กลุ่ม URเป็น สมาคม ลัทธิลึกลับ ของอิตาลี ก่อตั้งขึ้นราวปี 1927 โดยปัญญาชน ได้แก่Julius Evola , Arturo Reghiniและ Giovanni Colazza เพื่อศึกษาลัทธิดั้งเดิมและเวทมนตร์^{[ 1 ] [ 2 ]}พวกเขาตีพิมพ์วารสารUR (1927–28) และKRUR (1929) เป็นรายเดือน ซึ่งตีพิมพ์ซ้ำในหนังสือIntroduzione alla Magia quale Scienza dell'Io [ บทนำสู่เวทมนตร์ในฐานะวิทยาศาสตร์แห่งตนเอง ] จำนวน 3 เล่ม ในปี 1955 และ 1971 ^{[ 3 ]}

กลุ่ม UR ก่อตั้งโดยJulius Evolaจุดประสงค์ดั้งเดิมของเขาคือการใช้เวทมนตร์เพื่อพยายามโน้มน้าวBenito Mussoliniให้ละทิ้งลัทธิประชานิยมและสร้าง ระบอบ ขุนนางที่อิงตามคุณธรรมของโรมันโบราณแทน^{[ 4 ]} ในบรรดาผู้ร่วมงานกลุ่มแรก ได้แก่ Arturo Reghiniซึ่งเป็นฟรีเมสันผู้ติดตามลัทธินีโอพีทาโกเรียนของ"Schola Italica" ของRocco Armentano ^{[ 5 ]} Giulio Parise ศิษย์ของเขา และ Giovanni Colazza นักปรัชญาแอนโทร โพโซฟี ศิษย์ของRudolf Steinerซึ่งอยู่ในประเพณีของ ลัทธิ ลึกลับคริสเตียน^{[ 6 ]}พวกเขารวบรวมผู้แสวงหาต่างๆ ที่อุทิศตนให้กับการเริ่มต้นการบำเพ็ญตบะ โดยรวมกันด้วยการแบ่งปันการศึกษาลัทธิลึกลับ ที่คล้ายคลึงกัน ^{[ 2 ]}เพื่อฟื้นฟูประเพณีอันเป็นนิรันดร์ของความลึกลับศักดิ์สิทธิ์โบราณ^{[ 7 ]}

จูเลียส เอโวลา เป็นบรรณาธิการคนแรกของนิตยสารURขนาดของกลุ่มยังคงเป็นความลับ แต่คาดว่ามีสมาชิกประมาณสิบสองถึงสิบห้าคน^{[ 8 ]}เอโวลาขยายอิทธิพลของเขาในนิตยสารของกลุ่มอย่างรวดเร็ว^{[ 5 ]}จนถึงขั้นขับไล่อาร์ตูโร เรกินี และจูลิโอ ปาริเซ ลูกศิษย์ของเขา ออกจากการบริหารงานเมื่อปลายปี 1928 ความขัดแย้งส่วนตัวอย่างรุนแรงกับปาริเซนำไปสู่การแตกแยกในกลุ่มเอง หลังจากนั้นในเดือนมกราคม 1929 เอโวลาได้ก่อตั้งนิตยสารใหม่ชื่อKRUR [ ^{9 ] การ} สนับสนุน ลัทธิฟรีเมสัน ของเรกินี กลายเป็นประเด็นขัดแย้งสำหรับเอ ^โวลา ซึ่งกล่าวหาเขาว่าต้องการให้นิตยสารอยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของแกรนด์โอเรียนต์แห่งอิตาลี [ ^{10 ]}

กลุ่ม UR ประกาศตนเองว่าเป็นอิสระจากสำนักหรือแนวคิดลึกลับที่เกิดขึ้นในยุคสมัยใหม่และร่วมสมัย โดยอ้างอิงถึงประเพณี สากล ก่อนรูปแบบหลักคำสอนเฉพาะใดๆ นอกจากพวกเฮอร์เมติสต์และเครมเมอร์เซียน แล้ว ยังมี ชาวคาทอลิก บางส่วน และกลุ่มสไตเนอร์ จำนวนมาก ที่ได้รับการยอมรับในกลุ่มนี้ด้วย^{[ 11 ]}ซึ่ง ปรัชญาแอ นโทรโพโซฟี ของ พวกเขาเป็นแรงบันดาลใจให้กับสมาชิกส่วนใหญ่ของกลุ่มอย่างไม่ต้องสงสัย^{[ 12 ]}

