ธนบัตรหนึ่งล้านปอนด์
โปสเตอร์ละครเวทีของอังกฤษ
กำกับโดย	โรนัลด์ นีม
บทภาพยนตร์โดย	จิลล์ เครกี้
อ้างอิงจาก	ธนบัตรหนึ่งล้านปอนด์โดย มาร์ค ทเวน
ผลิตโดย	จอห์น ไบ รอัน เอิร์ ล เซนต์จอห์น โรนัลด์ นีม
นำแสดงโดย	เกรกอรี เพ็ค โรนัลด์ สไควร์วิลฟรีด ไฮด์-ไวท์เจน กริฟฟิธส์
ภาพยนตร์	เจฟฟรีย์ อันสเวิร์ธ
เรียบเรียงโดย	ไคลฟ์ ดอนเนอร์
เพลงโดย	วิลเลียม อัลวิน
บริษัทผู้ผลิต	กรุ๊ป ฟิล์ม โปรดักชั่นส์
จัดจำหน่ายโดย	ผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์ทั่วไป
วันที่วางจำหน่าย	7 มกราคม พ.ศ. 2497 ( 7 มกราคม 1954 )
ระยะเวลาการวิ่ง	90 นาที
ประเทศ	สหราชอาณาจักร
ภาษา	ภาษาอังกฤษ
รายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศ	1.1 ล้านเหรียญสหรัฐ[ 1 ]

The Million Pound Note (ชื่อภาษาอังกฤษ: Man with a Million ^{[ 2 ]} ) เป็นภาพยนตร์ตลก อังกฤษปี 1954 กำกับโดย Ronald Neameและนำแสดงโดย Gregory Peck , Ronald Squire , Wilfrid Hyde-Whiteและ Jane Griffiths [ ^{3 ] เขียน}บทโดย Jill Craigieโดยอิงจากเรื่องสั้นของ Mark Twain ในปี 1893 เรื่อง " The Million Pound Bank Note " และเป็นต้นแบบของภาพยนตร์เรื่อง Trading Places ในปี 1983 ^{[ 4 ]}

ภาพยนตร์เรื่องนี้จัดจำหน่ายโดยRank 's General Film DistributorsและในอเมริกาโดยUnited Artists

ในปี ค.ศ. 1903 เฮนรี อดัมส์ นักเดินเรือชาวอเมริกัน ติดอยู่กลางทะเลในอังกฤษโดยไม่มีเงินติดตัว และเข้าไปพัวพันกับการพนันสุดประหลาดระหว่างสองพี่น้องผู้ร่ำรวยและแปลกประหลาด โอลิเวอร์และโรเดอริก มงเปลิเยร์ พวกเขาโน้มน้าวให้ธนาคารแห่งอังกฤษออกธนบัตรมูลค่าหนึ่งล้านปอนด์ ซึ่งพวกเขานำมาให้ อดัมส์ ในซองจดหมาย โดยบอกเขาเพียงว่าข้างในมีเงินอยู่ โอลิเวอร์ยืนยันว่าเพียงแค่มีธนบัตรนี้ ผู้ครอบครองก็สามารถหาซื้ออะไรก็ได้ที่ต้องการ ในขณะที่โรเดอริกยืนยันว่าต้องใช้จ่ายไปก่อนจึงจะมีประโยชน์

เมื่ออดัมส์หายตกใจกับมูลค่าของธนบัตรแล้ว เขาก็พยายามนำธนบัตรไปคืนให้พี่น้องทั้งสอง แต่ได้รับแจ้งว่าพวกเขาไม่อยู่บ้านเป็นเวลาหนึ่งเดือน จากนั้นเขาก็พบจดหมายในซองจดหมาย ซึ่งอธิบายถึงข้อตกลงการพนันและสัญญาว่าจะให้งานทำหากเขาสามารถหลีกเลี่ยงการใช้ธนบัตรนั้นได้ตลอดทั้งเดือน

