หน้าที่ดั้งเดิมของสำนักพิมพ์ YMCA คือการจัดหาตำราเรียนและวรรณกรรมอื่นๆ (มักเป็นเรื่องศาสนา) ให้กับเชลยศึกในยุโรป^{[ 1 ]}ซึ่งเชื่อกันว่าพวกเขามีความต้องการด้านการศึกษา^{[ 7 ]}การเพิ่มขึ้นของการอพยพของชาวรัสเซียเข้าสู่ทวีปหลังจากการปฏิวัติรัสเซียดูเหมือนจะสร้างตลาดสำหรับการผลิตซ้ำตำราเรียนที่คล้ายคลึงกันซึ่งชาวรัสเซียสามารถหาได้ง่ายที่บ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานด้านเทคนิคและวิทยาศาสตร์ อย่างไรก็ตาม แผนนี้ได้รับการอธิบายโดยนักวิจารณ์สมัยใหม่คนหนึ่งว่า "วางแผนไว้ใหญ่โตเกินไปและบริหารจัดการได้ไม่ดี" จนไม่ประสบความสำเร็จ ในขณะที่กลยุทธ์ดั้งเดิมที่มุ่งเน้นการขายตำราเรียนล้มเหลวในการเข้าสู่ตลาดใหม่ เนื่องจากผู้อพยพ "ไม่ได้ซื้อวรรณกรรมประเภทนั้น" นอกจากนี้ ความหวังของสำนักพิมพ์ YMCA ในการเข้าสู่ตลาดภายในรัสเซียเองก็พังทลายลงเมื่อการผลิตจุลสารวิทยาศาสตร์ชุดยอดนิยมของGöschenในเวอร์ชันภาษารัสเซียไม่ประสบความสำเร็จในช่วงทศวรรษ 1920 ในทำนองเดียวกัน สำนักพิมพ์ก็พบว่าตนเองมีภาระทางการเงินจากหนังสือเรียนที่ขายไม่ออกจำนวนมาก^{[ 1 ]}

สำนักพิมพ์ย้ายฐานที่ตั้งไปยังปารีสในปี 1925 และเริ่มมุ่งเน้นไปที่ งาน ปรัชญาและศาสนา รวมถึงการพิมพ์วารสารของสถาบันเทววิทยาออร์โธดอกซ์เซนต์เซอร์จิอุสPravoslavnaia mysl ( วิถีออร์โธดอกซ์ ) และสถาบันปรัชญาทางจิตวิญญาณPut ( วิถี ) ^{[ 1 ]}ซึ่งต่อมากลายเป็น "องค์ประกอบสำคัญ" ของผลผลิตของบริษัท^{[ 8 ]}หนึ่งในหนังสือเล่มแรกๆ ที่มีตราสินค้าของสำนักพิมพ์ YMCA คือหนังสือรวมบทความ เกี่ยวกับศาสนารัสเซียร่วมสมัย ของAleksandr Semonovich Iashchenkoซึ่งถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งแรกจากการตีพิมพ์ตำราเรียนไปสู่งานเขียนทางศาสนา^{[ 7 ]}การเข้าสู่ตลาดการตีพิมพ์นิยายรวมถึงการอุดหนุนจากบริษัทแม่ ทำให้สำนักพิมพ์สามารถสร้างตัวเองให้เป็นแหล่งวรรณกรรมทางปัญญาหลักสำหรับชาวรัสเซียในยุโรป^{[ 1 ]}ในระยะยาว^{[ 7 ]}อันที่จริง ผลงานจำนวนมากที่ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ YMCA นั้นเขียนโดยสมาชิกของชุมชนผู้ลี้ภัย ซึ่งทำให้สำนักพิมพ์มี "ความรู้สึกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันและสอดคล้องกัน" ^{[ 9 ]}ด้วยเหตุนี้ จึงมีการกล่าวกันว่า "ปรัชญารัสเซียเฟื่องฟูในชุมชนผู้ลี้ภัยเป็นเวลาหลายทศวรรษ" หลังปี 1917 แม้ว่าอันเป็นผลมาจากการปฏิวัติ สำนักพิมพ์และผู้เขียนแทบจะไม่เป็นที่รู้จักในรัสเซียเลย^{[ 10 ]} แต่ ต่อมาก็มีการกล่าวถึงสำนักพิมพ์นี้ว่าเป็นผู้รับผิดชอบในการรักษาความทรงจำของผู้ลี้ภัย^{[ 11 ]}

ในช่วงปีแรก ๆ สำนักพิมพ์ YMCA-Press ได้ตีพิมพ์ผลงานของ : วาซิลี เซนคอฟสกี , นิโคลัส ทรูเบตสโกอี , คอนสแตนติน มอตชุลสกี , เซมยอน แฟรงก์ , อีวาน อิลยิน , นิโคไล ลอสสกี , บาทหลวงเซอร์เกย์ บุลกาคอฟ , เลฟ คาร์ซาวิน , เกออร์กี เฟโดตอฟ ...

