ในซอฟต์แวร์ โปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำ (หรือการตรวจ สอบ การสะกดคำ ) คือฟีเจอร์ของซอฟต์แวร์ที่ตรวจสอบคำที่สะกดผิดในข้อความฟีเจอร์ตรวจสอบการสะกดคำมักถูกฝังอยู่ในซอฟต์แวร์หรือบริการต่างๆ เช่น โปรแกรมประมวลผลคำโปรแกรมอีเมลพจนานุกรมอิเล็กทรอนิกส์หรือเครื่องมือ ค้นหา

โปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำพื้นฐานจะดำเนินการตามกระบวนการดังต่อไปนี้:

• โปรแกรมจะสแกนข้อความและแยกคำที่อยู่ในข้อความนั้นออกมา
• จากนั้น ระบบจะเปรียบเทียบแต่ละคำกับรายการคำที่สะกดถูกต้องที่ทราบอยู่แล้ว (เช่น พจนานุกรม) ซึ่งอาจมีเพียงรายการคำศัพท์ หรืออาจมีข้อมูลเพิ่มเติม เช่น จุดแบ่งคำ หรือคุณลักษณะทางด้านคำศัพท์และไวยากรณ์
• ขั้นตอนเพิ่มเติมคืออัลกอริทึมที่ขึ้นอยู่กับภาษาสำหรับการจัดการทางด้านสัณฐานวิทยาแม้แต่ภาษาที่มีการผันคำน้อยอย่างภาษาอังกฤษโปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำก็จำเป็นต้องพิจารณารูปแบบต่างๆ ของคำเดียวกัน เช่น คำพหูพจน์ รูปกริยา คำย่อและคำแสดงความเป็นเจ้าของสำหรับภาษาอื่นๆ อีกมากมาย เช่น ภาษาที่มีการรวมคำและการผันคำกริยาที่ซับซ้อนกว่า ขั้นตอนนี้จะซับซ้อนกว่ามาก

ยังไม่แน่ชัดว่าการวิเคราะห์ทางสัณฐานวิทยา—ซึ่งอนุญาตให้คำมีหลายรูปแบบขึ้นอยู่กับบทบาททางไวยากรณ์—จะให้ประโยชน์อย่างมีนัยสำคัญต่อภาษาอังกฤษหรือไม่ แม้ว่าประโยชน์ของการวิเคราะห์ดังกล่าวสำหรับภาษาที่มีโครงสร้างซับซ้อน สูง เช่น ภาษาเยอรมันฮังการีหรือตุรกี จะเห็นได้ชัดเจนก็ตาม

นอกเหนือจากส่วนประกอบเหล่านี้แล้วส่วนติดต่อผู้ใช้ ของโปรแกรม ยังช่วยให้ผู้ใช้สามารถอนุมัติหรือปฏิเสธการเปลี่ยนทดแทน และแก้ไขการทำงานของโปรแกรมได้

โปรแกรม ตรวจสอบการสะกดคำสามารถใช้ อัลกอริธึม การจับคู่สตริงโดยประมาณเช่นระยะทาง Levenshteinเพื่อค้นหาการสะกดคำที่ถูกต้องของคำที่สะกดผิด^{[ 1 ]}โปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำอีกประเภทหนึ่งใช้ข้อมูลทางสถิติเพียงอย่างเดียว เช่นn-gramsเพื่อจดจำข้อผิดพลาดแทนที่จะใช้คำที่สะกดถูกต้อง วิธีการนี้มักต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการรวบรวมข้อมูลทางสถิติที่เพียงพอ ข้อดีที่สำคัญ ได้แก่ ต้องการพื้นที่จัดเก็บข้อมูลขณะทำงานน้อยลง และความสามารถในการแก้ไขข้อผิดพลาดในคำที่ไม่ได้อยู่ในพจนานุกรม^{[ 2 ]}

ในบางกรณี โปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำจะใช้รายการคำที่สะกดผิดและคำแนะนำที่กำหนดไว้ตายตัว วิธีการที่ไม่ยืดหยุ่นนี้มักใช้ในวิธีการแก้ไขบนกระดาษ เช่น รายการ "ดูเพิ่มเติม"ในสารานุกรม

อัลกอริทึมการจัดกลุ่มยังถูกนำมาใช้สำหรับการตรวจสอบการสะกดคำ^{[ 3 ]}ร่วมกับข้อมูลเสียง^{[ 4 ]}

