กลับไปหน้าบทความ

อ่าน 2 นาที

บายเซมา

เปลี่ยนทางจากตัวพิมพ์ใหญ่อื่น/การเปลี่ยนเส้นทางที่ไม่สามารถพิมพ์ได้

ใบเสมา ( ไทย: ใบเสมาอ่านว่า )เป็นหินกั้นเขตที่กำหนดพื้นที่อันศักดิ์สิทธิ์ของพระอุโบสถ (พระอุโบสถ) ภายในวัดไทย ( วัด ); หรือเรียกอีกอย่างว่าเสมาหิน ( เสมาหิน )

บายเซมา

ภาพที่ 1: ใบเสมา วัดมหาธาตุอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย

ใบเสมา ( ไทย: ใบเสมาอ่านว่า [ bāj sěː.māː ] )เป็นหินกั้นเขตที่กำหนดพื้นที่อันศักดิ์สิทธิ์ของพระอุโบสถ (พระอุโบสถ) ภายในวัดไทย ( วัด ); หรือเรียกอีกอย่างว่าเสมาหิน ( เสมาหิน )

ประวัติศาสตร์

ในวินัยปิฎก ได้ระบุไว้ ว่าภัทรสิมา (สถานที่ที่พระภิกษุประกอบ พิธีกรรมทาง ศาสนาพุทธ) ต้องสามารถรองรับพระภิกษุได้ 21 รูป โดยเว้นระยะห่างระหว่างพระภิกษุแต่ละรูปประมาณหนึ่งช่วงแขน และพื้นที่นั้นต้องไม่เกินสามโยชนาซึ่งประมาณ48 กิโลเมตร (30 ไมล์)นี่อาจหมายถึงเส้นรอบวงสูงสุด กล่าวอีกนัยหนึ่งคือภัทรสิมาไม่ควรเล็กหรือใหญ่เกินไป 

มีการกล่าวไว้ด้วยว่าพรมแดนสามารถกำหนดได้ด้วยนิมิต (เครื่องหมายเขตแดน) ดังต่อไปนี้: เนินเขา, โขดหิน, ป่าไม้, ต้นไม้, รังมด, ถนน, แม่น้ำ และแหล่งน้ำอื่นๆ เช่น ทะเล หรือสระน้ำนิมิตที่ใช้กันมากในประเทศไทยคือหิน ใบเสมาหินที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศไทยพบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ( อีสาน ) และมีอายุตั้งแต่ สมัย ทวราวดี (คริสต์ศตวรรษที่ 6-9)

การวางไบเสมา

ลูกนิมิตยืนอยู่ข้างหลุมฝังศพรอพิธีฝังศพ
หินลุกนิมิตในหลุมเปิดโล่ง แต่ไม่มีฝาปิด

ก่อนเริ่มงานสร้างพระอุโบสถ องค์ใหม่ จะมีการขุดหลุมเก้าหลุม: แปดหลุมอยู่ที่ทิศทั้ง สี่ และหลุมที่เก้าอยู่ใต้ตำแหน่งที่จะประดิษฐานพระพุทธรูปองค์เอก ลูกนิมิต ( ภาษาไทย: ลูกนิมิต ) ซึ่งเป็นหินกลมขนาดเท่าลูกปืนใหญ่ จะถูกนำไปวางไว้ในหลุมเหล่านี้ในระหว่างพิธีกรรมทางศาสนา จากนั้นจะวางหินเสมาแปดก้อนทับลูกนิมิตที่อยู่ทิศทั้งสี่ การมีหินเสมาสองก้อน (หรือสามก้อน) หมายความว่าพระอุโบสถ นั้น ได้รับการสร้างใหม่ หรือได้รับการเสกให้ใช้โดยคณะสงฆ์มากกว่าหนึ่งคณะ หรือวัดนั้นมีความเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ (ภาพที่ 1)

