ความรุนแรงต่อบุคคลข้ามเพศรวมถึงความรุนแรงทั้งทางกายและทางเพศที่มุ่งเป้าไปที่ บุคคล ข้ามเพศบางคนเชื่อว่าคำนี้ควรนำไปใช้กับคำพูดแสดงความเกลียดชังที่มุ่งเป้าไปที่บุคคลข้ามเพศด้วย^{[ 1 ]}และการนำเสนอภาพบุคคลข้ามเพศในสื่อที่ตอกย้ำภาพลักษณ์เชิงลบ^{[ 2 ]}เมื่อเปรียบเทียบกับ เพื่อน ร่วมวัยที่เป็นเพศตรงข้าม วัยรุ่นข้ามเพศและ วัยรุ่นที่ ไม่ใช่เพศใดเพศหนึ่งก็มีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นที่จะตกเป็นเหยื่อของการกลั่นแกล้งและการคุกคามรวมถึงการใช้สารเสพติดด้วย^{[ 3 ]}

การเลือกปฏิบัติเชิงสถาบันต่อบุคคลข้ามเพศเนื่องจาก ความเกลียดชังต่อบุคคล ข้ามเพศหรือความเกลียดชังต่อ คนรัก ร่วมเพศเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบ่อยสำหรับบุคคลข้ามเพศ^{[ 4 ] [ 5 ] [ 6 ]}อาชญากรรม จากความเกลียด ชังต่อบุคคลข้ามเพศเกิดขึ้นบ่อย และ "ในบางกรณี การไม่ดำเนินการของตำรวจหรือเจ้าหน้าที่รัฐอื่น ๆ นำไปสู่การเสียชีวิตก่อนวัยอันควรของเหยื่อที่เป็นบุคคลข้ามเพศ" ^{[ 7 ]}การคุ้มครองบุคคลข้ามเพศจากการใช้ความรุนแรงแตกต่างกันไปตามเขตอำนาจศาล เนื่องจากการใช้ความรุนแรงและการฆาตกรรมบุคคลข้ามเพศ ยังคงดำเนินต่อไป ชุมชนจึงได้จัดงานรำลึกวันบุคคลข้ามเพศตั้งแต่ปี 1999 ^{[ 8 ]}

ต่างจากการทำร้ายคนรักร่วมเพศ ความรุนแรงต่อคนข้ามเพศเกิดขึ้นเนื่องจากอัตลักษณ์ทางเพศหรือการแสดงออกทาง เพศที่แท้จริงหรือที่ถูกมองว่าเป็นของเป้าหมาย ไม่ใช่เพราะรสนิยมทางเพศ

อย่างน้อยนับตั้งแต่เหตุการณ์จลาจลสโตนวอลล์ในปี 1969 ผู้คนจากชุมชนคนข้ามเพศส่วนใหญ่มักจะมีความสอดคล้องทางการเมืองกับชุมชนเลสเบี้ยน เกย์ และไบเซ็กชวล^{[ 9 ]} อย่างไรก็ตาม นักวิจัยและนักเคลื่อนไหวบางคนจากชุมชนคนข้ามเพศส่วนใหญ่โต้แย้งว่าการทำร้ายคนข้ามเพศควรถูกจัดประเภทแยกต่างหากจากความรุนแรงที่กระทำบนพื้นฐานของรสนิยมทางเพศ ("การทำร้ายเกย์") ^{[ 7 ] [ 10 ]}อาชญากรรมที่เกิดจากอคติต่อคนข้ามเพศได้รับการแยกแยะในเชิงแนวคิดและลักษณะเฉพาะจากอาชญากรรมที่เกิดจากความเกลียดชังคนรักเพศเดียวกันในการวิจัยทางวิชาการ^{[ 11 ]}ข้อโต้แย้งหนึ่งคือ การรวมความรุนแรงต่อคนข้ามเพศเข้ากับความรุนแรงต่อคนรักเพศเดียวกันเป็นการลบเลือนอัตลักษณ์ของผู้คนในชุมชนคนข้ามเพศส่วนใหญ่และความจริงของสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขา อย่างไรก็ตาม การรณรงค์ต่อต้านการทำร้ายเกย์และการทำร้ายคนข้ามเพศมักถูกมองว่ามีจุดประสงค์ร่วมกัน^{[ 12 ]}

