อาร์มาทัส

Q: ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับ อาร์มาทัส

อาร์มาตุส (เสียชีวิต ค.ศ. 477) หรือที่รู้จักกันในชื่อฮาร์มาตุสและฮาร์มาติอุสเป็นผู้บัญชาการทหารโรมันตะวันออกmagister militumภายใต้จักรพรรดิ เลโอ ที่1 บา ซิลิ

อาร์มาทัส
อาร์มาทัส
เกิด	ไม่ทราบ
เสียชีวิต	477
ความจงรักภักดี	จักรวรรดิไบแซนไทน์
อันดับ	Magister militum , consul
ความสัมพันธ์	ลุง: บาซิลิสคัส; บุตรชาย: บาซิลิสคัส; ป้า: เวริน่า;

อาร์มาตุส^{[ 1 ]}^{[ 2 ]} (เสียชีวิต ค.ศ. 477) หรือที่รู้จักกันในชื่อฮาร์มาตุสและฮาร์มาติอุสเป็นผู้บัญชาการทหารโรมันตะวันออกmagister militumภายใต้จักรพรรดิ เลโอ ที่1 บา ซิลิ สคัสและซีโนและเป็นกงสุลเขามีบทบาทสำคัญในการก่อกบฏของบาซิลิสคัสต่อซีโน และนำไปสู่การล่มสลายของซีโนในเวลาต่อมา

ที่มาและช่วงเริ่มต้นอาชีพ

อาร์มาทัสเป็นหลานชายของบาซิลิสคัสและจักรพรรดินีเวรีนา พระมเหสีของลีโอที่ 1 เป็นที่ทราบกันว่าอาร์มาทัสมีบุตรชายชื่อบาซิลิสคัส เช่นกัน ในช่วงปลายรัชสมัยของจักรพรรดิลีโอ อาร์มาทัสในฐานะแม่ทัพแห่งเธรเซียสได้ปราบปรามการก่อจลาจลในเธรเซียส ได้สำเร็จ โดยตัดมือของเชลยชาวเธรเซียสและส่งให้แก่พวกกบฏ เป็นไปได้ว่าพวกกบฏเป็นคนของธีโอดอริก สตราโบ ชาวกอ ธแห่งเธ รเซียส ผู้บัญชาการทหารภายใต้ลีโอ ดังนั้นการก่อจลาจลครั้งนี้จึงน่าจะเป็นการก่อจลาจลที่สตราโบเริ่มขึ้นระหว่างการเสียชีวิตของแอสปาร์ (471) และสิ้นสุดรัชสมัยของลีโอ (473) ^[³^]^[⁴^]

การกำเนิดของบาซิลิสคัส

อาร์มาทัสสนับสนุนการกบฏของบาซิลิสคัสในปี 475 และอาจได้รับการสนับสนุนจากเวรีนา ซึ่งเป็นแม่ยายของจักรพรรดิซีโนที่ถูกปลดออกจากตำแหน่งด้วย ในช่วงรัชสมัยอันสั้นของบาซิลิสคัส อาร์มาทัสมีอิทธิพลอย่างมากต่อทั้งจักรพรรดิและพระมเหสี รวมถึงออกัสตาซีโนนิสมีข่าวลือเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างอาร์มาทัสและซีโนนิส ซีโนนิสโน้มน้าวให้บาซิลิสคัสแต่งตั้งอาร์มาทัสให้ดำรงตำแหน่งมาจิสเตอร์มิลิตัมปราเซนทาลิสอาร์มาทัสยังได้รับตำแหน่งกงสุลในปี 476 ร่วมกับบาซิลิสคัสด้วย^{[ 4 ]}^{[ 5 ]}

อาร์มาทัสเป็นพวกชอบแต่งตัวหรูหราผู้ซึ่งสนใจแต่เพียงทรงผมและการฝึกฝนร่างกายของตนเอง และธีโอดอริก สตราโบก็ดูถูกเขาด้วยเหตุผลนี้ ดังนั้น สตราโบจึงไม่พอใจกับบาซิลิสคัส ซึ่งเขาเคยช่วยเหลือในการก่อกบฏต่อซีโน เพราะบาซิลิสคัสได้มอบตำแหน่งmagister militum praesentalisซึ่งเป็นตำแหน่งสูงเท่ากับของสตราโบ ให้แก่คนเช่นนี้^{[ 4 ]}^{[ 5 ]}

