Sharing This Walk: An Ethnography of Prison Life and the PCC in Brazilเป็นหนังสือที่เขียนโดยนักมานุษยวิทยา Karina Biondi เรียบเรียงและแปลโดย John F. Collins และตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนาในปี 2016 ^{[ 1 ]}หนังสือเล่มนี้เจาะลึกถึงความซับซ้อนของแก๊งในเรือนจำบราซิล Premeiro Comando da Capital (PCC) หรือ First Command of the Capital ^{[ 1 ]}การวิเคราะห์เชิงชาติพันธุ์วิทยาอย่างกว้างขวางของ Biondi เกี่ยวกับกลุ่มนี้ท้าทายคำจำกัดความแบบดั้งเดิมของอาชญากรรมที่มีการจัดตั้งและลำดับชั้นผ่านการวิเคราะห์การเมืองและประวัติศาสตร์ของ PCC ^{[ 1 ]}

นี่เป็นหนังสือเล่มเต็มเล่มแรกของ Biondi งานวิจัยก่อนหน้านี้ของเธอยังมุ่งเน้นไปที่ PCC ด้วย^{[ 1 ]}

หนังสือเล่มนี้อธิบายถึง งานวิจัยหลายปีที่ดำเนินการโดย Karina Biondi ทั้งภายในและภายนอกเรือนจำหลายแห่งในเซาเปาโล^{[ 1 ]}หลังจากทำการสัมภาษณ์ด้วยตนเองและตรวจสอบประสบการณ์ส่วนตัวของเธอกับสมาชิก PCC แล้ว Biondi โต้แย้งว่าภาพลักษณ์ทั่วไปของ PCC นั้นไม่ถูกต้อง และองค์กรนี้มีความซับซ้อนมาก^{[ 1 ]}เธอเน้นที่ PCC ในแง่ของการกระทำทางการเมืองของพวกเขา รวมถึงการไม่มีลำดับชั้นซึ่งกล่าวถึงในสี่บทที่แตกต่างกัน^{[ 1 ]}ในบทที่ 1 Biondi ให้ประวัติย่อของ PCC และตำนาน ต่างๆ ที่ล้อมรอบต้นกำเนิดของการก่อตั้งองค์กร^{[ 1 ]}เรื่องราวทางประวัติศาสตร์ของเธอเริ่มต้นด้วยคำอธิบายเกี่ยวกับ การสังหารหมู่ในเรือนจำ Carandiru ในปี 1992 ซึ่งทำให้นักโทษเสียชีวิต 111 คน^{[ 1 ]}การสังหารหมู่นี้จุดประกายให้เกิดการจลาจลในเรือนจำ และภายในการก่อจลาจลที่เป็นระบบเหล่านี้ PCC ก็ปรากฏตัวขึ้นในฐานะองค์กรที่มีอิทธิพล^{[ 1 ]}ต้นกำเนิดที่แท้จริงของ PCC ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ แต่โดยรวมแล้ว Biondi สรุปว่าการทำความเข้าใจวัตถุประสงค์ของการปฏิบัติอย่างไม่เหมาะสมในเรือนจำนั้นเป็นองค์ประกอบสำคัญที่จะช่วยให้เข้าใจ PCC และการควบคุมของ PCC ในเรือนจำปัจจุบันได้^{[ 1 ]}บทที่ 2 มุ่งเน้นไปที่การเน้นย้ำของ PCC ในด้านการสอนและการเมืองภายในกำแพงเรือนจำ^{[ 1 ]}ในส่วนนี้ Biondi เน้นย้ำถึงความจำเป็นที่ทั้งนักโทษและผู้เยี่ยมชมเรือนจำที่อยู่ภายใต้การควบคุมของ PCC จะต้องเรียนรู้บทบาทที่เหมาะสมของตนเองและวิธีปฏิบัติตนที่เหมาะสม^{[ 1 ]}การเน้นย้ำในการสอนการปฏิบัติตนที่ถูกต้องนี้นำไปสู่การปฏิบัติตามมาตรฐานของ PCC มากขึ้น^{[ 1 ]} Biondi เน้นย้ำว่าการเชื่อฟังนี้ แม้จะแพร่หลาย แต่ก็ไม่ได้เป็นไปอย่างสม่ำเสมอในทุกเรือนจำเนื่องจากโครงสร้างการบังคับบัญชาของกลุ่ม^{[ 1 ]}

