อับเบ เปรโวสต์
ภาพเหมือนโดยเกออร์ก ฟรีดริช ชมิดท์ปี ค.ศ. 1745
เกิด	อองตวน ฟรองซัวส์ พรีวอสต์ เดอเนรเทศ ( 1697-04-01 ) 1 เมษายน 1697 เฮสแดง , อาร์ตัว , ฝรั่งเศส
เสียชีวิต	25 พฤศจิกายน 1763 (1763-11-25) (อายุ 66 ปี) คูร์เตยล์ , ปิการ์ดี , ฝรั่งเศส

Antoine François Prévost d'Exiles ( UK : / ˌpreɪvoʊdɛɡˈziːl / PRAY - vohdeg - ZEEL , US : / preɪˌvoʊ- / pray - VOH- , French : [ɑ̃twan fʁɑ̃swa pʁevo dɛɡzil ] ; 1เมษายน1697 – 25พฤศจิกายน1763 ) ซึ่งโดยทั่วไปรู้จักกันในชื่อAbbé Prévost เป็นบาทหลวงนัก เขียน และนักประพันธ์ชาวฝรั่งเศส เขาเป็นที่รู้จักมากที่สุดจากนวนิยายเรื่อง Manon Lescaut ( 1731) ซึ่ง เป็น นวนิยายแนวโรแมนติกและผจญภัยที่ ได้รับการตีพิมพ์ซ้ำมากที่สุดในประวัติศาสตร์วรรณกรรมฝรั่งเศส 

เขาเกิดที่เฮสดินอาร์ตัวและปรากฏตัวครั้งแรกด้วยชื่อเต็มว่า Prévost d'Exiles ในจดหมายถึงผู้ขายหนังสือในอัมสเตอร์ดัมในปี 1731 บิดาของเขา Lievin Prévost เป็นทนายความและสมาชิกหลายคนในครอบครัวได้เข้าร่วมคณะสงฆ์ วัยเด็กที่มีความสุขของเขาจบลงอย่างกะทันหัน เมื่อเขาสูญเสียมารดาและน้องสาวคนโปรดเมื่ออายุ 14 ปี Prévost ได้รับการศึกษาที่ โรงเรียน เยซูอิตแห่งเฮสดิน และในปี 1713 ได้เข้าเป็นสามเณรในคณะที่ปารีสพร้อมกับศึกษาต่อที่วิทยาลัยใน La Flècheใน เวลาเดียวกัน ^{[ 1 ]}

ปลายปี 1716 เขาออกจากคณะเยสุอิตเพื่อเข้าร่วมกองทัพ แต่ไม่นานก็เบื่อชีวิตทหารและกลับไปปารีสในปี 1719 โดยดูเหมือนว่าจะมีแนวคิดที่จะกลับไปฝึกฝนเป็นนักบวชอีกครั้ง มีคนกล่าวว่าเขาเดินทางไปเนเธอร์แลนด์ในช่วงเวลานั้น อย่างไรก็ตาม เขากลับเข้าร่วมกองทัพอีกครั้ง คราวนี้ในฐานะนายทหารสัญญาบัตร นักเขียนชีวประวัติบางคนสันนิษฐานว่าเขาประสบกับความโชคร้ายบางอย่างที่กล่าวถึงวีรบุรุษของเขา เดส์ กรีเยอซ์ ไม่ว่าความจริงจะเป็นอย่างไร เขาได้เข้าร่วมชุมชนนักวิชาการของคณะเบเนดิกตินแห่งแซงต์มัวร์ซึ่งเขาเองกล่าวว่าได้พบที่พึ่งหลังจากความรักจบลงอย่างไม่สวยงาม เขาปฏิญาณตนที่จูมิแยจในปี 1721 หลังจากฝึกฝนเป็นนักบวชหนึ่งปี และในปี 1726 ได้รับการบวชเป็นบาทหลวงที่แซงต์แฌร์แมร์ เดอ ฟลิกซ์ เขาใช้เวลาเจ็ดปีในบ้านต่างๆ ของคณะ สอน เทศนา และศึกษา ในปี ค.ศ. 1728 เขาถูกส่งไปยังอารามแซงต์-แฌร์แมง-เดส์-เปรส์ในปารีส ซึ่งเขาได้มีส่วนร่วมในGallia Christianaซึ่งเป็นงานเอกสารทางประวัติศาสตร์ที่เหล่าภิกษุร่วมกันจัดทำขึ้นเพื่อสานต่องานของDenys de Sainte-Martheผู้ซึ่งเคยเป็นสมาชิกของคณะสงฆ์เดียวกัน จิตใจที่กระสับกระส่ายของเขาทำให้เขาขอโอนย้ายไปยังอารามคลูนีซึ่งมีกฎเกณฑ์ที่ง่ายกว่าจากพระสันตะปาปาแต่เขาออกจากอารามโดยไม่ได้รับอนุญาต (ค.ศ. 1728) และเมื่อทราบว่าผู้บังคับบัญชาของเขาได้รับหมายจับเพื่อดำเนินคดีกับเขา เขาจึงหนีไปยังประเทศอังกฤษ^{[ 1 ]}