สาขาปฏิบัติการของกลุ่มได้ก่อตั้งขึ้นในกรุงโรมและเมืองอื่นๆ ของอิตาลีซึ่งเรียกว่า "เครือข่าย" ^{[ 13 ]}โดยอิงตามเจตนารมณ์และการปฏิบัติร่วมกัน โดยส่วนใหญ่ใช้ แบบฝึกหัด แอนโทรโพ โซฟีที่สอนโดย ^สไตเนอร์เพื่อการพัฒนาทางจิตวิญญาณ [ ^{12 ]}รวมถึงเทคนิคจากตำราพุทธศาสนาตันตระและตำราเฮอร์เมติกที่หายาก^{[ 14 ]}

ชื่อของกลุ่มมาจากการแสดงออกทางเสียงurซึ่งมีอยู่ในภาษาคาลเดียนและภาษารูนิกโดยมีความหมายว่าไฟและวัวหรือแกะตามลำดับ รวมถึงคำนำหน้า "ur-" ในภาษาเยอรมันเพื่อบ่งบอกถึงสิ่งที่ดั้งเดิม บรรพบุรุษ^{[ 15 ]}

ในนิตยสาร ซึ่งเป็นผลงานของกลุ่ม Ur ผู้เขียนบทความจะลงนามโดยใช้นามแฝงเนื่องจากพวกเขาต้องการเผยแพร่ความคิดมากกว่าที่จะโฆษณาตัวตนของตนเอง ผู้อำนวยการนิตยสารคือ Julius Evola ดังที่ปรากฏบนปกปี 1927 ร่วมกับ "ภัณฑารักษ์" Pietro Negri (นามแฝง Arturo Reghini) และ Giulio Parise บนปกปี 1928 และมีเพียง Evola คนเดียวในปี 1929 เมื่อนิตยสารเปลี่ยนชื่อเป็นKRUR ^{[ 9 ]}

แต่ละปีของการตีพิมพ์ทั้งสามปีนั้นสอดคล้องกับหนังสือIntroduction to Magic as Science of the Ego จำนวนสามเล่ม ที่พิมพ์ซ้ำในปี พ.ศ. 2498 และ พ.ศ. 2514 ^{[ 3 ]}

ตำราเกี่ยวกับเวทมนตร์และเล่นแร่แปรธาตุหลายเล่ม เช่นTurba philosophorumหรือTheosophia practicaของGichtelได้รับการตีพิมพ์ในวารสารของURและKRURรวมถึงตำราอื่นๆ ที่มีลักษณะทางปรัชญาและพิธีกรรมจากแหล่งต่างๆ

นามแฝงที่สมาชิกของกลุ่ม Ur ใช้ซ่อนตัวนั้นถูกเปิดเผยบางส่วนโดยการวิจัยของGianfranco de Turris [ ^{16 ]}และ Renato Del Ponte ^{[ 17 ]} ด้านล่างนี้คือรายชื่อผู้ที่ร่วมงานกับนิตยสารของURและKRUR (ในวงเล็บ ^คือชื่อสัญลักษณ์ที่พวกเขาใช้ในการลงนาม ตามแนวคิดของ 'การไม่ระบุตัวตนอย่างกระตือรือร้น'): ^{[ 18 ]}

