" Trini 2 De Bone " เป็นตอนที่เจ็ดของฤดูกาลที่สามของซีรีส์โทรทัศน์แนวตลกดราม่าเรื่องAtlanta ของอเมริกา เป็นตอนที่ 28 ของซีรีส์ทั้งหมด เขียนบทโดยผู้ร่วมอำนวยการสร้าง Jordan Temple และกำกับโดยผู้สร้างซีรีส์และนักแสดงนำDonald Gloverออกอากาศครั้งแรกทางช่องFXในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 28 เมษายน 2022 ^{[ 1 ]}

ซีรีส์เรื่องนี้ดำเนินเรื่องในเมืองแอตแลนตาและติดตามเรื่องราวของเออร์เนสต์ "เอิร์น" มาร์กส์ ที่พยายามกู้ชื่อเสียงคืนในสายตาของแวน อดีตแฟนสาวซึ่งเป็นแม่ของลอตตี ลูกสาวของเขา รวมถึงพ่อแม่และอัลเฟรด ลูกพี่ลูกน้องของเขาที่แร็ปเปอร์ในนาม "Paper Boi" และดาริอุส มือขวาผู้แปลกประหลาดของอัลเฟรด ในซีซั่นนี้ ตัวละครต่างๆ พบว่าตัวเองอยู่ในยุโรปท่ามกลางทัวร์คอนเสิร์ต ในตอนหนึ่ง คู่สามีภรรยาพบว่าพี่เลี้ยงเด็กประจำของพวกเขาเสียชีวิต และต้องดิ้นรนกับการเลี้ยงดูลูกชาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อดูเหมือนว่าพวกเขาแทบจะไม่รู้จักลูกเลย คล้ายกับบางตอนก่อนหน้านี้ ไม่มีนักแสดงหลักคนใดปรากฏตัวในตอนนี้

จากข้อมูลของNielsen Media Researchตอนดังกล่าวมีผู้ชมประมาณ 0.152 ล้านครัวเรือน และได้รับเรตติ้ง 0.04 ในกลุ่มผู้ชมอายุ 18-49 ปี โดยทั่วไปแล้วตอนดังกล่าวได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวก นักวิจารณ์ชื่นชมอารมณ์ขันแบบดาร์กๆ ข้อคิด และการกำกับของโกลเวอร์ อย่างไรก็ตาม บางคนแสดงความไม่พอใจกับการที่ตัวละครหลักหายไป และตั้งคำถามถึงการตัดสินใจของซีรีส์ที่ "ลดบทบาท" พวกเขาตลอดทั้งซีซั่น โดยนักวิจารณ์ส่วนใหญ่เห็นพ้องต้องกันว่าเป็นตอนที่อ่อนแอที่สุดของซีซั่น นักวิจารณ์บางคนยังวิจารณ์การปรากฏตัวของเช็ต แฮงค์ส โดยบางคนมองว่าไม่เหมาะสม

ในนครนิวยอร์กชายผิวขาวชื่อ ไมล์ส วอร์เนอร์ (จัสติน ฮาแกน) วิ่งออกกำลังกายไปทั่วเมืองจนกระทั่งกลับมาถึงอพาร์ตเมนต์เพนต์เฮาส์ของเขาที่56 ถนนเลียวนาร์ด ภรรยาของเขา บรอนวิน (คริสตินา เบนเน็ตต์ ลินด์) รู้สึกหงุดหงิดที่ พี่เลี้ยงชาว ตรินิแดด ของพวกเขา ซิลเวีย ยังไม่มาอยู่กับลูกชายของพวกเขา เซบาสเตียน (อินดี้ ซัลลิแวน กรูดิส) จากนั้นไมล์สก็ได้รับโทรศัพท์และรู้ว่าซิลเวียเสียชีวิตแล้ว

จากนั้นซองจดหมายก็มาถึงบ้านของพวกเขา โดยมีชื่อของซิลเวียเขียนอยู่บนนั้น ไมล์สถามคนเฝ้าประตูเกี่ยวกับซองจดหมาย แต่เขาอ้างว่าไม่เห็นใครเอามาวางไว้ เนื่องจากเซบาสเตียนมีความทรงจำที่ดีเกี่ยวกับซิลเวีย ไมล์สและบรอนวินจึงปรึกษาหารือกันถึงวิธีที่เหมาะสมในการแจ้งข่าวการเสียชีวิตของเธอให้เขาฟัง การสนทนาเริ่มอึดอัด ไมล์สจึงบอกเซบาสเตียนตรงๆ ว่าซิลเวียเสียชีวิตแล้ว เซบาสเตียนไม่ได้แสดงความเสียใจ แต่ขอไปร่วมงานศพของเธอ แม้ว่าบรอนวินจะรู้สึกไม่แน่ใจ แต่พวกเขาก็ตัดสินใจไปงานศพกับเขา

