การหลอกลวง
The Impostureเป็นบทละครเวทีในยุคแคโรไลน์ เป็นละครโศกนาฏกรรมปน สุขนาฏกรรมที่เขียนโดยเจมส์ เชอร์ลีย์และตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1652เชอร์ลีย์เองถือว่า The Impostureเป็นละครตลกโรแมนติกที่ดีที่สุดของเขา [ 1 ]
ละครเรื่อง The Impostureได้รับอนุญาตให้แสดง (ในชื่อThe Imposter ) โดยเซอร์เฮนรี เฮอร์เบิร์ตหัวหน้าคณะแสดงละครในวันที่ 10 พฤศจิกายนค.ศ. 1640โดย คณะนักแสดง King's Menซึ่งเป็นคณะที่เชอร์ลีย์เขียนบทละครให้ในช่วงปี ค.ศ. 1640-1642ได้ทำการแสดงที่โรงละครแบล็กไฟรเออร์ ส
บทละครเรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์โดยผู้ขายหนังสือHumphrey MoseleyและHumphrey Robinsonใน ชุด รวมผลงานของ Shirley ในชื่อSix New Plays (1653) [ 2 ]ในฉบับนั้น บทนำของบทละครระบุว่า Shirley "ห่างหายจากวงการละครอังกฤษไปนาน" ซึ่งหมายถึงการที่ Shirley อยู่ในดับลินที่โรงละคร Werburgh Streetตั้งแต่ปี 1636 ถึง 1640 นี่อาจบ่งชี้ว่าThe Impostureเป็นบทละครเรื่องแรกของ Shirley ที่ได้รับการแสดงหลังจากที่เขากลับมาจากไอร์แลนด์ Shirley อุทิศบทละครเรื่องนี้ให้กับ Sir Robert Bolles
เรื่องย่อ
ฟลาเวียโนเป็นคนโปรดของดยุคแห่งมันตูอา เขาปรารถนาจะแต่งงานกับฟิโอเรตตา ธิดาของดยุค แต่เธอถูกหมั้นหมายกับเจ้าชายเลโอนาโตแห่งเฟอร์ราราผู้ซึ่งนำกองทัพมาช่วยเหลือมันตูอาในสงครามครั้งนี้ โฮโนริโอ บุตรชายของดยุคและพี่ชายของฟิโอเรตตา โปรดปรานเลโอนาโต ในขณะที่เขาบาดเจ็บ ฟลาเวียโนวางแผนที่จะโน้มน้าวให้ดยุคเชื่อว่าเลโอนาโตเป็นชายหนุ่มที่ไร้ศีลธรรมและไม่เหมาะสมที่จะเป็นสามีของฟิโอเรตตา ฟลาเวียโนจัดการสถานการณ์เพื่อให้ฟิโอเรตตาถูกย้ายไปอยู่ที่อาราม จากนั้นเขาก็พาเธอไปที่บ้านพักในชนบทของมารดาอย่างลับๆ เขายังปล่อยข่าวว่าฟิโอเรตตาตัดสินใจที่จะอยู่ที่อารามเป็นเวลาหนึ่งปี ซึ่งเป็นการเลื่อนการแต่งงานออกไปอย่างมีประสิทธิภาพ
เจ้าชายลีโอนาโตทรงพิโรธ และทรงกล่าวโทษดยุคว่ากระทำการไม่สุจริต พระองค์เรียกร้องขอเข้าพบฟิโอเรตตาเป็นการส่วนตัว ดยุคทรงรู้สึกว่าพระองค์ไม่อาจปฏิเสธข้อเรียกร้องนี้ได้แต่พระองค์และฟลาเวียโนทรงวางแผนที่จะเปลี่ยนตัวผู้หญิงคนอื่นมาพบแทน หนึ่งในหญิง สาวที่เข้า ร่วมการฝึกฝนคือจูเลียนา อดีตคนรักของฟลาเวียโน ฟลาเวียโนจึงชักชวนให้เธอมาทำหน้าที่แทนฟิโอเรตตา พระองค์ถึงกับต้องการให้จูเลียนาแต่งงานกับลีโอนาโตแต่ดยุคไม่ยอม จูเลียนาจึงต้องยืนยันขอเลื่อนการแต่งงานออกไปหนึ่งปี