ในคดีฆาตกรรมของGwen Araujoผู้กระทำความผิดที่ถูกกล่าวหาว่าก่ออาชญากรรมจากความเกลียดชังต่อเธอพยายามใช้ข้อแก้ตัวเรื่องความตื่นตระหนกต่อคนข้ามเพศ ซึ่งเป็นส่วนขยายของข้อแก้ตัวเรื่องความตื่นตระหนกต่อคนรักเพศเดียวกัน^{[ 13 ] [ 14 ]} คณะลูกขุนไม่สามารถตัดสินได้ แต่มีหลักฐาน ว่าพวกเขาปฏิเสธข้อแก้ตัวเรื่องความตื่นตระหนกต่อคนข้ามเพศ วารสารกฎหมายฉบับหนึ่งได้วิเคราะห์ข้อแก้ตัวเรื่องความตื่นตระหนกต่อคนข้ามเพศ โดยโต้แย้งบางส่วนว่าข้อสมมติฐานทางอารมณ์ของข้อแก้ตัวเรื่องความตื่นตระหนกต่อคนข้ามเพศ (ความตกใจเมื่อพบอวัยวะเพศที่ไม่คาดคิด) แตกต่างจากข้อสมมติฐานทางอารมณ์ของข้อแก้ตัวเรื่องความตื่นตระหนกต่อคนรักเพศเดียวกัน (ความตกใจเมื่อถูกชักชวนโดยสมาชิกเพศเดียวกัน อาจเป็นเพราะการรักร่วมเพศที่ถูกกดข่ม) ^{[ 15 ]}

เมื่อสหประชาชาติรับรองปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนในปี 1948 ซึ่งถือเป็นปฏิญญาสิทธิมนุษยชนระดับโลกฉบับแรก สิทธิของกลุ่ม LGBT ไม่ได้ถูกรวมไว้ด้วย^{[ 16 ]}ถึงกระนั้น บทความบางส่วนในปฏิญญาก็ยังสามารถตีความได้ว่ามีความเกี่ยวข้อง:

• มาตรา 2 ให้สิทธิแก่บุคคลทุกคนในสิทธิและเสรีภาพทั้งหมดที่ระบุไว้ในปฏิญญา "โดยไม่แบ่งแยกไม่ว่าด้วยเหตุผลใดๆ เช่น เชื้อชาติ สีผิว เพศ ภาษา ศาสนา ความคิดเห็นทางการเมืองหรืออื่นๆ ชาติกำเนิดหรือสังคม ทรัพย์สิน การเกิด หรือสถานะอื่นๆ"
• มาตรา 5 ระบุว่า “ห้ามมิให้ผู้ใดถูกทรมานหรือถูกปฏิบัติหรือลงโทษอย่างโหดร้ายไร้มนุษยธรรม หรือลด ทอนศักดิ์ศรี ”
• มาตรา 7 ระบุว่า “ทุกคนย่อมเสมอภาคกันต่อหน้ากฎหมายและมีสิทธิได้รับการคุ้มครองอย่างเท่าเทียมกันโดยปราศจากการเลือกปฏิบัติ ทุกคนมีสิทธิได้รับการคุ้มครองอย่างเท่าเทียมกันจากการเลือกปฏิบัติใดๆ ที่ขัดต่อปฏิญญานี้ และจากการยุยงให้เกิดการเลือกปฏิบัติดังกล่าว”
• มาตรา 9 ห้าม " การจับกุม กักขัง หรือเนรเทศโดยพลการ " (ซึ่งตามมาตรา 2 นั้นได้รับการคุ้มครองจากการแบ่งแยกตามอัตลักษณ์หรือความเชื่อ)
• มาตรา 20 ระบุว่า “[ทุกคนมีสิทธิเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นและการแสดงออก สิทธินี้รวมถึงเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นโดยปราศจากการแทรกแซง และการแสวงหา รับ และเผยแพร่ข้อมูลและความคิดผ่านสื่อใดๆ โดยไม่คำนึงถึงพรมแดน” ^{[ 17 ]}