ระหว่างปี 1900 ถึง 1940 สำนักพิมพ์ YMCA นำโดย Julius Hecker, Paul B. Anderson และNikolai Berdyaevต่อมาในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง Donald Lowrie, Ivan Morozov และNikita Struve ก็เข้ามารับ ช่วงต่อ สองคนหลังนี้ไม่ใช่ชาวอเมริกัน และมีการเสนอแนะว่าพวกเขาไม่ได้ "มีมุมมองและประสบการณ์ร่วมกัน" กับผู้ที่มาก่อน นอกจากนี้ พวกเขายังมองว่ากลยุทธ์ทางศาสนาและปรัชญาของสำนักพิมพ์นั้น "แปลกแยกและไม่เกี่ยวข้อง" ด้วยเหตุนี้ Paul Anderson จึงสามารถโอนกรรมสิทธิ์ของสำนักพิมพ์ไปอยู่ในมือของสมาคมนักศึกษาคริสเตียนรัสเซียได้^{[ 9 ]}

ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง YMCA-Press ยังตีพิมพ์นักเขียนชาวรัสเซียที่ถูกเนรเทศเช่นMarc Aldanov , Nina Berberova , Ivan Bunin , Vladislav Khodassevich , Dmitry Merezhkovsky , Aleksey Remizov , Mikhaïl Ossorguine , Boris Zaytsev ...

สำนักพิมพ์ YMCA ดำเนินการภายใต้ "ฐานทางการเงินที่แตกต่างออกไปและมีแนวทางทางศาสนาที่เปิดเผยมากขึ้น" ^{[ 1 ]}ในช่วงทศวรรษที่ 60 สำนักพิมพ์ YMCA ได้ตีพิมพ์ผลงานของนักเขียนที่ถูกแบนหรือถูกข่มเหงในสหภาพโซเวียต ได้แก่Anna Akhmatova , Varlam Chalamov , Marina Tsetaeva , Osip Mandelstam , Nadejda Mandelstam , Yury Dombrovsky , Andrei PlatonovและLydia Chukovskaya

นวนิยายชื่อดังของมิคาอิล บุลกาคอฟ เรื่อง " หัวใจของสุนัข " จะได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์ YMCA-Press ในปารีสในปี 1969 โดยมีภาพปกโดยยูริ อันเนนคอฟศิลปินและจิตรกรผู้ลี้ภัยมายังปารีสในปี 1924 ซึ่งต่อมาได้ออกแบบปกให้กับสำนักพิมพ์นี้อีกหลายเรื่อง ส่วนนวนิยายที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาเรื่อง "นายท่านกับมาร์การิตา" ก็จะได้รับการตีพิมพ์โดย YMCA-Press ในปี 1967 ซึ่งเร็วกว่าการตีพิมพ์ในสหภาพโซเวียตถึง 20 ปี

หมู่เกาะกูลาก

หนึ่งในผลงานตีพิมพ์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของสำนักพิมพ์ YMCA-Press คือฉบับสมบูรณ์ครั้งแรกของหนังสือCancer Wardของอเล็กซานเดอร์ โซลเซนิตซิน ที่ตีพิมพ์ในปี 1968 และตามมาด้วยหนังสือชุด The Gulag Archipelago , 1918–1956จำนวนสามเล่มในปี 1973 (ซึ่งได้รับความสนใจไปทั่วโลก) และขายได้ 50,000 เล่มในไม่กี่สัปดาห์แรกที่วางจำหน่าย

ย้อนกลับไปในปี 1971 อเล็กซานเดอร์ โซลเซนิตซิน ซึ่งขณะนั้นอยู่หลังม่านเหล็กได้มอบหมายให้สำนักพิมพ์ YMCA-Press จัดพิมพ์หนังสือ 14 สิงหาคม ซึ่งเป็นส่วนแรกของผลงานประวัติศาสตร์ชิ้นเอกของเขาเรื่อง วงล้อสีแดงต้นฉบับถูกส่งไปยังตะวันตกอย่างลับๆ ด้วยความช่วยเหลือจาก "บุคคลที่มองไม่เห็น" คืออัสเซีย ดูโรวาพนักงานของสถานทูตฝรั่งเศสในมอสโกงานที่สำนักพิมพ์ดำเนินการนั้นตรงตามความต้องการของผู้ประพันธ์อย่างสมบูรณ์ ทำให้เขาตัดสินใจมอบหมายงานที่สำคัญและเป็นความลับยิ่งกว่าให้กับสำนักพิมพ์ นั่นคือหมู่เกาะกูลาก ของเขา ด้วยความลับสุดยอด ณ โรงพิมพ์ภาษาอิดิชและภาษาตะวันออกของแซร์เก เบเรสนิแอคในปารีส^{[ 12 ]}เลโอนิด ลิฟาร์น้องชายของเซอร์เก ลิฟา ร์ นักบัลเลต์ ได้เรียบเรียงเล่มแรกของหนังสือเล่มนี้^{[ 13 ]}

ภายในสิ้นปี 1973 หนังสือเล่มนี้เสร็จสมบูรณ์และตีพิมพ์ออกมา ซึ่งได้รับความสนใจจากทั่วโลกและมีผลกระทบทางประวัติศาสตร์อย่างมากสำนักพิมพ์ YMCA-Press ได้ตีพิมพ์หนังสือฉบับภาษารัสเซียจำนวน 50,000 เล่ม ซึ่งเป็นจำนวนที่น่าประทับใจสำหรับสำนักพิมพ์ขนาดเล็กของชาวรัสเซียที่อพยพมา หนังสือเล่มนี้จะขายหมดอย่างรวดเร็ว^{[ 13 ]}

ผลที่ตามมาสำหรับผู้เขียนนั้นเกิดขึ้นในเวลาไม่นาน เขาถูกจับกุมในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 และถูกเนรเทศออกนอกสหภาพโซเวียตและได้รับการต้อนรับในสวิตเซอร์แลนด์ซึ่งเขาไปตั้งรกรากในเมืองซูริคและได้พบกับนิกิตา สตรูฟ ผู้จัดพิมพ์ของเขา เป็นครั้งแรก ณ ที่แห่งนั้น เขาได้เขียนบทต่างๆ ที่อุทิศให้กับเลนินในหนังสือThe Red Wheel ^{[ 13 ]}

ในปี พ.ศ. 2518 โซลเซนิตซินได้ไปเยี่ยมสำนักงานของบริษัทในปารีส ซึ่งเขาได้พบกับอดีตหัวหน้าของ YMCA-Press คือนิกิตา สตรูฟและพนักงาน ได้รับคำเชิญไปสหรัฐอเมริกาจากแอนเดอร์สัน และมอบหนังสือเล่มหนึ่งให้แอนเดอร์สัน โซลเซนิตซินได้เขียนคำขอบคุณแอนเดอร์สันไว้สำหรับ "สิ่งที่เขาได้ทำเพื่อวัฒนธรรมรัสเซียมากมาย" ^{[ 14 ]}ผู้ได้รับรางวัลโนเบล ได้บรรยายถึง YMCA-Press ใน บันทึกความทรงจำของเขาในภายหลังว่า "เสียสละ" ^{[ 14 ]}

ในช่วงทศวรรษ 1990 เมื่อม่านเหล็กพังทลายลง กิจกรรมด้านบรรณาธิการของสำนักพิมพ์ YMCA-Press ก็ชะลอตัวลง จากนั้นจึงเริ่มต้นช่วงเวลาของการถ่ายทอดมรดกทางวัฒนธรรมของชาวรัสเซียที่อพยพไปอยู่ ต่างประเทศสู่ รัสเซีย

ในปี พ.ศ. 2533 นิทรรศการครั้งแรกของสำนักพิมพ์ YMCA-Press จัดขึ้นที่มอสโกณหอสมุดวรรณกรรมต่างประเทศชาวมอสโกสามารถเรียนรู้เกี่ยวกับประวัติของสำนักพิมพ์และซื้อหนังสือที่จัดส่งจากปารีส ได้ นิทรรศการนี้จะถูกนำเสนอในเคียฟและเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กใน ภายหลัง ^{[ 3 ]}

เป็นเวลาสิบปีแล้วที่สำนักพิมพ์ YMCA-Press จะเดินทางไปทั่วรัสเซียและมอบหนังสือชุดฉบับสมบูรณ์ให้กับเมืองต่างๆ กว่าร้อยเมือง พร้อมทั้งจัดการประชุมและพบปะกับประชากรในอดีตสหภาพโซเวียตที่ถูกตัดขาดจาก มรดก ทางวรรณกรรมรัสเซีย นี้มานาน เนื่องจากการเซ็นเซอร์^{[ 3 ]}

ในปี พ.ศ. 2534 สำนักพิมพ์ Russkiy Putก่อตั้งขึ้นโดย YMCA-Press ในมอสโก โดยเริ่มแรกเป็นบริษัทสาขาของรัสเซีย จากนั้นจึงแยกตัวออกมาเป็นบริษัทอิสระเพื่อรับช่วงต่องานตีพิมพ์และส่งเสริมมรดกทางวรรณกรรมของรัสเซียราวกับเป็นสัญลักษณ์ของการสิ้นสุดช่วงเวลาแห่งการเนรเทศและการเซ็นเซอร์ของสหภาพโซเวียต^{[ 15 ] [ 3 ]}

ในปี พ.ศ. 2538 บ้านชาวรัสเซียพลัดถิ่นก่อตั้งขึ้นโดย YMCA-Press และผู้อำนวยการ Russkiy Put Nikita Struve , Aleksandr SolzhenitsynและViktor Moskvinเพื่ออนุรักษ์และส่งเสริมเอกสารสำคัญจากประวัติศาสตร์ของชาวรัสเซียพลัดถิ่นและการอพยพ^{[ 16 ]}ตั้งอยู่ในเขต Taganskyในมอสโก