ในลอนดอน เขาได้สั่งสมความรู้มากมายเกี่ยวกับประวัติศาสตร์และวรรณกรรมอังกฤษ ดังที่เห็นได้จากงานเขียนของเขา ก่อนที่จะออกจากคณะเบเนดิกติน พรีโวสต์ได้เริ่มเขียนนวนิยายที่อาจมีชื่อเสียงที่สุดของเขา คือMémoires et aventures d'un homme de qualité qui s'est retiré du mondeซึ่งตีพิมพ์สี่เล่มแรกในปารีสในปี 1728 และอีกสองปีต่อมาในอัมสเตอร์ดัม ในปี ค.ศ. 1729 เขาออกจากอังกฤษไปยังเนเธอร์แลนด์ ซึ่งเขาเริ่มตีพิมพ์นวนิยาย (อูเทรคต์, 1731) นวนิยายซึ่งมีเนื้อหาอย่างน้อยก็ถูกรวบรวมไว้ในลอนดอนLe Philosophe anglais, ou Histoire de Monsieur Cleveland, fils Naturel de Cromwell, écrite par lui-même, et traduite de l'anglais par l'auteur des Mémoires d'un homme de qualité (1731–1739, ฉบับที่ 8, อัมสเตอร์ดัมและปารีส) เล่มที่ห้าปลอม (อูเทรคต์, 1734) มีการโจมตีคณะเยสุอิต; การแปลภาษาอังกฤษในปีเดียวกันจบลงด้วยหนังสือเล่มนี้^{[ 1 ]}

ในขณะเดียวกัน ระหว่างที่เขาพำนักอยู่ที่กรุงเฮกเขาได้เริ่มแปลหนังสือ HistoriaของDe Thouและด้วยความนิยมของหนังสือเล่มแรก เขาจึงตีพิมพ์ชุดหนังสือสามเล่มที่อัมสเตอร์ดัม ซึ่งประกอบด้วยเล่มที่ 5, 6 และ 7 ของหนังสือMémoires et aventures d'un homme de qualité ฉบับดั้งเดิม เล่มที่เจ็ดประกอบด้วยเรื่องManon Lescaut อันโด่งดัง ซึ่งตีพิมพ์แยกต่างหากในปารีสในปี 1731 ในชื่อHistoire du Chevalier des Grieux et de Manon Lescautหนังสือเล่มนี้ได้รับความนิยมอย่างมาก โดยส่วนใหญ่เป็นฉบับที่ละเมิดลิขสิทธิ์ เนื่องจากถูกห้ามในฝรั่งเศส ในปี 1733 เขาออกจากกรุงเฮกไปยังลอนดอนพร้อมกับหญิงสาวคนหนึ่ง ซึ่งตามคำกล่าวของศัตรูของ Prévost แล้ว นิสัยของเธอนั้นน่าสงสัย ในลอนดอน เขาเป็นบรรณาธิการนิตยสารรายสัปดาห์ในรูปแบบเดียวกับSpectatorของJoseph Addisonชื่อLe Pour et contreซึ่งเขายังคงผลิตร่วมกับนักเขียนบทละครCharles-Hugues Le Febvre de Saint-Marcเป็นระยะ ๆ จนถึงปี 1740 ^{[ 1 ]}