หลังจากที่ลุงของเขา บาซิลิสคัส ได้รับเกียรติยศและทรัพย์สิน อาร์มาทัสคิดว่าตัวเองเป็นผู้กล้าหาญที่สุดในบรรดาผู้ชาย จึงแต่งกายเป็นอคิลลีสและเดินขบวนไปรอบๆ บ้านของเขาใกล้กับฮิปโปโดรม^{[ 6 ]}ในระหว่างการเดินทาง ผู้คนเรียกเขาว่า "ไพร์รัส" ^{[ 7 ]}อาจเป็นเพราะเขามีผิวสีแดงหรือเพราะพวกเขาล้อเลียนเขา^{[ 4 ]}^{[ 5 ]}

การล่มสลายของการตายของบาซิลิสคัสและอาร์มาทัส

ในฤดูร้อนปี 476 ซีโนย้ายจากอิซอเรียเพื่อทวงบัลลังก์คืน และติดสินบนนายพลอิลลัสและโทรคอนดัส ของบาซิลิส คัสให้เข้าร่วมกับเขา บาซิลิสคัสรวบรวมกองทหารทั้งหมดจากเธรเซีย เมืองคอนสแตนติโนเปิล และแม้แต่ทหารรักษาพระราชวัง และหลังจากผูกมัดอาร์มาตัสด้วยคำสาบานว่าจะจงรักภักดีแล้ว ก็ส่งพวกเขาไปพบและปราบซีโน อย่างไรก็ตาม เมื่ออาร์มาตัสพบกับซีโน เขาถูกติดสินบนให้เข้าร่วมกับจักรพรรดิแห่งอิซอเรีย ซึ่งสัญญาว่าจะมอบตำแหน่งmagister militum praesentalisตลอดชีวิตให้แก่เขา มอบตำแหน่งซีซาร์ให้แก่บุตรชายของเขา บาซิลิสคัสและสิทธิ์ในการเป็นทายาทของซีโน^{[ 4 ]}

หลังจากได้รับการคืนอำนาจ เซโนได้ปฏิบัติตามสัญญาของเขา โดยอนุญาตให้อาร์มาตุสดำรงตำแหน่งmagister militum praesentalis (อาจจะเลื่อนขั้นให้เขาเป็นPatricius ด้วยซ้ำ ) และแต่งตั้งบาซิลิส คัส บุตรชายของเขาเป็น ซีซาร์ในนิเคียอย่างไรก็ตาม ในปี 477 เซโนเปลี่ยนใจ ตามที่เอวาเกรียส กล่าวไว้ โดยการยุยงของอิลลัสนายพลชาวอิซอเรียนผู้ซึ่งช่วยเหลือบาซิลิสคัสในการขึ้นสู่อำนาจและต่อมาเปลี่ยนข้างไปอยู่กับเซโน และผู้ซึ่งจะได้รับผลประโยชน์จากการล่มสลายของอาร์มาตุส^{[ 8 ]}อาร์มาตุสถูกสังหารตามคำสั่งของเซโน โดยโอนูลฟัส เพื่อนของอาร์มาตุสเอง ซึ่งในฐานะคนป่าเถื่อนที่ยากจน ได้รับการต้อนรับจากอาร์มาตุส จากนั้นได้รับการแต่งตั้งเป็นcomes และต่อมา เป็นผู้บัญชาการแห่งอิลลีริคัม อาร์มาตุสยังให้ยืมเงินจำนวนมากแก่เขาเพื่อจ่ายค่าจัดงานเลี้ยง ประชาชนในคอนสแตนติโนเปิลต่างยินดีปรีดาหลังจากการตายของเขา เซโนยึดทรัพย์สินทั้งหมดของอาร์มาทัส ปลดบาซิลิสคัสบุตรชายของเขา และแต่งตั้งเขาเป็นนักบวช^{[ 3 ]}^{[ 4 ]}^{[ 8 ]}