คำอธิบายของ bai sema

คำภาษาไทยว่า ใบเสมาหมายถึง "ใบเสมา" เนื่องจากรูปทรงของหินเสมาแบนๆ นั้นคล้ายกับรูปทรงของใบต้นโพธิ์ซึ่งเป็นต้นไม้ที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้(ภาพที่ 1)

ในประเทศไทย ส่วนต่างๆ ของใบเสมาจะถูกอธิบายว่าเป็นส่วนต่างๆ ของร่างกาย ได้แก่ "คอ" "ไหล่" "หน้าอก" "สะโพก" และ "ท้อง" ในสมัยอยุธยาและสมัยรัตนโกสินทร์ใบเสมาบางครั้งจะประดับด้วยดวงตา (ภาพที่ 2) และมงกุฎเจ้าชาย (ภาพที่ 3) นิกาย ธรรมยุทธ์ซึ่งก่อตั้งโดยเจ้าชายมงกุฎ (ต่อมาคือพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 4) ในปี พ.ศ. 2476 ได้พัฒนาใบเสมาในรูปแบบสามมิติ (ภาพที่ 4)

ดูเพิ่มเติม

แหล่งที่มา

  • โน ณ ปากน้ำ: หลักเขตแดนทางพุทธศาสนาของประเทศไทยสำนักพิมพ์เมืองโบราณ กรุงเทพฯ 1981 (ไม่มี ISBN หาซื้อได้เฉพาะจากร้านหนังสือมือสองเท่านั้น)
  • โนนาปากน้ำ: สีมากัทธา สมุทรคอย วัดสุทัศน์เทพวราราม (“ต้นฉบับสีมาวัดสุทัศน์เทพวราราม”). สำนักพิมพ์เมืองโบราณ กรุงเทพฯ 2540, ISBN 974-7367-82-3
  • ประวัติศาสตร์ไทยโบราณ: ศิลาศักดิ์สิทธิ์ในภาคอีสาน
ดึงข้อมูลมาจาก " https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Bai_sema&oldid=1324738306 "

สรุปเนื้อหา

ข้อมูลสำคัญจากบทความ

ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับ บายเซมา

ใบเสมา ( ไทย: ใบเสมาอ่านว่า )เป็นหินกั้นเขตที่กำหนดพื้นที่อันศักดิ์สิทธิ์ของพระอุโบสถ (พระอุโบสถ) ภายในวัดไทย ( วัด ); หรือเรียกอีกอย่างว่าเสมาหิน ( เสมาหิน )

ประวัติศาสตร์

ใน วินัยปิฎก ได้ระบุไว้ ว่า ภัทรสิมา (สถานที่ที่พระภิกษุประกอบ พิธีกรรมทาง ศาสนา พุทธ) ต้องสามารถรองรับพระภิกษุได้ 21 รูป โดยเว้นระยะห่างระหว่างพระภิกษุแต่ละรูปประมาณหนึ่งช่วงแขน และพื้นที่นั้นต้องไม่เกินสาม โยชนา ซึ่งประมาณ 48 กิโลเมตร (30 ไมล์)...

การวางไบเสมา

ก่อนเริ่มงานสร้าง พระอุโบสถ องค์ใหม่ จะมีการขุดหลุมเก้าหลุม: แปดหลุมอยู่ที่ ทิศทั้ง สี่ และหลุมที่เก้าอยู่ใต้ตำแหน่งที่จะประดิษฐานพระพุทธรูปองค์ เอก ลูกนิมิต ( ภาษาไทย : ลูกนิมิต ) ซึ่งเป็นหินกลมขนาดเท่าลูกปืนใหญ่...

คำอธิบายของ bai sema

คำภาษาไทย ว่า ใบเสมา หมายถึง "ใบเสมา" เนื่องจากรูปทรงของหินเสมาแบนๆ นั้นคล้ายกับรูปทรงของใบ ต้นโพธิ์ ซึ่งเป็นต้นไม้ที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ ( ภาพที่ 1)