เบียก
บิอัค-นัมฟอร์
wós Vyak , wós Kovedi
ชาวพื้นเมือง	อินโดนีเซีย
ภูมิภาค	หมู่เกาะเบียกBiak Numfor Regency Supiori Regency
เชื้อชาติ	ชาวบิอัค
ผู้พูดภาษาแม่	70,000 (2007) [ 1 ]
ตระกูลภาษา	ออสโทรเนเซียน มาลายู-โพลินีเซีย มาลาโยตะวันออก-โพลินีเซียนกลาง–ตะวันออก มาลายู-โพลินีเซียตะวันออก ทางใต้ของเกาะฮัลมาเฮรา – เวสต์นิวกินี อ่าวเซนเดราวาสิห์ บิอาคิก เบียก
ระบบการเขียน	ละติน
รหัสภาษา
ISO 639-3	bhw
กลอตโตล็อก	biak1248
อีแอลพี	เบียก
เบียก ที่ตั้งของเกาะเบียก แสดงแผนที่ของนิวกินีตะวันตก เบียก เบียก (อินโดนีเซีย) แสดงแผนที่ประเทศอินโดนีเซีย เบียก เบียก (เอเชียตะวันออกเฉียงใต้) แสดงแผนที่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
พิกัด: 0.95°ใต้ 135.88°ตะวันออก0°57′ใต้135°53′ตะวันออก / / -0.95; 135.88

Biak ( wós Vyakหรือ 'Biak language'; wós kovediหรือ 'our language'; อินโดนีเซีย : bahasa Biak ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ Biak-Numfor, Noefoor, Mafoor, Mefoor, Nufoor, Mafoorsch, Myfoorsch และ Noefoorsch เป็นภาษาออสโตรนีเซียนของ กลุ่มย่อย South Halmahera-West New Guineaของภาษา Malayo-Polynesianตะวันออก

จากข้อมูลของEthnologueมีผู้พูดภาษานี้ประมาณ 70,000 คนในเกาะเบียกและนูมฟอร์รวมถึงเกาะเล็กๆ อีกหลายแห่งในหมู่เกาะชูเต็นซึ่งตั้งอยู่ในจังหวัดปาปัว ทางตะวันตก ของเกาะนิวกินีทางตะวันออกเฉียงเหนือของ อินโดนีเซีย

ชื่อBiakหรือVyakหมายถึงเกาะที่มีชื่อเดียวกัน น่าจะมาจากรูปเดิม*Bat [ ^{2 ] ซึ่ง}มีการโต้แย้งว่าหมายถึง "พื้นดินใต้ฝ่าเท้า" ในภาษาโปรโตออสโตรเนเซียนผ่านการเปลี่ยนแปลงปกติของ*tเป็นkสิ่งนี้ได้รับการสนับสนุนโดยคำพ้องเสียงAmbel Báyt ^{[ 3 ]}

มีภาษาถิ่นบิอักหลายสำเนียงที่พูดกันในเกาะต่างๆ โดยสำเนียงที่รู้จักกันดีที่สุดคือ บิอัก-นุมฟูร์ ซึ่งพูดกันบนเกาะนุมฟูร์ ความแตกต่างของสำเนียงเหล่านี้มีเพียงเล็กน้อยและส่วนใหญ่จำกัดอยู่เพียงการเปลี่ยนแปลงเสียงเล็กน้อย^{[ 4 ​​]}ผู้พูดภาษาบิอักส่วนใหญ่ยังพูดภาษามาเลย์ท้องถิ่นได้อย่างคล่องแคล่ว แต่ไม่ใช่ทุกคนที่เชี่ยวชาญภาษาอินโดนีเซียมาตรฐาน

การกระจายทางภูมิศาสตร์ของภาษาถิ่น Biak ภายในเขตปกครอง Raja Ampat (Ronsumbre 2020): ^{[ 5 ]}

ภาษาถิ่นเบทู

• เขต Waigeo Selatan: หมู่บ้าน Saonek, Saporkren, Yenbeser, Yenwaupur, Sawinggrai, Kapisawar และ Arborek
• เขต Waigeo Barat: หมู่บ้าน Mutus, Biantsyi, Waisilip, Manyaifun, Meos Manggara และหมู่บ้าน Pam
• อำเภอโคเฟียว: หมู่บ้านเดียร์ บาลาล และโทโลบี
• อำเภอ Misool: หมู่บ้าน Pulau Tikus, Solol, Meos Kapal และ Umkabu
• อำเภอซาเมท: หมู่บ้านเจฟแมน
• เขต Teluk Manyalibit: หมู่บ้าน Mumes

