Yitzhak Yohanan Melamed ^{[ 1 ] [ 2 ]} ( ภาษาฮีบรู: יצחק יוֹחָנָן‎ מלמד ; เกิด 7 มีนาคม พ.ศ. 2511) ^{[ 3 ]}เป็นนักปรัชญาชาวอิสราเอลและเป็นนักวิชาการชั้นนำด้านสปิโนซาและปรัชญาสมัยใหม่ เขาเป็นศาสตราจารย์ด้านปรัชญา Charlotte Bloomberg ที่มหาวิทยาลัยJohns Hopkins ^{[ 4 ]}เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทด้านประวัติศาสตร์และปรัชญาของวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัย Tel Avivและปริญญาเอกด้านปรัชญาจากมหาวิทยาลัย Yale เมลามีดได้รับทุนและเงินสนับสนุนมากมาย รวมถึงทุนฟุลไบรท์ (1996-1998), สถาบันวิจัยยิวแห่งอเมริกา (2003-2005), เมลลอน (2005), ฮัมโบลด์ (2011), NEH (2012) และ ACLS-Burkhardt (2012) และได้สอนหลักสูตรระดับสูงแบบเข้มข้นที่มหาวิทยาลัยโทรอนโต (2016), โรงเรียนครูชั้นสูงแห่งลียง (2016), มหาวิทยาลัยปักกิ่ง (2017) และโรงเรียนการศึกษาระดับสูงด้านวิทยาศาสตร์สังคม (2019)

เมลาเมดสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเทลอาวีฟ และศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยเยลระหว่างปี 1990 ถึง 1996 ^{[ 5 ]}ในปี 2005 เขาได้รับปริญญาเอกที่เยลในหัวข้ออภิปรัชญาของสสารและอภิปรัชญาของความคิดในสปิโนซาเขาเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยชิคาโก ระหว่างปี 2005 ถึง 2008 ก่อนที่จะเป็นรองศาสตราจารย์ที่จอห์นส์ฮอปกินส์ในปี 2010 และได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์เต็มตัวในปี 2013 ^{[ 5 ]}ณ ปี 2021 เขาอาศัยอยู่ใน ไพค์สวิลล์ รัฐแมริแลนด์^{[ 6 ]}

ในปี 2019 เขาได้วิเคราะห์ต้นฉบับสองฉบับของKorte Verhandelingที่ถูกค้นพบในช่วงกลางศตวรรษที่สิบเก้า ต้นฉบับฉบับแรกเป็นภาคผนวกที่รวบรวมโดยใช้วิธีเรขาคณิตของจริยธรรม ของสปิโนซา แต่ไม่ได้ให้คำจำกัดความใดๆ ภาคผนวกฉบับที่สองถูกนำเสนอว่าเป็นฉบับที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่รู้จักของผลงานชิ้นสำคัญของนักปรัชญาชาวดัตช์^{[ 7 ]}จากจดหมายของสปิโนซา เขายังตรวจสอบได้ว่าฉบับพิมพ์ครั้งแรกสุดของจริยธรรมน่าจะได้รับการตีพิมพ์ภายใต้ชื่อ 'ปรัชญา' ^{[ 8 ]}

ในปี 2021 เมลามีดถูกห้ามเข้าโบสถ์ยิวโปรตุเกสในอัมสเตอร์ดัมเนื่องจากการศึกษาผลงานต้องห้ามของสปิโนซา^{[ 6 ] [ 9 ]}เมลามีดได้โพสต์จดหมายของรับบีโจเซฟ เซอร์ฟาตี ซึ่งเป็นตัวแทนของชุมชนเซฟาร์ดิกในอัมสเตอร์ดัม หลังจากนั้นมาอามัดก็ได้ยกเลิกการตัดสินใจดังกล่าวอย่างเป็นทางการ การห้ามถ่ายทำถูกนำกลับมาใช้ใหม่เมื่อเมลามีดเดินทางมาถึงโบสถ์ยิวโปรตุเกสเพื่อถ่ายทำภาพห้องสมุดเอตส์ไฮม์ภายใน^{[ 10 ]}

เมลาเมดเกิดที่บเนย์บรัก [ ^{10 ] เขา}ได้รับการเลี้ยงดูแบบฮาเรดี [ ^{11 ] แต่}ต่อมาได้รับการระบุว่าเป็น ออ ร์โธดอกซ์ โดยทั่วไป ^{[ 12 ]}

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2544 ขณะที่กำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยเยล เมลาเมดถูกจับกุมในข้อหาประพฤติไม่เหมาะสมใน งาน ของสหภาพการเมืองเยลหลังจากที่เขาตะโกนถามคำถามใส่ผู้พูด ซึ่งก็คือสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเอลียาคิม ฮาเอตซ์นี และปฏิเสธที่จะออกจากสถานที่ เมลาเมดกล่าวในภายหลังว่าเขา "ไม่ได้รับการศึกษาให้ทนต่อการเหยียดเชื้อชาติเช่นนี้" โดยเปรียบเทียบฮาเอตซ์นีกับกลุ่มคูคลักส์แคลนและวิพากษ์วิจารณ์เขาเพิ่มเติมเกี่ยวกับคำกล่าวในอดีตที่ฮาเอตซ์นีเรียกร้องให้ดำเนินคดีอดีตนายกรัฐมนตรีอิสราเอลชิมอน เปเรสและยิตซัค ราบินในข้อหากบฏ^{[ 12 ]}

