นักบุญ ศรัทธา ของคองเควส
ภาพวาดนักบุญเฟธพร้อมสัญลักษณ์ประจำตัว ได้แก่ ตะแกรงย่าง มงกุฎ และใบปาล์มแห่งผู้พลีชีพ
นักบุญหญิงพรหมจรรย์
เกิด	ศตวรรษที่ 3 กัลเลีย นา ร์โบเนนซิสจักรวรรดิโรมันตะวันตก
เสียชีวิต	ค.กัลเลีย นาร์โบเนนซิส ศตวรรษที่ 3-4
ได้รับการเคารพนับถือใน	คริสตจักรนิกายออร์โธดอกซ์ตะวันออกคริสตจักรโรมันคาทอลิก นิกายแองกลิกัน
ได้รับการประกาศเป็นนักบุญ	ก่อนการรวมกลุ่ม
ศาลเจ้าสำคัญ	คองเกส , อ็อกซิทานี, ฝรั่งเศส
งานเลี้ยง	6 ตุลาคม
คุณลักษณะ	กริดไอรอน แท่ง ดาบ[ 1 ]
การอุปถัมภ์	ผู้แสวงบุญ นักโทษ ทหาร[ 1 ]

นักบุญเฟธหรือนักบุญเฟธแห่งคองเกสหรือนักบุญเฟธแห่งอาเจน ( ละติน : Sancta Fides ; ฝรั่งเศส : Sainte Foy ; สเปน : Santa Fe ) เป็นนักบุญที่กล่าวกันว่าเป็นเด็กหญิงหรือหญิงสาวจากเมืองอาเจนใน แคว้น อากีแตนตำนานของเธอเล่าว่าเธอถูกจับกุมในระหว่างการเบียดเบียนคริสเตียนโดยจักรวรรดิโรมัน และปฏิเสธที่จะทำพิธีกรรมบูชายัญแบบนอกรีต นักบุญเฟธถูกทรมานจนตายด้วย เตาถ่านที่ร้อนจัดบางครั้งกล่าวว่าเธอเสียชีวิตในปี 287 หรือ 290 บางครั้งก็กล่าวว่าเกิดขึ้นในระหว่างการเบียดเบียนคริสเตียนครั้งใหญ่ของจักรพรรดิได โอเค ลเชียนที่เริ่มต้นในปี 303 เธอได้รับการบันทึกไว้ในรายชื่อ นักบุญว่า "Sancta Fides, Virgin and martyr"

ศูนย์กลางการบูชา ของเธอ ถูกย้ายไปยังอารามแซงต์-ฟัวเมืองคองเกสซึ่งเป็นที่ที่พระธาตุของเธอมาถึงในศตวรรษที่ 9 โดยถูกขโมยมาจากเมืองอาเจนโดยพระภิกษุรูปหนึ่งจากอารามใกล้เคียงในเมืองคองเกส

มีตำนานมากมายเกี่ยวกับเฟธ และเธอมักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นสามพี่น้องในตำนานที่รู้จักกันในชื่อเฟธ โฮป และชาริตี้ [ ^{2 ] เธอ}ได้รับการบันทึกไว้ในMartyrologium Hieronymianumในวันที่ 6 ตุลาคม แต่ไม่ได้ระบุวันที่เสียชีวิตของเธอ^{[ 3 ]} เคยมี Passio ซึ่งปัจจุบันสูญหายไปแล้ว และปรากฏในรูปแบบสรุปในบันทึกมรณสักขีของฟลอรัสแห่งลียงใน ศตวรรษที่ 9 ^{[ 3 ] [ 4 ]}ตำนานของเธอพรรณนาว่าเธอเป็นผู้อุปถัมภ์ที่สามารถหันมาต่อต้านผู้ที่บริจาคเพียงเล็กน้อยให้กับโบสถ์ของเธอที่เมืองคองเกส^{[ 2 ]}

เชื่อกันว่านักบุญเฟธ เด็กสาวจากเมืองอาเจนถูกทรมานจนตายในช่วงปลายศตวรรษที่ 3 หรือต้นศตวรรษที่ 4 ^{[ 4 ]}โดยเธอถูกทรมานขณะเปลือยกายอยู่เหนือเตาถ่าน^{[ 5 ]}การอ้างอิงถึงการพลีชีพของเฟธที่ยังหลงเหลืออยู่เป็นครั้งแรกนั้น ปรากฏอยู่ในต้นฉบับบันทึกการพลีชีพของเจอโรม ในช่วงปลายศตวรรษที่ 6 ซึ่งเจอโรม เสียชีวิตในปี 420 โดยระบุวันฉลองของเธอไว้เป็นวันที่ 6 ตุลาคม^{[ 4 ]}ต่อมาเรื่องราวการพลีชีพของเฟธถูกเล่าขานอีกครั้งในหนังสือPassioในช่วงกลางศตวรรษที่ 9 ^{[ 4 ]}