ในฤดูใบไม้ร่วงปี 1734 พรีโวสต์ได้คืนดีกับคณะเบเนดิกติน และเมื่อกลับไปยังฝรั่งเศส เขาได้รับการต้อนรับเข้าสู่สำนักสงฆ์เบเนดิกตินแห่งลา ครัวซ์-แซงต์-เลอฟรัว ในเขตสังฆมณฑลเอฟเรอซ์เพื่อเข้ารับการฝึกฝนเป็นนักบวชใหม่ แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม ในปี 1735 เขาได้รับอนุญาตให้ออกจากสำนักสงฆ์โดยการไปเป็นผู้ดูแลทานให้กับเจ้าชายเดอ คอนติและในปี 1754 ได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสของสำนักสงฆ์เซนต์ จอร์จ เดอ เกสเนสเขาเขียนนวนิยายและแปลงานจากภาษาอังกฤษต่อไป และยกเว้นช่วงที่ถูกเนรเทศไปอยู่บรัสเซลส์และแฟรงก์เฟิร์ต เป็นช่วงสั้นๆ (1741–1742) เขาก็อาศัยอยู่ที่ชองติลลีเป็นส่วนใหญ่จนกระทั่งเสียชีวิตอย่างกะทันหันขณะเดินอยู่ในป่าใกล้เคียง สาเหตุการเสียชีวิตของเขาคือเส้นเลือด ในสมองแตก ซึ่งเป็นสิ่งที่ทราบแน่ชัดเพียงอย่างเดียว เรื่องราวอาชญากรรมและภัยพิบัติของ Prévost ได้รับการเล่าขานโดยศัตรูของเขา และถูกเล่าซ้ำอย่างขยันขันแข็ง แต่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่แต่งขึ้น^{[ 1 ]}

ผลงานอื่นๆ ของ Prévost ได้แก่:

• Le Doyen de Killerine, Killerine, histoire Morale composée sur les mémoires d'une illustre famille d'Irlande (ปารีส, 1735; ส่วนที่ 2, กรุงเฮก, 1739, ส่วนที่ 3, 4 และ 5, 1740)
• Tout pour l'amour (1735) บทแปลโศกนาฏกรรม ของ ดรายเดน
• Histoire d'une Grecque moderne (อัมสเตอร์ดัม [ปารีส] 2 ฉบับ, 1740)
• Histoire de Marguerite d'Anjou (อัมสเตอร์ดัม [ปารีส] 2 ฉบับ, 1740)
• Mémoires pour servir a l'histoire de Malte (อัมสเตอร์ดัม, 1741)
• ปรัชญาของ Campagnes, ou mémoires ... ผู้โต้แย้ง l'histoire de la guerre d'Irlande (อัมสเตอร์ดัม, 1741)
• Histoire de Guillaume le Conquérant (ปารีส, 1742)
• Voyages du capitaine Robert Lade en differentes party de l'Afrique, de l'Asie, et de l'Amerique (ปารีส, 1744) ซึ่งเป็นบันทึกการเดินทางที่^{สมมติขึ้นมา}
• Histoire générale des voyages (ฉบับที่ 15, ปารีส, ค.ศ. 1746–1759) เขียนต่อโดยนักเขียนคนอื่นๆ
• มานูเอล เล็กซิก (ปารีส, 1750) ได้รับการสานต่อโดยนักเขียนท่านอื่นๆ
• การแปล (ค่อนข้างกระชับ) จากSamuel Richardson : Pamela ou la Vertu récompensée (1741), Lettres anglaises ou Histoire de Miss Clarisse Harlovie (1751) จากClarissa ของ Richardson และNouvelles Lettres anglaises, ou Histoire du chevalier Grandisson ( Sir Charles Grandison , 1755)
• Mémoires pour servir a l'histoire de la vertu (1762) จาก Memoires of Miss Sidney Bidulph ของนาง Sheridan
• Histoire de la maison de Stuart (ฉบับที่ 3, 1740) จากประวัติศาสตร์อังกฤษของ Hume ถึงปี1688
• Le Monde Moral, ou Mémoires pour servir a l'histoire du cOEur humain (ฉบับที่ 2, เจนีวา, ค.ศ. 1760) ^{[ 1 ]}