ระหว่างทาง พวกเขาได้พบกับคาดิยา ลูกสาวของซิลเวีย ในงานศพ ไมล์สและบรอนวินแสดงความกังวลเมื่อเซบาสเตียนดูเหมือนจะมีความรู้เกี่ยวกับพิธีและภาษาอังกฤษแบบตรินิแดดและโตเบโกมากกว่าพวกเขา งานศพเป็นไปอย่างอบอุ่น และครอบครัวของซิลเวียก็ใจดีกับครอบครัวชาวผิวขาว แต่ก็มีเหตุการณ์แปลกๆ เกิดขึ้นหลายอย่าง รวมถึงการที่ไมล์สได้รับรูปถ่ายรูทวารของลิงผ่านAirDropซึ่งเป็นการอ้างอิงถึงสำนวนของชาวตรินิแดดที่ว่า "ยิ่งลิงปีนสูงเท่าไหร่ มันก็ยิ่งโชว์ก้นมากขึ้นเท่านั้น" ที่ใช้บรรยายพฤติกรรมของไมล์ส ตามความปรารถนาของซิลเวีย นักเต้นได้เข้ามาในพิธีเพื่อเต้นรำเพลงโปรดของเธอ "Trini 2 De Bone" จากนั้นปรินเซส ลูกสาวอีกคนของซิลเวียก็ขึ้นเวทีเพื่อบ่นเกี่ยวกับแม่ของเธอที่ทิ้งลูกๆ ไปดูแลคนอื่น คำพูดนั้นทำให้เกิดการทะเลาะวิวาทระหว่างสมาชิกในครอบครัวของเธอ ในขณะที่ชายคนหนึ่งที่ซิลเวียเคยเลี้ยงดู ( เช็ต แฮงค์ส ) ถ่ายวิดีโอเหตุการณ์นั้น ไว้ ไมล์ส บรอนวิน และเซบาสเตียนเริ่มจะจากไป และครอบครัวสังเกตเห็น พร้อมอธิบายว่าความขัดแย้งนั้นเป็นการแสดงออกถึงความเศร้าของพวกเขา ระหว่างทางกลับบ้าน ไมล์สฮัมเพลงนั้น

คืนนั้น ไมล์สกล่าวราตรีสวัสดิ์กับเซบาสเตียน จากนั้นเซบาสเตียนก็กล่าวราตรีสวัสดิ์กับซิลเวีย โดยหมายถึงเก้าอี้ว่างข้างๆ เขา ในห้องนอน ไมล์สและบรอนวินพูดคุยกันถึงเหตุการณ์ในงานศพ โดยบรอนวินแสดงความกังวลเกี่ยวกับวิธีเลี้ยงดูลูกของพวกเขา และวิธีที่เขาจะปฏิบัติต่อพวกเขาในอนาคต ทั้งคู่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอย่างกะทันหันด้วยเสียงเคาะประตูที่รวดเร็วและรุนแรง และเมื่อไมล์สเปิดประตู เขาก็พบซองจดหมายวางอยู่ที่ประตูอีกครั้ง ไมล์สเปิดออกและพบภาพถ่ายของซิลเวียและเซบาสเตียนในวันถ่ายรูปครอบครัวที่โรงเรียนของเขา ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ไมล์สและบรอนวินไม่ได้ไปร่วม ไมล์สคร่ำครวญถึงสถานการณ์ของเขา ตระหนักถึงการที่พวกเขาไม่ได้มีส่วนร่วมในชีวิตของเซบาสเตียน ขณะที่เสียงผู้หญิงร้องเพลง "Trini 2 De Bone" ในรูปแบบเพลงกล่อมเด็ก เหมือนที่เธอเคยร้องให้เซบาสเตียนฟัง

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 FX ประกาศว่าตอนที่เจ็ดของฤดูกาลจะมีชื่อว่า "Trini 2 De Bone" และเขียนบทโดยผู้ร่วมอำนวยการสร้าง Jordan Temple และกำกับโดยผู้สร้างซีรีส์และนักแสดงนำDonald Gloverนี่เป็นผลงานการเขียนบทครั้งแรกของ Temple และผลงานการกำกับครั้งที่ห้าของ Glover ^{[ 2 ]}

