ชั้นน้ำแข็งแช็คเคิลตัน

ตำแหน่งของชั้นน้ำแข็งแช็คเคิลตันในทวีปแอนตาร์กติกา

ชั้นน้ำแข็งแช็คเคิลตันเป็นชั้นน้ำแข็ง ขนาดใหญ่ ที่อยู่ด้านหน้าชายฝั่งแอนตาร์กติกาตะวันออกตั้งแต่ละติจูด 95°  ตะวันออก ถึง 105°  ตะวันออก ทอดยาวไปตามชายฝั่งประมาณ384 กิโลเมตร (239 ไมล์)ยื่นออกไปในทะเลประมาณ145 กิโลเมตร (90 ไมล์)ในส่วนตะวันตก และ64 กิโลเมตร (40 ไมล์)ในส่วนตะวันออก ครอบคลุมพื้นที่33,820 ตารางกิโลเมตร (13,058 ตารางไมล์)เป็นส่วนหนึ่งของทะเลมอว์สันและคั่นระหว่างชายฝั่งควีนแมรีทางตะวันตกกับชายฝั่งน็อกซ์ของวิลค์สแลนด์ทางตะวันออก     

การมีอยู่ของชั้นน้ำแข็งนี้เป็นที่รู้จักครั้งแรกโดยคณะสำรวจขั้วโลกใต้ของสหรัฐอเมริกา(USEE)ภาย ใต้การนำ ของชาร์ลส์ วิลค์สซึ่งทำแผนที่ส่วนหนึ่งของชั้นน้ำแข็งจากเรือวินเซนส์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1840 ต่อมาได้มีการสำรวจโดยคณะ สำรวจขั้วโลกใต้ของออสเตรเลีย ภายใต้ การนำของ ดักลาส มอว์สัน (ค.ศ. 1911–1914) ซึ่งตั้งชื่อชั้นน้ำแข็งนี้ตามชื่อของเซอร์เออร์เนสต์ แช็คเคิลตัน ขอบเขตของชั้นน้ำแข็งได้รับการทำแผนที่อย่างละเอียดมากขึ้นในปี ค.ศ. 1955 โดยใช้ภาพถ่ายทางอากาศที่ได้จาก ปฏิบัติการไฮจัมป์ของกองทัพเรือสหรัฐฯในปี ค.ศ. 1946–1947 การทำแผนที่เพิ่มเติมโดยคณะสำรวจของสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1956 แสดงให้เห็นว่าส่วนที่อยู่ทางตะวันออกของธารน้ำแข็งสกอตต์เป็นส่วนหนึ่งของชั้นน้ำแข็งนี้

พื้นที่ ขนาด 500  เฮกตาร์ ( 64°59′19″S 96°09′21″E / 64.98861°S 96.15583°E / -64.98861; 96.15583 ) บนชั้นน้ำแข็งได้รับการกำหนดให้เป็นพื้นที่สำคัญสำหรับนก (IBA) โดยBirdLife Internationalเนื่องจากเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของนกเพนกวินจักรพรรดิ ประมาณ 6,500 ตัว โดยอ้างอิงจากภาพถ่ายดาวเทียมในปี 2009 ^{[ 1 ]}

• รายชื่อธารน้ำแข็ง
• รายชื่อชั้นน้ำแข็งในทวีปแอนตาร์กติกา
• เกาะชูกูนอฟ

• ระบบข้อมูลชื่อทางภูมิศาสตร์ของสำนักงานสำรวจทางธรณีวิทยาแห่งสหรัฐอเมริกา: ชั้นน้ำแข็งแช็คเคิลตัน

66°00′S 100°00′E / 66.000°S 100.000°E / -66.000; 100.000