สิทธิของบุคคลข้ามเพศได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายของปากีสถานผ่านทางพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิของบุคคลข้ามเพศ พ.ศ. 2561ซึ่งห้ามการเลือกปฏิบัติและความรุนแรงต่อบุคคลข้ามเพศในประเทศ^{[ 18 ]}

ในสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันมี 17 รัฐ รวมทั้งเขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย ที่มีกฎหมายต่อต้านอาชญากรรมจากความเกลียดชัง เพื่อปกป้องผู้คนจากการตกเป็นเหยื่อบนพื้นฐานของอัตลักษณ์ทางเพศ (ได้แก่แคลิฟอร์เนียโคโลราโดคอนเนตทิคัตเดลาแวร์ฮาวายอิลลินอยส์แมริแลนด์แมสซาชูเซตส์มินนิโซตามิสซูรีเนวาดานิวเจอร์ซีย์นิวเม็กซิโกนิวแฮม^ป์เชอร์เมนโอเรกอนโรดไอส์แลนด์เทนเนสซีเวอร์มอนต์เวอร์จิเนียยูทาห์วอชิงตันและวอชิงตันดี.ซี. ) [ ^{19 ]}

พระราชบัญญัติแมทธิว เชพาร์ดได้ขยายขอบเขตกฎหมายอาชญากรรมจากความเกลียดชังของรัฐบาลกลางให้ครอบคลุมถึงเพศ อัตลักษณ์ทางเพศ และรสนิยมทางเพศ เพื่อให้เข้าข่ายเป็นอาชญากรรมจากความเกลียดชังของรัฐบาลกลางในสหรัฐอเมริกา อาชญากรรมนั้นต้องรวมถึงการทำร้ายร่างกายที่สำเร็จหรือพยายามทำโดยใช้อาวุธปืน วัตถุระเบิด อาวุธ ไฟ หรืออุปกรณ์จุดไฟ^{[ 20 ]}อาชญากรรมจากความเกลียดชังอยู่ภายใต้กฎหมายของรัฐมากกว่ากฎหมายของรัฐบาลกลาง เว้นแต่เหยื่อหรือจำเลยจะเดินทางข้ามรัฐหรือข้ามพรมแดนของประเทศ ใช้เส้นทางการเดินทางระหว่างรัฐ อาวุธถูกนำข้ามรัฐ หรือหากการกระทำนั้นขัดขวางหรือส่งผลกระทบต่อการค้าข้ามรัฐ^{[ 20 ]}ซึ่งหมายความว่า เว้นแต่ว่าอาชญากรรมจากความเกลียดชังภายใต้คำจำกัดความของรัฐบาลกลางจะเกิดขึ้นในลักษณะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อรัฐใดรัฐหนึ่ง รัฐต่างๆ มีอิสระที่จะใช้กฎหมายอาชญากรรมจากความเกลียดชังของตนเอง การคุ้มครองของกฎหมายเหล่านี้แตกต่างกันอย่างมาก ตัวอย่างเช่น รัฐเพนซิลเวเนียไม่ได้รวมอัตลักษณ์ทางเพศไว้ในการคุ้มครองอาชญากรรมจากความเกลียดชังตั้งแต่ถูกยกเลิกจากกฎหมายในปี 2551 ^{[ 21 ]}

ในช่วงปลายทศวรรษ 2000 ในย่านเกย์ของCapitol Hillในซีแอตเทิลมีหลักฐานว่ามีเหตุการณ์ความรุนแรงต่อบุคคลข้ามเพศเพิ่มมากขึ้น^{[ 22 ]}