ตอนดังกล่าวมีการปรากฏตัวของเชต แฮงค์สในบทบาทของเคอร์ติส ซึ่งเป็นคนที่พูดสำเนียงตรินิแดดแม้ว่าจะเกิดและเติบโตในไทรเบกา [ ^{3 ] Cracked.com}กล่าวว่า "เชต แฮงค์สแย่ด้วยเหตุผลหลายประการ แต่ฉากนี้ตลกจริง ๆ และการปรากฏตัวของเขาอาจเชื่อมโยงกับธีมอื่นของตอน: การละเลยของพ่อแม่ ในเรื่องนี้ คู่รักผิวขาวที่ร่ำรวยละเลยความรับผิดชอบของพ่อแม่หลายอย่าง และพอใจที่จะปล่อยให้ผู้หญิงที่พวกเขาแทบไม่รู้จักเลี้ยงดูเขา และลูก ๆ ของซิลเวียก็แสดงความไม่พอใจอย่างชัดเจนที่เด็กผิวขาวคนอื่น ๆ ได้รับความสนใจและการดูแลจากแม่ของพวกเขาซึ่งพวกเขาไม่เคยได้รับ" ^{[ 3 ]}

ตอนดังกล่าวได้สำรวจแนวคิดเรื่องการละเลยของผู้ปกครอง [ ^{3 ] Vulture}พบความคล้ายคลึงกันในตอนดังกล่าวกับหนังสือสารคดีเรื่องRaising Brooklyn: Nannies, Childcare, and Caribbeans Creating Communityโดยผู้เขียน Tamara Mose Brown ในหนังสือเล่มนี้ "ชีวิตของสตรีชาวแอฟริกัน-แคริบเบียนในเขตหนึ่งของนครนิวยอร์กได้รับการสำรวจผ่านเศรษฐกิจการดูแลเด็กที่ไม่เป็นทางการและเอารัดเอาเปรียบซึ่งได้รับการส่งเสริมโดยชนชั้นสูงผิวขาวของเมือง โดยเน้นที่เครือข่ายพี่เลี้ยงเด็ก การช่วยเหลือซึ่งกันและกัน และการเชื่อมโยงทางวัฒนธรรมที่ให้การสนับสนุนและความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันที่สำคัญแก่สตรีชาวเวสต์อินเดียเหล่านี้ Mose วางตำแหน่งสตรีที่อยู่เบื้องหลังรถเข็นเด็กในฐานะนักวางกลยุทธ์ที่เจรจาต่อรองงานดูแลและชุมชนอย่างเชี่ยวชาญในวิธีที่ป้องกันความแปลกแยกทางวัฒนธรรมและการโดดเดี่ยวที่ฝังอยู่ในงานของพวกเธอ ในสัปดาห์นี้แอตแลนตาหันไปหาครอบครัวผิวขาวที่จ้างสตรีชาวแอฟริกัน-ตรินิแดดในขณะที่พวกเขาดิ้นรนกับสิ่งที่ Mose เรียกว่า 'การเสียเปรียบ' ต่อความเฉลียวฉลาดและอิทธิพลของเธอในการเลี้ยงดูลูกของพวกเขา" ^{[ 4 ]}

ตอนดังกล่าวมีผู้ชม 0.152 ล้านคน และได้เรตติ้ง 0.04 ในกลุ่มผู้ชมอายุ 18-49 ปี ตามมาตรวัดเรตติ้งของนีลสัน ซึ่งหมายความว่า 0.04 เปอร์เซ็นต์ของครัวเรือนทั้งหมดที่มีโทรทัศน์ได้ดูตอนดัง กล่าว ^{[ 5 ]}ซึ่งลดลง 26% จากตอนก่อนหน้าที่มีผู้ชม 0.203 ล้านคน และได้เรตติ้ง 0.1 ในกลุ่มผู้ชมอายุ 18-49 ปี^{[ 6 ]}

"Trini 2 De Bone" ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกโดยทั่วไปจากนักวิจารณ์เว็บไซต์รวรวมบทวิจารณ์Rotten Tomatoesรายงานคะแนนความเห็นชอบ 100% สำหรับตอนดังกล่าว โดยอิงจากบทวิจารณ์ 5 เรื่อง โดยมีคะแนนเฉลี่ย 7/10 ^{[ 7 ]}

Alan SepinwallจากRolling Stoneเขียนว่า "เป็นเรื่องยากที่จะไม่คิดถึง Al, Earn, Darius และ Van โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อตอนที่เกี่ยวกับยุโรปนั้นยอดเยี่ยมและหลากหลาย แต่ตอนนี้นับเป็นตอนที่ดีมาก ให้ความรู้สึกเชื่อมโยงกับตอนอื่นๆ ของซีซั่นนี้โดยไม่ได้เป็นการนำรูปแบบเดิมมาทำซ้ำ" ^{[ 8 ]} Jordan Taliha McDonald จากVultureให้คะแนนตอนนี้ 4 ดาวจาก 5 ดาว และเขียนว่า "ตลอดซีซั่นนี้ของAtlantaรายการนี้ได้ต่อสู้กับผีของอดีตในทุกๆ ทาง ในตอนนี้ เราได้เห็นว่าการหลอกหลอนและประวัติศาสตร์เหล่านี้ก่อให้เกิดผีและช่องว่างในปัจจุบันของเราเช่นกัน" ^{[ 4 ]}

