จอมพลแห่งสหภาพโซเวียตМаршал Советского Союза
ดาวของจอมพล – ใหญ่
สายสะพายไหล่แบบเดียวกัน(ปี 1955–1991)
ประเทศ	สหภาพโซเวียต
สาขาบริการ	กองทัพแดง (1922–1946) กองทัพโซเวียต (1946–1991)
อันดับ	นายพล
การก่อตัว	22 กันยายน 2478 ( 22 กันยายน 2478 )
ยกเลิก	ธันวาคม พ.ศ. 2534 ( 1991-12 )
อันดับที่สูงกว่าถัดไป	จอมพล
อันดับต่ำกว่าถัดไป	พลเอก ประจำกองทัพบก
ตำแหน่งเทียบเท่า	พลเรือเอกแห่งกองทัพเรือหัวหน้าผู้บัญชาการทหารเรือประจำสาขา

เครื่องหมายยศของจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต

แผ่นปิดคอเสื้อปี 1935–1940

แผ่นปิดคอเสื้อปี 1940–1943

ลายบั้งแขนเสื้อปี 1940–1943

เครื่องหมายยศบ่า1943–1955

หมวกทรงปีก 1945–1991

จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต ( รัสเซีย : Маршал Советского Союзаโรมัน:  จอมพล sovetskogo soyuzaอ่านว่า[ˈmarʂəl sɐˈvʲetskəvə sɐˈjuzə] ) เป็น ยศทหาร สูงสุด เป็น อันดับ สองของสหภาพโซเวียตโดยพฤตินัยมันเป็นตำแหน่งสูงสุดเพราะตำแหน่งที่เหนือกว่าGeneralissimo นั้น ใช้กับโจเซฟ สตาลิน เท่านั้น ผู้ซึ่งชอบสวมเครื่องแบบและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของจอมพลหลังสงครามโลกครั้งที่สอง

ตำแหน่งจอมพลแห่งสหภาพโซเวียตถูกสร้างขึ้นในปี 1935 และถูกยกเลิกในปี 1991 เมื่อสหภาพโซเวียตล่มสลายมีผู้ดำรงตำแหน่งนี้ทั้งหมด 41 คน ตำแหน่งเทียบเท่าในกองทัพเรือคือพลเรือเอกแห่งกองเรือ (Admiral of the Fleet) จนถึงปี 1955 และพลเรือเอกแห่งกองเรือสหภาพโซเวียต (Admiral of the Fleet of the Soviet Union)ตั้งแต่ ปี 1955 เป็นต้นมา

ตำแหน่งจอมพลแห่งสหภาพโซเวียตได้รับการสถาปนาขึ้นโดยพระราชกฤษฎีกาของคณะรัฐมนตรีโซเวียตสภาผู้แทนราษฎร ( Sovnarkom ) เมื่อวันที่ 22 กันยายน 1935 และในวันที่ 20 พฤศจิกายน ได้มีการมอบตำแหน่งนี้ให้แก่บุคคล 5 คน ได้แก่พลตรีคลิเมนต์ โวโรชีลอฟ กรรมาธิการกลาโหมและอดีต สมาชิกพรรค บอลเชวิก พลเอก อเล็กซานเดอร์ เยโก โร ฟเสนาธิการกองทัพแดงและนายทหารอาวุโสอีก 3 นาย คือวาซีลี บลูเคอร์เซมยอน บูดิออนนีและมิคาอิล ตูคาเชฟสกี

ในจำนวนนี้ บลูเคอร์ ทูคาเชฟสกี และเยโกโรฟ ถูกประหารชีวิตในช่วงการกวาดล้างครั้งใหญ่ ของสตาลิน ในปี 1937–38 เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 1940 มีการแต่งตั้งจอมพลใหม่สามคน ได้แก่ เสนาธิการกลาโหมคนใหม่เซมยอน ทิโมเชนโกบอริส ชาโปชนิคอฟและกริกอรี คูลิก

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองคูลิกถูกลดตำแหน่งเนื่องจากไร้ความสามารถ และตำแหน่งจอมพลแห่งสหภาพโซเวียตถูกมอบให้กับผู้บัญชาการทหารหลายคนที่สมควรได้รับตำแหน่งนี้ด้วยความสามารถ ซึ่งรวมถึงเกออร์กี จู คอ ฟ อีวาน โคเนฟและคอนสแตนติน โรโกซอฟสกีเป็นต้น ในปี 1943 สตาลินเองก็ได้รับแต่งตั้งเป็นจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต และในปี 1945 ลาฟเรนตี เบเรีย หัวหน้าหน่วยข่าวกรองและตำรวจของเขาก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นจอมพลเช่นกัน ต่อมาในปี 1947 นักการเมือง นิโคไล บุลกานินก็ได้ รับการแต่งตั้งเป็นจอมพลที่ไม่ใช่ทหารด้วย

จอมพลสองนายถูกประหารชีวิตในการกวาดล้างหลังสงคราม ได้แก่ คูลิกในปี 1950 และเบเรียในปี 1953 หลังจากการเสียชีวิตของสตาลิน หลังจากนั้น ยศจอมพลจึงมอบให้แก่ทหารอาชีพเท่านั้น ยกเว้นเลโอนิด เบรจเนฟที่แต่งตั้งตนเองเป็นจอมพลในปี 1976 และดมิทรี อูสตินอฟผู้มีบทบาทสำคัญในอุตสาหกรรมอาวุธและได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในเดือนกรกฎาคม 1976 จอมพลคนสุดท้ายของสหภาพโซเวียตคือ ด มิทรี ยาซอฟซึ่งได้รับการแต่งตั้งในปี 1990 และถูกจำคุกหลังจากการรัฐประหารที่ล้มเหลวต่อมิคาอิล กอร์บาชอฟในปี 1991 จอมพลเซอร์เกย์ อัคโครเมเยฟฆ่าตัวตายในปี 1991 ในช่วงที่สหภาพ โซเวียตล่มสลาย