ชีวประวัติยอดนิยมของเธอLiber miraculorum sancte Fidis [ ^{6 ] ซึ่ง}เชื่อกันว่าเป็นผลงานของนักบวชเบอร์นาร์ดแห่งอองเจอร์ (แต่งขึ้นระหว่างประมาณปี 1013 และหลังปี 1020) เรียกปาฏิหาริย์ที่เกี่ยวข้องกับศรัทธาว่าjoca — ภาษาละตินแปลว่า "กลอุบาย" หรือ "เรื่องตลก" ประเภทที่ "ชาวบ้านเรียกกันว่าเรื่องตลกของนักบุญฟอย ซึ่งเป็นวิธีที่ชาวนาเข้าใจเรื่องแบบนี้" ^{[ 7 ]}เรื่องตลกเรื่องหนึ่งก็คือเรื่องราวต่อไปนี้: ผู้ดูแลปราสาท ในท้องถิ่นคนหนึ่ง ถือแหวนที่ภรรยาที่กำลังจะตายของเขาสัญญาไว้กับนักบุญ ผู้ดูแลปราสาทคนนั้นชื่อออสตริน แต่เขาใช้แหวนวงนั้นแต่งงานกับภรรยาคนที่สอง นักบุญศรัทธาทำให้ปลายนิ้วของภรรยาคนที่สองบวมขึ้นด้วยความเจ็บปวดอย่างเหลือทน ออสตรินและภรรยาใหม่ของเขาไปเยี่ยมศาลเจ้าของนักบุญ และในคืนที่สาม “เมื่อหญิงผู้โศกเศร้าบังเอิญสั่งน้ำมูก แหวนก็หลุดออกไปโดยไม่ทำร้ายนิ้วของเธอ ราวกับว่ามันถูกขว้างมาจากเครื่องมือล้อมเมืองที่ ทรงพลังที่สุด และแตกกระจายเสียงดังบนพื้นถนนจากระยะไกล” ^{[ 8 ]}เธอยังเป็นที่รู้จักในเรื่องการฟื้นฟูสายตาของผู้ที่สูญเสียดวงตาไปในขณะที่ซื่อสัตย์ต่อเธอ และมักจะทำให้ดวงตาของพวกเขากลับคืนมาเมื่อพวกเขากลายเป็นคนหยิ่งยโส^{[ 9 ]}

Cançó de Santa Feซึ่งเป็นการเฉลิมฉลองนักบุญเฟทใน 593 บรรทัด แปดพยางค์เป็นงานเขียนที่เก่าแก่ที่สุดที่รู้จักในภาษาคาตาลันซึ่งเขียนขึ้นในรัชสมัยของรามอน เบเรนเกอร์ที่ 1 เคานต์แห่งบาร์เซโลนาระหว่างปี 1054 ถึง 1076 (มักระบุวันที่ประมาณปี 1070 ^{[ 10 ]} ) โดยส่วนใหญ่มีพื้นฐานมาจากPassio sanctorum Fidis et Caprisiiใน ภาษาละตินซึ่งสูญหายไปแล้ว ^{[ 11 ]}

ชีวิตและการพลีชีพของนักบุญเฟธได้รับการเล่าขานในบทกวีบรรยายและบันทึกการพลีชีพอื่นๆ อีกหลายเรื่อง บท กวีบรรยายเรื่องนักบุญเฟธภาษาฝรั่งเศสชื่อLa Vie de Sainte Foyเขียนโดยไซมอนแห่งวอลซิงแฮม พระภิกษุที่อารามเบอรีเซนต์เอ็ดมัน ด์ โดยอ้างอิงจากแหล่งข้อมูลภาษาละติน^{[ 12 ]}

ในช่วงศตวรรษที่ 12 ^{[ 13 ]}ลัทธิบูชาเฟธ(เช่นการอุทิศตนและพิธีกรรมทางศาสนาที่เกี่ยวข้องกับเธอ) ^{[ 14 ]}ได้รวมเข้ากับลัทธิบูชาคาปราเซียสแห่งอาเจน (คาเปรส์) และอัลเบอร์ตาแห่งอาเจนซึ่งทั้งสองเกี่ยวข้องกับอาเจน^{[ 15 ]}ลัทธิบูชาคาปราเซียสก็รวมเข้ากับลัทธิบูชาพริมัสและเฟลิเชียนซึ่งถูกเรียกว่าพี่น้องของคาปราเซียส^{[ 16 ]}บทกวีบรรยายชีวิตของนักบุญเฟธในศตวรรษที่ 12 ของไซมอนแห่งวอลซิงแฮม เรื่องLa Vie de Sainte Foyมีบทบาทสำคัญอย่างมากในดาเซียน คาเปรส์ และพริมัสและเฟลิเชียน^{[ 17 ]}