ในตอนแรก ทุกอย่างเป็นไปตามที่โอลิเวอร์คาดการณ์ไว้ อดัมส์ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นมหาเศรษฐีผู้แปลกประหลาด และไม่มีปัญหาในการหาอาหาร เสื้อผ้า และห้องสวีทในโรงแรมโดยใช้เครดิต เพียงแค่แสดงธนบัตร เรื่องราวของธนบัตรถูกรายงานในหนังสือพิมพ์ อดัมส์ได้รับการต้อนรับเข้าสู่แวดวงสังคมชั้นสูง ได้พบกับเอกอัครราชทูตอเมริกันและขุนนางอังกฤษ เขาสนิทสนมกับพอร์เทีย แลนส์ดาวน์ หลานสาวของดัชเชสแห่งโครมาร์ตี จากนั้นลอยด์ เฮสติงส์ ชาวอเมริกันอีกคนหนึ่งขอให้เขาช่วยสนับสนุนธุรกิจ เฮสติงส์บอกอดัมส์ว่าเขาไม่จำเป็นต้องลงทุนเงินของตัวเอง เพียงแค่การร่วมงานก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เฮสติงส์สามารถหาเงินทุนที่จำเป็นในการพัฒนาเหมืองทองคำของเขาโดยการขายหุ้น

ปัญหาเกิดขึ้นเมื่อดยุคแห่งฟรอกนัลซึ่งถูกขับไล่ออกจากห้องชุดที่อดัมส์อาศัยอยู่อย่างไม่เป็นทางการ ได้ซ่อนบันทึกไว้เป็นเรื่องตลก เมื่ออดัมส์ไม่สามารถแสดงบันทึกนั้นได้ ความตื่นตระหนกก็เกิดขึ้นในหมู่ผู้ถือหุ้นและเจ้าหนี้ของอดัมส์ ในที่สุดทุกอย่างก็คลี่คลาย และอดัมส์ก็สามารถคืนบันทึกนั้นให้กับพี่น้องมงเปลิเยร์ได้ในตอนสิ้นเดือน^{[ 5 ]}

เรื่องสั้นดังกล่าวเคยถูกดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ของอังกฤษเมื่อปี 1950มา แล้ว

ผู้กำกับ Ronald Neame และโปรดิวเซอร์ John Bryan เพิ่งประสบความสำเร็จอย่างมากกับภาพยนตร์เรื่องThe Card ของ Rank ซึ่งเป็นภาพยนตร์ตลกที่สร้างจากนวนิยายตลก พวกเขาจึงตัดสินใจสร้างภาพยนตร์จากเรื่องสั้นของ Mark Twain และจ้าง Jill Craigie มาดัดแปลงเป็นบทภาพยนตร์ John Davis จาก Rank Organisation ต้องการดาราดังมารับบทนำ ดังนั้น Neame และ Bryan จึงติดต่อ Gregory Peck ซึ่งขณะนั้นอยู่ในฝรั่งเศสเพื่อพบกับหญิงสาวที่เขาจะแต่งงานด้วย Peck ต้องการอยู่ในยุโรปต่อไป ชอบบทภาพยนตร์ และตกลงที่จะร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ United Artists ตกลงที่จะให้เงินทุนบางส่วน ทำให้ผู้สร้างภาพยนตร์สามารถจ่ายค่าตัวของ Peck ได้^{[ 6 ]}ซึ่ง Neame กล่าวว่าอยู่ที่ 75,000 ปอนด์^{[ 7 ]}การเซ็นสัญญาของเขาได้รับการประกาศในเดือนเมษายน 1953 ^{[ 8 ]}

นีมต้องการให้ไดนาห์ เชอริแดนรับบทนางเอก แต่เธอเกษียณไปแล้ว “เราอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบากมากเพราะเขาหาผู้หญิงมาเล่นไม่ได้” เขากล่าว^{[ 7 ]}เจน กริฟฟิธส์จึงได้รับบทนี้^{[ 9 ]}