เหล่าจอมพลแบ่งออกเป็นสามกลุ่มตามช่วงวัย

• บุคคลเหล่านั้นได้สร้างชื่อเสียงในช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซียซึ่งรวมถึงทั้งผู้ที่ถูกกวาดล้างในปี 1937–38 (บลูเคอร์, ทูคาเชฟสกี และเยโกโรฟ) และผู้ที่ดำรงตำแหน่งบัญชาการระดับสูงในช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่สอง (บูดยอนนี, คูลิก, ชาโปชนิคอฟ, ทิโมเชนโก และโวโรชีลอฟ) ทั้งหมดในกลุ่มหลัง ยกเว้นชาโปชนิคอฟและทิโมเชนโก พิสูจน์แล้วว่าไม่สอดคล้องกับยุทธวิธีทางการทหารสมัยใหม่ และถูกปลดออกจากตำแหน่งบัญชาการ
• บุคคลเหล่านี้สร้างชื่อเสียงในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและเข้ารับตำแหน่งบัญชาการระดับสูงในช่วงท้ายสงคราม ได้แก่ จูคอฟ, วาซิเลฟสกี, โคเนฟ, โรโกซอฟสกี, มาลิโนฟสกี, โทลบูคิน, โกโวรอฟ และเมเรตสคอฟ
• บุคคลเหล่านี้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการระดับสูงในช่วงสงครามเย็นทั้งหมดเป็นนายทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการระดับสูงในกลุ่มประเทศสนธิสัญญาวอร์ซอหรือรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของสหภาพโซเวียต ได้แก่ โซโคลอฟสกี, เกรชโก, ยาคูบอฟสกี , คูลิคอฟ, โอการ์คอฟ , อัคโครเมเยฟและยาซอฟ

จอมพลทั้งหมดในหมวดที่สามล้วนเป็นนายทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง ยกเว้นอูสตินอฟ ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งเป็นเสนาธิการประชาชนด้านอาวุธยุทโธปกรณ์แม้แต่ยาซอฟ ซึ่งมีอายุ 20 ปีเมื่อสงครามสิ้นสุดลง ก็เคยเป็นผู้บังคับหมวดมาก่อน เบรจเนฟไม่ใช่ทหารอาชีพ แต่ก็ยังได้รับแต่งตั้งเป็นเสนาธิการทางการเมืองในช่วงสงคราม

ในบรรดาจอมพลทั้ง 35 นายที่เป็นทหารอาชีพ ส่วนใหญ่มีเชื้อสายรัสเซีย ทิโมเชนโก (Tymoshenko), คูลิก (Kulyk), เกรชโก (Hrechko), เยเรเมนโก (Yeryomenko), มอสคาเลนโก, บาติสกี (Batytsʹkyy) และโคเชโวย์ (Koshovyy) มีเชื้อสายยูเครน ขณะที่โซโคลอฟสกี (Sakaloŭski) และยาคุโบฟสกี (Jakuboŭski) มีเชื้อสายเบลารุส โรโกสซอฟสกี (Rokossowski) เกิดในโปแลนด์ภายใต้การปกครองของรัฐสภา โดยมีครอบครัวเป็นชาวโปแลนด์ ส่วนมาลินอฟสกี (Malinowsky) เกิดในโอเดสซา (ปัจจุบันอยู่ในยูเครน) โดยมีบิดาเป็นชาวโปแลนด์ ทูคาเชฟสกีก็มีเชื้อสายโปแลนด์เช่นกัน บากรามยาน (Baghramyan) เป็นจอมพลเพียงคนเดียวที่มีเชื้อสายอาร์เมเนีย

ตำแหน่งนี้ถูกยกเลิกไปพร้อมกับการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในเดือนธันวาคม 1991 ในรัสเซีย สมัยใหม่ ตำแหน่งนี้ได้ถูกแทนที่ ด้วยตำแหน่งจอมพลแห่งสหพันธรัฐรัสเซียซึ่งมีผู้ดำรงตำแหน่งเพียงคนเดียวคืออิกอร์ เซอร์เกเยฟรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของรัสเซียระหว่างปี 1997 ถึง 2001 ไม่มีจอมพลคนใดที่ยังมีชีวิตอยู่ตั้งแต่การเสียชีวิตของยาซอฟในเดือนกุมภาพันธ์ 2020