• ผลงานของ Prévost ฉบับมาตรฐานคือŒuvres , dir Jean Sgard, Presses Universitaires de Grenoble, ฉบับที่ 8, 1977–1986
• หนังสือ Manon Lescautได้รับการตีพิมพ์หลายฉบับโดยฉบับที่ตีพิมพ์ล่าสุดคือฉบับของ Jean Sgard (ปารีส: GF-Flammarion, 1995) และ Jean Goulemot (Livre de Poche, 2005) ส่วนฉบับแปลภาษาอังกฤษสมัยใหม่โดยHelen Waddell ( Heritage Press , 1945 - พร้อมภาพประกอบโดยPierre Brissaud ) น่าจะเป็นฉบับภาษาอังกฤษที่พบเห็นได้บ่อยที่สุดในท้องตลาด
• Mémoires et aventures d'un homme de qualité , Jean Sgard (เอ็ด.), ปารีส: Desjonquères, 1995
• นอกจากนี้ยังมีฉบับแยกต่างหากของCleveland (เช่นLe Philosophe anglais ) โดย Jean Sgard และ Philip Stewart, Paris: Desjonquères, 2003
• ฉบับแปลภาษาอังกฤษที่สมบูรณ์เพียงฉบับเดียวของหนังสือ Clevelandที่มีชื่อว่าThe English Philosopher, or History of Mr. Cleveland, natural son of Cromwellโดย Philip Stewart (2016) สามารถเข้าถึงได้ฟรีทางออนไลน์ที่: http://hdl.handle.net/10161/13014
• Histoire d'une Grecque moderne , เอ็ด. Jean Sgard, Presses Universitaires de Grenoble, 1989 ( ISBN 2706103345)
• เรื่องราวของเด็กสาวชาวกรีก , เรียบเรียงและแปลโดย อลัน เจ. ซิงเกอร์แมน, ยูนิเวอร์ซิตี้พาร์ค: สำนักพิมพ์เพนน์สเตท, 2014

ใน นวนิยายเรื่อง Murder at the Frankfurt Book FairของHubert Monteilhetตัวเอกได้ลอกเลียนแบบHistoire d'une Grecque moderneเพื่อเป็นการล้อเล่นกับสำนักพิมพ์ที่น่ารังเกียจของเขา^{[ 3 ]}

Wikisourceภาษาอังกฤษมีผลงานต้นฉบับโดยหรือเกี่ยวกับ:

อองตวน ฟรองซัวส์ เปรโวสต์

Wikiquote มีคำคมที่เกี่ยวข้องกับAbbé Prévost

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับอองตวน ฟร็องซัว เปรโวสต์

• ผลงานของบาทหลวง Prévost ที่Project Gutenberg
• ผลงานโดยหรือเกี่ยวกับ Abbé Prévost ที่Internet Archive
• ผลงานโดย Abbé Prévost ที่LibriVox (หนังสือเสียงที่เป็นสาธารณสมบัติ)