ซูซาน ลอว์เรนซ์
ลอว์เรนซ์ในปี 1920
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขตอีสต์แฮมเหนือ
ดำรงตำแหน่งระหว่างวันที่ 21 กรกฎาคม 1926 – 27 ตุลาคม 1931
นำหน้าโดย	ชาร์ลส์ ครุก
ประสบความสำเร็จโดย	จอห์น เมย์ฮิว
ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 6 ธันวาคม 1923 ถึง 28 ตุลาคม 1924
นำหน้าโดย	ชาร์ลส์ วิลเลียมสัน ครุก
ประสบความสำเร็จโดย	ชาร์ลส์ วิลเลียมสัน ครุก
รายละเอียดส่วนบุคคล
เกิด	อาราเบลลา ซูซาน ลอว์เรนซ์ 12 สิงหาคม 1871( 12 สิงหาคม 1871 )
เสียชีวิต	24 ตุลาคม 1947 (24 ตุลาคม 1947)(อายุ 76 ปี)
งานสังสรรค์	พรรคอนุรักษ์นิยม แล้วก็พรรคแรงงาน
อัลมา มัธยฐาน	วิทยาลัยนิวแนม เค มบริดจ์

อาราเบลลา ซูซาน ลอว์เรนซ์ (12 สิงหาคม 1871 – 24 ตุลาคม 1947) เป็นนักการเมืองหญิงจากพรรคแรงงาน ของอังกฤษ และเป็นหนึ่งในสมาชิกรัฐสภาหญิงคนแรกๆ ของพรรคแรงงาน

ลอว์เรนซ์เป็นบุตรสาวคนสุดท้องของนาธาเนียล เทอร์เทียส ลอว์เรนซ์ทนายความผู้มั่งคั่ง และลอร่า เบคอน บุตรสาวของเซอร์เจมส์ เบคอนผู้พิพากษาคดีล้มละลายและรองอธิการบดี ปู่ทวดของเธอคืออับราฮัม อ็อกเดน แห่งนิวเจอร์ซีย์ และเธอยังสืบเชื้อสายมาจาก ฟิลิป เฮนรีผู้ เป็นนิกายโปรเตสแตนต์นิกายโปรเตสแตนต์ดั้งเดิมอีกด้วย

เธอได้รับการศึกษาในลอนดอนและที่วิทยาลัยนิวแนม มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์

เดิมทีเธอเป็นสมาชิก พรรค อนุรักษ์นิยม และเป็นสมาชิก สภาเทศบาลกรุงลอนดอนระหว่างปี 1910-1912 แต่หลังจากได้รับอิทธิพลจากแมรี แมคอาร์เธอร์ นักสหภาพแรงงาน เธอก็เปลี่ยนมานับถือลัทธิสังคมนิยม และกลับเข้าร่วมสภาในฐานะสมาชิกพรรคแรงงานตั้งแต่ปี 1913 ถึง 1927 โดยดำรงตำแหน่งรองประธานสภาเทศบาลกรุงลอนดอนระหว่างปี 1925-1926 เธอเข้าร่วมสมาคมเฟเบียน และ สนิทสนมกับซิดนีย์ เวบบ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับ เบียทริซ เวบบ์ภรรยาของเขาในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เธอทำงานหลักเพื่อปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ของคนงานหญิงในโรงงาน

ในฐานะสมาชิกสภาท้องถิ่นในป็อปลาร์ ลอนดอน (ค.ศ. 1919–24) ซึ่งในขณะนั้นนำโดยจอร์จ แลนส์เบอรี ลอว์เรนซ์เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มแรงงานที่ต่อต้านรัฐบาลกลางและปฏิเสธที่จะกำหนดอัตราภาษี โดยให้เหตุผลว่าความยากจนในพื้นที่หมายความว่าคนจนกำลังถูกขอให้จ่ายเพื่อคนจนด้วยกันเอง ลอว์เรนซ์ถูกจำคุกเป็นเวลาห้าสัปดาห์ในเรือนจำฮอลโลเวย์ในปี ค.ศ. 1921 แต่ในที่สุดการรณรงค์ของเธอและเพื่อนสมาชิกสภาประสบความสำเร็จ โดยรัฐบาลได้ผ่านกฎหมายเพื่อปรับอัตรา ภาษีคนยากจน ให้เท่าเทียมกัน