ความสัมพันธ์ระหว่าง Armatus และ Odoacer

งานเขียนของสเตฟาน เคร้าทชิค ในปี 1986 ได้เปิดการศึกษาชีวิตของอาร์มาทัสไปสู่การตีความใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสัมพันธ์ระหว่างอาร์มาทัสกับครอบครัวของบาซิลิสคัสและ โอ โดอาเซอร์หัวหน้าเผ่าเฮรูลีและต่อมาเป็นกษัตริย์แห่งอิตาลี^{[ 9 ]}ข้อกล่าวอ้างของเคร้าทชิค ซึ่งได้รับการยอมรับจากนักวิชาการรุ่นหลัง^{[ 10 ]}คือ อาร์มาทัสเป็นพี่น้องกับโอนูลฟัสและโอโดอาเซอร์ ดังนั้นผู้นำของเผ่าเฮรูลีจึงเป็นหลานชายของบาซิลิสคัสและเวรีนาด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การตีความนี้ช่วยให้เข้าใจว่าทำไมอาร์มาทัสจึงกระตือรือร้นที่จะช่วยเหลือโอนูลฟัส และเป็นพี่ชายของเขาเองที่ฆ่าเขา^{[ 11 ]}

ความเชื่อมโยงระหว่างอาร์มาทัส โอโดอาเซอร์ และโอนูลฟัสอ้างอิงจากข้อความบางส่วนของจอห์นแห่งแอนทิโอคซึ่งระบุว่าโอนูลฟัสเป็นฆาตกรและเป็นพี่ชายของอาร์มา ทัส ^{[ 12 ]}ก่อนงานของเคราท์ชิค และตามที่นักวิชาการคนอื่นๆ กล่าวไว้ ข้อความดังกล่าวได้รับการแก้ไขให้เป็น "โอโดอาเซอร์เป็นพี่ชายของโอนูลฟัสผู้ฆ่าอาร์มาทัส" การแก้ไขนี้ทำให้ข้อความบางส่วนของจอห์นสอดคล้องกับบันทึกของนักประวัติศาสตร์คนอื่นๆ เนื่องจากทั้งจอห์น มาลาลาสและมัลคัสไม่ได้กล่าวถึงข้อเท็จจริงที่ว่าอาร์มาทัสถูกฆ่าโดยพี่ชายของเขาเอง และไม่มีการกล่าวถึงความสัมพันธ์ทางสายเลือดระหว่างโอโดอาเซอร์และบาซิลิสคัส^{[ 13 ]}