การถ่ายทำเริ่มขึ้นในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2496 การถ่ายทำส่วนใหญ่เกิดขึ้นที่Pinewood Studiosโดยฉากได้รับการออกแบบโดยJohn BoxและJack Maxstedผู้กำกับยังใช้สถานที่ต่างๆ เช่นBelgrave Squareด้วย^{[ 10 ]}

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการฉายรอบปฐมทัศน์อย่างเป็นทางการที่เมืองโอ๊คแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์ ต่อหน้าพระราชินีและดยุคแห่งเอดินบะระ^{[ 11 ]}

นิตยสาร Kine Weeklyรายงานว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จในฮังการี โดยในปี 1961 มีผู้ชมถึง 2.1 ล้านคน ^{[ 12 ]}ตามรายงานของ Varietyภาพยนตร์เรื่องนี้ "ทำลายสถิติในโรงภาพยนตร์ที่ฉาย" ในออสเตรเลีย ^{[ 13 ]}และทำรายได้จากการเช่า 1.1 ล้านดอลลาร์ในอเมริกาเหนือ ^{[ 1 ]}

วารสารภาพยนตร์รายเดือนเขียนว่า: "เรื่องสั้นของมาร์ค ทเวน ซึ่งเป็นเรื่องเล่าที่เสียดสีระบบเครดิตอย่างนุ่มนวล แทบจะไม่มีเนื้อหาเพียงพอสำหรับภาพยนตร์ความยาวเก้าสิบนาทีเลย ในการเติมเต็มเรื่องราว นักเขียนบท จิลล์ เครกกี ได้นำความซับซ้อนของพล็อตเรื่องแบบเดิมๆ เข้ามา ซึ่งทำให้มุกตลกนั้นจืดชืดไปมาก... เกรกอรี เพ็ค แม้จะไม่เหมาะกับบทบาทนี้มากนัก แต่ก็แสดงได้อย่างน่ารักในบทบาทของเศรษฐีชั่วคราว" ^{[ 14 ]}

Varietyเขียนว่า: "ตลอดทั้งเรื่อง มีอารมณ์ขันที่น่าพอใจและธีมโรแมนติกที่เรียบง่าย แนวคิดพื้นฐานนั้นดีสำหรับการหัวเราะคิกคัก และมีสถานการณ์ตลกขบขันบางอย่างที่มาจากการแสดงที่โง่เขลาของ Reginald Beckwith ในบทบาทของนักยกน้ำหนักที่พูดไม่ได้และยากจนซึ่งช่วยเหลือ Peck การแสดงโดยรวมมีความสามารถในระดับหนึ่ง และนอกเหนือจากการแสดงที่เป็นเอกลักษณ์ของนักแสดงนำชายแล้ว ยังมีการแสดงที่น่าพอใจอย่างมากของ Jane Griffiths ในบทบาทนำโรแมนติก ... Ronald Neame ได้กำกับผลงานชิ้นนี้ได้อย่างราบรื่น" ^{[ 15 ]}

Pauline Kaelเขียนว่า "ละครตลกอังกฤษที่เอาใจคนดูเรื่องนี้ล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงในประเทศนี้ [สหรัฐอเมริกา] ชาวอเมริกันอาจเข้าใจผิดจากชื่อผู้เขียนว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ (ซึ่งมีฉากอยู่ในยุคของทเวน) เป็นหนังคลาสสิกที่น่าเบื่อ" ^{[ 16 ]}

Filminkโต้แย้งว่าข้อบกพร่องหลักสองประการของภาพยนตร์เรื่องนี้คือการคัดเลือกเกรกอรี เพ็คและการวางโครงเรื่องของภาพยนตร์ ^{[ 17 ]}

• ภาพยนตร์เรื่อง The Million Pound Noteที่ IMDb
• ภาพยนตร์ เรื่อง The Million Pound Noteในฐานข้อมูลภาพยนตร์ TCM (ฉบับเก็บถาวร)
• บทความ "ธนบัตรหนึ่งล้านปอนด์"บนเว็บไซต์ Rotten Tomatoes