ลอว์เรนซ์ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขตแคมเบอร์เวลล์ นอร์ทเวสต์ เป็นครั้งแรก ในการเลือกตั้ง ซ่อม เมื่อปี 1920 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ อย่างไรก็ตาม เธอได้รับชัยชนะในเขตอีสต์แฮม นอร์ทในการเลือกตั้งปี 1923ซึ่งทำให้รัฐบาลพรรคแรงงานชุดแรกเข้ารับตำแหน่งในเดือนมกราคมของปีถัดมา เธอเป็นหนึ่งในสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหญิงพรรคแรงงาน 3 คนแรก ร่วมกับโดโรธี จิวสันและมาร์กาเร็ต บอนด์ฟิลด์^{[ 1 ]}และเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนเขตเลือกตั้งในลอนดอน เธอคัดค้านการถูกเรียกว่า "สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหญิง" และกล่าวกันว่าเธอตอบกลับว่า "ทำไมคุณไม่เรียกเชอร์ชิลล์ว่าสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชายล่ะ?" ^{[ 2 ]}เธอได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขานุการส่วนตัวของประธานคณะกรรมการการศึกษารัฐบาลเสียงข้างน้อยดำรงตำแหน่งเพียง 9 เดือน หลังจากจดหมายของซินอฟเยฟพรรคแรงงานก็พ่ายแพ้ในการเลือกตั้งเดือนตุลาคมปี 1924และลอว์เรนซ์ก็พ่ายแพ้ด้วยตนเอง อย่างไรก็ตามชาร์ลส์ วิลเลียมสัน ครุก ผู้ชนะจากพรรคอนุรักษ์นิยม เสียชีวิตเพียง 18 เดือนต่อมา และลอว์เรนซ์ก็ได้รับเลือกตั้งอีกครั้งอย่างง่ายดายในการเลือกตั้งซ่อมในเดือนเมษายน ปี 1926

ในปี พ.ศ. 2467 ลอว์เรนซ์ได้ไปเยือนสหภาพโซเวียตรัสเซียและใช้เวลาหกเดือนในการเดินทางไปทั่ว ต่างจากเวบบ์และเฟเบียนคนอื่นๆ ที่ไปรัสเซีย เธอไม่ได้เชื่อทุกสิ่งที่พวกบอลเชวิกกล่าวอ้างกับผู้มาเยือนจากต่างประเทศ แต่พยายามติดต่อกับผู้คนหลากหลายกลุ่ม และเธอยังคงมีทัศนคติเชิงวิพากษ์ต่อระบบโซเวียต^{[ 3 ]}

ซูซาน ลอว์เรนซ์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐสภาประจำกระทรวงสาธารณสุขในรัฐบาลแรงงานเสียงข้างน้อยชุดที่สองที่ได้รับเลือกตั้งในปี 1929 เธอยังเป็นประธานการประชุมพรรคแรงงานที่แลนด์ดุดโนในปี 1930 ซึ่งเป็นผู้หญิงคนแรกที่ดำรงตำแหน่งนี้ เช่นเดียวกับ ส.ส. พรรคแรงงานส่วนใหญ่ในรัฐสภา เธอปฏิเสธที่จะเข้าร่วมรัฐบาลแห่งชาติของแรมเซย์ แมคโดนัลด์ในช่วงฤดูร้อนปี 1931 และเธอเสียที่นั่งในการเลือกตั้งทั่วไปปี 1931และไม่เคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกเลย^{[ 3 ]}

