Rose Burgunder Styron (เกิด 4 เมษายน พ.ศ. 2461) เป็น กวี นักข่าว และนัก เคลื่อนไหว ^{เพื่อ}สิทธิมนุษยชนชาวอเมริกัน^{[ 1 ]}เธอเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งAmnesty International USA [ ^{2 ] [ 3 ]}และได้เป็นคณะกรรมการบริหารในปี พ.ศ. 2513 ^{[ 4 ]}

สไตโรนเป็นตัวละครหลักในสารคดีเรื่องIn the Company of Roseกำกับโดยเจมส์ ลาปินซึ่งเปิดตัวในปี 2022 ^{[ 5 ] [ 6 ]}หนังสือเล่มล่าสุดของเธอคือบันทึกความทรงจำเรื่องBeyond This Harborซึ่งตีพิมพ์ในปี 2023 ^{[ 7 ]}

โรส บูร์กุนเดอร์ สไตรอน เกิดที่บัลติมอร์รัฐแมริแลนด์ ในปี พ.ศ. 2461 ^{[ 8 ]}ซึ่งเธอใช้ชีวิตวัยเด็กอยู่ที่นั่น เธอเป็นลูกสาวของ บีบี บูร์กุนเดอร์ (พ่อ) และเซลมา คานน์ (แม่) ^{[ 9 ]}ครอบครัวของเธอมีเชื้อสายยิวเยอรมัน^{[ 10 ]}แม้ว่าจะถูกอธิบายว่าเป็นครอบครัวชาวยิวที่ไม่เคร่งศาสนาและไม่ปฏิบัติตามหลักศาสนา^{[ 8 ]}เธอเข้าเรียนชั้นประถมศึกษาที่ โรงเรียนค วอเกอร์เฟรนด์สแห่งบัลติมอร์^{[ 4 ]}

เบอร์กันเดอร์เข้าเรียนที่วิทยาลัยเวลส์ลีย์ซึ่งเธอสำเร็จการศึกษาในปี 1950 ด้วยปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต^{[ 11 ]}เธอเป็นกวีประจำชั้นเรียนและได้รับรางวัลจอห์น เมสฟิลด์ของเวลส์ลีย์สำหรับ "บทกวีที่ดีที่สุดที่เขียนโดยสมาชิกของชั้นเรียนปีสุดท้าย" ^{[ 4 ]}ต่อมา เธอได้รับปริญญาโทสาขาศิลปกรรมศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยจอห์นส์ ฮอปกินส์ ซึ่งเธอได้พบกับ วิลเลียม สไตโรนสามีในอนาคตของเธอ ซึ่งเป็นนักเขียนนวนิยายเมื่อเธอไปร่วมงานอ่านบทกวีที่เขากำลังอ่าน เบอร์กันเดอร์กล่าวว่า สำหรับเธอ การพบกันครั้งแรกนี้ไม่น่าจดจำ^{[ 4 ]}ในช่วงภาคเรียนฤดูใบไม้ผลิปี 2009 สไตโรนดำรงตำแหน่งเป็นนักวิจัยที่สถาบันการเมืองของโรงเรียนเคนเนดี มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด

โรส สไตโรน เข้าร่วมองค์กรแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล สหรัฐอเมริกาในปี 1970 หลังจากเข้าร่วมการประชุมนักเขียนในมอสโกและทาชเคนต์ [ ^{3 ] เธอ} ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการเสรีภาพในการเขียนของPEN และ รางวัลสิทธิมนุษยชนโรเบิร์ต เอฟ. เคนเนดีและดำรงตำแหน่งในคณะกรรมการของสถาบันกวีอเมริกันสมาคมเพื่อประโยชน์ของเด็ก และสถาบันสมองและความคิดสร้างสรรค์ที่ มหาวิทยาลัยเซาท์เทิร์ นแคลิฟอร์เนีย^{[ 3 ]}สไตโรนเป็นสมาชิกของสถาบันการเมืองเคนเนดีและเคยอยู่ในสภาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ^{[ 4 ] [ 2 ]}

บันทึกความทรงจำ Beyond This Harborของ Styron ในปี 2023 ส่วนหนึ่งเกี่ยวกับงานของเธอในฐานะนักเคลื่อนไหว ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเดินทางรอบโลกเพื่อทำงานปลดปล่อยนักโทษทางความคิดHarvey Wasserman เขียนเกี่ยวกับบันทึกความทรงจำของ Styron ว่าเป็น “บันทึกการเดินทางที่น่าสะเทือนใจผ่านยุโรปตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปสู่ความอยุติธรรมที่ไม่อาจบรรยายได้ของเรือนจำอันน่าสยดสยองของเราเอง และความหน้าซื่อใจคดที่น่าโมโหของนักการเมืองที่เลวร้ายที่สุดของเรา” ^{[ 12 ]}

สไตรอนเป็นผู้เขียนบทกวีสี่เล่ม เธอรู้มาตั้งแต่อายุ 9 ขวบแล้วว่าบทกวีคือสิ่งที่เธอปรารถนาอย่างแท้จริง^{[ 4 ]}สไตรอนเคยทำงานเป็นนักแปลบทกวีรัสเซียสองเล่ม และมีส่วนร่วมในโครงการเขียนอื่นๆ อีกมากมาย ซึ่งรวมถึงบทสัมภาษณ์ บทวิจารณ์หนังสือ และบทความสำหรับAmerican Poetry Review , The Paris Review , RampartsและThe New York Times ^{[ 3 ]}

