จานร่อนปีศาจ
 | |
| ผู้เขียน | เรย์น ครูเกอร์ |
|---|---|
| ภาษา | ภาษาอังกฤษ |
| เรื่อง | อาชญากรรม , การเมือง , จิตวิทยา , ประวัติศาสตร์ |
| ประเภท | สารคดี |
| สำนักพิมพ์ | บริษัท คาสเซลล์แอนด์ โค จำกัด |
| วันที่เผยแพร่ | ฉบับพิมพ์ครั้งที่สอง ปี 2009 (ค.ศ. 1964) |
| สถานที่ตีพิมพ์ | อังกฤษ |
| ประเภทสื่อ | พิมพ์ปกแข็ง/ปกอ่อน (ฉบับพิมพ์ครั้งที่สอง) |
| หน้า | 260 หน้า |
| ISBN | 978-988-97752-5-4(ปกอ่อน, ฉบับพิมพ์ครั้งที่สอง) |
The Devil's Discusเป็นการสืบสวนเกี่ยวกับการเสียชีวิตของพระเจ้าอนันทมหิดล (รัชกาลที่ 8) แห่งสยาม (ต่อมาคือประเทศไทย ) โดย Rayne Krugerนักเขียน ชาวอังกฤษ- แอฟริกาใต้[ 1 ]
สรุปหนังสือ
หนังสือเล่มนี้แบ่งออกเป็นสี่ส่วนหลัก แต่ละส่วนแบ่งย่อยออกเป็นบทต่างๆ ส่วน "ก่อน" ทำหน้าที่เป็นบทนำเกี่ยวกับสวรรคตของพระเจ้าอนันทะ เรื่องราวเกี่ยวกับสยาม และประวัติความเป็นมาของพระเจ้าอนันทะ
ส่วนถัดไป "ชีวิตและความตายของพระอนันทะ" มีความยาวสิบบท และบรรยายเหตุการณ์สำคัญในชีวิตของพระอนันทะ ตั้งแต่การประสูติที่ไฮเดลเบิร์กในปี 1925 จนถึงการสิ้นพระชนม์ด้วยพระบาทเพียงนัดเดียวภายใต้สถานการณ์ที่ลึกลับ ณ พระราชวังในกรุงเทพฯ เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 1946 ส่วนนี้จะแนะนำตัวละครหลักที่อยู่รอบตัวพระอนันทะในระหว่างที่พระองค์มีพระชนม์ชีพ และผู้ที่กลายเป็นผู้ถูกสืบสวนสอบสวนหลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์
ส่วนที่สาม "การพิจารณาคดี" มีแปดบท และสรุปเหตุการณ์และข้อโต้แย้งของการพิจารณาคดีปลงพระชนม์พระมหากษัตริย์ของข้าราชการในวังสามคน รวมถึงการอุทธรณ์สองครั้ง ซึ่งกินเวลานานกว่าหกปีและส่งผลให้จำเลยทั้งสามถูกประหารชีวิตในปี 1955
ส่วนสุดท้าย "ใครฆ่าอนันทะ?" คือการวิเคราะห์หลักฐานที่เกี่ยวข้องกับการเสียชีวิตของอนันทะโดยตัวครูเกอร์เอง ซึ่งนำไปสู่ข้อสรุปว่าคำอธิบายที่น่าพอใจเพียงอย่างเดียวคือการฆ่าตัวตาย เขาสนับสนุนทฤษฎีนี้ด้วยการเปิดเผยเรื่องความสัมพันธ์เชิงชู้สาวระหว่างพระมหากษัตริย์หนุ่มกับเพื่อนนักศึกษากฎหมายในสวิตเซอร์แลนด์ชื่อแมรีลีน เฟอร์รารี ซึ่งเป็นความสัมพันธ์ที่ไม่เป็นที่ยอมรับในสถาบันพระมหากษัตริย์ของสยาม
ประวัติการตีพิมพ์
หนังสือ The Devil's Discusได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2507 โดยสำนักพิมพ์ Cassellรัฐบาลไทยสั่งห้ามหนังสือเล่มนี้ทันทีที่ตีพิมพ์ และครูเกอร์ถูกห้ามเข้าประเทศไทยอีกต่อไป[ 2 ]