ร่างกฎหมายเกี่ยวกับห้องน้ำเป็นร่างกฎหมายที่เสนอเกี่ยวกับการเข้าถึงห้องน้ำและอัตลักษณ์ทางเพศ^{[ 23 ]}มีร่างกฎหมายหลายฉบับที่เสนอในสหรัฐอเมริกาเพื่อจำกัดการเข้าถึงห้องน้ำสำหรับผู้ที่ไม่ระบุเพศตามใบเกิด ร่างกฎหมายเหล่านี้บางฉบับได้รับการให้เหตุผลโดยอ้างว่าเพื่อปกป้องผู้หญิงซิสเจนเดอร์จากการกระทำรุนแรงที่กระทำโดยผู้ชายซิสเจนเดอร์ที่เข้ามาใช้ห้องน้ำโดยแอบอ้างว่าเป็นผู้หญิงข้ามเพศ แม้ว่าจนถึงขณะนี้ยังไม่มีหลักฐานใดๆ เกี่ยวกับกรณีดังกล่าว^{[ 24 ] [ 25 ] [ 26 ]}

คนข้ามเพศบางคนพอใจ และอาจถึงขั้นชอบใช้ห้องน้ำที่ไม่ระบุเพศแต่บางคนก็คาดหวังสิทธิ์ในการใช้ห้องน้ำตามเพศที่ตนเองระบุเครือข่ายการศึกษาเกย์ เลสเบี้ยน และคนรักต่างเพศพบว่า การเลือกปฏิบัติกับนักเรียนข้ามเพศโดยการเสนอทางเลือกห้องน้ำอื่นอาจส่งผลเสียโดยเพิ่มโอกาสที่พวกเขาจะไม่สนใจโรงเรียนหรือลาออกไปเลย^{[ 27 ]}การใช้ห้องน้ำที่ไม่สอดคล้องกับเพศที่ตนเองแสดงออกถือเป็นการฝ่าฝืนบรรทัดฐานทางสังคมในขณะที่ปฏิบัติตามกฎหมาย และจากการศึกษาหนึ่งพบว่า คนซิสเจนเดอร์รายงานความไม่สบายใจต่อรูปลักษณ์ที่ไม่สอดคล้องกันระหว่างการแสดงออกทางเพศของบุคคลกับห้องน้ำที่พวกเขากำลังใช้ แม้ว่าห้องน้ำนั้นจะตรงกับเพศที่กำหนดให้ก็ตาม^{[ 28 ]}

บุคคลข้ามเพศมีแนวโน้มที่จะถูกคุกคามในห้องน้ำโดยบุคคลที่ไม่ใช่ข้ามเพศมากกว่าในทางกลับกัน จากการสำรวจครั้งหนึ่ง ผู้ตอบแบบสอบถามที่เป็นบุคคลข้ามเพศ 70 เปอร์เซ็นต์เคยเผชิญกับการเลือกปฏิบัติเมื่อพยายามใช้ห้องน้ำตามอัตลักษณ์ทางเพศของตน ซึ่งรวมถึง "การปฏิเสธการเข้าถึงสิ่งอำนวยความสะดวก การคุกคามทางวาจา และการทำร้ายร่างกาย" ^{[ 29 ]}ตัวอย่างของการคุกคามดังกล่าวเกิดขึ้นในปี 2018 เมื่อJazmina Saavedra ผู้สมัครรับเลือกตั้งสภาคองเกรสพรรครีพับลิกันจากแคลิฟอร์เนียกล่าวว่าเธอได้ยิน "เสียงของผู้ชาย" จากห้องน้ำหญิงที่ล็อกอยู่ในร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดแห่งหนึ่งในลอสแอนเจลิส และถ่ายวิดีโอตัวเองไล่ตามบุคคลนั้นออกจากร้านอาหารโดยได้รับความช่วยเหลือจากผู้จัดการร้านอาหาร ในวิดีโอ Saavedra กล่าวว่าเธอเตรียมที่จะใช้สเปรย์พริกไทยและปืนช็อตไฟฟ้ากับหญิงข้ามเพศคนนั้น^{[ 30 ]}กลยุทธ์ประเภทนี้อาจส่งผลให้มีการเปิดเผยอัตลักษณ์ทางเพศปัจจุบันหรืออดีตของบุคคลข้ามเพศ ต่อสาธารณะ

