Walter George Headlam (15 กุมภาพันธ์ 1866 – 20 มิถุนายน 1908) เป็นนักวิชาการและกวีคลาสสิกชาวอังกฤษ ซึ่งอาจเป็นที่จดจำได้ดีที่สุดจากผลงานเกี่ยวกับMimes of Herodasเขาได้รับการกล่าวขานว่าเป็น "หนึ่งในนักวิชาการกรีกชั้นนำในยุคของเขา" ^{[ 1 ]}

เฮดแลมเกิดที่ 24 นอร์ฟอล์กสแควร์ ไฮด์พาร์ค ลอนดอน ในปี ค.ศ. 1866 เป็นบุตรชายคนที่สองของเอ็ดเวิร์ด เฮดแลม (ค.ศ. 1824–1882) สมาชิกของวิทยาลัยเซนต์จอห์น เคมบริดจ์ทนายความและผู้อำนวยการฝ่ายสอบในคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน และแมรี แอนน์ จอห์นสัน เฮดแลม (นามสกุลเดิม ซาวเวอร์บี) (ค.ศ. 1837–1888) ภรรยาของเขา^{[ 2 ] [ 3 ]}บิดาของเขาเป็นบุตรชายคนที่ห้าจากเจ็ดคนของบาทหลวงจอห์น เฮดแลมและโทมัส เอเมอร์สัน เฮดแลมเป็นหนึ่งในลุงของเขา^{[ 3 ] [ 4 ]}ผ่านทางมารดา เขาเป็นลูกหลานของริชาร์ด เบนท์ลีย์ นักวิชาการด้านคลาสสิก อาจารย์ใหญ่ของวิทยาลัยทรินิตี้ เคมบริดจ์^{[ 2 ]}

เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนเอลสตรีในเฮิร์ตฟอร์ดเชียร์และโรงเรียนแฮร์โรว์ซึ่งมีอาจารย์ใหญ่คือ ดร. เอชเอ็ม บัตเลอร์ซึ่งต่อมาได้ดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ของวิทยาลัยทรินิตี้ เคมบริดจ์^{[ 5 ]}หลังจากออกจากแฮร์โรว์ เฮดแลมได้ศึกษาต่อที่คิงส์คอลเลจ เคมบริดจ์ตั้งแต่ปี 1884 ถึง 1887 ซึ่งเขาได้รับ เกียรตินิยม อันดับหนึ่งในหลักสูตรคลาสสิกไตรโพสรวมถึงได้รับรางวัลทางวิชาการอื่นๆ อีกมากมาย เช่นเหรียญบราวน์ 7 เหรียญสำหรับบทกวีและสุภาษิตภาษากรีก และละติน และรางวัลพอร์สัน^{[ 1 ]}ที่เคมบริดจ์ เขาได้เป็นสมาชิกของกลุ่มเพื่อนเล็กๆ กลุ่มหนึ่งที่รู้จักกันในชื่อ Twice a Fortnight Club ซึ่งมักย่อเป็น TAF กลุ่มนี้ประกอบด้วยนักศึกษาจากคิงส์คอลเลจและวิทยาลัยทรินิตี้ที่จะพบปะกันทุกเย็นวันอาทิตย์เพื่อรับประทานอาหารเย็น สมาชิกคนอื่นๆ ได้แก่เจมส์ เคนเนธ สตี เฟ นสแตนลีย์ มอร์ดาอุนต์ ลีเธสเอ็มอาร์ เจมส์และเฮนรี บาบิงตัน สมิธคิงส์คอลเลจแต่งตั้งเขาเป็นอาจารย์ประจำในปี 1890 หลังจากนั้นเขาก็เข้ารับตำแหน่งอาจารย์ในวิทยาลัย^{[ 5 ]}แม้ว่าเขาจะมีความแปลกประหลาดและมีความรู้ความสามารถ แต่เขาก็ได้รับความนิยมอย่างมากจากนักเรียนของเขา อาจเป็นเพราะความสนใจร่วมกันของพวกเขาในเรื่องคริกเก็ต ดนตรี และการล่าสัตว์^{[ 2 ]}