ในปี 1961 เลส เอิร์นเนสต์หัวหน้าทีมวิจัยเทคโนโลยีที่กำลังเติบโตนี้ เห็นว่าจำเป็นต้องรวมโปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำตัวแรกที่เข้าถึงรายการคำที่ยอมรับได้ 10,000 คำ^{[ 5 ]}ราล์ฟ โกริน นักศึกษาปริญญาโทภายใต้การดูแลของเอิร์นเนสต์ในขณะนั้น ได้สร้างโปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำตัวแรกที่เขียนเป็นโปรแกรมประยุกต์ (แทนที่จะเป็นงานวิจัย) สำหรับข้อความภาษาอังกฤษทั่วไป: SPELL สำหรับ DEC PDP-10 ที่ห้องปฏิบัติการปัญญาประดิษฐ์ของมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ในเดือนกุมภาพันธ์ 1971 ^{[ 6 ]} โกรินเขียน SPELL ด้วยภาษาแอสเซมบ ลี เพื่อให้ทำงานได้เร็วขึ้น เขาสร้างโปรแกรมแก้ไขการสะกดคำตัวแรกโดยการค้นหารายการคำเพื่อหาคำสะกดที่ถูกต้องที่เป็นไปได้ซึ่งแตกต่างกันเพียงตัวอักษรเดียวหรือการสลับตำแหน่งตัวอักษรที่อยู่ติดกัน และนำเสนอต่อผู้ใช้ โกรินทำให้ SPELL สามารถเข้าถึงได้โดยสาธารณะ เช่นเดียวกับโปรแกรมส่วนใหญ่ของ SAIL (ห้องปฏิบัติการปัญญาประดิษฐ์ของสแตนฟอร์ด) และในไม่ช้าก็แพร่กระจายไปทั่วโลกผ่าน ARPAnet ใหม่ ประมาณสิบปีก่อนที่คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลจะถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลาย^{[ 7 ]} SPELL อัลกอริทึมและโครงสร้างข้อมูลของ SPELL เป็นแรงบันดาลใจให้กับโปรแกรม ispell ของ Unix

โปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำชุดแรกมีให้บริการอย่างแพร่หลายบนคอมพิวเตอร์เมนเฟรมในช่วงปลายทศวรรษ 1970 กลุ่มนักภาษาศาสตร์ 6 คนจากมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ได้พัฒนาโปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำชุดแรกให้กับบริษัท IBM ^{[ 8 ]}

Henry Kučeraประดิษฐ์เครื่องหนึ่งสำหรับเครื่อง VAX ของ Digital Equipment Corp ในปี 1981 ^{[ 9 ]}

โปรแกรมInternational Ispellที่ใช้กันทั่วไปใน Unix นั้นอิงตาม SPELL ของ RE Gorin โดย Pace Willisson ที่ MIT เป็นผู้แปลงเป็นภาษา C ^{[ 10 ]}

โครงการ GNU มีโปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำGNU Aspellการปรับปรุงหลักของ Aspell คือสามารถแนะนำคำทางเลือกที่ถูกต้องสำหรับคำภาษาอังกฤษที่สะกดผิดได้แม่นยำยิ่งขึ้น^{[ 11 ]}

เนื่องจากโปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำแบบดั้งเดิมไม่สามารถตรวจสอบคำในภาษาที่มีการผันคำที่ซับซ้อนได้ László Németh ชาวฮังการีจึงพัฒนาHunspellซึ่งเป็นโปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำที่รองรับภาษาแบบรวมคำและคำประสมที่ซับซ้อน Hunspell ยังใช้ Unicode ในพจนานุกรมอีกด้วย^{[ 12 ]} Hunspell ได้เข้ามาแทนที่ MySpell เวอร์ชัน ก่อนหน้าในOpenOffice.orgในเวอร์ชัน 2.0.2

Enchantเป็นโปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำทั่วไปอีกตัวหนึ่ง ซึ่งพัฒนามาจากAbiWordโดยมีเป้าหมายเพื่อรวมโปรแกรมที่รองรับภาษาต่างๆ เช่น Aspell, Hunspell, Nuspell, Hspell (ภาษาฮิบรู), Voikko (ภาษาฟินแลนด์), Zemberek (ภาษาตุรกี) และ AppleSpell ไว้ในอินเทอร์เฟซเดียว^{[ 13 ]}

โปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำตัวแรกสำหรับคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลปรากฏขึ้นในปี 1980 เช่น "WordCheck" สำหรับระบบ Commodore ซึ่งวางจำหน่ายในช่วงปลายปี 1980 ทันเวลาสำหรับโฆษณาที่จะตีพิมพ์ในเดือนมกราคม 1981 ^{[ 14 ]}นักพัฒนาเช่น Maria Mariani ^{[ 8 ]}และRandom House ^{[ 15 ]}รีบนำ แพ็คเกจ OEMหรือผลิตภัณฑ์สำหรับผู้ใช้ปลายทางเข้าสู่ตลาดซอฟต์แวร์ที่กำลังขยายตัวอย่างรวดเร็ว บนพีซีก่อน Windows โปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำเหล่านี้เป็นโปรแกรมแบบสแตนด์อโลน ซึ่งหลายโปรแกรมสามารถทำงานใน โหมด ปิดและคงอยู่ในระบบได้จากภายในแพ็คเกจประมวลผลคำบนพีซีที่มีหน่วยความจำเพียงพอ

อย่างไรก็ตาม ตลาดสำหรับโปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำแบบแยกต่างหากนั้นมีอายุสั้น เพราะในช่วงกลางทศวรรษ 1980 ผู้พัฒนาโปรแกรมประมวลผลคำยอดนิยมอย่างWordStarและWordPerfectได้รวมโปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำไว้ในโปรแกรมของตนแล้ว โดยส่วนใหญ่ได้รับลิขสิทธิ์จากบริษัทดังกล่าว ซึ่งได้ขยายการสนับสนุนจากภาษาอังกฤษ เพียงอย่างเดียว ไปยังภาษาต่างๆในยุโรปและในที่สุดก็ครอบคลุม ถึงภาษาในเอเชียด้วย อย่างไรก็ตาม การทำเช่นนี้จำเป็นต้องใช้ความซับซ้อนมากขึ้นในขั้นตอนการประมวลผลทางสัณฐานวิทยาของซอฟต์แวร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนของภาษาที่มีการรวมคำ จำนวนมาก เช่น ภาษาฮังการีและภาษาฟินแลนด์แม้ว่าขนาดของตลาดโปรแกรมประมวลผลคำในประเทศอย่างไอซ์แลนด์อาจไม่คุ้มค่ากับการลงทุนในการพัฒนาโปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำ แต่บริษัทอย่าง WordPerfect ก็ยังคงพยายามแปลซอฟต์แวร์ของตนให้รองรับตลาดในระดับประเทศให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์ การตลาด ระดับโลกของพวกเขา

เมื่อ Apple พัฒนา "ระบบตรวจสอบการสะกดคำทั่วทั้งระบบ" สำหรับ Mac OS X เพื่อให้ "ระบบปฏิบัติการจัดการการแก้ไขการสะกดคำ" ^{[ 16 ]}ถือเป็นครั้งแรก: "ไม่จำเป็นต้องดูแลระบบตรวจสอบการสะกดคำแยกต่างหากสำหรับแต่ละโปรแกรม" ^{[ 17 ]} การครอบคลุมการตรวจสอบการสะกดคำของ Mac OS Xครอบคลุมแอปพลิเคชันที่รวมมากับระบบและแอปพลิเคชันของบุคคลที่สามเกือบทั้งหมด

VT Speller ของ Visual Toolsซึ่งเปิดตัวในปี 1994 นั้น "ได้รับการออกแบบมาสำหรับนักพัฒนาแอปพลิเคชันที่รองรับ Windows" ^{[ 18 ] [ 19 ]}มาพร้อมกับพจนานุกรม แต่สามารถสร้างและรวมการใช้พจนานุกรมรองได้^{[ 20 ]}

เว็บเบราว์เซอร์ เช่นFirefoxและGoogle Chromeมีระบบตรวจสอบการสะกดคำโดยใช้Hunspellก่อนที่จะใช้ Hunspell นั้น Firefox และ Chrome ใช้MySpellและGNU Aspellตามลำดับ^{[ 21 ]}

โปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำบางโปรแกรมมีการรองรับพจนานุกรมทางการแพทย์แยกต่างหากเพื่อช่วยป้องกันข้อผิดพลาดทางการแพทย์^{[ 22 ] [ 23 ] [ 24 ]}

โปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำรุ่นแรกๆ นั้นเป็น "ตัวตรวจสอบ" แทนที่จะเป็น "ตัวแก้ไข" มันไม่ได้ให้คำแนะนำใดๆ สำหรับคำที่สะกดผิด ซึ่งเป็นประโยชน์สำหรับคำที่พิมพ์ผิดแต่ไม่ค่อยมีประโยชน์สำหรับข้อผิดพลาดทางตรรกะหรือการออกเสียง ความท้าทายที่ผู้พัฒนาเผชิญคือความยากลำบากในการให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์สำหรับคำที่สะกดผิด ซึ่งจำเป็นต้องลดคำให้เหลือเพียงโครงสร้างพื้นฐานและใช้ขั้นตอนวิธีจับคู่รูปแบบ

อาจดูเหมือนสมเหตุสมผลว่า ในเรื่องของพจนานุกรมตรวจสอบการสะกดคำนั้น "ยิ่งใหญ่ยิ่งดี" เพื่อไม่ให้คำที่ถูกต้องถูกทำเครื่องหมายว่าผิด อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัติ ขนาดที่เหมาะสมที่สุดสำหรับภาษาอังกฤษดูเหมือนจะอยู่ที่ประมาณ 90,000 รายการ หากมีมากกว่านี้ คำที่สะกดผิดอาจถูกมองข้ามไปเพราะเข้าใจผิดว่าเป็นคำอื่น ตัวอย่างเช่น นักภาษาศาสตร์อาจพิจารณาจากภาษาศาสตร์คลังข้อมูลว่า คำว่าBahtมักเป็นการสะกดผิดของbathหรือbatมากกว่าที่จะหมายถึงสกุลเงินไทย ดังนั้น โดยทั่วไปแล้ว การที่คนเพียงไม่กี่คนที่เขียนเกี่ยวกับสกุลเงินไทยได้รับความไม่สะดวกเล็กน้อย จะมีประโยชน์มากกว่าการมองข้ามข้อผิดพลาดในการสะกดคำของคนจำนวนมากที่พูดถึงเรื่องอ่างอาบน้ำ

โปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำ MS-DOS รุ่นแรกๆ ส่วนใหญ่ใช้ในโหมดพิสูจน์อักษรภายในโปรแกรมประมวลผลคำ หลังจากเตรียมเอกสารเสร็จแล้ว ผู้ใช้จะสแกนข้อความเพื่อหาคำที่สะกดผิด^{[ 25 ]}อย่างไรก็ตาม ต่อมามีการนำเสนอการประมวลผลแบบกลุ่มในโปรแกรมต่างๆ เช่น CoAuthor ของ Oracleซึ่งมีอายุการใช้งานสั้น และอนุญาตให้ผู้ใช้ดูผลลัพธ์หลังจากประมวลผลเอกสารแล้ว และแก้ไขเฉพาะคำที่ทราบว่าผิดเท่านั้น เมื่อหน่วยความจำและพลังการประมวลผลมีมากขึ้น การตรวจสอบการสะกดคำจะดำเนินการในพื้นหลังในลักษณะโต้ตอบ เช่นเดียวกับโปรแกรม Spellbound ที่ผลิตโดย Sector Software ซึ่งวางจำหน่ายในปี 1987 และMicrosoft Wordตั้งแต่ Word 95 เป็นต้นมา

โปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำมีความซับซ้อนมากขึ้นเรื่อยๆ ปัจจุบันสามารถตรวจจับ ข้อผิดพลาด ทางไวยากรณ์ได้ อย่างไรก็ตาม แม้จะดีที่สุดแล้ว โปรแกรมเหล่านี้ก็แทบจะไม่สามารถตรวจจับข้อผิดพลาดทั้งหมดในข้อความได้ (เช่น ข้อผิดพลาดเกี่ยวกับคำ พ้องเสียง ) และจะระบุคำศัพท์ใหม่ และคำต่างประเทศว่าเป็นคำสะกดผิด ถึงกระนั้น โปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำก็สามารถถือได้ว่าเป็น เครื่องมือช่วยในการเขียนภาษาต่างประเทศประเภทหนึ่งที่ผู้เรียนภาษาที่ไม่ใช่เจ้าของภาษาสามารถใช้เพื่อตรวจจับและแก้ไขคำสะกดผิดในภาษาเป้าหมายได้^{[ 26 ]}

ภาษาอังกฤษมีความพิเศษตรงที่คำส่วนใหญ่ที่ใช้ในการเขียนอย่างเป็นทางการมีตัวสะกดเพียงแบบเดียวที่สามารถพบได้ในพจนานุกรมทั่วไป ยกเว้นคำศัพท์เฉพาะทางและคำที่ดัดแปลงแล้ว ในหลายภาษา คำมักถูกนำมาต่อกันเป็นคำผสมใหม่ ในภาษาเยอรมัน คำนามประสมมักถูกสร้างขึ้นจากคำนามที่มีอยู่แล้ว บางระบบการเขียนไม่ได้แยกคำออกจากกันอย่างชัดเจน ทำให้ต้องใช้อัลกอริทึมในการแยกคำ ซึ่งแต่ละอย่างนี้ล้วนเป็นความท้าทายเฉพาะตัวสำหรับโปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำในภาษาอื่นๆ ที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ

มีการวิจัยเกี่ยวกับการพัฒนาอัลกอริธึมที่สามารถจดจำคำที่สะกดผิดได้ แม้ว่าคำนั้นจะอยู่ในคำศัพท์ก็ตาม โดยอาศัยบริบทของคำรอบข้าง วิธีนี้ไม่เพียงแต่ช่วยตรวจจับคำที่สะกดผิด เช่น คำในบทกวีข้างต้นเท่านั้น แต่ยังช่วยลดผลเสียจากการขยายพจนานุกรม ทำให้สามารถจดจำคำได้มากขึ้น ตัวอย่างเช่น คำว่าBahtในย่อหน้าเดียวกันกับThaiหรือThailandจะไม่ถูกมองว่าเป็นการสะกดผิดของbathตัวอย่างข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดที่ระบบดังกล่าวตรวจจับได้คือ ข้อผิดพลาดเกี่ยวกับคำ พ้องเสียงเช่น คำที่เน้นตัวหนาในประโยคต่อไปนี้:

พวกเขากำลังลงทะเลหากมันเป็นเรื่องจริง

อัลกอริทึมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดจนถึงปัจจุบันคือ " อัลกอริทึมการแก้ไขการสะกดคำแบบWinnow " ของ Andrew Golding และ Dan Roth ^{[ 27 ]}ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1999 โดยสามารถจดจำข้อผิดพลาดในการสะกดคำที่คำนึงถึงบริบทได้ประมาณ 96% นอกเหนือจากข้อผิดพลาดในการสะกดคำที่ไม่ใช่คำทั่วไป โปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำที่คำนึงถึงบริบทปรากฏในแอปพลิเคชันMicrosoft Office 2007 ^{[ 28 ]}และGoogle Wave ^{[ 29 ]} ซึ่งปัจจุบันเลิกใช้งาน แล้ว

โปรแกรมตรวจสอบไวยากรณ์พยายามแก้ไขปัญหาด้านไวยากรณ์นอกเหนือจากข้อผิดพลาดด้านการสะกดคำ รวมถึงการเลือกใช้คำที่ไม่ถูกต้องด้วย

• ปรากฏการณ์คูเปอร์ติโน
• โปรแกรมตรวจสอบไวยากรณ์
• ปัญหาการเชื่อมโยงข้อมูล
• คำแนะนำการสะกดคำ
• คำ (Unix)
• การแก้ไขอัตโนมัติ
• เครื่องมือภาษา

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ การตรวจ สอบการสะกดคำ

Wikiquote มีคำคมที่เกี่ยวข้องกับโปรแกรมตรวจสอบการสะกดคำ

• Norvig.com , "วิธีการเขียนโปรแกรมตรวจแก้การสะกดคำ" โดยปีเตอร์ นอร์วิก
• BBK.ac.uk , "การตรวจสอบการสะกดคำด้วยคอมพิวเตอร์", โดย โรเจอร์ มิตตัน
• CBSNews.com , เครื่องมือช่วยตรวจสอบการสะกดคำลดทอนความถูกต้อง โดย ลอยด์ เดอ วรีส์
• ประวัติและเนื้อหาของหนังสือ "Candidate for a Pullet Surprise" โดย Mark Eckman และ Jerrold H. Zar