เจ้าชายเลโอนาโตเสด็จถึงอาราม และทรงพบกับฟิโอเรตตาตัวปลอม จูเลียนาแสร้งทำเป็นสวมบทบาทตามคำสั่ง แต่เลโอนาโตตีความคำตอบของเธอได้อย่างถูกต้องว่าเธอจะไม่คัดค้านหากเขาบังคับ เลโอนาโตจึงนำทหารบุกเข้าไปในอารามและพา "ฟิโอเรตตา" ไป เขาพาเธอกลับบ้านที่เฟอร์รารา...ซึ่งฟิโอเรตตาตัวจริงก็เดินทางมาถึงแล้ว ด้วยความสงสัยในตัวฟลาเวียโน ฟิโอเรตตาจึงหนีออกจากบ้านพักในชนบทของมารดาและปลอมตัวมาถึงเฟอร์รารา โดยใช้ชื่อปลอมและพักอยู่กับโดนาเบลลา น้องสาวของเลโอนาโต โฮโนริโอก็เดินทางมาเฟอร์ราราเช่นกัน เพื่อเรียกร้องความยุติธรรมและแก้แค้นในสิ่งที่เขาคิดว่าน้องสาวของเขาถูกข่มขืน ขณะที่เขากับเลโอนาโตเตรียมจะดวลกัน จูเลียนาและโดนาเบลลาก็รีบเข้ามาขวาง โฮโนริโอเผชิญหน้ากับน้องสาวตัวปลอม แต่จูเลียนาสามารถเกลี้ยกล่อมให้เขาเงียบไว้ก่อน
ฟิโอเรตตาตัวจริงตามหาและต้อนรับพี่ชายของเธอ ในขณะที่จูเลียนาเผชิญหน้ากับเจ้าชายลีโอนาโต เธอเล่าให้เจ้าชายฟังว่าเธอเป็นหญิงพรหมจรรย์ผู้สูงศักดิ์ที่ถูกบังคับให้ปลอมตัวเป็นฟิโอเรตตาโดยดยุคแห่งมันตูอา โฮโนริโอเข้ามาพร้อมกับฟลาเวียโนที่ถูกจับเป็นเชลย ฟลาเวียโนติดตามโฮโนริโอมาที่เฟอร์ราราเพื่อฆ่าเขา แต่กลับถูกจับได้แทน โฮโนริโอพยายามอธิบายถึงการบงการอันชั่วร้ายของฟลาเวียโนแต่ลีโอนาโตปฏิเสธที่จะฟัง เขาเชื่อจูเลียนา และตั้งใจแน่วแน่ว่าจะแต่งงานกับเธอและทำสงครามกับมันตูอา
ชั่วขณะหนึ่ง แผนการของฟลาเวียโนดูเหมือนจะสำเร็จ แต่เขากลับถูกทรยศโดยผู้สมรู้ร่วมคิดชื่อเคลาดีโอ ความเท็จของจูเลียนาถูกเปิดโปง เธอขอความเมตตา แต่ลีโอนาโตกลับทอดทิ้งเธอไป ดยุกแห่งมันตูอาเสด็จมาถึงเฟอร์รารา และเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างฟิโอเรตตาและจูเลียนาก็ถูกเปิดเผยและคลี่คลาย ลีโอนาโตได้แต่งงานกับฟิโอเรตตา และโฮโนริโอได้แต่งงานกับโดนาเบลลา จูเลียนาถูกส่งกลับไปที่อาราม และฟลาเวียโนถูกเนรเทศ
เนื้อเรื่องย่อยของละครเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการเกี้ยวพาราสีนางฟลอเรเลียผู้เป็นม่ายโดยทหารฮอร์เทนซิโอและโวลเทริโน ฟลอเรเลียกล่าวว่าเธอจะแต่งงานกับชายใดที่สามารถรักษาความขี้ขลาดของเบอร์โทลดี ลูกชายของเธอได้ ทหารทั้งสองพยายามทำให้เบอร์โทลดีกล้าหาญด้วยการดื่มเหล้าและทะเลาะวิวาทตามแบบฉบับทหาร และเมื่อไม่สำเร็จก็พยายามทำให้เขาดูเหมือนกล้าหาญ แต่ก็ล้มเหลวเช่นกัน ในที่สุดฟลอเรเลียก็แต่งงานกับฮอร์เทนซิโอ
หมายเหตุ
- ↑ Emile Legouis และ Louis Cazamian, A History of English Literature,แปลโดย WD MacInnes และ Helen Douglas-Irvine; นิวยอร์ก, MacMillan, 1926; หน้า 328
- ↑ในหนังสือ Six New Playsบทละครห้าเรื่องมีวันที่ระบุไว้คือปี ค.ศ. 1652 ในขณะที่เรื่องที่หกและหน้าปกทั่วไปมีวันที่ระบุไว้คือปี ค.ศ. 1653ซึ่งความกำกวมนี้ทำให้เกิดความสับสนในแหล่งข้อมูลทางวิชาการ