ในปี 1935 ลอว์เรนซ์ได้เดินทางไปเยือนปาเลสไตน์และประทับใจกับคิบบุตซ์และลัทธิไซออนิสต์โดยทั่วไป ต่อมาเธอพยายามโน้มน้าวที่ประชุมพรรคแรงงานว่ากำลังมีการสร้างสังคมนิยมในอุดมคติขึ้นในปาเลสไตน์ ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อทั้งคนงานชาวยิวและชาวอาหรับ แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก อย่างไรก็ตาม ความสนใจของเธอไม่ได้มาจากอารมณ์เพียงอย่างเดียว แต่มาจากความเป็นจริงและอิงตามข้อเท็จจริง ในเดือนพฤษภาคม 1936 รัฐบาลได้แต่งตั้งคณะกรรมการราชวงศ์ภายใต้การนำของลอร์ดพีล เพื่อตรวจสอบว่าการปกครองภายใต้การดูแลของอังกฤษดำเนินไปอย่างไร ท่ามกลางความขัดแย้งระหว่างชาวยิวและชาวอาหรับ ก่อนที่คณะกรรมการจะเสร็จสิ้นภารกิจในต้นปี 1937 ซูซานได้เขียนบันทึกถึงคณะกรรมการที่ปรึกษาด้านกิจการจักรวรรดิของพรรคแรงงาน ซึ่งเธอเป็นสมาชิกในคณะอนุกรรมการปาเลสไตน์ โดยเน้นย้ำถึงปัญหาที่เกิดขึ้นกับชาวอาหรับเนื่องจากการพัฒนาของชาวยิวล้ำหน้าไปมาก เธอรู้สึกว่าทางการปกครองภายใต้การดูแลของอังกฤษได้ละเลยความต้องการของชาวอาหรับในด้านงานสาธารณะ การฟื้นฟูที่ดิน และการปรับปรุงการเกษตรให้ทันสมัย แม้ว่าคณะอนุกรรมการปาเลสไตน์จะหวังให้เกิดการปรองดองมากกว่าการแบ่งแยกดินแดน แต่ในปี พ.ศ. 2481 ผู้นำแรงงานในปาเลสไตน์ได้โน้มน้าวให้เธอส่งบันทึกข้อความไปยังคณะผู้บริหารพรรคแรงงาน โดยระบุว่าในสถานการณ์เช่นนี้ การแบ่งแยกดินแดนในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และเธอหวังว่ารัฐยิวที่จะเกิดขึ้นจะเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของเครือจักรภพ^{[ 4 ]}

ลอว์เรนซ์ยังคงทำงานในพรรคแรงงาน โดยเป็นสมาชิกคณะผู้บริหารแห่งชาติจนถึงปี 1941 และอุทิศเวลาส่วนใหญ่ให้กับการทำงานกับคนตาบอดตลอดช่วงชีวิตที่เหลือของเธอไซริล แฮร์ นักเขียนนิยายสืบสวน และพลเอก เซอร์ จอร์จ กิฟฟาร์ดเป็นหลานชายของเธอ ลูซี นอร์ตัน ผู้แปลงานเขียนของหลุยส์ เดอ รูฟรัว ดยุกแห่งแซงต์-ซีมงและเลสลีย์ ลูอิสนักประวัติศาสตร์ศิลปะและผู้เขียนหนังสือThe Private Life of a Country Houseเป็นหลานสาวของเธอ

• ลูอิส, เลสลีย์. ชีวิตส่วนตัวของบ้านชนบท.
• พจนานุกรมชีวประวัติแห่งชาติอ็อกซ์ฟอร์ด
• พิวจ์, มาร์ติน . "พวกอนุรักษ์นิยม 'ผู้ทรยศต่อชนชั้น'" ในEnglish Historical Review 1998
• เวบบ์, บันทึกประจำวันของ เบียทริซ
• Craig, FWS (1983) [1969]. ผลการเลือกตั้งรัฐสภาอังกฤษ ค.ศ. 1918-1949 (ฉบับที่ 3). ชิเชสเตอร์: Parliamentary Research Services. ISBN 0-900178-06-X.
• ศูนย์ส่งเสริมบทบาทของสตรีในทางการเมือง: ซูซาน ลอว์เรนซ์
• หน้าเว็บเกี่ยวกับบรรดาศักดิ์ของลีห์ เรย์เมนต์
• บันทึก การประชุมรัฐสภา ค.ศ. 1803–2005:ผลงานของ อาราเบลลา ลอว์เรนซ์

• ผลงานของ Susan Lawrenceที่LibriVox (หนังสือเสียงสาธารณะ)