แนวคิดหลักและจุดเน้นของบทที่ 3 และ 4 ทับซ้อนกัน เนื่องจากทั้งสองบทมุ่งเน้นไปที่การเมืองและการจัดหมวดหมู่ของ PCC โดยรวม^{[ 1 ]}บิออนดีได้อธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับตำแหน่งต่างๆ ที่สมาชิกแต่ละคนของ PCC สามารถดำรงได้ และความสำคัญของตำแหน่งเหล่านั้นภายในองค์กรที่ไม่ได้จัดหมวดหมู่ตามลำดับชั้นที่ เข้มงวด ^{[ 1 ]}บิออนดีโต้แย้งความคิดดั้งเดิมเกี่ยวกับโครงสร้างลำดับชั้นของกลุ่ม และกล่าวว่าภายใน PCC มีแนวคิดที่ว่าสมาชิกแต่ละคน หรือ "พี่น้อง" แต่ละคนเป็นตัวแทนของกลุ่ม^{[ 1 ]}ถึงกระนั้น ภายในองค์กรก็มีบุคคลไม่กี่คนที่ถือว่าเป็นผู้นำ เรียกว่า "หอคอย" มีคำแถลงและริเริ่ม เรียกว่า "ผู้รับผิดชอบ" แต่ผู้นำเหล่านี้ไม่ได้คิดว่าตนเองกำลังออกคำสั่ง แต่กำลังเป็นตัวแทนของกลุ่ม โดย รวม^{[ 1 ]}บิออนดีกล่าวว่า การขาดลำดับชั้นเป็นสิ่งที่ทำให้ PCC ได้รับและรักษาอำนาจของตนไว้ได้^{[ 1 ]}เธออธิบายการกระทำทางการเมืองของพวกเขาว่า "เหนือกว่า" ทั้งโครงสร้างอำนาจแบบทั่วไปและความต้องการดินแดนตาม ปกติ ^{[ 1 ]}

บทวิจารณ์หนังสือSharing this Walkส่วนใหญ่เป็นไปในเชิงบวก Eraldo S. Santos ผู้สมัครระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยปารีสได้แบ่งปันบทวิจารณ์หนังสือเล่มนี้ผ่านทางLondon School of Economics and Political Scienceในบทวิจารณ์ของเขา Santos อธิบายว่าหนังสือเล่มนี้ "มีความเกี่ยวข้องมากกว่าที่เคย" และหนังสือเล่มนี้ "เชิญชวนให้ผู้อ่านมองชีวิตในเรือนจำในมุมมองที่แตกต่างและวิพากษ์วิจารณ์มากขึ้น" ^{[ 2 ]}นอกเหนือจากการยกย่องหนังสือแล้ว Santos ยังวิจารณ์ Biondi ในการตัดสินใจของเธอที่เน้นไปที่แนวคิดเรื่อง "ความเท่าเทียมกัน" แทนที่จะวางกรอบการอภิปรายเกี่ยวกับ "การกีดกัน" เทียบกับ "การรวมเข้าด้วยกัน" ^{[ 2 ]}การขาดกรอบทฤษฎีที่แตกต่างและแบบดั้งเดิมยังถูกกล่าวถึงโดย Francesca Cerbini ในวารสารCurrent Anthropologyฉบับ หนึ่ง ^{[ 3 ]} Cerbini วิจารณ์การใช้กรอบทฤษฎีทางมานุษยวิทยาที่มีอยู่เพียงเล็กน้อยของ Biondi ในการวิเคราะห์ของเธอ แต่ยังอธิบายว่าหนังสือเล่มนี้เป็น "หนึ่งในผลงานที่ลึกซึ้งที่สุดเกี่ยวกับสังคมภายในของบราซิล" ^{[ 3 ]}