หมายเหตุ

↑นอกจากนี้ฮาร์มาทัสและฮาร์มาเทียส ;กรีก : Ἁρμάτιος ,อักษรโรมัน : Armatiosและกรีก : Ἁρμάτος ,อักษรโรมัน : Armatos
^บางครั้งเรียกว่า Flavius Armatusชื่อนี้กลายเป็นตำแหน่งเกียรติยศในช่วงปลายศตวรรษที่ 4 ดู Cameron, Alan (1988). "Flavius: a Nicety of Protocol" . Latomus . 47 (1): 26– 33. JSTOR 41540754 .
↑ เป็น^ข ^สุดา , sv Ἁρμάτιος . "Ἁρμάτιος (อาร์มาติออส) " สุดา . สืบค้นเมื่อ 27-08-2549 .{{cite encyclopedia}}: CS1 maint: บริการเก็บถาวรที่เลิกใช้แล้ว ( ลิงก์ )
^ ^a ^b ^c ^d ^e ^f Martindale, JR (1980). The Prosopography of the Later Roman Empire . Cambridge University Press. หน้า 148–149 . ISBN 0-521-20159-4.
↑ ^a ^b ^cสุดา , sv Ἁρμάτος . " Ἁρμάτος (อาร์มาตอส)" สุดา . สืบค้นเมื่อ 27-08-2549 .{{cite encyclopedia}}: CS1 maint: บริการเก็บถาวรที่เลิกใช้แล้ว ( ลิงก์ )
สนามแข่งม้าตั้งอยู่ใจกลางเมือง พระราชวังหลวงเชื่อมต่อโดยตรงกับสนามแข่งม้า
^พีร์รัส หมายถึง "สีแดงดุจเปลวไฟ" และเป็นชื่อของนีโอปโทเลมัส บุตรชายของอคิลลี ส
อรรถ เป็น^ข ^เอวากรีอุส สกอลัสติคัส (1846) "III.24 ความตายของอาร์มาทัส " ประวัติ Hecclesiae . แปล อี. วอลฟอร์ด. ลอนดอน: ซามูเอล บาสก์สเตอร์ และบุตรชาย. สืบค้นเมื่อ 27-08-2549 .Evagrius รายงานว่า Basiliscus บุตรชายของ Armatus ต่อมาได้เป็นอธิการของCyzicus
↑เคราท์ชิก, สเตฟาน (1986) ซไว แอสเพกเต เด ยาห์เรส 476 ประวัติศาสตร์ . 35 : 344– 371.
^ตัวอย่างเช่น Armory, Patrick (1997). People and Identity in Ostrogothic Italy, 489-554 . Cambridge University Press. หน้า 282–283 . ISBN 0-521-52635-3.และDemandt, A. (1989) Die Spatantike: römische Geschichte von Diocletian bis Justinian 284-565 น. ช . มิวนิค. พี 178.{{cite book}}: CS1 maint: ไม่พบตำแหน่งผู้เผยแพร่ ( ลิงก์ )
^ Armory, People and identity , หน้า 282f. นักวิชาการที่ยอมรับการตีความนี้อ้างว่า บาซิลิสคัสอาจมีเชื้อสายคนป่าเถื่อน แต่ใช้ ชื่อ แบบละตินเพื่อแสดงถึงการเปลี่ยนศาสนา (ที่เป็นไปได้) จากลัทธิเอเรียนซึ่งเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับการเสนอตัวชิงบัลลังก์อย่างจริงจัง ความจำเป็นในการลบการอ้างอิงถึงต้นกำเนิดคนป่าเถื่อนเพื่อที่จะได้เป็นจักรพรรดิได้รับการยืนยันสำหรับบุคคลอื่นๆ ด้วยเช่นกัน นอกเหนือจากทาราซิโคดิสซาแห่งอิซอเรีย ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นซีโนซึ่งเป็นชื่อกรีกมากกว่าแล้ว บุตรชายของอาสปา ร์ ผู้บัญชาการทหาร แห่ง อลัน มีชื่อว่า จูเลียส แพทริเซียส โดยใช้ชื่อแบบละติน และอาสปาร์สามารถทำให้ลีโอที่ 1 แต่งตั้งเขาขึ้นเป็นซีซาร์ในปี 470 อย่างไรก็ตาม อาสปาร์ยังต้องสัญญาว่าจะให้บุตรชายของเขาเปลี่ยนมานับถือศาสนาคาทอลิกก่อนที่จะได้รับการแต่งตั้งด้วย นอกจากนี้ การก่อกบฏของโอโดอาเซอร์ในอิตาลีและบาซิลิสคัสในคอนสแตนติโนเปิล (475) ซึ่งเกิดขึ้นในเวลาใกล้เคียงกัน ก็จะมีความหมายในแง่มุมใหม่นี้
^จอห์นแห่งอันติโอค, ส่วนที่ 209.1; แปลโดย ซีดี กอร์ดอน,ยุคของอัตติลา (แอนน์อาร์เบอร์: มหาวิทยาลัยมิชิแกน, 1966), หน้า 122f
^แมคจอร์จ, เพนนี (2003). ขุนศึกโรมันตอนปลาย . สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด. หน้า 284–285 . ISBN 0-19-925244-0.

อ่านเพิ่มเติม

Brian Croke, "Basiliscus จักรพรรดิหนุ่ม" , Greek, Roman, and Byzantine Studies , 24 (1983), หน้า 81-91

[1] นอกจากนี้ฮาร์มาทัสและฮาร์มาเทียส ;กรีก : Ἁρμάτιος ,อักษรโรมัน : Armatiosและกรีก : Ἁρμάτος ,อักษรโรมัน : Armatos

[2] บางครั้งเรียกว่า Flavius Armatusชื่อนี้กลายเป็นตำแหน่งเกียรติยศในช่วงปลายศตวรรษที่ 4 ดู Cameron, Alan (1988). "Flavius: a Nicety of Protocol" . Latomus . 47 (1): 26– 33. JSTOR 41540754 .

[armatios-3] เป็น^ข ^สุดา , sv Ἁρμάτιος . "Ἁρμάτιος (อาร์มาติออส) " สุดา . สืบค้นเมื่อ 27-08-2549 .{{cite encyclopedia}}: CS1 maint: บริการเก็บถาวรที่เลิกใช้แล้ว ( ลิงก์ )

[martindale-4] ^ ^a ^b ^c ^d ^e ^f Martindale, JR (1980). The Prosopography of the Later Roman Empire . Cambridge University Press. หน้า 148–149 . ISBN 0-521-20159-4.