รายชื่อจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต

เลขที่	ชื่อ	รูปถ่าย	วันที่ได้รับการจัดอันดับ	ตำแหน่งที่ดำรง[ก]	สมาชิก คณะกรรมการกลาง	สมาชิก สำนักเลขาธิการ	สมาชิก โปลิตบูโร	ปี[ข]	หมายเหตุ[ค]
1	คลิเมนต์ โวโรชิลอฟ		20 พ.ย. 2478 [ 1 ]	ผู้แทนประชาชนด้านการป้องกันประเทศปี 1934–1938 ผู้บัญชาการประชาชนฝ่ายกลาโหม / ประธานสภาทหารหลักของกองทัพแดงพ.ศ. 2481–2483 [ 2 ] รองประธานสภาคณะรัฐมนตรีพ.ศ. 2483–2496 [ d ] [ 4 ] ประธานคณะกรรมการควบคุมพันธมิตรในฮังการีพ.ศ. 2488–2490 [ 5 ] ประธานคณะกรรมการบริหารสภาสูงสุด พ.ศ. 2496–2503 [ 6 ] ตำแหน่งอื่นๆ (ปี 1939–1942) ผู้บัญชาการทหารสูงสุดกองกำลังโซเวียตในฟินแลนด์พ.ศ. 2482–2483 [ 7 ] ประธาน คณะกรรมการป้องกันสภาผู้แทนราษฎรพ.ศ. 2483 [ 4 ] [ 8 ] ผู้บัญชาการสูงสุด กองบัญชาการภาคตะวันตกเฉียงเหนือ พ.ศ. 2484 [ 9 ] ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบเลนินกราดพ.ศ. 2484 [ 10 ] ผู้แทนStavka แนวรบ Volkhov , พ.ศ. 2485 [ 10 ] ผู้บัญชาการสูงสุดกองบัญชาการกลางของขบวนการพาร์ติซานพ.ศ. 2485 [ 10 ]	ใช่( วันที่ 10-20 และ23 )	เลขที่	ใช่( วันที่ 14-20 )	25	(1881–1969) ลาออกจากตำแหน่งประมุขแห่งรัฐในปี 1960 [ 11 ]นายกเทศมนตรีเมืองลูฮันสค์ปี 1917; ผู้แทนประชาชนฝ่ายกิจการทหารและกองทัพเรือปี 1925–1934 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตปี 1956 และ 1968; วีรบุรุษแรงงานสังคมนิยมปี 1960
2	เซมยอน บูดิออนนี่		20 พ.ย. 2478 [ 12 ]	ผู้ตรวจการทหารม้ากองทัพแดงปี 1924–1937 ผู้บัญชาการเขตทหารมอสโกปี 1937–1940 รองผู้บัญชาการประชาชนฝ่ายกลาโหมคนแรก พ.ศ. 2483–2485 [ 13 ] รองผู้แทนประชาชนฝ่ายกลาโหม ปี 1942–1943 ผู้ตรวจการทหารม้ากองทัพแดงพ.ศ. 2486–2488 [ 14 ] รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร พ.ศ. 2490-2497 ผู้ตรวจการทหารม้ากองทัพบกโซเวียตปี 1953–1954 คำสั่งภาคสนาม (พ.ศ. 2483–2485) ผู้บัญชาการกองทัพที่ 21 ปี 1941 ผู้บัญชาการสูงสุด กองบัญชาการภาคตะวันตกเฉียงใต้ พ.ศ. 2484 [ 9 ] ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบสำรองพ.ศ. 2484 [ 15 ] ผู้บัญชาการสูงสุด กองบัญชาการภาคเหนือของเทือกเขาคอเคซัส ปี 1942 ผู้บัญชาการสูงสุดแนวรบคอเคซัสเหนือปี 1942	ใช่(ผู้สมัคร: วันที่ 17 , 19-24 ;เต็มเวลา: วันที่ 18 )	เลขที่	เลขที่	17	(1883–1973) เกษียณอายุราชการในปี 1954 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี 1958, 1963 และ 1968
3	มิคาอิล ทูคาเชฟสกี		20 พ.ย. 2478 [ 12 ]	รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดฝ่ายกลาโหม/หัวหน้าฝ่ายสรรพาวุธกองทัพแดงพ.ศ. 2474–2479 [ 16 ] รองผู้บัญชาการประชาชนฝ่ายกลาโหม/ผู้ตรวจการฝึกทหารกองทัพแดงพ.ศ. 2479–2480 [ 17 ]	ผู้สมัคร( ลำดับที่ 17 )	เลขที่	เลขที่	2	(1893–1937) [ e ]ถูกปลดจากยศในปี 1937 ได้รับการคืนยศหลังเสียชีวิต
4	อเล็กซานเดอร์ เยโกรอฟ		20 พ.ย. 2478 [ 12 ]	รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดฝ่ายกลาโหม/เสนาธิการกองทัพแดงพ.ศ. 2478-2480 รองผู้บัญชาการประชาชนฝ่ายกลาโหมคนแรก พ.ศ. 2480–2481 [ 18 ] ผู้บัญชาการเขตทหารทรานส์คอเคซัสปี 1938	ผู้สมัคร( ลำดับที่ 17 )	เลขที่	เลขที่	3	(1883–1939) [ f ]ถูกปลดจากยศในปี 1938 ได้รับการคืนยศหลังเสียชีวิต
5	วาซีลี บลูเคอร์		20 พ.ย. 2478 [ 12 ]	ผู้บัญชาการกองทัพพิเศษธงแดงภาคตะวันออกไกลปี 1935–1938 ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบตะวันออกไกลพ.ศ. 2481 [ 19 ]	ใช่( 17 ) [ g ]	เลขที่	เลขที่	3	(1889–1938) [ h ]ถูกถอดถอนยศย้อนหลังในปี 1939 ได้รับการคืนยศหลังเสียชีวิต
6	เซมยอน ทิโมเชนโก		7 พฤษภาคม 2483	ผู้บัญชาการประชาชนฝ่ายกลาโหม / ประธานสภาทหารหลักของกองทัพแดงพ.ศ. 2483–2484 [ 4 ] ผู้บัญชาการประชาชนฝ่ายกลาโหม / ประธานกองบัญชาการหลักของกองทัพแดงพ.ศ. 2484 [ 21 ] รองผู้แทนประชาชนฝ่ายกลาโหม ปี 1941–1943 ประธานกองบัญชาการสูงสุดพ.ศ. 2486-2488 ผู้บัญชาการเขตทหารบาราโนวิชปี 1945–1946 ผู้บัญชาการเขตทหารเบลารุสปี 1946 ผู้บัญชาการเขตทหารอูราลใต้ปี 1946–1949 ผู้บัญชาการเขตทหารเบลารุสปี 1949–1960 หน่วยบัญชาการภาคสนาม (พ.ศ. 2484–2486) ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบด้านตะวันตกพ.ศ. 2484 [ 9 ] ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ฝ่ายตะวันตก/ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบตะวันตกพ.ศ. 2484 [ 22 ] ผู้บัญชาการสูงสุด กองบัญชาการภาคตะวันตกเฉียงใต้ พ.ศ. 2484 [ 15 ] ผู้บัญชาการทหารสูงสุด กองบัญชาการภาคตะวันตกเฉียงใต้/ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบภาคตะวันตกเฉียงใต้พ.ศ. 2484 [ 23 ] ผู้บัญชาการสูงสุด ฝ่ายตะวันตกเฉียงใต้ ปี 1941–1942 ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ฝ่ายตะวันตกเฉียงใต้/ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบตะวันตกเฉียงใต้ปี 1942 ผู้บัญชาการสูงสุดแนวรบสตาลินกราดปี 1942 ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบตะวันตกเฉียงเหนือปี 1942–1943	ใช่(เต็มตัว: วันที่ 18 ; ผู้สมัคร: วันที่ 19-23 )	เลขที่	เลขที่	20	(1895–1970) ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ตรวจราชการทั่วไปในปี 1960 ประธานคณะกรรมการแห่งรัฐสำหรับทหารผ่านศึกระหว่างปี 1961–1970 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี 1940 และ 1965 และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งชัยชนะในปี 1945
7	บอริส ชาโปชนิคอฟ		7 พฤษภาคม 2483	หัวหน้าเสนาธิการกองทัพแดงปี 1937–1940 รองผู้แทนประชาชนฝ่ายกลาโหม ปี 1940–1941 รองผู้บัญชาการประชาชนฝ่ายกลาโหม/ หัวหน้าเสนาธิการกองทัพแดงพ.ศ. 2484–2485 [ 24 ] เสนาธิการแนวรบด้านตะวันตกพ.ศ. 2484 [ 25 ] รองผู้แทนประชาชนฝ่ายกลาโหม ปี 1942–1943 ผู้บัญชาการโรงเรียนนายทหารชั้นสูงคลิเมนต์ อี. โวโรชิลอฟปี 1943–1945	ผู้สมัคร( ลำดับที่ 18 )	เลขที่	เลขที่	5	(ค.ศ. 1882–1945) เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง
8	กริกอรี คูลิก		7 พฤษภาคม 2483	รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดฝ่ายกลาโหม/รองเสนาธิการใหญ่กองทัพแดง /หัวหน้ากองบัญชาการปืนใหญ่กองทัพแดง , 1937–1941 รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดฝ่ายกลาโหม/หัวหน้ากองอำนวยการหลักด้านการจัดตั้งและฝึกอบรมกองทัพแดงปี 1941 รองผู้แทนประชาชนฝ่ายกลาโหม ปี 1941–1942 ผู้บัญชาการกองทัพที่ 54 ปี 1941 ผู้แทนสตาฟกา ประจำ แนวรบไครเมียปี 1941–1942	ใช่( วันที่ 18 )	เลขที่	เลขที่	2	(1890–1950) [ i ]ถูกถอดถอนยศในปี 1942 ได้รับการคืนยศหลังเสียชีวิต ได้รับพระราชทานยศวีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี 1940 (ถูกเพิกถอนในปี 1942) [ 27 ]
9	เกออร์กี ซูคอฟ		18 ม.ค. 2486 [ 28 ]	รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดฝ่ายกลาโหม/รองผู้บัญชาการ ทหารสูงสุด กองทัพแดง /รองประธานกองบัญชาการสูงสุด พ.ศ. 2485–2488 [ 13 ] ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบยูเครนที่ 1 ปี 1944 ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบเบลารุสที่ 1 ปี 1944–1945 ผู้บัญชาการทหารสูงสุดฝ่ายบริหารทหารโซเวียตในเยอรมนี / ผู้บัญชาการทหารสูงสุดกลุ่มกองกำลังยึดครองโซเวียตในเยอรมนีพ.ศ. 2488–2489 [ 29 ] รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/ ผู้บัญชาการทหารบกโซเวียตพ.ศ. 2489 [ 30 ] ผู้บัญชาการเขตทหารโอเดสซาพ.ศ. 2489–2491 [ 31 ] ผู้บัญชาการเขตทหารอูราลปี 1948–1953 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรก พ.ศ. 2496–2498 [ j ] รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมปี 1955–1957	ใช่(ผู้สมัคร: วันที่ 18 ; เต็มเวลา: วันที่ 19-20 )	เลขที่	ใช่( วันที่ 20 )	14	(1896–1974) [ k ]ถูกปลดจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในปี 1957 ดำรงตำแหน่งเสนาธิการทหารสูงสุดของกองทัพแดงในปี 1941 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี 1940, 1944, 1945 และ 1956 ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งชัยชนะในปี 1944 และ 1945
10	อเล็กซานเดอร์ วาซิเลฟสกี		16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 [ 33 ]	รองผู้บัญชาการประชาชนฝ่ายกลาโหม/ หัวหน้าเสนาธิการกองทัพแดงพ.ศ. 2485–2488 [ 34 ] [ 35 ] ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบเบลารุสที่ 3 ปี 1945 ผู้บัญชาการทหารสูงสุดกองกำลังโซเวียตในตะวันออกไกลพ.ศ. 2488 [ 36 ] รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/ เสนาธิการทหารสูงสุดแห่งกองทัพโซเวียตปี 1946–1947 รองรัฐมนตรีคนแรกของกองทัพ/ หัวหน้าเสนาธิการกองทัพโซเวียตพ.ศ. 2490–2491 [ 37 ] รองรัฐมนตรีคนแรกของกองทัพ พ.ศ. 2491–2492 [ 38 ] รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามพ.ศ. 2492–2496 [ l ] [ 40 ] รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามคนแรก พ.ศ. 2496 [ 6 ] รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ปี 1953–1956 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมฝ่ายวิทยาศาสตร์การทหาร ปี 1956-1957	ใช่( วันที่ 19-20 )	เลขที่	เลขที่	14	(ค.ศ. 1895–1977) ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ตรวจการทั่วไปในปี ค.ศ. 1959 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1944 และ 1945 และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งชัยชนะในปี ค.ศ. 1944 และ 1945
11	โจเซฟ สตาลิน		6 มี.ค. 2486 [ 41 ]	เลขาธิการใหญ่ คณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต (บอลเชวิก) , 1922–1952 ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพโซเวียตพ.ศ. 2484–2496 [ม. ] ประธานสภาคณะรัฐมนตรีพ.ศ. 2484–2496 [ n ] รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมพ.ศ. 2484–2490 [ o ] ประธานคณะกรรมการป้องกันประเทศค.ศ. 1941–1945	ใช่( การประชุมครั้งที่ 6 – ครั้งที่ 19 )	ใช่( วันที่ 11-19 )	ใช่( การแข่งขันครั้งที่ 6 – ครั้งที่ 19 )	2	(ค.ศ. 1878–1953) เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง ได้รับการเลื่อนยศเป็นจอมพลเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1945 ได้รับ พระราชทาน บรรดาศักดิ์วีรบุรุษแรงงานสังคมนิยมในปี ค.ศ. 1939 วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียต ในปี ค.ศ. 1945 และได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งชัยชนะ ในปี ค.ศ. 1944
12	อีวาน โคเนฟ		20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487 [ 43 ]	ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบยูเครนที่ 2 ปี 1943–1944 ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบยูเครนที่ 1 ปี 1944–1945 ผู้บัญชาการทหารสูงสุดกองกำลังภาคกลางปี 1945–1946 ข้าหลวงใหญ่ฝ่ายสัมพันธมิตรประจำออสเตรียปี 1945–1946 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/ ผู้บัญชาการทหารบกโซเวียตพ.ศ. 2489–2493 [ 44 ] รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/หัวหน้าผู้ตรวจการ กระทรวงกลาโหมปี 1950–1951 ผู้บัญชาการเขตทหารคาร์พาเทียนปี 1951–1955 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรก/ ผู้บัญชาการทหารบกสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียตปี 1955–1956 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรก/ ผู้บัญชาการสูงสุด กองกำลังร่วมแห่งองค์การสนธิสัญญาวอร์ซอปี 1956–1960 ผู้บัญชาการสูงสุดกลุ่มกองกำลังโซเวียตในเยอรมนีปี 1961-1962	ใช่(ผู้สมัคร: วันที่ 18 ; เต็มเวลา: วันที่ 19-24 )	เลขที่	เลขที่	17	(1897–1973) [หน้า]ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ตรวจราชการทั่วไปในปี 1960; ได้รับแต่งตั้งใหม่ในปี 1962 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี 1944 และ 1945; ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งชัยชนะในปี 1945
13	ลีโอนิด โกโวรอฟ		18 มิถุนายน พ.ศ. 2487 [ 45 ]	ผู้บัญชาการสูงสุดแนวรบเลนินกราดปี 1942–1945 ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบบอลติกที่ 2 ปี 1945 ผู้บัญชาการเขตทหารเลนินกราดปี 1945–1946 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/หัวหน้าผู้ตรวจการ กระทรวงกลาโหมปี 1946–1948 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงคราม/ผู้บัญชาการกองกำลังป้องกันภัยทางอากาศพ.ศ. 2491–2495 [ q ] รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมฝ่ายฝึกอบรมการรบ ปี 1952–1953 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/หัวหน้าผู้ตรวจการ กระทรวงกลาโหมปี 1953–1954 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/ผู้บัญชาการทหารสูงสุดกองกำลังป้องกันภัยทางอากาศโซเวียตพ.ศ. 2497–2498 [ 46 ]	ผู้สมัคร( ลำดับที่ 19 )	เลขที่	เลขที่	11	(1897–1955) เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี 1945 และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งชัยชนะในปี 1945