หนังสือชื่อ " คงจักรปีศาจ " (Kongchak Pisat) ที่แปลเป็นภาษาไทยโดย จาลิต ชัยสิทธิเวช (Chalit Chaisithiwet) ถูกนำมาใช้เป็นหลักฐานในคดีหมิ่นประมาทที่ปรีดี บานอมยงค์ฟ้องร้อง ม.ร. ม.กฤต ปราโมชและหนังสือพิมพ์สยามรัฐ ในปี 1970 โดยผู้แปลคือพี่ชายของ วัชรชัย ชัยสิทธิเวช เลขานุการของปรีดี หนังสือเล่มนี้ถูกตีพิมพ์อย่างลับๆ โดยนักศึกษาธรรมศาสตร์สองคนในปี 1974 และพิมพ์ซ้ำในปี 1977 และเผยแพร่กันอย่างลับๆ ในประเทศไทย โรงพิมพ์ในท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องกับการพิมพ์ฉบับภาษาไทยนี้ถูกไฟไหม้[ 3 ]ในที่สุดการแปลนี้ก็ถูกห้ามอย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 [ 4 ]ในปี พ.ศ. 2559 ศาลฎีกาของประเทศไทยได้วินิจฉัยว่าการขายหนังสือเล่มนี้ถือเป็นความผิดฐานหมิ่นพระบรมราชานุภาพตามมาตรา 112 แห่งประมวลกฎหมายอาญาของไทย และพิพากษาจำคุกชายวัย 67 ปี เป็นเวลา 2 ปี[ 5 ]
ผ่านทางองค์กร Freedom Against Censorship Thailand (FACT) [ 6 ]ข้อความภาษาอังกฤษได้รับการพิมพ์ซ้ำในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552 โดย DMP Publications ฮ่องกง
การอภิปรายเชิงวิพากษ์
ในปี 2011 นักข่าวAndrew MacGregor Marshallได้เผยแพร่บทความออนไลน์ซึ่งเขาอธิบายถึงที่มาของThe Devil's Discus ดังนี้[ 7 ] "ครูเกอร์เขียนขึ้นตามคำแนะนำของเจ้าชายสุภาสวัสติ พระอนุชาของ พระนาง รัมไบพระมเหสีของพระเจ้าประชาธิปก ..... [สุภาสวัสติ] ไว้ใจและเคารพปรีดีอันเป็นผลมาจากการร่วมมือกันในช่วงสงคราม...... พระองค์ทรงเชื่อว่าปรีดีมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของอนันทะThe Devil's Discusถูกวางแผนไว้เพื่อฟื้นฟูชื่อเสียงของปรีดีด้วยความหวังว่าพระองค์จะสามารถกลับจากการลี้ภัยและมีบทบาทนำในการเมืองไทยอีกครั้ง"
มาร์แชลล์มีความเห็นว่า คำอธิบายเกี่ยวกับการเสียชีวิตของอนันทะคือฝีมือของปรีดี ดังนั้นเขาจึงกล่าวต่อไปว่า "หนังสือของครูเกอร์ ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1964 หลังจากการวิจัยอย่างกว้างขวางและได้รับความช่วยเหลืออย่างมากจากสุภาสวัสติ ในความเห็นของเขา มีจุดประสงค์เพื่อหักล้างข้อกล่าวหาต่อปรีดี ปัญหาคือ ต้องมีคำอธิบายอื่นสำหรับการเสียชีวิตของอนันทะ และการสรุปว่าพระบาทสมเด็จพระภูมิพลทรงรับผิดชอบนั้น แน่นอนว่าเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้โดยสิ้นเชิงสำหรับกลุ่มผู้สนับสนุนสถาบันกษัตริย์ หนังสือเล่มนี้มีจุดประสงค์เพื่อส่งเสริมการปรองดองระหว่างรัชกาลที่ 9และปรีดี ไม่ใช่เพื่อประกาศสงครามเต็มรูปแบบ ดังนั้นครูเกอร์จึงต้องหาวิธีที่จะละทิ้งคำอธิบายที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุด นั่นคือ พระบาทสมเด็จพระภูมิพลทรงยิงพระอนุชา และส่งเสริมข้อสรุปทางเลือกเดียวที่น่าเชื่อถือ นั่นคือ การฆ่าตัวตาย"