บทวิจารณ์อื่นๆ ค่อนข้างหลากหลาย Michael Martin จากThe AV Clubวิจารณ์อย่างรุนแรงกว่า โดยให้คะแนนตอนดังกล่าวว่า "B−" และเขียนว่า "ปัญหาส่วนหนึ่งคือAtlantaตั้งมาตรฐานไว้สูงมากจนทำให้สะดุดได้ง่าย หรือดูแค่โอเคเท่านั้น และปัญหาอีกส่วนหนึ่งของฉันคือ ฉันอยากเห็นการผจญภัยของ Paper Boi ในปารีสหรือเบอร์ลิน มีทวีปมากมายที่เป็นไปได้สำหรับตัวละครเหล่านี้ และรู้สึกเหมือนว่าเราได้รับเพียงเศษเสี้ยวของเรื่องราว เหตุผลของการแบ่งจุดโฟกัสอาจเป็นเพราะความพร้อมของนักแสดง หรือ COVID หรือใครจะรู้ สำหรับผู้ชม มีเส้นบางๆ ระหว่างความเต็มใจที่จะไปทุกที่ที่รายการพาเราไป และความรู้สึกว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่เราคาดหวัง เราจะรับสิ่งที่เราได้รับ แต่สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ตัวละครที่วาดและแสดงออกมาอย่างประณีตของรายการสมควรได้รับหรือไม่" ^{[ 9 ]} Micah Peters จากThe Ringer เขียนว่า "หลังจากตอนเดี่ยวตอนที่สามของฤดูกาลนี้ สิ่งนี้ชัดเจนมาก: ไม่มีใครรู้แล้วว่า Atlantaต้องการจะเป็นรายการแบบไหน อีกต่อไป" ^{[ 10 ]}

Deshawn Thomas จาก Filmเขียนว่า "ด้วยตอนต่างๆ ที่แยกออกมาแบบนี้ ดูเหมือนว่าAtlantaพยายามจะแข่งขันหรือทัดเทียมกับคนอย่างJordan Peele — แต่กลับทำได้ไม่ดีเท่าที่ควร แน่นอนว่าผลลัพธ์สุดท้ายนั้นสนุกสนาน แต่ว่ามันกระตุ้นความคิดได้จริงหรือ? อาจจะสำหรับคนที่ปกติไม่ได้คิดหรือใช้ชีวิตอยู่กับความเป็นจริงเหล่านี้ แต่ผมไม่คิดว่าคนประเภทนั้นจะติดตามดูAtlantaตั้งแต่แรกอยู่แล้ว มันไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นการวิพากษ์วิจารณ์มากเท่ากับเป็นการเสียดสีที่ว่างเปล่าและน่าผิดหวัง หรืออาจจะเป็นเหมือนกระจกบิดเบี้ยว ผมไม่แน่ใจว่ารายการคิดว่าตัวเองฉลาดกว่าที่เป็นอยู่จริง หรือว่าผมเชื่อมั่นในรายการมากเกินไปและทำให้ตัวเองผิดหวังโดยไม่ได้ตั้งใจ ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ตอนนี้เหลืออีกสามตอนในซีซั่นที่ไม่สม่ำเสมอนี้ ที่มีทั้งตอนที่ดีและไม่ดี อย่างที่ผมกล่าวไว้ในรีวิวตอน 'White Fashion' ผมหวังว่าทุกอย่างจะลงเอยอย่างยิ่งใหญ่และน่าพอใจในตอนจบ" ^{[ 11 ]} Kyndall Cunningham จากThe Daily Beastกล่าวว่า "ฉันคิดว่ามากกว่าตอนอื่นๆ ในซีซั่นนี้ ตอนนี้เน้นย้ำถึงวิกฤตอัตลักษณ์ที่ Atlantaกำลังประสบอยู่เกี่ยวกับผู้ชมและผู้เขียนบทกำลังสร้างเรื่องราวให้กับใคร ฟังนะ ฉันเข้าใจ หลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นในช่วงสี่ปีนับตั้งแต่รายการออกอากาศครั้งสุดท้าย ซึ่งจะเปลี่ยนแปลงทิศทางและพลังของรายการใดๆ ก็ตาม ฉันจะไม่แปลกใจเลยหากRobbin' Seasonไม่ได้รับรางวัล Emmy เลยในปี 2018 ทำให้ Glover คิดมากเกี่ยวกับบางเรื่อง" ^{[ 12 ]}

• "Trini 2 De Bone"ที่IMDb