ภาษาถิ่นคาฟดารอน

• อำเภอเสม็ด: หมู่บ้านเย็นไสว, อัมดุย, เยนนาส และหมู่บ้านอาเรซี

ภาษาถิ่นกะรอน

• ตำบลซอซาปอร์: หมู่บ้านซอซาปอร์
• อำเภอบิการ์ (เบียกกะรน) ตำบลตำเบราว

ภาษาถิ่นอุสบา

• เขต Waigeo Utara: หมู่บ้าน Rauki
• อำเภอ Ayau: หมู่บ้าน Dorekar และ Meosbekwan

ภาษาถิ่นวาร์โด

• เขต Waigeo Timur: หมู่บ้าน Yensner, Urbinasopen, Yembekaki และ Puper
• เขต Waigeo Utara: หมู่บ้าน Menir, Warwanai, Boni, Asukweri และ Kabare
• อำเภอ Ayau: หมู่บ้าน Rutung, Reni และ Yenkawir

แม้ว่าจะมีจำนวนผู้พูดค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับภาษาออสโตรเนเซียนอื่นๆ บางภาษา แต่ภาษาเบียกก็ยังคงเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ ในเมืองหลักๆ ผู้พูดรุ่นอายุระหว่าง 20 ถึง 50 ปี มีความรู้เกี่ยวกับภาษาเบียกเพียงผิวเผินและแทบจะไม่ใช้ภาษาเบียกอย่างจริงจัง แต่กลับนิยมใช้ภาษามาเลย์มากกว่า คนรุ่นใหม่โดยทั่วไปไม่มีความรู้เกี่ยวกับภาษาเบียกเลย ภาษาเบียกถูกใช้เป็นภาษาพูดอย่างจริงจังโดยสมาชิกในชุมชนที่มีอายุมากกว่า 50 ปีขึ้นไป และแม้แต่พวกเขาก็ยังสลับไปใช้ภาษามาเลย์เป็นประจำ^{[ 6 ]}อย่างไรก็ตาม ในหมู่บ้านที่อยู่ห่างจากตัวเมืองออกไป ยังคงมีเด็กๆ ที่พูดภาษาเบียกได้อย่างคล่องแคล่ว เพลงในภาษาเบียกก็เป็นที่นิยมมากทั่วทั้งเกาะ

มีการริเริ่มอย่างจริงจังเพื่อส่งเสริมการใช้ภาษาเบียก โดยมีการแปลหนังสือและคู่มือการสอนต่างๆ รวมถึงสถานีวิทยุและพิธีทางศาสนาหลายครั้งตลอดทั้งปีซึ่งดำเนินการเป็นภาษาเบียกเท่านั้น ตั้งแต่ปี 2002 ยังมีการริเริ่มที่จะนำภาษาเบียกกลับมาสอนในโรงเรียนบนเกาะอีกด้วย^{[ 7 ]}

ภาษา Biak มีหน่วยเสียงประกอบด้วยพยัญชนะ 13 ตัวและสระ 5 ตัว โดยที่ความยาวของสระเป็นหน่วยเสียง ในการสะกดคำ สระยาวจะเขียนด้วยเครื่องหมายเน้นเสียง หน่วยเสียง/t/มีการใช้น้อยมาก และผู้พูดรุ่นเก่าบางคนยังคงออกเสียงเป็น[s]ในคำยืม^{[ 8 ]}

สระ/u/เป็นสระกลมเพียงตัวเดียวในภาษา Biak ส่วนอีกสี่ตัวเป็นสระไม่กลม^{[ 11 ]}

ในภาษา Biak คำสรรพนามและคำนำหน้าคำนามมีความสัมพันธ์กันทางสัณฐานวิทยา โดยทั้งสองคำจะระบุตำแหน่งของผู้เข้าร่วมโดยบ่งชี้สถานะการสนทนาหรือเชิงพื้นที่ (เช่น ทิศทางหรือการเคลื่อนไหว) ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับภาษาออสโตรเนเซียน^{[ 12 ]}คำสรรพนามในภาษา Biak มีเครื่องหมายสำหรับจำนวนและความ เป็นกลุ่ม

