ในทางคณิตศาสตร์สายหน่วงเวลาแบบสองทิศทาง (Bi-directional delay line)เป็น เทคนิค การวิเคราะห์เชิงตัวเลขที่ใช้ในการจำลองด้วยคอมพิวเตอร์เพื่อแก้สมการเชิงอนุพันธ์สามัญโดยการแปลงสมการเหล่านั้นให้เป็นสมการไฮเปอร์โบลิกด้วยวิธีนี้จะได้วิธีการแก้ปัญหาที่ชัดเจนซึ่งมีคุณสมบัติเชิงตัวเลขที่แข็งแกร่งมาก เทคนิคนี้ได้รับการแนะนำโดย Auslander ในปี 1968

วิธีการนี้มีต้นกำเนิดมาจากการจำลองท่อส่งน้ำไฮดรอลิกซึ่ง ศึกษา การแพร่กระจายของคลื่นต่อมาพบว่าสามารถใช้เป็นเทคนิคเชิงตัวเลขที่มีประสิทธิภาพสำหรับการแยกส่วนต่างๆ ของแบบจำลองการจำลองในแต่ละช่วงเวลาได้ วิธีการนี้ถูกนำไปใช้ในโปรแกรมจำลองHOPSAN (Krus et al. 1990)

นอกจากนี้ยังรู้จักกันในชื่อแบบ จำลองสายส่ง ( Transmission Line Modellingหรือ TLM) ซึ่งพัฒนาโดยอิสระโดย Johns และ O'Brian ในปี 1980 และขยายไปสู่สมการเชิงอนุพันธ์ย่อยด้วย