รางวัลการแปลแห่งสถาบันวรรณกรรมแห่งชาติ

รางวัลการแปลแห่งสถาบันวรรณกรรมแห่งชาติ
รางวัลการแปลแห่งสถาบันวรรณกรรมแห่งชาติ
รางวัลสำหรับการแปล
ได้รับรางวัลสำหรับ	รางวัลวรรณกรรมในอินเดีย
สนับสนุนโดย	สถาบันวรรณกรรมแห่งอินเดีย ( Sahitya Akademi)
รางวัล	50,000 รูปี
รางวัลแรก	1989
รางวัลสุดท้าย	2021
เว็บไซต์	เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

ส่วนหนึ่งของชุดบทความเกี่ยวกับ

รางวัลสถาบันวรรณกรรมแห่งชาติ

หมวดหมู่

ผู้ได้รับรางวัล Sahitya Akademi Award จำแนกตามภาษา

รางวัลการแปลแห่งสถาบันวรรณกรรมแห่งชาติ

รางวัลเยาวชนแห่งสถาบันวรรณกรรมแห่งชาติ (Sahitya Akademi Yuva Puraskar)

สหิตยา อคาเทมี บัล สหิตยา ปุรัสการ์

ที่เกี่ยวข้อง

ตารางที่แปดของรัฐธรรมนูญแห่งอินเดีย

คณะกรรมการภาษาทางการ

รายชื่อภาษาเรียงตามจำนวนผู้พูดเป็นภาษาแม่ในอินเดีย

พอร์ทัลเอเชีย
พอร์ทัลอินเดีย
พอร์ทัลภาษา
พอร์ทัลวรรณกรรม

รางวัลการแปล Sahitya Akademiหรือรางวัล Sahitya Akademi สำหรับการแปลเป็นรางวัลเกียรติยศทางวรรณกรรมในอินเดีย ซึ่งมอบโดยSahitya Akademiสถาบันวรรณกรรมแห่งชาติของอินเดีย มอบให้แก่ "งานแปลที่โดดเด่นของงานสร้างสรรค์และวิจารณ์" ใน 24 ภาษาหลักของอินเดีย^{[ 1 ]}เช่น ภาษาอังกฤษ ภาษา Rajasthani และภาษา 22 ภาษาที่ระบุไว้ในตารางที่แปดของรัฐธรรมนูญอินเดียซึ่งได้รับการยอมรับโดยSahitya Akademiกรุงนิวเดลี

รางวัลนี้ก่อตั้งขึ้นในปี 1989 ประกอบด้วยโล่และเงินรางวัล 50,000 รูปี^{[ 2 ]}^{[ 3 ]} Krishnamohan เป็นนักแปลที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลนี้เมื่ออายุ 32 ปีในภาษาฮินดีและKalachand Shastriเป็นนักแปลที่อายุมากที่สุดที่ได้รับรางวัลนี้เมื่ออายุ 89 ปีในภาษามณีปุรี^{[ 2 ]}

พื้นหลัง

รางวัลสำหรับการแปลได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี 1989 ตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรีอินเดียในขณะนั้นPV Narasimha Rao [ ^{2 ] ข้อ}เสนอเริ่มต้นสำหรับรางวัลการแปลประกอบด้วยข้อกำหนดสำหรับรางวัลสำหรับการแปลเป็นภาษาต่างๆ ทั้ง 22 ภาษาที่ได้รับการยอมรับจาก Akademi อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าก็พบว่าไม่สามารถดำเนินการได้ด้วยเหตุผลหลายประการ Akademi พบว่ามีผลงานส่งเข้าประกวดไม่เพียงพอในทุกภาษา และมีปัญหาในการหาผู้เชี่ยวชาญที่มีความรู้ทั้งภาษาต้นฉบับและภาษาเป้าหมายเพื่อตัดสินการแปล^{[ 2 ]}ด้วยเหตุนี้ คณะกรรมการจึงตัดสินใจยกเลิกข้อกำหนดเดิมสำหรับคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญเพิ่มเติมเพื่อประเมินการแปล และยังตัดสินว่าไม่มีภาระผูกพันที่จะต้องมอบรางวัลในภาษาที่ไม่มีการเสนอชื่อหนังสือที่เหมาะสม^{[ 2 ]} Akademi ยังกำหนดให้ทั้งผู้เขียนต้นฉบับและผู้แปลต้องเป็นพลเมืองอินเดีย^{[ 2 ]}