สรรพนามบุรุษอิสระในภาษา Biak มีคุณสมบัติการกระจายหลักร่วมกับคำนาม อย่างไรก็ตาม สรรพนามเหล่านี้มีข้อจำกัดมากกว่าเล็กน้อย สามารถใช้เป็นส่วนประกอบของภาคแสดงหรือคำบุพบทได้ แต่ไม่สามารถใช้เป็นประธานได้^{[ 13 ]}ในตัวอย่างด้านล่าง การใช้สรรพนามบุรุษที่หนึ่งayaจะเห็นได้ว่าใช้เพื่อเสริมคำกริยา ในขณะที่ตัวอย่างที่สองแสดงให้เห็นว่าสรรพนามบุรุษอิสระ ในประโยคนี้ บุรุษที่สามiไม่สามารถใช้เป็นประธานได้

ในภาษา Biak คำสรรพนามสามารถรวมกับคำกริยาได้ในรูปแบบการผันคำสามแบบที่เป็นไปได้ (แสดงในตารางด้านล่าง) ซึ่งขึ้นอยู่กับเงื่อนไขทางสัทวิทยาบางส่วน^{[ 14 ]}

การมีวลีนามประธานในประโยคเดียวกันนั้นเป็นทางเลือก ดังนั้นประโยคต่อไปนี้จึงยังคงถูกต้องตามหลักไวยากรณ์แม้ไม่มีวลีนามประธาน "Rusa nanine" ในขณะที่คำกริยามีคำต่อท้ายที่เป็นสรรพนามซึ่งให้ข้อมูลเดียวกัน

เครื่องหมายสรรพนามเหล่านี้เป็นเครื่องหมายบุคคลและพบได้ในตำแหน่งสุดท้ายของวลีนามที่กำหนด^{[ 15 ]}เครื่องหมายเหล่านี้จะติดอยู่กับคำกริยาพร้อมกับตัวระบุที่ติดอยู่หลังคำสรรพนาม เนื่องจากคุณสมบัติการกระจายตัว เครื่องหมายเหล่านี้จึงควรได้รับการพิจารณาว่าเป็นคำเชื่อม^{[ 15 ]} มีเครื่องหมายระบุสองแบบ คือ-yaและ–iโดยที่–yaสามารถใช้ได้ในทุกตำแหน่ง และ-iถูกจำกัดไว้เฉพาะตำแหน่งก่อนการหยุดชั่วคราว^{[ 15 ]}ในตัวอย่างด้านล่าง คำนำหน้าคำนามติดอยู่กับคำกริยาvebayaมากกว่าคำกริยาifrúr เพราะเป็นคำ ^{กริยา}สุดท้ายในวลีนามที่นำหน้าด้วยfor [ ^{15 ]}

ความไม่เฉพาะเจาะจง ซึ่งหมายถึงสิ่งที่ยังไม่มีอยู่ในโลกนี้ หรือใช้เพื่อตั้งคำถามหรือปฏิเสธการมีอยู่ของสิ่งนั้น จะถูกทำเครื่องหมายด้วยคำนำหน้า-oสำหรับวลีนามเอกพจน์และ-noสำหรับวลีนามพหูพจน์^{[ 16 ]}ดังแสดงในตัวอย่างด้านล่าง:

ไม่เฉพาะเจาะจง

เฉพาะเจาะจง

ภาษาบิอักมีรูปแบบที่เหมือนกันในคำชี้เฉพาะที่เป็นนามและสรรพนาม ซึ่งเป็นเรื่องปกติในกลุ่มภาษาออสโทรเนเซียนในภาษาบิอัก คำชี้เฉพาะสามารถใช้เป็นส่วนหนึ่งของคำนำหน้าคำนามที่ซับซ้อน ซึ่งประกอบด้วยรากศัพท์ชี้เฉพาะ รวมถึงเครื่องหมายแสดงการเคลื่อนไหวและทิศทาง อย่างไรก็ตาม คำนำหน้าคำนามที่ซับซ้อนจะไม่มีทั้งเครื่องหมายแสดงทิศทางและเครื่องหมายแสดงการเคลื่อนไหวพร้อมกัน