14	คอนสแตนติน โรโกสซอฟสกี		29 มิ.ย. 2487 [ 47 ]	ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบเบลารุสที่ 1 ปี 1943–1944 ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบเบลารุสที่ 2 ปี 1944–1945 ผู้บัญชาการทหารสูงสุด กองกำลังกลุ่มภาคเหนือพ.ศ. 2488–2492 [ 48 ] รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม สาธารณรัฐโปแลนด์ค.ศ. 1949–1952 รองประธานคณะรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ / รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม สาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ , 1952–1956 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/หัวหน้าผู้ตรวจการ กระทรวงกลาโหม พ.ศ. 2499–2490 [ 49 ] รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/ผู้บัญชาการเขตทหารทรานส์คอเคซัสพ.ศ. 2490–2491 [ 49 ] รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/หัวหน้าผู้ตรวจการ กระทรวงกลาโหม พ.ศ. 2501–2505 [ 50 ]	ผู้สมัคร( รอบที่ 22-23 )	เลขที่	เลขที่	18	(ค.ศ. 1896–1968) ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ตรวจการทั่วไปในปี ค.ศ. 1962 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1944 และ 1945 ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งชัยชนะในปี ค.ศ. 1945 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์จอมพลแห่งโปแลนด์ในปี ค.ศ. 1949
15	โรดิออน มาลิโนฟสกี		10 ก.ย. 2487 [ 51 ]	ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบยูเครนที่ 2 ปี 1944–1945 ประธานคณะกรรมการควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตรประจำโรมาเนียปี 1944–1947 ผู้บัญชาการสูงสุดแนวรบทรานส์ไบคาลปี 1945 ผู้บัญชาการเขตทหารทรานส์ไบคาล-อามูร์พ.ศ. 2488–2490 [ 52 ] ผู้บัญชาการทหารสูงสุดกองกำลังโซเวียตในตะวันออกไกลค.ศ. 1947–1953 ผู้บัญชาการเขตทหารตะวันออกไกลปี 1953–1956 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรก/ ผู้บัญชาการทหารบกสูงสุด สหภาพโซเวียตปี 1956–1957 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมปี 1957–1967	ใช่(ผู้สมัคร: วันที่ 19 ; เต็มเวลา: วันที่ 20-23 )	เลขที่	เลขที่	23	(ค.ศ. 1898–1967) เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1945 และ 1958 และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งชัยชนะในปี ค.ศ. 1945
16	ฟีโอดอร์ โทลบูคิน		12 ก.ย. 2487 [ 53 ]	ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบยูเครนที่ 3 ปี 1944–1945 ผู้บัญชาการทหารสูงสุด กองกำลังกลุ่มภาคใต้ปี 1945–1947 ผู้บัญชาการเขตทหารทรานส์คอเคซัสปี 1947–1949	เลขที่	เลขที่	เลขที่	5	(ค.ศ. 1894–1949) เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียต หลังมรณกรรมใน ปี ค.ศ. 1965 และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งชัยชนะในปี ค.ศ. 1945
17	คิริลล์ เมเรตสคอฟ		26 ต.ค. 2487 [ 54 ]	ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบคาเรเลียพ.ศ. 2487–2488 [ 55 ] ผู้บัญชาการกองกำลังทางทะเลพ.ศ. 2488 [ 56 ] ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแนวรบตะวันออกไกลที่ 1พ.ศ. 2488 [ 57 ] ผู้บัญชาการเขตทหารพริมอร์สกีปี 1945–1947 ผู้บัญชาการเขตทหารมอสโกปี 1947–1949 ผู้บัญชาการเขตทหารเบโลมอร์สกีปี 1949–1951 ผู้บัญชาการเขตทหารภาคเหนือปี 1951–1954 ผู้บัญชาการหลักสูตรฝึกอบรมขั้นสูงสำหรับผู้บัญชาการทหารราบ "Vystrel"พ.ศ. 2497-2498 [ 58 ] ผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมฝ่ายสถาบันการทหารและวิชาการระดับสูง พ.ศ. 2498–2507 [ 59 ]	ผู้สมัคร( ชั้น ปีที่ 18-19 )	เลขที่	เลขที่	20	(ค.ศ. 1897–1968) ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ตรวจราชการใหญ่ในปี ค.ศ. 1964 ดำรงตำแหน่งเสนาธิการทหารสูงสุดของกองทัพแดงระหว่างปี ค.ศ. 1940–1941 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1940 และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งชัยชนะ ในปี ค.ศ. 1945
18	ลาฟเรนติ เบเรีย		9 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 [ 60 ]	รองประธานสภาผู้แทนราษฎร / ผู้แทนราษฎรฝ่ายกิจการภายในพ.ศ. 2484-2489 รองประธานสภาคณะรัฐมนตรีปี 1946–1953 รองประธานคณะรัฐมนตรีคนแรก / รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยพ.ศ. 2496 [ 6 ]	ใช่( วันที่ 17-19 )	เลขที่	ใช่( 18-19 ) [ r ]​​	8	(1899–1953) [ s ]ถูกปลดจากยศในปี 1953 เลขาธิการคนแรก พรรคคอมมิวนิสต์แห่งจอร์เจียปี 1931–1932, 1934–1938 เลขาธิการคนแรกพรรคคอมมิวนิสต์ สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัสปี 1932–1938 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแรงงานสังคมนิยมในปี 1943
19	วาซีลี โซโคลอฟสกี		3 กรกฎาคม 2489	ผู้บัญชาการสูงสุดฝ่ายบริหารทหารโซเวียตในเยอรมนี / ผู้บัญชาการสูงสุดกลุ่มกองกำลังยึดครองโซเวียตในเยอรมนีปี 1946–1949 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามคนแรก พ.ศ. 2492–2495 [ t ] [ 40 ] รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรก/ เสนาธิการทหารสูงสุดแห่งกองทัพโซเวียตพ.ศ. 2495–2503 [ u ]	ใช่(แบบเต็ม: วันที่19-20 ; แบบสมัคร: วันที่ 22-23 )	เลขที่	เลขที่	14	(ค.ศ. 1897–1968) ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ตรวจราชการใหญ่ในปี ค.ศ. 1960 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1945
20	นิโคไล บุลกานิน		3 พ.ย. 2490 [ 63 ]	รองประธานสภาคณะรัฐมนตรี / รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม พ.ศ. 2490–2492 [ 64 ] [ 65 ] รองประธานสภาคณะรัฐมนตรีพ.ศ. 2492–2493 [ 40 ] รองประธานคณะรัฐมนตรีคนที่หนึ่งปี 1950–1953 รองประธานคณะรัฐมนตรีคนแรก / รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมพ.ศ. 2496–2498 [ v ] ประธานสภาคณะรัฐมนตรีปี 1955–1958 ประธานกรรมการธนาคารแห่งรัฐของสหภาพโซเวียตพ.ศ. 2501 [ 66 ] ประธานสภาเศรษฐกิจภูมิภาคปี 1958	ใช่( วันที่ 17 – 20 ) [ w ]	เลขที่	ใช่( วันที่ 18 – 20 ) [ x ]	11	(1895–1975) [ y ]ถูกปลดจากยศในปี 1958 [ 68 ]ประธานสภาผู้แทนราษฎรแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย 1937–1938; รองประธานสภาผู้แทนราษฎร 1938–1944; ประธานคณะกรรมการธนาคารแห่งรัฐของสหภาพโซเวียต 1938–1940, 1940–1945 ได้รับพระราชทานยศวีรบุรุษแรงงานสังคมนิยมในปี 1955
