วิลเลียม บาร์เวลล์ (ค.ศ. 1709–1769) เป็นผู้บริหารของบริษัทอีสต์อินเดียของอังกฤษ^{[ 1 ]}

เขาเป็นบุตรชายของวิลเลียม บาร์เวลล์ แห่งเอนฟิลด์ มิดเดิลเซ็กซ์ พ่อค้าชาวลอนดอน เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นเสมียนของบริษัทอีสต์อินเดียในปี 1721 และถูกส่งไปเบงกอล ได้รับการเลื่อนตำแหน่งในปี 1743 ให้เป็นหัวหน้าเมืองปัตนาจากนั้นดำรงตำแหน่งประธานแห่งเบงกอลตั้งแต่ปี 1748 ถึง 1749 เป็นเวลา 14 เดือน^{[ 2 ] [ 3 ]}เขาถูกปลดออกจากตำแหน่งในปี 1750 หลังจากถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหาประพฤติมิชอบที่ปัตนา และกลับไปอังกฤษ^{[ 4 ]}

ในปี ค.ศ. 1751 บาร์เวลล์ซื้อบ้านแอบบีย์ที่เชิร์ตซีย์ในเซอร์เรย์^{[ 1 ]}เขาได้รับเลือกเป็นกรรมการของบริษัทอีสต์อินเดียระหว่างปี ค.ศ. 1753 ถึง 1766 ยกเว้นปี ค.ศ. 1757, 1760 และ 1765 ^{[ 4 ] [ 5 ]}เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นนายอำเภอใหญ่แห่งเซอร์เรย์ในปี ค.ศ. 1768

บาร์เวลล์เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1769 และถูกฝังที่โบสถ์เชิร์ตซีย์^{[ 6 ]}

บาร์เวลล์แต่งงานสามครั้ง ครั้งแรกกับเอลิซาเบธ ไอยร์ ครั้งที่สองกับแมรี แอนน์ แอตกินสัน และครั้งที่สามกับเอลิซาเบธ เพียร์ซ ลูกชายคนที่สองของเขากับภรรยาคนที่สามคือริชาร์ด บาร์ เวลล์ เกิดที่กัลกัตตา ซึ่งต่อมากลายเป็นเศรษฐีและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร^{[ 2 ]}บ้านแอบบีย์ถูกยกให้แก่โรเจอร์ ลูกชายของเขา และอยู่ในครอบครัวจนถึงปี 1809 ^{[ 1 ]}แมรี บาร์เวลล์ ลูกสาวของเขา (เกิดปี 1733) เป็นนักการเงิน^{[ 7 ]}