ตารางด้านบนจำกัดบุคคล-SPC ไว้ที่เครื่องหมาย 3SG สำหรับคำอธิบาย แต่ เครื่องหมาย i- 3SG สามารถแทนที่ด้วยsui- (DU), skoi- (TR) และsi- (PL.AN) หรือna- (PL.INAN) ได้ นอกจากนี้ คลังข้อมูลไม่มีตัวอย่างของคำนำหน้าคำนามที่ซับซ้อนซึ่งประกอบด้วยเครื่องหมายทิศทางและเครื่องหมายการเคลื่อนไหว^{[ 17 ]}ยิ่งไปกว่านั้นyiและwuถูกใช้เป็นอัลโลมอร์ฟของyaและwaตามลำดับ แต่ได้รับการยืนยันในตำแหน่งสุดท้ายของคำนำหน้าคำนามเท่านั้น^{[ 17 ]}

ในภาษาบิอัก ความสัมพันธ์ระหว่าง สรรพนามบุรุษที่สามและคำชี้เฉพาะนั้นไม่สัมพันธ์กับคำชี้เฉพาะ ซึ่งเป็นเรื่องผิดปกติในกลุ่มภาษาออสโทรเนเซียน อย่างไรก็ตาม ภาษาบิอักก็เป็นไปตามแนวโน้มทั่วโลกในแง่ของความสัมพันธ์นี้

นอกจากนี้ ขึ้นอยู่กับระยะห่างสัมพัทธ์ของผู้พูด ภาษาบิอักยังมีการเปรียบเทียบระยะห่างแบบสามระดับของคำชี้เฉพาะที่ใช้กับคำนาม ซึ่งเป็นลักษณะทั่วไปในภาษาออสโทรเนเซียน การเปรียบเทียบนี้จำกัดเฉพาะการใช้กับคำนามเท่านั้น เนื่องจากบางภาษาไม่ได้แสดงการเปรียบเทียบระยะห่างแบบเดียวกันในคำชี้เฉพาะที่ใช้กับคำนามและคำสรรพนาม

หากคำนำหน้าคำนามที่ซับซ้อนมีคำชี้เฉพาะ คำชี้เฉพาะนั้นจะนำหน้าด้วยคำบุพบทบุคคล-SPCดังตัวอย่างi-ne ' 3SG . SPC -this 'และi-wa ' 3SG . SPC -over.there 'ตามลำดับ นอกจากนี้ ในตัวอย่างด้านล่างนี้ ยังแสดงให้เห็นถึงการใช้คำชี้เฉพาะตามสถานการณ์ด้วย

รูปแบบสำหรับคำนำหน้าคำนามที่ซับซ้อนนี้เป็นพื้นฐานสำหรับ คำนาม ชี้เฉพาะคำสรรพนามแสดงลักษณะ และคำแสดงสถานที่และการมีอยู่

คำนามชี้เฉพาะเกิดจากการเติมคำสร้างdi 'สถานที่' ไว้ข้างหน้าคำชี้เฉพาะ เช่นdi-pur-wu 'วางไว้ข้างหลังตรงนั้น' และdi-ne 'วางไว้ตรงนี้'

การใช้คำชี้เฉพาะตามสถานการณ์พบได้ใน (9) ในทางกลับกัน (10) แสดงให้เห็นว่า-ne 'นี่' เป็นการใช้คำชี้เฉพาะตามสถานการณ์ และ-ne 'ที่นี่' เป็นการใช้คำชี้เฉพาะแบบอ้างอิง

สรรพนามภาคแสดงถูกสร้างขึ้นโดยใช้ ภาคแสดง ที่ผันแล้วคือ 'PRED' ในตำแหน่งที่ปกติแล้วจะใช้เครื่องหมายแสดงการมอบให้ an ^{[ 17 ]}สิ่งนี้แสดงให้เห็นโดยis-i-ne '3SG.PRED-SPC-this' ในทั้ง (11) และ (12)

ใน (11) การใช้คำชี้เฉพาะตามสถานการณ์หรือตามการอ้างอิงขึ้นอยู่กับบริบท การใช้คำชี้เฉพาะตามสถานการณ์แสดงไว้ใน (12)

คำสรรพนามบอกตำแหน่งและแสดงการมีอยู่จะแตกต่างจากคำสรรพนามบอกลักษณะเฉพาะ เนื่องจากไม่มีเครื่องหมายระบุความเฉพาะเจาะจง ดังตัวอย่างที่แสดงโดยi-is-wa '3SG.PRED-over.there'