จากการสำรวจประชากรทรานส์เจนเดอร์ในวอชิงตัน ดี.ซี.โดยกลุ่มDC Trans Coalitionพบว่า “ร้อยละ 70 ของผู้ตอบแบบสอบถามรายงานว่าเคยถูกคุกคามทางวาจา ถูกทำร้าย และถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าใช้ห้องน้ำสาธารณะ” ^{[ 29 ]} นอกจากนี้ยังพบว่า “ร้อยละ 54 ของผู้ตอบแบบสอบถามทั้งหมดรายงานว่ามีปัญหาสุขภาพทางกายบางอย่างจากการพยายามหลีกเลี่ยงการใช้ห้องน้ำสาธารณะ เช่น ภาวะขาดน้ำ การติดเชื้อในไต และการติดเชื้อในทางเดินปัสสาวะ” ทำให้การเข้าถึงห้องน้ำที่ปลอดภัยกลายเป็นประเด็นด้านสาธารณสุข^{[ 29 ] [ 31 ]}

เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2020 ลูกค้าของร้านอาหารแห่งหนึ่งในเมืองโตอาบาฮา ประเทศเปอร์โตริโก ได้แจ้งความกับตำรวจว่ามีหญิงข้ามเพศคนหนึ่งเข้าไปในห้องน้ำหญิง ตำรวจได้เดินทางมาที่ร้านอาหารและพูดคุยกับหญิงข้ามเพศคนนั้น มีคนถ่ายคลิปเหตุการณ์ที่ตำรวจพูดคุยกับหญิงข้ามเพศคนนั้นและโพสต์ลงโซเชียลมีเดีย ต่อมาในวันเดียวกันนั้น หญิงข้ามเพศคนนั้น—อเล็กซา เนกรอน ลูเซียโน หรือที่รู้จักกันในชื่อ นอยลิซา ลูเซียโน รุยซ์—ถูกฆาตกรรม^{[ 32 ]}

ในปี 2018 หญิงข้ามเพศคนหนึ่งถูกฝูงชนฆ่าตายในเมืองไฮเดอราบัดประเทศอินเดียหลังจากมีข่าวลือเท็จทางWhatsAppว่าหญิงข้ามเพศค้ามนุษย์เด็ก หญิงข้ามเพศอีกสามคนได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีครั้งนี้^{[ 33 ]}

แม้จะมีการคุ้มครองทางกฎหมาย แต่บุคคลข้ามเพศในปากีสถานยังคงตกเป็นเป้าหมายของความรุนแรง^{[ 34 ]}ระหว่างปี 2015 ถึงเดือนกันยายน 2020 มีบุคคลข้ามเพศ 68 คนถูกฆ่าในปากีสถาน และ 1,500 คนถูกล่วงละเมิดทางเพศในหลายเหตุการณ์ ในปี 2018 มีรายงานเหตุการณ์ความรุนแรงต่อบุคคลข้ามเพศ 479 ครั้งในแคว้นไคเบอร์ปัคตุนควา^{[ 35 ]}

ในปี 2019 แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนลได้เผยแพร่รายงานที่ระบุว่า ชามา นักข่าวข้ามเพศ ถูก ชาย 9 คน ข่มขืน ในเมือง เปชาวาร์เมืองหนึ่งของปากีสถาน^{[ 36 ]}

ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2563 กุล ปันรา นักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิคนข้ามเพศที่มีชื่อเสียง ถูกยิง 6 นัด^{[ 37 ] [ 38 ]} มีรายงานว่า นายยาบ อาลีถูกล่วงละเมิดทางเพศและถูกทำร้ายด้วยกรดเนื่องจากเธอเป็นคนข้ามเพศ^{[ 39 ]}