ตั้งแต่ปี 1890 เฮดแลมได้ทุ่มเทงานส่วนใหญ่ให้กับเอสคิลัส นัก เขียนบทละครโศกนาฏกรรมชาวกรีกโบราณ โดยตีพิมพ์งานแปลและบทความเกี่ยวกับบทละครของเขา

เฮดแลมได้รับปริญญาโทในปี 1891 และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวรรณคดีในปี 1903 ในปี 1906 เขาได้สมัครเข้ารับตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านภาษากรีกซึ่งเป็นหนึ่งในตำแหน่งศาสตราจารย์ ที่เก่าแก่ที่สุด ของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์โดยตำแหน่งนี้ก่อตั้งโดยพระเจ้าเฮนรีที่ 8ในปี 1540 ด้วยนิสัยขี้อาย การสมัครของเขาจึงต้องมีการบรรยายสาธารณะ ซึ่งเขาได้บรรยายเกี่ยวกับบทเพลงประสานเสียงที่สองของละครเรื่อง อากา เมมนอนของเอสคิลัสแม้ว่าเฮดแลมจะไม่ได้รับตำแหน่ง แต่เขาก็ชื่นชมผู้สมัครที่ได้รับเลือก ซึ่งก็คือเฮนรี แจ็กสันนักคลาสสิก [ ^{2 ] การ}บรรยายของเฮดแลมได้รับการชื่นชมอย่างมาก และชื่อของเขาก็เป็นที่รู้จักในแวดวงคลาสสิก^{[ 6 ]}

ด้วยความสนใจอย่างลึกซึ้งในการวิจารณ์ข้อความ “เพื่อที่จะอธิบายข้อความที่ยาก เขาจึงอ่านข้อความภาษากรีกในยุคคลาสสิกและยุคหลังคลาสสิกอย่างกว้างขวางเป็นพิเศษ” ^{[ 2 ]}ปาปิรัสที่เพิ่งค้นพบชุดหนึ่งซึ่งมีข้อความภาษากรีก เช่นปาปิรัสอ็อกซีรินคัสนำไปสู่ผลงานที่อาจเป็นที่รู้จักมากที่สุดของเขา คือ การจัดพิมพ์Mimes of Herodasซึ่งเสร็จสมบูรณ์หลังจากที่เขาเสียชีวิตโดยAD Knoxและตีพิมพ์ในปี 1922 หนังสือเล่มนี้ยังคงเป็นแหล่งข้อมูลที่สำคัญสำหรับผู้เชี่ยวชาญและได้รับการอธิบายว่า “ยังคงเป็นคำอธิบายทางวิชาการที่ละเอียดที่สุดที่มีอยู่” ^{[ 7 ]}

นอกจากการแปลจากภาษากรีกเป็นภาษาอังกฤษแล้ว เฮดแลมยังเขียนบทกวีภาษาอังกฤษอีกด้วย บทกวีเหล่านี้จำนวนมากถูกรวบรวมโดยเซซิล เฮดแลม น้องชายของเขา และตีพิมพ์ในปี 1910 ^{[ 8 ]}นอกจากนี้ วอลเตอร์ เฮดแลมยังเขียนบทความให้กับสารานุกรมบริแทนนิกาฉบับ ปี 1911 โดยลงนามในผลงานของเขาว่า "WGH" เพื่อนของเขาคือเวอร์จิเนีย วูล์ฟซึ่งเขามี "ความสัมพันธ์แบบหยอกล้อกันสั้นๆ" ^{[ 9 ]}ก่อนเสียชีวิตไม่นาน เขาได้บรรยายชุดหนึ่งในลอนดอน และกำลังเตรียมชุดบรรยายที่จะจัดขึ้นที่เคมบริดจ์เกี่ยวกับแนวคิดของกรีก^{[ 5 ]}