เมื่อเวลาผ่านไป สถาบันได้ปรับเปลี่ยนและขยายเงื่อนไขสำหรับรางวัลการแปล ในปี 1992 สถาบันเริ่มอนุญาตให้การแปลที่ทำในภาษากลางมีสิทธิ์ได้รับรางวัล แม้ว่าจะระบุว่าการแปลที่ทำโดยตรงจากภาษาต้นฉบับจะได้รับการพิจารณาเป็นพิเศษก็ตาม^{[ 2 ]}ในปี 1995 สถาบันยังเห็นว่าการแปลร่วมกันมีสิทธิ์ได้รับรางวัล และในปี 1997 ได้ยกเลิกกระบวนการประกาศรับสมัครผู้เข้าชิงรางวัล และเปลี่ยนเป็นการเชิญชวนให้คณะกรรมการที่ปรึกษาและสมาชิกคณะกรรมการเสนอชื่อแทน^{[ 2 ]}ณ ปี 2002 มีการมอบรางวัลไปแล้ว 264 รางวัล ให้แก่ผู้แปล 266 คน^{[ 2 ]}

ในตอนแรก เงินรางวัลคือ 10,000 รูปี ซึ่งเพิ่มขึ้นเป็น 15,000 รูปีในปี 2544 ตั้งแต่ปี 2546 ได้เพิ่มขึ้นเป็น 20,000 รูปี และปัจจุบันคือ 50,000 รูปีตั้งแต่ปี 2552 ^{[ 1 ]}^{[ 4 ]}

กฎและกระบวนการคัดเลือก

มีการเชิญชวนนักแปลหรือสำนักพิมพ์แต่ละรายส่งผลงานเข้าประกวดโดยการโฆษณาในหนังสือพิมพ์ สมาชิกของคณะกรรมการที่ปรึกษาก็ได้รับเชิญให้ส่งรายชื่อผู้เข้าชิงจากภาษาต่างๆ ด้วยเช่นกัน^{[ 2 ]}ต้องมีผลงานอย่างน้อยห้าชิ้นจากแต่ละภาษาจึงจะได้รับรางวัล คณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญสำหรับแต่ละภาษาซึ่งประกอบด้วยสมาชิกสามคนจะตรวจสอบรายชื่อผู้เข้าชิงทั้งหมดและส่งสำเนาหนังสือที่ผ่านเข้ารอบไปยังผู้เชี่ยวชาญที่มีความรู้ทั้งภาษาต้นฉบับและภาษาเป้าหมาย ความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญจะถูกส่งต่อไปยังคณะกรรมการบริหาร และคณะกรรมการจะพิจารณาคำแนะนำและมอบรางวัล^{[ 2 ]}

สมาชิกคณะกรรมการบริหารและผู้ชนะรางวัลก่อนหน้านี้ไม่มีสิทธิ์ได้รับรางวัล การแปลจากภาษาต้นฉบับจะได้รับการพิจารณาเป็นพิเศษมากกว่าการแปลจากภาษาเชื่อมโยง การร่วมทุนก็มีสิทธิ์เช่นกัน แต่จำนวนเงินรางวัลจะถูกแบ่งเท่าๆ กันระหว่างผู้แปล^{[ 5 ]}

ผู้รับ

ดูเพิ่มเติม

[ 1 ]

[ 5 ]

รางวัลการแปลแห่งสถาบันวรรณกรรมแห่งชาติ

พื้นหลัง

กฎและกระบวนการคัดเลือก

ผู้รับ

ดูเพิ่มเติม

ข้อมูลสำคัญจากบทความ