21	อันเดรย์ เกรชโก		11 มีนาคม 2498	ผู้บัญชาการสูงสุดกลุ่มกองกำลังโซเวียตในเยอรมนีปี 1954-1957 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรก/ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด กองทัพบกโซเวียตพ.ศ. 2490–2503 [ 69 ] รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรก/ ผู้บัญชาการสูงสุด กองกำลังร่วมแห่งองค์การสนธิสัญญาวอร์ซอปี 1960–1967 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมปี 1967–1976	ใช่(ผู้สมัคร: วันที่19-20 ; ผู้สำเร็จการศึกษา: วันที่ 22-25 )	เลขที่	ใช่( วันที่ 24-25 )	21	(ค.ศ. 1903–1976) เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียต ในปี ค.ศ. 1958 และ 1973
22	อีวาน บากรามยาน		11 มีนาคม 2498	รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/หัวหน้าผู้ตรวจการ กระทรวงกลาโหมปี 1954–1955 ผู้บัญชาการโรงเรียนนายทหารสังกัดกองบัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพโซเวียตปี 1956-1958 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/หัวหน้าฝ่ายบริการส่วนหลังของกองทัพโซเวียตพ.ศ. 2491–2511 [ 70 ]	ใช่(ผู้สมัคร: วันที่19-20 ; ผู้สำเร็จการศึกษา: วันที่ 22-26 )	เลขที่	เลขที่	13	(ค.ศ. 1897–1982) ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ตรวจราชการใหญ่ในปี ค.ศ. 1968 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1944 และ ค.ศ. 1977
23	เซอร์เกย์ บิริยูซอฟ		11 มีนาคม 2498	รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/ผู้บัญชาการทหารสูงสุดกองกำลังป้องกันภัยทางอากาศโซเวียตพ.ศ. 2498–2505 [ 46 ] รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม/ผู้บัญชาการสูงสุดกองกำลังจรวดทางยุทธศาสตร์ปี 1962–1963 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรก/ เสนาธิการทหารสูงสุดแห่งกองทัพโซเวียตปี 1963–1964	ใช่(ผู้สมัคร: รอบที่ 20 ; เสร็จสมบูรณ์: รอบที่ 22 )	เลขที่	เลขที่	9	(ค.ศ. 1904–1964) เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1958
24	คิริลล์ มอสคาเลนโก		11 มีนาคม 2498	ผู้บัญชาการเขตทหารมอสโกปี 1953–1960 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/ผู้บัญชาการทหารสูงสุดกองกำลังจรวดเชิงกลยุทธ์พ.ศ. 2503–2505 [ 71 ] รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/หัวหน้าผู้ตรวจการ กระทรวงกลาโหมปี 1962–1983	ใช่( วันที่ 20-26 )	เลขที่	เลขที่	28	(ค.ศ. 1902–1985) ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ตรวจราชการใหญ่ในปี ค.ศ. 1983 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1943 และ ค.ศ. 1978
25	วาซีลี ชุยคอฟ		11 มีนาคม 2498	ผู้บัญชาการเขตทหารเคียฟปี 1953–1960 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/ ผู้บัญชาการทหารบกแห่งสหภาพโซเวียตปี 1960–1961 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/ ผู้บัญชาการทหารบกโซเวียต /หัวหน้า หน่วย ป้องกันพลเรือน , 1961–1964 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/หัวหน้าฝ่ายป้องกันภัยพลเรือน , 1964–1972	ใช่(ผู้สมัคร: วันที่ 20 ; เต็มเวลา: วันที่ 22-26 )	เลขที่	เลขที่	17	(ค.ศ. 1900–1982) ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ตรวจการทั่วไปในปี ค.ศ. 1972 ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดของกองกำลังยึดครองโซเวียตในเยอรมนีระหว่างปี ค.ศ. 1949–1953 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1944 และ 1945
26	อันเดรย์ เยเรียเมนโก		11 มีนาคม 2498	ผู้บัญชาการเขตทหารคอเคซัสเหนือปี 1953–1958	ใช่(ผู้สมัคร: วันที่ 20 , 23 ; ผู้สำเร็จการศึกษา: วันที่ 22 )	เลขที่	เลขที่	3	(ค.ศ. 1892–1970) ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ตรวจราชการใหญ่ในปี ค.ศ. 1958 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1944
27	มัตเวอี ซาคารอฟ		8 พฤษภาคม 2502	ผู้บัญชาการสูงสุดกลุ่มกองกำลังโซเวียตในเยอรมนีปี 1957-1960 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรก/ เสนาธิการทหารสูงสุดแห่งกองทัพโซเวียตปี 1960–1963 ผู้บัญชาการโรงเรียนนายทหารกองบัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพโซเวียตปี 1963-1964 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรก/ หัวหน้าเสนาธิการกองทัพโซเวียตพ.ศ. 2507–2514 [ 72 ] [ 73 ]	ใช่( วันที่ 22-24 )	เลขที่	เลขที่	12	(1898–1972) ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ตรวจการทั่วไปในปี 1971 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี 1945 และ 1971 ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการกองอำนวยการข่าวกรองหลักระหว่างปี 1949–1952
28	ฟิลิปป์ โกลิคอฟ		6 พฤษภาคม 2504	หัวหน้าฝ่ายการเมืองหลักของกองทัพบกและกองทัพเรือโซเวียตปี 1958–1962	ใช่( วันที่ 22 )	เลขที่	เลขที่	1	(ค.ศ. 1900–1980) ถูกปลดจากตำแหน่งและได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ตรวจราชการทั่วไปในปี ค.ศ. 1962 ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการกองอำนวยการข่าวกรองหลักในปี ค.ศ. 1940–1941
29	นิโคไล ครีลอฟ		28 เมษายน 2505	ผู้บัญชาการเขตทหารมอสโกปี 1960–1963 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/ผู้บัญชาการสูงสุดกองกำลังจรวดเชิงยุทธศาสตร์ปี 1963–1972	ใช่( วันที่ 22-24 )	เลขที่	เลขที่	10	(ค.ศ. 1903–1972) เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียต 2 ครั้ง ในปี ค.ศ. 1945
30	อีวาน ยาคูบอฟสกี		12 เมษายน 2510	รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรก/ ผู้บัญชาการสูงสุดของกองกำลังติดอาวุธรวมขององค์การสนธิสัญญาวอร์ซอพ.ศ. 2510–2519 [ 74 ]	ใช่( วันที่ 22-25 )	เลขที่	เลขที่	9	(1912–1976) เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง ผู้บัญชาการสูงสุดกองกำลังโซเวียตในเยอรมนีปี 1960–1961 และ 1962–1965 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตสองครั้งในปี 1944
