อาริโอกาลา
เมือง
โบสถ์เซนต์ไมเคิลอัครทูตสวรรค์ในอาริโอกาลา
ธง ตราแผ่นดิน
อาริโอกาลา ที่ตั้งของอาริโอกาลา
พิกัด: 55°16′0″เหนือ23°28′0″ตะวันออก / 55.26667°เหนือ 23.46667°ตะวันออก / 55.26667; 23.46667
ประเทศ	ลิทัวเนีย
ภูมิภาคชาติพันธุ์วิทยา	ซาโมจิเทีย
เขต	เคาน์ตีเคานาส
เทศบาล	เทศบาลตำบลราษีไน
ผู้นำ	ตำแหน่งผู้อาวุโสอาริโอกาลา
เมืองหลวงของ	ตำแหน่งผู้อาวุโสอาริโอกาลา
กล่าวถึงครั้งแรก	1253
ได้รับสิทธิ์ในเมือง	ค.ศ. 1792
ประชากร  (2021)
• ทั้งหมด	2,674
เขตเวลา	UTC+2 ( EET )
• ฤดูร้อน ( เวลาออมแสง )	3 โมงเช้า ( เวลาภาคตะวันออกของสหรัฐอเมริกา )

อาริโอกาลา (การออกเสียง^ⓘ ) เป็นเมืองในภาคกลางของประเทศลิทัวเนียตั้งอยู่ริมแม่น้ำดูบีซาซึ่งไหลผ่านตัวเมือง

ชื่อเมืองนี้ประกอบด้วยสองส่วน ส่วนที่สองคือ "-gala" มาจากคำว่า " galas " (ปลาย, พื้นที่, ขอบ) ในขณะที่ที่มาของส่วนแรกนั้นไม่แน่ชัด อาจมาจากชื่อหรือนามสกุลของบุคคล (เช่น นามสกุล Arius, Arys) ดังนั้นอาจเป็นชื่อที่ตั้งตามบุคคลและ Ariogala อาจหมายถึง "ภูมิภาคของ Ari-" หรือ "เขตแดนของ Ari-" ในปี 1848 Motiejus Valančiusได้กล่าวถึงเมืองนี้ว่าEirogalasในงานเขียนของเขา ชื่อปัจจุบันของเมืองนี้ถูกใช้เป็นทางการตั้งแต่ปี 1925 ก่อนหน้านั้น รูปแบบที่ใช้กันทั่วไปมากที่สุดคือ Airiogala ^{[ 1 ]} ชื่อในภาษาอื่นๆ ได้แก่Samogitian : Ariuogala , Polish : Ejragoła , Russian: Эйрагола Eiragola , Yiddish : אייראַגאָלע Eyragole .

อาริโอกาลาเป็นหนึ่งในชุมชนที่เก่าแก่ที่สุดในลิทัวเนีย เป็นที่รู้จักมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1252 หรือ 1253 (เมื่อมีการกล่าวถึงดินแดนเอเรกัลเล) และถูกทำลายล้างหลายครั้งโดยอัศวินทิวโทนิกอาริโอกาลาถูกกล่าวถึงใน เอกสารของ มินดาวกัสซึ่งเขาได้อุทิศดินแดนครึ่งหนึ่งของอาริโอกาลาให้กับสังฆมณฑลลิทัวเนียที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นใหม่ ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 1257 ได้ถูกมอบให้กับบิชอปคริสเตียนแห่งลิโวเนีย ในศตวรรษที่ 14 มีปราสาทไม้ของอาริโอกาลาตั้งอยู่ ซึ่งถูกเผาทำลายโดยพวกครูเสดในปี ค.ศ. 1382 ในสมัยของวิทาอูตัส มี คฤหาสน์อาริโอกาลาตั้งอยู่ หลังจากยุทธการกรุนวัลด์โอกาสในการเติบโตที่ดีขึ้นก็เปิดขึ้นสำหรับอาริโอกาลา ดังนั้นประมาณปี ค.ศ. 1416 โบสถ์คริสเตียนแห่งแรกจึงถูกสร้างขึ้นในอาริโอกาลา ในศตวรรษที่ 16 เชื่อกันว่าอาริโอกาลาเป็นสถานที่เกิดของวิเทนิส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1529 หรือ 1592 อาริโอกาลาได้รับสถานะเป็นเมือง และในศตวรรษที่ 17 มีการกล่าวถึงตลาดและสิทธิพิเศษทางการค้าของอาริโอกาลา รวมถึงการจัดตั้งเขตปกครองอาริโอกาลาขึ้น ในวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1792 ตามพระราชกฤษฎีกาของพระเจ้า สตา นิสลาฟ ออกัสต์ อาริโอกาลาได้รับสถานะเป็นเมืองอิสระตามกฎหมายแมกเดบูร์กและ ได้รับ ตราประจำเมือง อย่างไรก็ตาม ในช่วงฤดูร้อนของปีเดียวกันนั้น เนื่องจากสถานการณ์ทางการเมืองที่เปลี่ยนแปลงไป อำนาจปกครองตนเองของอาริโอกาลาจึงอ่อนแอลง และในปี ค.ศ. 1795 สิทธิของเมืองอาริโอกาลาถูกระงับโดยรัฐบาล จักรวรรดิรัสเซีย

ในปี ค.ศ. 1842 โรงเรียนประถมศึกษาของรัฐในอาริโอกาลาได้ก่อตั้งขึ้น และในปี ค.ศ. 1852 โรงเรียนประจำตำบลของคริสเตียนได้ก่อตั้งขึ้น ซึ่งดำเนินการจนถึงปี ค.ศ. 1863 ในปี ค.ศ. 1847 โบสถ์ลูเธอรันอีแวนเจลิคัลในอาริโอกาลาถูกสร้างขึ้น แต่ถูกรื้อถอนในปี ค.ศ. 1944 ในปี ค.ศ. 1880 ที่ทำการไปรษณีย์ได้ถูกจัดตั้งขึ้นในอาริโอกาลา แต่ถูกเผาทำลายในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 โรงพยาบาลในอาริโอกาลาได้ก่อตั้งขึ้น ในปี ค.ศ. 1907 โรงเรียนแยกสำหรับเด็กชายและเด็กหญิงได้ถูกจัดตั้งขึ้นในอาริโอกาลา

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเมืองนี้อยู่ภายใต้การยึดครองของโซเวียตตั้งแต่ปี 1940 การยึดครองทางทหารของเยอรมันในอาริโอกาลาเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่เดือนมิถุนายน 1941 ^{[ 2 ]}หนึ่งเดือนหลังจากเริ่มการยึดครองชาวยิว ทั้งหมด จากอาริโอกาลาและหมู่บ้านใกล้เคียงถูกรวบรวมไว้ในเขตเกตโต [ ^{3 ] เขต}เกตโตอาริโอกาลาดำรงอยู่ประมาณหนึ่งเดือนก่อนที่ตำรวจท้องถิ่นและสมาชิกของกองร้อยที่ 3 ของกองพันตำรวจลิทัวเนียที่ 1 (13) จะรวบรวมชาวยิวที่เหลืออยู่ในอาริโอกาลาในวันที่ 30 สิงหาคม 1941 และยิงสังหารพวกเขาเป็นจำนวนมาก^{[ 2 ]}เหล่านี้คือชายหญิงและเด็กชาวยิวประมาณ 700 คน กองพันยิงพวกเขาในทุ่งนาใกล้หมู่บ้าน^{[ 3 ]}ทรัพย์สินของชาวยิวที่ถูกสังหารถูกนำไปประมูลในอาริโอกาลาในวันที่ 1 กันยายน 1941 ^{[ 4 ]}

เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 1944 เมืองอาริโอกาลาถูกเผาทำลายและยึดครองโดย กองทัพ สหภาพโซเวียตหลังสงครามจนถึงปี 1948 กลุ่มกองกำลังพลพรรคยูไนเต็ด เคสตูติส – ทีม ต่อต้าน โซเวียต ไวโดตัส ได้เคลื่อนไหวในพื้นที่อาริโอกาลา และมีการตีพิมพ์หนังสือพิมพ์ "ระฆังแห่งเสรีภาพ" เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 1956 สิทธิของเมืองได้รับการคืนให้ ในช่วงยุคโซเวียต มีโรงงานอุตสาหกรรมบางแห่งก่อตั้งขึ้นในอาริโอกาลา ได้แก่ โรงงานคอนกรีตเสริมเหล็ก โรงงานเย็บผ้าสาขา " AB Šatrija " และสำนักงานโรงงานก่อสร้างระบบชลประทานราเซเนีย

• Stasys Šalkauskisเกิดที่นี่

• Kruglov, Alexander; Dean, Martin (2012). "Ariogala". ใน Megargee, Geoffrey P.; Dean, Martin; Hecker, Mel (บรรณาธิการ). เขตเกตโตในยุโรปตะวันออกที่ถูกเยอรมันยึดครอง . สารานุกรมค่ายและเขตเกตโตของพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์แห่งสหรัฐอเมริกา, 1933–1945. เล่ม 2. แปลโดย Luft, Kathleen. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยอินเดียนา. หน้า  1041–1042 . ISBN 978-0-253-35599-7.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับอาริโอกาลา