"การปลดปล่อยตนเอง"เป็นจุลสารที่เขียนเป็นภาษาเยอรมันโดยเลออน พินสเกอร์แพทย์และนักกิจกรรมชาวยิวชาวรัสเซีย-โปแลนด์ในปี 1882 ถือเป็นเอกสารสำคัญที่วางรากฐานของลัทธิชาตินิยมยิว สมัยใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งลัทธิไซออนิสต์

พินสเกอร์ได้อภิปรายถึงต้นกำเนิดของลัทธิต่อต้านยิวและโต้แย้งถึงการปกครองตนเองของชาวยิวและการพัฒนาจิตสำนึกแห่งชาติของชาวยิวเขาเขียนว่าชาวยิวจะไม่มีวันมีความเท่าเทียมทางสังคมกับคนที่ไม่ใช่ชาวยิวจนกว่าพวกเขาจะมีรัฐของตนเอง เขาเรียกร้องให้ผู้นำชาวยิวประชุมและแก้ไขปัญหา ในจุลสาร เขาอธิบายการโจมตีต่อต้านชาวยิวว่าเป็นโรคจิต ความผิดปกติทางพยาธิวิทยา และความหวาดกลัวที่ไม่สมเหตุสมผล^{[ 1 ]}

เดิมทีพินสเกอร์เป็นผู้สนับสนุนการกลืนกลายทางวัฒนธรรมโดยเรียกร้องให้มีการเคารพสิทธิมนุษยชนของชาวยิวในรัสเซียมากขึ้น อย่างไรก็ตาม หลังจากเหตุการณ์จลาจลต่อต้านชาวยิว ครั้งใหญ่ ในรัสเซียสมัยซาร์ในปี 1881 และการเยือนยุโรปตะวันตกในช่วงครึ่งแรกของปี 1882 มุมมองของเขาก็เปลี่ยนไป ในปีนั้นเขาได้ตีพิมพ์บทความโดยไม่ระบุชื่อผู้ เขียนเป็น ภาษาเยอรมันมุมมองใหม่ของพินสเกอร์ยังนำไปสู่การมีส่วนร่วมในการพัฒนาของกลุ่มชาตินิยมชาวยิวHovevei Zionซึ่งเขาดำรงตำแหน่งประธาน

บทความดังกล่าวเป็นแรงบันดาลใจให้แก่กลุ่มและชาวยิวทั่วทั้งยุโรป และถือเป็นจุดสำคัญในการพัฒนาลัทธิไซออนิสต์และรัฐยิวจุลสารนี้ได้รับการตีพิมพ์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2425 ^{[ 2 ]}

ในปี พ.ศ. 2428 Nathan Birnbaumได้นำชื่อSelbst-Emancipation มาใช้ในวารสารของเขา ซึ่งได้มาจากชื่อ Pinsker ^{[ 3 ]}

“แท้จริงแล้ว เราช่างเป็นภาพลักษณ์ที่น่าเวทนาเหลือเกิน! เราไม่ได้ถูกนับรวมอยู่ในหมู่ประชาชาติ และไม่มีสิทธิ์ออกเสียงในสภาของพวกเขา แม้แต่ในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเราก็ตาม แผ่นดินเกิดของเรา – ตกเป็นของคนอื่น ความสามัคคีของเรา – กระจัดกระจาย ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของเรา – กลายเป็นการต่อสู้กับเรา อาวุธของเรา – ความอ่อนน้อมถ่อมตน การป้องกันของเรา – การหลบหนี เอกลักษณ์ของเรา – การปรับตัว อนาคตของเรา – วันพรุ่งนี้ ช่างเป็นบทบาทที่น่าสังเวชสำหรับชาติที่สืบเชื้อสายมาจากชาวมัคคาบี !”

“แนวคิดอันยิ่งใหญ่ของศตวรรษที่ 18 และ 19 ไม่ได้ผ่านพ้นไปจากผู้คนของเราโดยไม่ทิ้งร่องรอยไว้ เราไม่ได้รู้สึกเพียงแค่ในฐานะชาวยิวเท่านั้น แต่เรารู้สึกในฐานะมนุษย์ ในฐานะมนุษย์ เราก็ปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่เหมือนมนุษย์คนอื่นๆ และเป็นชาติเหมือนชาติอื่นๆ เช่นกัน…” ^{[ 4 ]}

“เราต้องไม่ยึดติดกับสถานที่ที่ชีวิตทางการเมืองของเราเคยถูกขัดจังหวะและทำลายอย่างรุนแรง เป้าหมายของความพยายามในปัจจุบันของเราต้องไม่ใช่ ‘ดินแดนศักดิ์สิทธิ์’ แต่เป็นดินแดนของเราเอง เราไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าที่ดินผืนใหญ่สำหรับพี่น้องผู้ยากไร้ของเรา ที่ดินผืนนั้นจะยังคงเป็นทรัพย์สินของเรา ซึ่งไม่มีผู้ปกครองต่างชาติใดสามารถขับไล่เราออกไปได้ ที่นั่นเราจะนำสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สุดที่เราได้ช่วยรักษาไว้จากความหายนะของบ้านเกิดเมืองนอนเดิมของเราไปด้วย นั่นคือแนวคิดเรื่องพระเจ้าและพระคัมภีร์ มีเพียงสิ่งเหล่านี้เท่านั้นที่ทำให้บ้านเกิดเมืองนอนเดิมของเราเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ไม่ใช่เยรูซาเล็มหรือแม่น้ำจอร์แดน บางทีดินแดนศักดิ์สิทธิ์อาจจะกลับมาเป็นของเราอีกครั้ง ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ยิ่งดี แต่ก่อนอื่น เราต้องกำหนด—และนี่คือประเด็นสำคัญ—ว่าประเทศใดที่เราสามารถเข้าถึงได้ และในขณะเดียวกันก็เหมาะสมที่จะเสนอที่ลี้ภัยที่ปลอดภัยและไม่มีข้อสงสัยแก่ชาวยิวจากทุกดินแดนที่ต้องออกจากบ้านเกิดเมืองนอนของตน ซึ่งสามารถทำให้เกิดผลผลิตได้” ^{[ 5 ]}

• การปลดปล่อยชาวยิว
• ไอแซค รูล์ฟ

• การปลดปล่อยตนเอง: คำวิงวอนต่อผู้คนของพระองค์ณห้องสมุดเสมือนจริงของชาวยิว

Wikisourceภาษาอังกฤษมีข้อความต้นฉบับที่เกี่ยวข้องกับบทความนี้:

การปลดปล่อยตนเอง