ในฐานะนักข่าว สไตโรนได้ตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนและนโยบายต่างประเทศในนิตยสาร หนังสือพิมพ์ และวารสารหลายฉบับ สิ่งพิมพ์บางส่วนได้แก่^The New York Review of Books [ ^{13 ]} The Nationและ The ^New Republic ^{[ 3} ]

ในฐานะ "ผู้สืบทอดมรดกของสามี" หลังจากวิลเลียม สไตรอนเสียชีวิตในปี 2549 ^{[ 8 ]}เธอได้เรียบเรียงจดหมายที่คัดสรรของวิลเลียม สไตรอนซึ่งเป็นโครงการที่ต้องใช้เวลาถึงสองปี

ในที่สุด Rose Styron ก็สามารถรวบรวมบทกวีเล่มใหม่ของเธอเองได้สำเร็จ ชื่อFierce Dayซึ่งตีพิมพ์ในปี 2015 นับเป็นบทกวีเล่มใหม่เล่มแรกของเธอนับตั้งแต่By Vineyard Lightออกวางจำหน่ายในปี 1995 เธอกล่าวว่า "ฉันหมกมุ่นอยู่กับการช่วยเหลือในการเปลี่ยนแปลงนโยบายต่อต้านมนุษย์ในต่างประเทศ ฉันหยุดเขียนบทกวีไปเป็นเวลา 20 ปี" ^{[ 8 ]}

ในปี พ.ศ. 2495 ขณะที่กำลังศึกษาอยู่ที่American Academy ในกรุงโรมเบอร์กันเดอร์ได้กลับมาพบกับวิลเลียม สไตโรน นักเขียนนวนิยายหนุ่มอีกครั้ง ซึ่งเพิ่งได้รับรางวัลโรมจากนวนิยายเรื่องLie Down in Darkness [ ^{9 ] ใน}การนัดเดทครั้งแรก พวกเขาได้รับการดูแลโดยทรูแมน คาโปเต้ก่อนที่การเดทจะจบลง คาโปเต้บอกกับสไตโรนว่าเขาจำเป็นต้องแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้^{[ 7 ]}

พวกเขาแต่งงานกันที่กรุงโรมในฤดูใบไม้ผลิปี 1953 และมีบุตรด้วยกันสี่คน ได้แก่ ซูซานนา สไตรอนผู้กำกับภาพยนตร์, เปาลา นักเต้นร่วมสมัยที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ, อเล็กซานดรา สไตรอนนักเขียนที่มีชื่อเสียงจากนวนิยายเรื่องAll The Finest Girls ในปี 2001 และบันทึกความทรงจำเรื่องReading My Fatherที่ตีพิมพ์ในปี 2011 และโทมัส ลูกชาย เป็นศาสตราจารย์ด้านจิตวิทยาคลินิกที่มหาวิทยาลัยเยล

โรส สไตโรน เลี้ยงดูครอบครัวของเธอในรอ็กซ์เบอรี รัฐคอนเนตทิคัตแต่พวกเขามักจะใช้เวลาช่วงฤดูร้อนที่ยาวนานบนเกาะมาร์ธาส์วินยาร์ด^{[ 13 ]}ซึ่งปัจจุบันเธออาศัยอยู่ที่นั่นอย่างถาวร

หนังสือรวมบทกวี

• จากฤดูร้อนถึงฤดูร้อน ( สำนักพิมพ์ไวกิ้ง , 1965) ^{[ 3 ]}
• บ่ายของโจร (สำนักพิมพ์ไวกิ้ง, 1972) ^{[ 3 ]}
• โดย Vineyard Light (Rizzoli, 1995) ^{[ 3 ]}
• วันอันดุเดือด (สำนักพิมพ์ Friesen Press, 2015)

บันทึกความทรงจำ

• เหนือท่าเรือนี้: เรื่องราวการผจญภัยจากใจ ( สำนักพิมพ์ Alfred A. Knopf , 2023)

นักแปล

• บทกวีรัสเซียสมัยใหม่แปลโดย Olga Andreyev Carlisle และ Rose Styron ^{[ 3 ]}
• กวีตามมุมถนน – ภาพเหมือนของกวีชาวรัสเซีย 15 คน (Random House, 1968) ^{[ 3 ]}

บรรณาธิการ

• จดหมายคัดสรรของวิลเลียม สไตโรนร่วมกับ อาร์. เบลคสลี กิลพิน ( สำนักพิมพ์แรนดอมเฮาส์ , 2012)

ผู้ร่วมเขียน

• รายงานเกี่ยวกับการทรมาน ( Farrar, Straus and Giroux , 1975) ^{[ 4 ]}
• จดหมายถึงพ่อของฉัน ( สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรัฐลุยเซียนา , 2009)
• ผีร้าย: นักเขียนเกี่ยวกับภาวะซึมเศร้าเรียบเรียงโดย Nell Casey ( Harper Collins , 2002) ^{[ 3 ]}
• ผู้หญิงแห่งมาร์ธาส์วินยาร์ด (History Press Library Editions, 2013) ^{[ 4 ]}

• บทสัมภาษณ์โรส สไตรอน เกี่ยวกับการเรียบเรียงหนังสือ " จดหมายคัดสรรของวิลเลียม สไตรอน"
• หน้าผู้จัดพิมพ์สำหรับหนังสือBeyond This Harbor
• เอกสารของโรส บี. สไตรอน, ค.ศ. 1927-2024. หอสมุดชเลซิง เกอร์ , สถาบันแรดคลิฟฟ์, มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด.