บ้าน^{[ 2 ]}เมื่อมาถึงบอสตันในปี 1913 โดยไม่มีเงิน เขาทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟในร้านอาหารก่อน^{[ 2 ]}จากนั้นจึงทำงานเป็นภารโรงในหอพักนักศึกษาของมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดเพื่อหาเงินค่าเล่าเรียนที่มหาวิทยาลัย^{[ 4 ​​]}เขาเรียนกับเบอร์แทรนด์ รัสเซลล์ ซึ่งอยู่ที่ฮาร์วาร์ดชั่วคราว และรัสเซลล์พบว่าเดมอสเป็นหนึ่งในนักเรียนที่ดีที่สุดของเขาและประทับใจในความกระตือรือร้นในปรัชญาของเขาซึ่งเขาพบว่าน่าชื่นชม^{[ 3 ] [ 4 ]}เดมอสได้รับปริญญาเอกจากฮาร์วาร์ดในปี 1916 จากวิทยานิพนธ์เรื่อง " นิยามของการตัดสิน " ^{[ 5 ]}เขาได้รับสัญชาติอเมริกันในปี 1921 ^{[ 2 ] [ 6 ]}

เดมอสแต่งงานกับฌอง และพวกเขามีลูกชายชื่อจอห์น เดมอสซึ่งเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดและกลายเป็นนักประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียงที่มหาวิทยาลัยเยลและลูกสาวชื่อเพนนี ซึ่งเข้าเรียนที่วิทยาลัยแรดคลิฟฟ์ฌองเป็นอาจารย์ประจำที่วิทยาลัยดนตรีแห่งนิวอิงแลนด์ซึ่งต่อมาเธอได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์สาขาดนตรี^{[ 7 ]}น้องสาวของเดมอส โดโรธี เดเมทราโคปูลู สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยวาสซาร์ในปี 1927 ^{[ 8 ]}

เดมอสเริ่มต้นอาชีพทางวิชาการที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในฐานะผู้ช่วยด้านปรัชญาในปี 1916–17 และได้ รับการเลื่อน ตำแหน่งเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ในปี 1926 เขาศึกษาที่ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ในปี 1918–19 ^{[ 2 ]} อัลเฟรด นอร์ธ ไวท์เฮด ยกย่องเดมอส ในคำนำของหนังสือ Science and the Modern World (1925) สำหรับการอ่านพิสูจน์อักษรและ "สำหรับข้อเสนอแนะในการปรับปรุงการแสดงออกหลายประการ" ^{[ 9 ]}เขาได้รับทุนกูเกนไฮม์ในปี 1927 ซึ่งมอบให้สำหรับ "การศึกษาปรัชญาวิวัฒนาการและปรัชญาสังคม โดยส่วนใหญ่ในปารีส ประเทศฝรั่งเศส" ^{[ 10 ]}ซึ่งเขาได้ศึกษาที่มหาวิทยาลัยปารีสในปี 1928–29 ^{[ 2 ]}ในปี 1934 เดมอสบรรยายเกี่ยวกับโครงการทางสังคมของเพลโต โดยโต้แย้งว่าลัทธิฟาสซิสต์และลัทธิคอมมิวนิสต์มีรากฐานมาจากปรัชญาของเขา^{[ 8 ]}เขาได้ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ Alford ด้านศาสนาธรรมชาติ ปรัชญาศีลธรรม และการเมืองพลเรือนในปี 1945 ต่อจากWilliam E. Hockingและเขายังเป็นสมาชิกของคณะกรรมการ Doty ซึ่งจัดทำรายงานเรื่องการศึกษาทั่วไปในสังคมเสรีซึ่งเสร็จสมบูรณ์ในปีเดียวกันนั้น เขายังเป็นสมาชิกของAdams House อีกด้วย^{[ 11 ]}ในปี 1956 เขาได้รับรางวัลจากมูลนิธิ Rockefellerเช่นเดียวกับจากสมาคมปรัชญาอเมริกันในปี 1959 และมูลนิธิ Littauerในปี 1960 ^{[ 2 ]}เขายังสอนที่Harvard Extension Schoolอีก ด้วย ^{[ 12 ]}

เดมอสเกษียณจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดในปี พ.ศ. 2505 หลังจากนั้นเขาได้สอนที่มหาวิทยาลัยแวนเดอร์บิลต์ในปี พ.ศ. 2505–2506 และในปี พ.ศ. 2507–2500 เขาได้สอนที่มหาวิทยาลัยแมคกิลล์ในมอนทรีออลในปี พ.ศ. 2506–2507 ^{[ 11 ]}

ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2506 เดมอสเขียนจดหมายถึงมาร์ติน ลูเธอร์ คิง จูเนียร์ถามว่าคิงเคยเป็นนักเรียนของเขาที่ฮาร์วาร์ดหรือไม่ คิงตอบว่าเขาเคยเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเป็นเวลาสองปีในฐานะนักเรียนพิเศษ และเรียนวิชาปรัชญาของเพลโตกับเดมอสในปี พ.ศ. 2495–2596 ซึ่งเขาได้รับเกรด B จากเดมอส^{[ 13 ]}บังเอิญว่าคอเร็ตตา ภรรยาของคิง เคยเรียนกับฌอง ภรรยาของเดมอส ที่วิทยาลัยดนตรีแห่งนิวอิงแลนด์^{[ 14 ] [ 15 ]}

เดมอสเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2511 ขณะอยู่บนเรือSS Anna Mariaระหว่างเดินทางกลับสหรัฐอเมริกา^{[ 11 ]}ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2510 เขาอาศัยอยู่ในเอเธนส์กับภรรยา และสอนปรัชญาที่College Year ในเอเธนส์ซึ่งเขายังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการอีกด้วย^{[ 16 ]}เอกสารของเขาที่เกี่ยวข้องกับอริสโตเติลถูกเก็บรักษาไว้ในหอจดหมายเหตุของมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด^{[ 17 ]}มีการจัดพิมพ์หนังสือรวมบทความเพื่อเป็นเกียรติแก่เดมอสในปี พ.ศ. 2559

• บทสนทนาของเพลโตสำนักพิมพ์แรนดอมเฮาส์ นิวยอร์ก ปี 1920 (คำนำ) (แปลโดยเบนจามิน โจเว็ตต์ )
• คัดสรรจากงานเขียนของเพลโต สำนักพิมพ์ C. Scribner's Sons, นิวยอร์ก, 1927 (บรรณาธิการ) ( ห้องสมุดนักศึกษาสมัยใหม่ )
• ผลงานทั้งหมดของเพลโต 1936 (บรรณาธิการ)
• ปรัชญาของเพลโต. สำนักพิมพ์ Charles Scribner's Sons, นิวยอร์ก, 1939.
• "ธุรกิจและสังคมที่ดี" วารสารHarvard Business Reviewเดือนกรกฎาคม-สิงหาคม 1955
• "ยุคเรืองปัญญาแบบนีโอเฮลเลนิก (ค.ศ. 1750–1821): ภาพรวมทั่วไป" วารสารประวัติศาสตร์ความคิดเล่มที่ XIX ฉบับที่ 4 (ตุลาคม ค.ศ. 1958) หน้า 523–541

• Andriopoulos, DZ (2016) แนวคิดของอากาธอน: เพื่อเป็นเกียรติแก่ราฟาเอล เดมอส ศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดเอเธนส์: วารสารปรัชญา