นักวิชาการคลาสสิกJohn Edwin SandysในหนังสือA History of Classical Scholarship (1908) ของเขา ได้เขียนถึง Headlam ว่า "เพียงเก้าวันก่อนที่เขาจะเสียชีวิต เขามีโอกาสได้พบกับWilamowitzซึ่งในระหว่างการเยือนเคมบริดจ์ช่วงสั้นๆ นั้น ได้กล่าวถึงบทกวีภาษากรีกบางบทของ Walter Headlam ว่า หากบทกวีเหล่านั้นถูกค้นพบในกระดาษปาปิรัสของอียิปต์ นักวิชาการทุกคนคงจะรู้จักบทกวีเหล่านั้นในทันทีว่าเป็นบทกวีภาษากรีกที่แท้จริง" ^{[ 10 ] [ 11 ]}

วอลเตอร์ จอร์จ เฮดแลม เสียชีวิตอย่างกะทันหันที่โรงพยาบาลเซนต์จอร์จในลอนดอนในเดือนมิถุนายน ปี 1908 จาก 'ลำไส้บิดโดยอุบัติเหตุ' หลังจากล้มป่วยในโรงแรมแห่งหนึ่ง เขาถูกฝังที่วิคลิฟฟ์ในยอร์กเชียร์ ซึ่งเป็นบ้านของครอบครัวฝ่ายมารดาของเขา

เขาวางแผนที่จะตีพิมพ์บทละครของเอสคิลัสฉบับสมบูรณ์ แต่การเสียชีวิตของเขาทำให้ไม่สำเร็จ อย่างไรก็ตาม เขาได้ทิ้งสำเนาข้อความที่มีคำอธิบาย ประกอบไว้ ซึ่งนักวิชาการได้ใช้มาตั้งแต่บัดนั้น ^{[ 2 ]}บันทึกของเฮดแลมได้รับการถอดความโดยจอร์จ ธอมสันซึ่งได้รวมไว้ในฉบับOresteiaของ เอสคิลัสของเขา The Oresteia of Aeschylus (1938) ^{[ 12 ]}มาร์ติน ลิชฟิลด์ เวสต์เขียนถึงเฮดแลมว่า "การคาดเดาหลายอย่างของเขานั้นไม่รอบคอบ แต่ในส่วนที่ดีที่สุดนั้นมีความลึกซึ้งและสง่างามที่วิลาโมวิทซ์แทบจะไม่เคยทำได้เลย" ^{[ 13 ]}

• บทกวีห้าสิบบทของเมเลียเกอร์ลอนดอน: แม็กมิลแลน แอนด์ โค (1890)
• เกี่ยวกับการเรียบเรียงบทละครของเอสคิลัส: บทวิจารณ์ , ลอนดอน: เดวิด นัตต์ (1891)
• ผู้ร้องขอของเอสคิลัส แปลโดย วอลเตอร์ เฮดแลม, MA , จอร์จ เบลล์ แอนด์ ซันส์ (เบลล์ คลาสสิก ทรานสเลชั่นส์) (1900)
• หนังสือบทกวีภาษากรีก , สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ (1907)
• เฮโรดาส: บทละครใบ้และเศษเสี้ยวบทประพันธ์ พร้อมหมายเหตุโดย วอลเตอร์ เฮดแลม ... เรียบเรียงโดย เอ.ดี. น็อกซ์สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ (1922)

Wikiquote มีคำคมที่เกี่ยวข้องกับWalter Headlam

• อีบุ๊กผลงานของวอลเตอร์ จอร์จ เฮดแลม
• หนังสืออิเล็กทรอนิกส์เรื่องWalter Headlam, his letters and poems ; with a memoir by Cecil Headlam, and a bimoography by L. Haward (1910)
• สำเนาอิเล็กทรอนิกส์ของหนังสือOn Editing Aeschylus; A Criticism (1891)
• รายการในแคตตาล็อกสำหรับ 'Headlam, Walter George (1866–1908) กวีและนักวิชาการด้านวรรณคดีคลาสสิก' – เว็บไซต์ห้องสมุด Janus Cambridge