ตำนานหนึ่งที่เล่าขานกันในLa Vie de Sainte Foyโดย Simon of Walsingham ในศตวรรษที่ 12 ระบุว่า ในช่วงที่ Dacian ผู้ว่าการปราบปรามคริสเตียน Caprasius ได้หลบหนีไปยัง Mont-Saint-Vincent ใกล้กับ Agen เขาได้เห็นการประหาร Faith จากบนยอดเขา Caprasius ถูกตัดสินประหารชีวิต และระหว่างทางไปประหารชีวิต เขาได้ร่วมเดินทางไปกับ Alberta น้องสาวของ Faith (ซึ่งระบุว่าเป็นแม่ของ Caprasius ด้วย^{[ 16 ]} ) และพี่น้องอีกสองคนชื่อ Primus และ Felician ทั้งสี่คนถูกตัดศีรษะ

ในศตวรรษที่ 5 ดุลซิติอุส บิชอปแห่งอาเจนได้สั่งให้สร้างมหาวิหารที่อุทิศให้กับเธอ ซึ่งต่อมาได้รับการบูรณะในศตวรรษที่ 8 และขยายในศตวรรษที่ 15 มหาวิหารแห่งนี้ถูกรื้อถอนในปี ค.ศ. 1892 เนื่องจากการวางผังเมืองที่อาเจน^{[ 3 ]}

ศูนย์กลางการบูชาของเธอไม่ได้อยู่ที่มหาวิหาร แต่เป็นโบสถ์ประจำอารามเซนต์ฟอยที่เมืองคองเกส^{[ 3 ]}ในปี 866 ร่างของเธอถูกย้ายไปยังเมืองคองเกสซึ่งอยู่บนเส้นทางแสวงบุญไปยังเมืองคอมโพสเตลาการบูชาของเธอซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่อารามเซนต์ฟอยแห่งคองเกส ได้แพร่กระจายไปตามเส้นทางแสวงบุญบนเส้นทางนักบุญเจมส์ และ ไกลออกไป เพราะการบูชาของเธอกลายเป็นที่นิยมในอังกฤษอิตาลีและอเมริกาใต้^{[ 2 ]}ในราวปี 1105 อารามที่อุทิศให้กับนักบุญเฟธถูกสร้างขึ้นในฮอร์แชมหมู่บ้านในนอร์ฟอล์กโดยโรเบิร์ตและไซบิล ฟิตซ์วอลเตอร์ ซึ่งมีภาพจิตรกรรมฝาผนังของนักบุญเฟธหลงเหลืออยู่ โดยถูกค้นพบในปี 1969 ซ่อนอยู่หลังกำแพงห้องอาหาร^{[ 14 ]}

หีบพระธาตุปิดทองที่เมืองคองเกสได้รับการบรรยายไว้ในหนังสือปาฏิหาริย์ของแซงต์ฟอยของเบอร์นาร์ดแห่งอองเจอร์สราวปี ค.ศ. 1010 หนังสือปาฏิหาริย์ของแซงต์ฟอยของเบอร์ นาร์ด แห่งอองเจอร์สให้หลักฐานที่ลึกซึ้งเกี่ยวกับปฏิกิริยาของเขาที่มีต่อแซงต์ฟอยในฐานะนักบวชในยุคกลาง และทัศนคติที่คลุมเครือของเขาที่มีต่อหีบพระธาตุโดยทั่วไป การเปลี่ยนแปลงทัศนคติของเขาเกิดขึ้นเมื่อเขาได้เห็น "ปาฏิหาริย์ที่เกี่ยวข้องกับเศรษฐกิจ" ซึ่งนักบวชอีกคนหนึ่งชื่อโอดาลริกอ้างว่าเขาถูกแซงต์ฟอยทำร้าย ดังนั้นเบอร์นาร์ดแห่งอองเจอร์สจึงเชื่อว่าแซงต์ฟอยลงโทษผู้ที่ไม่เชื่อ และถึงแม้จะเคยโจมตีรูปปั้นมาก่อน เขาก็ให้เหตุผลความศรัทธาที่เพิ่งค้นพบใหม่ของเขาโดยกล่าวว่ารูปปั้นนั้นเป็น "พาหนะของนักบุญ ไม่ใช่ตัวนักบุญเอง" ^{[ 18 ]}นับตั้งแต่นั้นมาก็มีการปรับเปลี่ยนและเสริมแต่งเพิ่มเติมหลายครั้งจนถึงศตวรรษที่สิบเก้า ส่วนหัวซึ่งทำจากทองคำที่ต่างจากส่วนลำตัว—ซึ่งทำจากแผ่นบางๆ บนไม้สน —ได้รับการระบุเบื้องต้นว่าเป็นภาพเหมือนของจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันตอนปลายโทมัส โฮวิงอดีตผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพ ลิแทน ได้ตั้งทฤษฎีว่าใบหน้าทองคำขนาดเท่าคนจริงนั้นเป็นภาพเหมือนหรือหน้ากากมรณะของชาร์เลมาญ^{[ 19 ]}

ส่วนหนึ่งของพระธาตุของเธอถูกย้ายไปยังอารามSant Cugatในแคว้นกาตาลุญญาในปี ค.ศ. 1365 อย่างไรก็ตาม หีบเก็บพระธาตุยังคงสามารถพบเห็นได้ในอาราม Conques ในประเทศฝรั่งเศส^{[ 1 ]}นอกจากนี้ยังมีโบสถ์สำคัญหลายแห่งที่อุทิศให้กับเธอที่Conches-en-Oucheในแคว้นนอร์มังดีและที่Sélestatในแคว้นอัลซาส (ดูโบสถ์ St. Faith, Sélestat ) ^{[ 3 ] [ 20 ]}

• แอชลีย์, แคธลีน เอ็ม.; ไชงอร์น, พาเมลา (1999). การเขียนศรัทธา: ข้อความ สัญลักษณ์ และประวัติศาสตร์ในปาฏิหาริย์แห่งแซงต์ฟอย . สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยชิคาโก. ISBN 978-0-226-02966-5.
• บัตเลอร์, อัลบัน; ฟาร์เมอร์, เดวิด ฮิวจ์; เบิร์นส์, พอล (2000). ชีวประวัติของนักบุญฉบับบัตเลอร์ เล่ม 4. สำนักพิมพ์ลิทูริก. ISBN 978-0-814-62380-0.
• เกียรี, แพทริค (2011) [1975]. ฟูร์ตา ซาครา: การโจรกรรมโบราณวัตถุในยุคกลางตอนกลางสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยพรินซ์ตันISBN 978-1-400-82020-7.
• ฮัลลัม, เอลิซาเบธ, บรรณาธิการ (1994). นักบุญ: พวกเขาเป็นใครและพวกเขาช่วยเหลือคุณอย่างไร . นิวยอร์ก: ไซมอน แอนด์ ชูสเตอร์. ISBN 978-0-671-88253-2.
• มอร์นิน, เอ็ดเวิร์ด; มอร์นิน, ลอร์นา (2009). นักบุญแห่งแคลิฟอร์เนีย: คู่มือสถานที่และผู้อุปถัมภ์ . พิพิธภัณฑ์เจ. พอล เกตตี. ISBN 978-0-892-36984-3.
• รัสเซลล์, เดลเบิร์ต ดับเบิลยู. (2012). บทกวีชีวประวัติของนักบุญที่เขียนเป็นภาษาฝรั่งเศสของอังกฤษชุดการแปลภาษาฝรั่งเศสของอังกฤษ เล่มที่ 43 ศูนย์การศึกษาในยุคกลางและยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาแห่งรัฐแอริโซนาISBN 978-0-866-98479-9.

แหล่งข้อมูลชีวประวัติ

• นักบุญเฟธที่คาทอลิกออนไลน์
• (ในภาษาอิตาลี) ซานตา เฟเด ดิ อาเกน
• (ในภาษาอังกฤษ) นักบุญเฟธแห่งเอเจน

ชีวประวัติของนักบุญ

• Simon of Walsingham (1940). "Vie anglo-normande de sainte Foy" . Romania (1940) (ในภาษาฝรั่งเศสโบราณ). 66 (261). แปลโดย AT Baker: 49– 84. doi : 10.3406/roma.1940.3491 .

อารามแซงต์ฟอย เมืองคองเกส

• ภาพที่จัดทำดัชนีของอารามเซนต์ฟอยจากมหาวิทยาลัยบลัฟฟ์ตัน
• บทความเกี่ยวกับอารามและที่เก็บพระธาตุที่Khan Academy

ไอคอนิกส์

• นักบุญฟอยในเว็บไซต์Christian Iconography