• Giovanni Colazza (Leo, ^{[ 16 ]}และอาจจะเป็น Breno และ Krur) ^{[ 19 ]}นักปรัชญา แอนโทร โพ โซ ฟี ศิษย์โดยตรงของRudolf Steiner
• จิโอวานนี อันโตนิโอ โคลอนนา (เบรโนและครูร์^{[ 17 ]}หรืออาร์โว) ^{[ 19 ]}นักมานุษยวิทยา
• Girolamo Comi (Gic) ^{[ 16 ]}กวีคาทอลิก เพื่อนของ Arturo Onofri
• Guido De Giorgio (Havismat) ^{[ 16 ]}คาทอลิก ในตอนแรกใกล้ชิดกับความคิดของRené Guénonจากนั้นติดตามPius of Pietrelcina
• ^{Aniceto Del} Massa (ราศีธนู) ^{[ 17 ]}เพื่อนและลูกศิษย์ของ Arturo Reghini พีทาโกรัส [ ^{19 ]}ต่อมานักมานุษยวิทยา
• จูเลียส เอโวลา (อัการ์ดา, อาร์โว, ^{[ 20 ]}เอีย, ยากลา) ^{[ 16 ]}
• Nicola Moscardelli (Sirio, Sirius), ^{[ 17 ]}กวีคาทอลิกที่ได้รับแรงบันดาลใจจากบทกวีของ Onofri
• อย่างไรก็ตาม ชื่อของ Roggero Musmeci Ferrari Bravo (Ignis) ไม่ปรากฏในนิตยสารใดๆ
• อาร์ตูโร โอโนฟรี (โอโซ) ^{[ 16 ]}กวี นักมานุษยวิทยา
• จูลิโอ ปารีส (ลูซ), ^{[ 16 ]}ฟรีเมสัน .
• เออร์โคล ควาดเรลลี (อับราซา, ติไกโปส), ^{[ 16 ]}เครมเมอร์เซียน
• อาร์ตูโร เรกีนี (ปิเอโตร เนกรี, ^{[ 16 ]}ครั้งหนึ่งเคยเป็นเฮนิโอคอส Àristos), พีทาโกรัส และสมาชิกอิสระ
• Corallo Reginelli (Taurulus) ^{[ 16 ]}นักปรัชญาแอนโทรโพโซฟีคนแรก จากนั้นเป็นนักปรัชญาเฮอร์เมติสต์
• Domenico Rudatis (Rud) ^{[ 16 ]}นักปีนเขาและผู้เชี่ยวชาญด้านไสยศาสตร์
• มัสซิโม สกาลิเกโร (แม็กซิมัส) ^{[ 16 ]}นักมานุษยวิทยา ศิษย์สายตรงของจิโอวานนี โคลาซซา
• เอมิลิโอ เซอร์วาดิโอ (เอส) ^{[ 16 ]}นักจิตวิเคราะห์กวี.

บุคคลอื่น ๆ ซึ่งไม่ทราบตัวตน ได้ลงนามโดยใช้นามแฝงว่า: Alba, Apro, Arom, Nilius, Primo Sole, Zam อีกชื่อหนึ่งที่ลึกลับคือ Ekatlos ซึ่งอาจเป็นชื่อของผู้หญิงคนหนึ่ง หรืออาจเป็นLeone Caetani [ ^{21 ] ใน} นิตยสารKrurยังเขียนถึง Agnostus ซึ่งอาจเป็นชื่อ ของ René Guénon นักไสยศาสตร์ชาวฝรั่งเศส ^{[ 16 ]}

• เอโวลา, จูเลียส ; กลุ่ม UR (2001). มอยนิฮาน, ไมเคิล (บรรณาธิการ). บทนำสู่เวทมนตร์: พิธีกรรมและเทคนิคเชิงปฏิบัติสำหรับจอมเวทเล่มที่ 1 แปลโดย กุยโด สตัคโค โรเชสเตอร์, เวอร์มอนต์: อินเนอร์ แทรดิชันส์/แบร์ISBN 978-0-89281-624-8.
• เอโวลา, จูเลียส; กลุ่ม UR (2019). ฮาคล์, ฮันส์ โทมัส (บรรณาธิการ). บทนำสู่เวทมนตร์: เส้นทางแห่งปัญญาแห่งการเริ่มต้นเล่มที่ 2 แปลโดยจอสเซลีน ก็อดวิน โรเชสเตอร์, เวอร์มอนต์: ไซมอน แอนด์ ชูสเตอร์ISBN 978-1-62055-718-1.
• เอโวลา, จูเลียส; กลุ่ม UR (2021). ฮาคล์, ฮันส์ โทมัส (บรรณาธิการ). บทนำสู่เวทมนตร์: การตระหนักรู้ถึงปัจเจกชนสัมบูรณ์เล่มที่ 3 แปลโดย จอสเซลีน ก็อดวิน โรเชสเตอร์, เวอร์มอนต์: ไซมอน แอนด์ ชูสเตอร์ISBN 978-1-62055-720-4.

• อาเมเดโอ ร็อคโค อาร์เมนตาโน
• เฮอร์เมติกลิสม์ (บทกวี)
• ลัทธินีโอพีทาโกเรียน
• ขบวนการโรมันดั้งเดิม
• Pietas Comunità Gentile
• ศาสนา

• (เป็นภาษาอิตาลี)ประเด็นจากUR (1927) , UR (1928)และKRUR (1929)ที่พิมพ์ซ้ำในIntroduzione alla magia (1971)