[armatos-5] สุดา , sv Ἁρμάτος . " Ἁρμάτος (อาร์มาตอส)" สุดา . สืบค้นเมื่อ 27-08-2549 .{{cite encyclopedia}}: CS1 maint: บริการเก็บถาวรที่เลิกใช้แล้ว ( ลิงก์ )

[6] สนามแข่งม้าตั้งอยู่ใจกลางเมือง พระราชวังหลวงเชื่อมต่อโดยตรงกับสนามแข่งม้า

[7] พีร์รัส หมายถึง "สีแดงดุจเปลวไฟ" และเป็นชื่อของนีโอปโทเลมัส บุตรชายของอคิลลี ส

[evagrius-8] อรรถ เป็น^ข ^เอวากรีอุส สกอลัสติคัส (1846) "III.24 ความตายของอาร์มาทัส " ประวัติ Hecclesiae . แปล อี. วอลฟอร์ด. ลอนดอน: ซามูเอล บาสก์สเตอร์ และบุตรชาย. สืบค้นเมื่อ 27-08-2549 .Evagrius รายงานว่า Basiliscus บุตรชายของ Armatus ต่อมาได้เป็นอธิการของCyzicus

[9] เคราท์ชิก, สเตฟาน (1986) ซไว แอสเพกเต เด ยาห์เรส 476 ประวัติศาสตร์ . 35 : 344– 371.

[10] ตัวอย่างเช่น Armory, Patrick (1997). People and Identity in Ostrogothic Italy, 489-554 . Cambridge University Press. หน้า 282–283 . ISBN 0-521-52635-3.และDemandt, A. (1989) Die Spatantike: römische Geschichte von Diocletian bis Justinian 284-565 น. ช . มิวนิค. พี 178.{{cite book}}: CS1 maint: ไม่พบตำแหน่งผู้เผยแพร่ ( ลิงก์ )

[11] Armory, People and identity , หน้า 282f. นักวิชาการที่ยอมรับการตีความนี้อ้างว่า บาซิลิสคัสอาจมีเชื้อสายคนป่าเถื่อน แต่ใช้ ชื่อ แบบละตินเพื่อแสดงถึงการเปลี่ยนศาสนา (ที่เป็นไปได้) จากลัทธิเอเรียนซึ่งเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับการเสนอตัวชิงบัลลังก์อย่างจริงจัง ความจำเป็นในการลบการอ้างอิงถึงต้นกำเนิดคนป่าเถื่อนเพื่อที่จะได้เป็นจักรพรรดิได้รับการยืนยันสำหรับบุคคลอื่นๆ ด้วยเช่นกัน นอกเหนือจากทาราซิโคดิสซาแห่งอิซอเรีย ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นซีโนซึ่งเป็นชื่อกรีกมากกว่าแล้ว บุตรชายของอาสปา ร์ ผู้บัญชาการทหาร แห่ง อลัน มีชื่อว่า จูเลียส แพทริเซียส โดยใช้ชื่อแบบละติน และอาสปาร์สามารถทำให้ลีโอที่ 1 แต่งตั้งเขาขึ้นเป็นซีซาร์ในปี 470 อย่างไรก็ตาม อาสปาร์ยังต้องสัญญาว่าจะให้บุตรชายของเขาเปลี่ยนมานับถือศาสนาคาทอลิกก่อนที่จะได้รับการแต่งตั้งด้วย นอกจากนี้ การก่อกบฏของโอโดอาเซอร์ในอิตาลีและบาซิลิสคัสในคอนสแตนติโนเปิล (475) ซึ่งเกิดขึ้นในเวลาใกล้เคียงกัน ก็จะมีความหมายในแง่มุมใหม่นี้

[12] จอห์นแห่งอันติโอค, ส่วนที่ 209.1; แปลโดย ซีดี กอร์ดอน,ยุคของอัตติลา (แอนน์อาร์เบอร์: มหาวิทยาลัยมิชิแกน, 1966), หน้า 122f

[13] แมคจอร์จ, เพนนี (2003). ขุนศึกโรมันตอนปลาย . สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด. หน้า 284–285 . ISBN 0-19-925244-0.

[ 1 ]

[ 2 ]

[

[

[ 5 ]

[ 6 ]

[ 7 ]

[ 8 ]

[ 9 ]

[ 10 ]

[ 11 ]

[ 12 ]

[ 13 ]