• อภิปรัชญาของสปิโนซา: สสารและความคิด (ออกซ์ฟอร์ด: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด, 2013) xxii+232 หน้า ปกอ่อน: 2014
• อัตชีวประวัติของโซโลมอน ไมมอนแปลโดย พอล ไรเตอร์ เรียบเรียงและเขียนคำนำโดย ยิตซัค วาย. เมลาเมด และ อับราฮัม พี. โซเชอร์ (พรินซ์ตัน: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน, 2019)
• หนังสือคู่มือสปิโนซาของแบล็กเวลล์บรรณาธิการโดย ยิตซัค วาย. เมลาเมด (ออกซ์ฟอร์ด: แบล็กเวลล์, 2021)
• หนังสือ "บทความทางการเมืองของสปิโนซา: คู่มือวิเคราะห์เชิงวิพากษ์"บรรณาธิการโดย ยิตซัค วาย. เมลาเมด และ ฮาซานา ชาร์ป (เคมบริดจ์: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์, 2018) ISBN 978-1-107-17058-2.
• จริยศาสตร์ของสปิโนซา: คู่มือเชิงวิพากษ์ , บรรณาธิการโดย ยิตซัค วาย. เมลาเมด (เคมบริดจ์: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์, 2017)
• นิรันดร์: ประวัติศาสตร์ , บรรณาธิการโดย ยิตซัค วาย. เมลาเมด (นิวยอร์ก: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด, 2016) ISBN 978-0-19-978186-7.
• สปิโนซาวัยเยาว์: นักปรัชญาเมตาฟิสิกส์ผู้กำลังก่อร่างสร้างตัว , บรรณาธิการโดย ยิตซัค วาย. เมลาเมด (ออกซ์ฟอร์ด: มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด, 2015)
• Spinoza and German Idealism , บรรณาธิการโดย Eckart Förster และ Yitzhak Y. Melamed (เคมบริดจ์: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์, 2012)
• บทความทางเทววิทยาและการเมืองของสปิโนซา: คู่มือวิเคราะห์เชิงวิพากษ์ บรรณาธิการโดย ยิตซัค วาย. เมลาเมด และ ไมเคิล โรเซนธาล (เคมบริดจ์: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์, 2010)

• “เหตุผลของสปิโนซา” ใน The Blackwell Companion to Spinoza, บรรณาธิการโดย Yitzhak Y. Melamed (Oxford: Blackwell, 2021), หน้า 116–125."
• “ร่างแรกสุดของจริยศาสตร์ของสปิโนซา” ใน Charles Ramond และ Jack Stetter (บรรณาธิการ), Spinoza in 21st-Century French and American Philosophy: Metaphysics, Philosophy of Mind, Moral and Political Philosophy . Bloomsbury, 2019, 93–112.
• “องค์ประกอบพื้นฐานของอภิปรัชญาของสปิโนซา: สาระสำคัญ คุณลักษณะ และรูปแบบ” ใน Michael Della Rocca (บรรณาธิการ), The Oxford Handbook of Spinoza (Oxford: Oxford University Press, 2017), หน้า 84–113
• “ อภิปรัชญาความคิดของสปิโนซา: ความขนานและโครงสร้างความคิดหลายแง่มุม ” ปรัชญาและการวิจัยปรากฏการณ์วิทยา 86 (2013), 636–683
• “ การตีความเชิงการกุศลและการทำให้สปิโนซาหรือเบเนดิกต์ในดินแดนแห่งจินตนาการทางโลกกลายเป็นเรื่องการเมือง ” ใน Eric Schlisser, Mogens Laerke และ Justin Smith (บรรณาธิการ), ระเบียบวิธีของประวัติศาสตร์ปรัชญา (ออกซ์ฟอร์ด: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด, 2013), หน้า 258–279
• “การยกย่องการดำรงอยู่ให้เป็นเทพของสปิโนซา” Oxford Studies in Early Modern Philosophy 6 (2012), 75–104
• “ ' Omnis determinatio est negatio ' – การกำหนด การปฏิเสธ และการปฏิเสธตนเองในสปิโนซา คานต์ และเฮเกล” ใน Eckart Förster และ Yitzhak Melamed (บรรณาธิการ), Spinoza and German Idealism (เคมบริดจ์: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์, 2012), หน้า 175–96
• “ลัทธิอคอสมิสม์หรือปัจเจกบุคคลที่อ่อนแอ? เฮเกล สปิโนซา และความเป็นจริงของความจำกัด” วารสารประวัติศาสตร์ปรัชญา 48 (2010), 77–92
• “อภิปรัชญาของสปิโนซาเกี่ยวกับสสาร: ความสัมพันธ์ระหว่างสสารและรูปแบบในฐานะความสัมพันธ์ของการสืบทอดและการกำหนดคุณสมบัติ” ปรัชญาและการวิจัยเชิงปรากฏการณ์วิทยา (78:1) มกราคม 2552, 17–82
• “Salomon Maimon และการกำเนิดของลัทธิสปิโนซาในอุดมคตินิยมเยอรมัน” วารสารประวัติศาสตร์ปรัชญา 42 (มกราคม 2547), 67–96

• การบรรยายเกี่ยวกับร่างแรกของหนังสือจริยศาสตร์ ของสปิโนซา ปารีส 2017
• หน้าหลักของ Yitzhak Melamed
• หน้า Academia.edu
• บทสัมภาษณ์ในนิตยสาร 3AM ประจำปี 2017