รายงานเกี่ยวกับความรุนแรงที่เกิดจากความเกลียดชังต่อบุคคล LGBTQ+ เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 11 ในปี 2019 เป็นร้อยละ 14 ในปี 2023 ^{[ 40 ]}ความรุนแรงต่อบุคคลข้ามเพศในยุโรปแพร่หลายมากกว่าความรุนแรงต่อสมาชิกคนอื่นๆ ของชุมชน LGBTQ+ ในทวีปนี้อย่างมีนัยสำคัญ^{[ 41 ]}

อาชญากรรมจากความเกลียดชังต่อบุคคลข้ามเพศในอังกฤษ สก็อตแลนด์ และเวลส์ ตามที่ตำรวจบันทึกไว้ เพิ่มขึ้นร้อยละ 81 จากปีงบประมาณ 2559–2550 (1,073 คดี) เป็นปีงบประมาณ 2561–2562 (1,944 คดี) ^{[ 42 ]}

สื่อสามารถมีส่วนทำให้เกิดการเหยียดเพศสภาพผ่านข้อมูลที่ผิดพลาดและกลยุทธ์สร้างความหวาดกลัว บุคคลข้ามเพศมักถูกนำเสนอในสื่อในแง่ลบ หรือไม่ได้รับการนำเสนอในสื่อเลย บุคคลข้ามเพศอาจถูกสื่อพรรณนาว่าเป็นสิ่งแปลกประหลาดหรือผิดปกติ เป็นบุคคลที่มีสภาพจิตใจไม่มั่นคง เป็นผู้ล่า หรือเป็นโจร^{[ 43 ]}ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือความสนใจที่สื่อมีต่อการเปลี่ยนเพศของเชลซี แมนนิงทหารหญิงข้ามเพศของกองทัพสหรัฐฯ ที่ถูกจำคุกเพราะปล่อยเอกสารลับให้วิกิลีกส์ [ ^{44 ] เรื่องราว}ของแมนนิงในฟ็อกซ์นิ วส์ถูกนำเสนอพร้อมกับ เพลง " Dude (Looks Like a Lady) " ของ แอโรสมิธขณะที่เกร็ตเชน คาร์ลสัน พิธีกรรายการ กล่าวถึงเชลซีด้วยชื่อเดิม ของเธอ และเยาะเย้ยเดอะนิวยอร์กไทมส์ที่ "ช่วยเหลือเขา" โดยใช้สรรพนามเพศที่ แมน นิง ต้องการ ^{[ 45 ]}กองทัพปฏิเสธที่จะอนุญาตให้เธอไว้ผมยาวเท่ากับนักโทษหญิง และยังคงเรียกเธอโดยใช้ชื่อเดิมของเธอต่อไปเพื่อ "หลีกเลี่ยงความสับสน" จนกระทั่งศาลสั่งให้ใช้สรรพนามที่ถูกต้องตามเพศของเธอ^{[ 46 ]}

จากรายงานการสำรวจการเลือกปฏิบัติทางเพศต่อบุคคลข้ามเพศระดับชาติประจำปี 2011 เกี่ยวกับสุขภาพและการดูแลสุขภาพ (NTDSR) ซึ่งสำรวจบุคคลข้ามเพศและบุคคลที่ไม่สอดคล้องกับเพศสภาพจำนวน 6,450 คน พบว่า ผู้ที่ไม่ระบุเพศตามเพศกำเนิดของตนต้องเผชิญกับอุปสรรคในการรับบริการด้านสุขภาพ และมีแนวโน้มที่จะเผชิญกับปัญหาสุขภาพที่เกี่ยวข้องกับอัตลักษณ์ทางเพศของตนมากกว่า^{[ 47 ]}

