อาณาจักรจ้าวหรือรัฐเจ้าผู้ครองแคว้นจ้าว ( ภาษาจีน:趙國) เป็นอาณาจักรหรือรัฐเจ้าผู้ครองแคว้น ในยุคต้นของจักรวรรดิจีน ตั้งอยู่ใน ภาคเหนือของประเทศจีนใน ปัจจุบัน

อาณาจักรนี้ถูกสร้างขึ้นในปี 203 ก่อนคริสต์ศักราช และมอบให้แก่จางเอ๋อร์ผู้ติดตามของจักรพรรดิเกาจูแห่งฮั่นอาณาจักรนี้ครอบคลุมห้าเมืองบัญชาการในยุคฉินได้แก่ หานตาน (邯鄲), จูลู่ (鉅鹿), ชิงเหอ (清河), เหอเจี้ยน (河間) และฉางซาน (常山) อย่างไรก็ตาม ในปี 199 ก่อนคริสต์ศักราช เนื่องจากความพยายามลอบสังหารจักรพรรดิโดยเหล่าเสนาบดีหลายคนล้ม เหลว จางอ้าวบุตรชายของจางเอ๋อร์ จึงถูกลดตำแหน่งเป็นขุนนางชั้นมาร์ควิส และอาณาจักรนี้ก็สิ้นสุดลง^{[ 1 ]}

หลิว รุยบุตรชายคนเล็กของหลิวปัง (จักรพรรดิเกาแห่งฮั่น) และพระสนมคนโปรด พระสนมฉีได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าชายหยินแห่งจ้าวโดยจักรพรรดิเกาในราวปี 198 ก่อนคริสต์ศักราช ไม่นานหลังจากที่จักรพรรดิสิ้นพระชนม์ในปี 195 ก่อนคริสต์ศักราช เจ้าชายหยินแห่งจ้าวก็สิ้นพระชนม์จากการวางยาพิษในแผนการที่พระมเหสีหลู่พระมเหสี ของจักรพรรดิวางแผนไว้ เพื่อไม่ให้พระองค์ได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิ

รูยี่ได้รับการสืบทอดตำแหน่งโดยหลิวโย่วบุตรชายของจักรพรรดิเกาจู่และจักรพรรดินีลู่ ในปี ค.ศ. 181 ก่อนคริสต์ศักราช พระสนมของพระองค์ซึ่งเป็นญาติของจักรพรรดินีลู่ ได้กล่าวหาหลิวโย่วอย่างผิดๆ ว่าวางแผนก่อกบฏ หลิวโย่วถูกเรียกตัวกลับไปยังเมืองหลวงและถูกสังหาร เขาได้รับการสืบทอดตำแหน่งโดยหลิวฮุย (劉恢) ซึ่งฆ่าตัวตายในปีเดียวกันหลังจากที่พระสนมคนโปรดของเขาถูกจักรพรรดินีลู่วางยาพิษ หลังจากที่ฮุยเสียชีวิต ลู่ก็ยุบราชอาณาจักร^{[ 2 ]}

ในปี ค.ศ. 179 ก่อนคริสต์ศักราช อาณาจักรจ้าวถูกมอบให้แก่หลิวซุยโอรสของหลิวโย่ว หนึ่งปีต่อมา เหอเจี้ยนถูกสถาปนาเป็นอาณาจักรแยกต่างหาก หลิวซุยได้ก่อกบฏในช่วงกบฏเจ็ดรัฐและพ่ายแพ้ หลิวเผิงจู (劉彭祖) โอรสของจักรพรรดิจิงได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าชายองค์ใหม่แห่งอาณาจักรจ้าว หลังจากนั้น อาณาจักรจ้าวก็ลดขนาดลงเหลือเพียงเศษเสี้ยวของขนาดเดิมและครอบคลุมเพียงมณฑลหานตานเท่านั้น

ตลอดช่วงเวลาที่เหลือของราชวงศ์ฮั่นตะวันตกมีการจัดตั้งมาร์ควิสมากกว่า 20 แห่งในดินแดนของจ้าว โดยมีการปกครองโดยมณฑลใกล้เคียง ซึ่งยิ่งทำให้อาณาเขตของจ้าวลดลงไปอีก ในปี ค.ศ. 2 จ้าวปกครองเพียง 4 มณฑล ได้แก่ หานตาน อี้หยาง (易陽) ไป่เหริน (柏人) และเซียงกัว (襄國) โดยมีประชากร 349,952 คน ใน 84,202 ครัวเรือน^{[ 3 ]}อาณาจักรถูกยกเลิกในช่วงที่หวังหมังยึดอำนาจ

หลังจากการฟื้นฟูราชวงศ์ฮั่นภายใต้จักรพรรดิกวางหวู่ อาณาจักรนี้ถูกมอบให้แก่หลิวเหลียง (劉良) ซึ่งเป็นลุงของจักรพรรดิ ลูกหลานของเขาปกครองอาณาจักรนี้จนถึงปี ค.ศ. 213 เมื่ออาณาจักรนี้ถูกยุบและเปลี่ยนเป็นมณฑลจ้าว (趙郡) ^{[ 4 ]}

ดินแดนนี้กลายเป็นดินแดนศักดินาของเฉา กานหลังจากการก่อตั้ง ราชวงศ์ เฉา เว่ยขณะที่ในช่วงต้น ราชวงศ์ จินตะวันตกนั้นเป็นดินแดนศักดินาของซือหม่า หลุน

• จางเอ๋อกษัตริย์จิงแห่งจ้าว (趙景王) 203–202 ปีก่อนคริสตกาล
• จาง อ้าว 202–199 ปีก่อนคริสตกาล
• หลิว หรูอีกษัตริย์หยินแห่งจ้าว (趙隱王) 197–194 ปีก่อนคริสตกาล
• หลิวโหยวกษัตริย์โหยวแห่งจ้าว (趙幽王) 194–181 ปีก่อนคริสตกาล
• หลิวหุย (劉恢) กษัตริย์ฆ้องแห่งจ้าว (趙共王) 181 ปีก่อนคริสตกาล
• หลิวซุย 179–154 ปีก่อนคริสตกาล
• หลิว เผิงซู (劉彭祖) พระเจ้าซูแห่งจ้าว (趙肅王) 153–92 ปีก่อนคริสตกาล
• หลิวชาง (劉昌) กษัตริย์ชิงแห่งจ้าว (趙頃王) 92–73 ปีก่อนคริสตกาล
• หลิวซุน (劉尊) พระเจ้าฮ่วยแห่งจ้าว (趙懷王) 73–68 ปีก่อนคริสตกาล
• หลิว เกา (劉高) กษัตริย์อ้ายแห่งจ้าว (趙哀王) 66 ปีก่อนคริสตกาล
• หลิวชง (劉充) กษัตริย์ฆ้องแห่งจ้าว (趙共王) 65–10 ปีก่อนคริสตกาล
• หลิวอิน (劉隱), 10–9 ปีก่อนคริสตกาล
• หลิวเหลียง (劉良) พระเจ้าเซียวแห่งจ้าว (趙孝王), ค.ศ. 29–37
• Liu Xu (劉栩), กษัตริย์ Jie แห่ง Zhao (趙節王),  ?–81
• หลิวชาง (劉商), กษัตริย์ชิงแห่งจ้าว (趙頃王), 81–104
• หลิวหง (劉宏), กษัตริย์จิงแห่งจ้าว (趙靖王), 104–116
• หลิวเฉียน (劉乾), พระเจ้าฮุยแห่งจ้าว (趙惠王), 116–164
• หลิว อวี้ (劉豫), กษัตริย์ฮ่วยแห่งจ้าว (趙懷王), 164–?
• หลิวเชอ (劉赦), กษัตริย์ซีอานแห่งจ้าว (趙獻王),  ?–?
• หลิวกุย (劉珪),  ?–213

• จ้าว (รัฐ)