31	พาเวล บาติทสกี		15 เมษายน 2511	รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/ผู้บัญชาการสูงสุดกองกำลังป้องกันภัยทางอากาศโซเวียตปี 1966–1978	ใช่(ผู้สมัคร: วันที่ 22 ; ผู้สมัครเต็มเวลา: วันที่ 23-26 )	เลขที่	เลขที่	10	(ค.ศ. 1910–1984) ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ตรวจราชการทั่วไปในปี ค.ศ. 1978 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1965
32	ปิโอตร์ โคเชโวย์		15 เมษายน 2511	ผู้บัญชาการสูงสุดกลุ่มกองกำลังโซเวียตในเยอรมนีปี 1965-1969	ผู้สมัคร( รอบที่ 22-23 )	เลขที่	เลขที่	1	(ค.ศ. 1904–1976) ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ตรวจราชการทั่วไปในปี ค.ศ. 1969 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1944 และ 1945
33	ลีโอนิด เบรจเนฟ		7 พฤษภาคม 2519 [ 75 ]	เลขาธิการใหญ่ คณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตพ.ศ. 2507-2525 [ z ] ประธานสภาป้องกันประเทศแห่งสหภาพโซเวียตค.ศ. 1964–1982 ประธานคณะกรรมการบริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดปี 1977–1982	ใช่( วันที่ 19-26 )	ใช่( วันที่ 19-26 )	ใช่(ผู้สมัคร: วันที่ 19 ; เต็มเวลา: วันที่ 20-26 )	6	(ค.ศ. 1906–1982) เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เลขาธิการคนแรกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งมอลโดวาค.ศ. 1950–1952; เลขาธิการคนแรกพรรคคอมมิวนิสต์ แห่งคาซัคสถาน ค.ศ. 1955–1956; ประธานคณะกรรมการบริหารสูงสุดแห่ง สภาโซเวียต ค.ศ. 1960–1964 ; เลขาธิการคนที่สองพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตค.ศ. 1963–1964 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียต ค.ศ. 1966, 1976, 1978 และ 1981; วีรบุรุษแรงงานสังคมนิยมค.ศ. 1961; ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งชัยชนะค.ศ. 1978 (ถูกเพิกถอนในปี ค.ศ. 1989)
34	ดมิทรี อูสตินอฟ		30 ก.ค. 2519 [ 76 ]	รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมปี 1976–1984	ใช่( วันที่ 19-26 )	ใช่( วันที่ 22-25 )	ใช่(ผู้สมัคร: วันที่22-24 ; ผู้ สมัครเต็มตัว: วันที่ 25-26 )	8	(1908–1984) [ aa ]เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ 1941–1957; [ ab ]รองประธานคณะรัฐมนตรี 1957–1963; รองประธานคณะรัฐมนตรีคนที่หนึ่ง 1963–1965; เลขาธิการ คณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตฝ่ายองค์กรบริหาร 1963–1976; ฝ่ายอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ 1965–1976 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแรงงานสังคมนิยมในปี 1942 และ 1961; วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี 1978
35	วิกเตอร์ คูลิคอฟ		14 มกราคม 2520	รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรก/ ผู้บัญชาการสูงสุด กองกำลังร่วมแห่งองค์การสนธิสัญญาวอร์ซอปี 1977–1989	ใช่( วันที่ 24-27 )	เลขที่	เลขที่	12	(1921–2013) ปลดจากตำแหน่งในปี 1989 ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดกลุ่มกองกำลังโซเวียตในเยอรมนีระหว่างปี 1969–1971 หัวหน้าเสนาธิการกองทัพโซเวียตระหว่างปี 1971–1977 สมาชิกสภาดูมาระหว่างปี 2000–2003 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี 1981
36	นิโคไล โอการ์คอฟ		14 มกราคม 2520	รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรก/ เสนาธิการทหารสูงสุดแห่งกองทัพโซเวียตปี 1977–1984 ผู้บัญชาการทหารสูงสุด เขตปฏิบัติการทางทหารตะวันตก ปี 1984-1988	ใช่(ผู้สมัคร: วันที่ 23 ; ผู้สมัครเต็มเวลา: วันที่ 24-28 )	เลขที่	เลขที่	11	(ค.ศ. 1917–1994) ถูกปลดจากตำแหน่งเสนาธิการทหารสูงสุดในปี ค.ศ. 1984 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ตรวจราชการในปี ค.ศ. 1988 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1977
37	เซอร์เกย์ โซโคลอฟ		17 กุมภาพันธ์ 2521	รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรก ปี 1966–1984 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมปี 1984–1987	ใช่( วันที่ 23 – 27 ) [ ac ]	เลขที่	ผู้สมัคร( วันที่ 26-27 )	9	(1911–2012) ถูกปลดจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในปี 1987 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี 1980
38	เซอร์เกย์ อัคโครเมเยฟ		25 มีนาคม 2526	รองเสนาธิการทหารสูงสุดคนแรกแห่งกองทัพโซเวียตปี 1979-1984 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรก/ เสนาธิการทหารสูงสุดแห่งกองทัพโซเวียตปี 1984–1988	ใช่( วันที่ 26-27 ) [โฆษณา]	เลขที่	เลขที่	5	(ค.ศ. 1923–1991) ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ตรวจราชการทั่วไปในปี ค.ศ. 1988 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1982
39	เซมยอน เคอร์คอตกิน		25 มีนาคม 2526	รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/หัวหน้าฝ่ายสนับสนุนการทหารของกองทัพโซเวียตปี 1972–1988	ใช่(ผู้สมัคร: วันที่ 24 ; ผู้สมัครเต็มเวลา: วันที่ 25-27 )	เลขที่	เลขที่	5	(ค.ศ. 1917–1990) ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ตรวจการทั่วไปในปี ค.ศ. 1988 ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดกลุ่มกองกำลังโซเวียตในเยอรมนีระหว่างปี ค.ศ. 1971–1972 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1981
40	วาซีลี เปตรอฟ		25 มีนาคม 2526	รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม/ ผู้บัญชาการทหารบกแห่งสหภาพโซเวียตปี 1980-1985 รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนที่หนึ่ง ปี 1985-1986	ใช่( วันที่ 25-27 )	เลขที่	เลขที่	3	(1917–2014) ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ตรวจราชการทั่วไปในปี 1986 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์วีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตในปี 1982
41	ดมิทรี ยาซอฟ		28 เมษายน 2533	รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมปี 1987–1991 สมาชิกคณะกรรมการแห่งรัฐว่าด้วยสถานการณ์ฉุกเฉินปี 1991	ใช่(ผู้สมัคร: วันที่ 26 ; เต็มเวลา: วันที่ 27 – 28 ) [ ae ]	เลขที่	ผู้สมัคร( ลำดับที่ 27 )	1	(ค.ศ. 1924–2020) ถูกปลดออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในปี ค.ศ. 1991

• จอมพลแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย
• ประวัติลำดับชั้นยศทางทหารของรัสเซีย
• ยศทางทหารของสหภาพโซเวียต
  • ปี 1935–1940และ1940–1943
  • ปี ค.ศ. 1943–1955และค.ศ. 1955–1991
• ผู้บัญชาการสาขา
• หัวหน้าผู้บังคับบัญชาของสาขา
• พลเรือเอกแห่งกองทัพเรือสหภาพโซเวียต
• จอมพล (จักรวรรดิรัสเซีย)
• จอมพลแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
• จอมพล (เกาหลีเหนือและเกาหลีใต้)

• เอริคสัน, จอห์น (2001) [1962]. กองบัญชาการสูงสุดของโซเวียต: ประวัติศาสตร์การทหารและการเมือง ค.ศ. 1918–1941 (PDF)ชุด CASS เกี่ยวกับสถาบันการทหารของโซเวียต (รัสเซีย) สำนักพิมพ์แฟรงค์ แคสส์ISBN 978-0415408608สืบค้นข้อมูลเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2024
• เกบฮาร์ดท์, เจมส์ (1989). "ปฏิบัติการเปตซาโม-เคอร์คีเนส: การบุกทะลวงและการไล่ล่าของโซเวียตในอาร์กติก ตุลาคม 1944" (PDF) เอกสารเลเวนเวิร์ธ (17) .
• กราเชฟ, พาเวล, เอ็ด. (1994) "Выстрел" [วิสเทรล]. Военная энциклопедия в 8 томах [สารานุกรมทหารใน 8 เล่ม] (ในภาษารัสเซีย) ฉบับที่ 2. มอสโก: โวนิซดาทไอเอสบีเอ็น 5-203-00299-1.
• ฮัสกี้, ยูจีน, บรรณาธิการ (1992). อำนาจบริหารและการเมืองโซเวียต: การขึ้นและลงของรัฐโซเวียต . ME Sharpe. ISBN 978-1563240607.
• Karlsson, Håkan (1988). "สภาป้องกันประเทศของสหภาพโซเวียต"ความร่วมมือและความขัดแย้ง 23 ( 2): 69– 83. doi : 10.1177/001083678802300202 . JSTOR  45084370 .
• Manninen, Ohto (2004). แผนการของโซเวียตสำหรับสมรภูมิรบทางตะวันตกเฉียงเหนือในปี 1939–1944 (PDF) . การศึกษาด้านการป้องกันประเทศของฟินแลนด์วิทยาลัยป้องกันประเทศแห่งชาติ เฮลซิงกิหน้า 111 สืบค้นเมื่อ2 ธันวาคม 2024
• นาบ, ริชาร์ด (พฤษภาคม 1977). วิคเตอร์ จี. คูลิคอฟ จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต: ดาวแดงที่ริบหรี่ลงหรือ? (PDF) (วิทยานิพนธ์). การ์มิช ประเทศเยอรมนี : สถาบันกองทัพบกสหรัฐฯ เพื่อการศึกษาขั้นสูงด้านรัสเซียและยุโรปตะวันออก. สืบค้นเมื่อ12 ธันวาคม 2024 .
• Pierre, André (กันยายน 1955). "กองทัพและพรรคในสหภาพโซเวียต" . วารสารวิจารณ์วรรณกรรมทางทหาร . 35 (6) . สืบค้นเมื่อ27 กันยายน 2021 – ผ่าน Google Books
• Sadykiewicz, Michael (1982). "กองบัญชาการสูงสุดโซเวียตตะวันออกไกล: ปัจจัยการพัฒนาใหม่ในยุทธศาสตร์ทางทหารของสหภาพโซเวียตต่อเอเชียตะวันออก" . Asian Perspectives . 6 (2). JSTOR  43737988 .
• Sadykiewicz, Michael (สิงหาคม 1987). "ปฏิบัติการทางทหารในเขตตะวันตกของสนธิสัญญาโซเวียต-วอร์ซอ: การจัดองค์กรและภารกิจ" (PDF) . RAND Corporation .
• ชุกแมน, ฮาโรลด์ (1997) [1993]. นายพลของสตาลิน . ลอนดอน: ฟีนิกซ์ ไจแอนท์ส. ISBN 978-0802114877.
• Spahr, William (4 กรกฎาคม 2515). "กระบวนการตัดสินใจทางทหารของโซเวียต" . พารามิเตอร์ . 2 (1). USAWC Press. doi : 10.55540/0031-1723.1048 . สืบค้นเมื่อ5 ธันวาคม 2567 .
• ทิวสเควิช, สเตปาน อันเดรเยวิช (1978). กองทัพโซเวียต: ประวัติความเป็นมาของการพัฒนาองค์กร มุมมองแบบโซเวียต (แปล) (PDF)แปลโดย แผนกหลายภาษาของกลุ่มประเทศเครือรัฐเอกราช สำนักงานแปลกระทรวงการต่างประเทศแคนาดา มอสโก: สำนักพิมพ์รัฐบาลสหรัฐอเมริกา
• วอร์เนอร์, เอ็ดเวิร์ด; โบแนน, โจเซฟิน; แพคแมน, เออร์มา (เมษายน 1987). "บุคลากรและองค์กรสำคัญของกองบัญชาการทหารสูงสุดของโซเวียต" (PDF) . RAND Corporation.
• Ziemke, Earl Frederick ; Bauer, Magna E. (1987). Moscow to Stalingrad: Decision in the East . US Government Printing Office. ISBN 978-0-16-080081-8.

• "ชีวประวัติของจอมพลและพลเรือเอกทั้งหมดแห่งกองทัพเรือสหภาพโซเวียต"เก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2552 เรียกดูเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2567

• Ammentorp, Steen (2000). "นายพลโซเวียต" . นายพลแห่งสงครามโลกครั้งที่ 2 (ฐานข้อมูล) . เก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2024 . สืบค้นเมื่อเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2024 .