บุคคลข้ามเพศประสบปัญหาสุขภาพจิตมากกว่า เช่น ภาวะซึมเศร้า วิตกกังวล ความผิดปกติในการรับประทานอาหาร^{[ 48 ]}และโรคเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจ (PTSD) รวมถึงความเหลื่อมล้ำด้านสุขภาพ กาย (เช่น โรคหัวใจและหลอดเลือด^{[ 49 ]} ) จากรายงานการสำรวจบุคคลข้ามเพศแห่งชาติปี 2015 จากผู้ตอบแบบสอบถาม 27,715 คน พบว่า "ร้อยละ 48 เคยคิดฆ่าตัวตายอย่างจริงจังในปีที่ผ่านมา เมื่อเทียบกับร้อยละ 4 ของประชากรในสหรัฐอเมริกา และร้อยละ 82 เคยคิดฆ่าตัวตายอย่างจริงจังในช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิต" ^{[ 50 ]}บุคคลข้ามเพศยังมีอัตราการพยายามฆ่าตัวตายสูงกว่าประชากรโดยรวมอีกด้วย^{[ 51 ]} ในปี 2013 ผู้ใหญ่ในสหรัฐอเมริกา 2.2% เคยพยายามฆ่าตัวตาย^{[ 52 ]}ในขณะที่ในปี 2011 บุคคลข้ามเพศ 41% เคยพยายามฆ่าตัวตายในช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิต^{[ 47 ]}อัตราการพยายามฆ่าตัวตายในบุคคลข้ามเพศเพิ่มขึ้นเป็น 51% สำหรับผู้ที่ถูกกลั่นแกล้งหรือคุกคามในโรงเรียน 55% สำหรับผู้ที่เพิ่งตกงานเนื่องจากอคติ และ 61% และ 64% สำหรับผู้ที่เป็นเหยื่อของการทำร้ายร่างกายและการล่วงละเมิดทางเพศ ตามลำดับ^{[ 47 ]} ความนับถือตนเองต่ำในบุคคลข้ามเพศมีความเชื่อมโยงกับการมีความเสี่ยงสูงต่อการติดเชื้อเอชไอวี^{[ 53 ] [ 54 ]}ในปี 2008 อัตราการติดเชื้อเอชไอวีในหญิงข้ามเพศในอเมริกาเหนืออยู่ที่ 27.7% ^{[ 55 ]}

ในการสำรวจ NTDSR ปี 2010 และ 2011 พบว่า 19% ของผู้ตอบแบบสอบถามรายงานว่าถูกปฏิเสธการรักษาพยาบาลเนื่องจากอัตลักษณ์ทางเพศ และ 50% รายงานว่าผู้ให้บริการขาดความรู้เกี่ยวกับความต้องการด้านสุขภาพของบุคคลข้ามเพศ^{[ 47 ] [ 56 ]} ภายใต้พระราชบัญญัติการดูแลสุขภาพราคาประหยัด (Affordable Care Act) เป็นเรื่องผิดกฎหมายสำหรับโครงการด้านสุขภาพใดๆ ที่ได้รับเงินทุนจากรัฐบาลกลางที่จะเลือกปฏิบัติโดยอิงจากอัตลักษณ์ทางเพศ การเลือกปฏิบัติรวมถึงการปฏิเสธที่จะรับเข้า รักษา หรือให้บริการใดๆ ที่มีให้แก่ผู้ป่วยรายอื่น การบังคับให้ผู้ป่วยเข้ารับการตรวจร่างกายที่ล่วงล้ำ การคุกคามหรือปฏิเสธที่จะตอบสนองต่อการคุกคามโดยเจ้าหน้าที่หรือผู้ป่วยรายอื่น การปฏิเสธที่จะให้บริการสนับสนุน การบังคับให้เข้าร่วมการบำบัดเพื่อเปลี่ยนเพศและการแทรกแซงใดๆ ในการแสวงหาสิทธิในการดูแลสุขภาพ^{[ 57 ]}

เชื้อชาติได้รับการพิสูจน์ แล้วว่าทำให้ การเลือกปฏิบัติที่มีอยู่บนพื้นฐานของอัตลักษณ์ทางเพศทวีความ รุนแรงขึ้น ^{[ 47 ] [ 56 ]} ผู้หญิงข้ามเพศผิวดำมีอัตราการฆ่าตัวตายสูงที่สุดในบรรดากลุ่มอื่นๆ ในสหรัฐอเมริกา โดยเกือบครึ่งหนึ่งพยายามฆ่าตัวตายในชีวิต ขณะที่ผู้หญิงผิวดำที่ไม่ใช่ข้ามเพศพยายามฆ่าตัวตายในอัตราเฉลี่ย 1.7% ^{[ 58 ]} นักเรียนข้ามเพศผิวสีเผชิญกับอัตราการถูกคุกคามและความรุนแรงในโรงเรียนที่สูงกว่า^{[ 47 ]}นักเรียนข้ามเพศชาวอเมริกันพื้นเมืองเผชิญกับอัตราการถูกล่วงละเมิดทางเพศในโรงเรียนสูงที่สุดที่ 24% ตามด้วยนักเรียนหลายเชื้อชาติ (18%) ชาวเอเชีย (17%) และผิวดำ (15%) นักเรียนข้ามเพศผิวขาวเผชิญกับอัตราการถูกล่วงละเมิดทางเพศ 9% ในระดับ K–12 ^{[ 47 ]} ผู้หญิงข้ามเพศผิวดำมีอัตราการติดเชื้อเอชไอวีสูงกว่ากลุ่มอื่นๆ โดยมีอัตรา 30.8–56.3% เทียบกับ 27.7% ของคนข้ามเพศ MTF โดยเฉลี่ย^{[ 55 ]}

ในการสำรวจการเลือกปฏิบัติทางเพศต่อบุคคลข้ามเพศระดับชาติปี 2011 ผู้ตอบแบบสอบถามร้อยละ 22 ที่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับตำรวจรายงานว่าถูกคุกคามเนื่องจากอคติ ร้อยละ 20 รายงานว่าถูกปฏิเสธการให้บริการอย่างเท่าเทียม ร้อยละ 48 รายงานว่ารู้สึกไม่สบายใจที่จะขอความช่วยเหลือจากตำรวจ ผู้ตอบแบบสอบถามที่เคยถูกจำคุกรายงานอัตราการคุกคามจากเจ้าหน้าที่สูงกว่าจากคนอื่นๆ ในเรือนจำ สำหรับผู้ตอบแบบสอบถามทั้งหมด ร้อยละ 7 รายงานว่าถูกคุมขังในห้องขังเพียงเพราะการแสดงออกถึงอัตลักษณ์ทางเพศ ในขณะที่ตัวเลขนี้อยู่ที่ร้อยละ 41 สำหรับบุคคลข้ามเพศผิวดำและร้อยละ 21 สำหรับบุคคลข้ามเพศเชื้อสายลาติน^{[ 47 ]} บุคคลข้ามเพศรายงานว่าถูกปฏิเสธการรักษาพยาบาล โดยเฉพาะอย่างยิ่งการบำบัดด้วยฮอร์โมนในเรือนจำ โดยบุคคลข้ามเพศผิวดำและบุคคลข้ามเพศชาวอเมริกันพื้นเมืองรายงานอัตราสูงสุด^{[ 47 ]}

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับเหยื่อของการเหยียดเพศสภาพข้ามเพศ

เว็บไซต์ Wikiquote มีคำคมที่เกี่ยวข้องกับความรุนแรงต่อบุคคลข้ามเพศ

• โครงการวิจัยTrans Murder Monitoring โดย Transgender Europe (TGEU)
• ศูนย์แห่งชาติเพื่อความเสมอภาคทางเพศสำหรับบุคคลข้ามเพศ ( National Center for Transgender Equality)มีข้อมูลเกี่ยวกับกฎหมายต่อต้านอาชญากรรมจากความเกลียดชังในสหรัฐอเมริกา
• เหยื่อผู้แปลงเพศในรัฐแมสซาชูเซตส์
• "การหาประกันสุขภาพสำหรับผู้ที่มีเพศสภาพไม่ตรงกับเพศกำเนิด" . องค์กรสิทธิมนุษยชน . เก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อวันที่ 24 เมษายน 2558. สืบค้นเมื่อ28 เมษายน 2558 .