ใน (13) การใช้คำชี้เฉพาะขึ้นอยู่กับบริบท

สำหรับ การกำหนดลักษณะ ทางความหมายของคำชี้เฉพาะ จำเป็นต้องทราบส่วนหนึ่งของศัพท์เฉพาะของเลวินสันเพื่อทำความเข้าใจความแตกต่างระหว่างรูป (Figure) และพื้นหลัง (Ground) หรือความสัมพันธ์ (Relatum ) รูปหมายถึงสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ ณ ที่ใดที่หนึ่งในอวกาศ ในขณะที่พื้นหลังหรือความสัมพันธ์บ่งบอกถึงสิ่งนั้นในแง่ของตำแหน่งที่ตั้งของสิ่งนั้น  

เพื่อเป็นข้อมูลเพิ่มเติม มีประเด็นสำคัญสามประการเกี่ยวกับศัพท์เฉพาะของเลวินสัน ประการแรก 'กรอบอ้างอิง' สามารถจำแนกได้เป็นกรอบอ้างอิงภายใน กรอบอ้างอิงสัมพัทธ์ และกรอบอ้างอิงสัมบูรณ์ ประการที่สอง จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเข้าใจจุดกำเนิดของระบบพิกัด จุดศูนย์กลางการชี้บ่งที่เรียกว่าจุดกำเนิดนั้นมีค่าโดยประมาณเท่ากับตำแหน่งของผู้พูด ประการที่สาม จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเข้าใจการชี้บ่งสำหรับการชี้บ่งเชิงพื้นที่ การตีความองค์ประกอบทางภาษาศาสตร์เชิงพื้นที่นั้นถูกกำหนดโดยตำแหน่งของสิ่งต่างๆ ที่อยู่นอกเหนือภาษา

สำหรับการใช้คำชี้เฉพาะ อาจตามด้วยการชี้เช่น การชี้ริมฝีปาก การชี้ศีรษะ หรือการชี้นิ้ว

จากมุมมองของไวยากรณ์คำนามชี้เฉพาะมักจะตั้งส่วนเติมเต็มของคำบุพบทซึ่งเห็นได้ชัดจากรูปแบบdi-ne 'วางที่นี่' di-wa 'วางเหนือที่นั่น' ใน (14) และ (15) ตามลำดับ อย่างไรก็ตาม คำนามชี้เฉพาะตำแหน่งจะใช้โดยลำพังโดยไม่มีคำบุพบทนำหน้า^{[ 20 ]} ตัวอย่างเช่นdi-ne 'วางที่นี่' ใน (16)

ใน (14), (15) และ (16) เหล่านี้ประกอบด้วยการใช้คำชี้เฉพาะตามสถานการณ์

เช่นเดียวกับภาษาออสโตรเนเซียนอื่นๆ ภาษาบิอักมีการแบ่งแยกทางไวยากรณ์ระหว่างกรรมสิทธิ์ที่โอนได้และกรรมสิทธิ์ที่ โอนไม่ได้

ในการครอบครองที่สามารถโอนได้ สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของจะถูกสร้างขึ้นโดยใช้เครื่องหมายแสดงความเป็นเจ้าของveเพื่อบ่งบอกถึงบุคคล จำนวน และเพศของผู้เป็นเจ้าของ และตามด้วยคำนำหน้าสรรพนามที่บ่งบอกถึงเพศและจำนวนของสิ่งที่ถูกครอบครอง คำนำหน้าสรรพนามประกอบด้วยเครื่องหมายเฉพาะ-iและ-yaโดยใช้-i เฉพาะในตำแหน่งก่อนการหยุดชั่วคราวเท่านั้น ^{[ 21 ]}ตารางต่อไปนี้แสดงโครงสร้างสรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของ

โดยทั่วไป ภาษา Biak ใช้โครงสร้างผู้ครอบครอง-สิ่งถูกครอบครองสำหรับการสร้างประโยคแสดงความเป็นเจ้าของที่สามารถโอนได้ โดยที่สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของจะอยู่ในตำแหน่งคำนาม:

อย่างไรก็ตาม การครอบครองที่สามารถโอนได้นั้น สามารถเกิดขึ้นได้ในลำดับของผู้ครอบครอง-ผู้เป็นเจ้าของ แม้ว่าจะพบได้น้อยกว่ามากก็ตาม:

โครงสร้างการครอบครองที่ไม่สามารถโอนได้นั้นแตกต่างจากที่สามารถโอนได้ตรงที่ไม่มีระบบสรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของ มีเพียงชุดคำต่อท้ายที่อยู่บนสิ่งที่ถูกครอบครองเท่านั้น ในทางตรงกันข้ามกับการครอบครองที่สามารถโอนได้ การครอบครองที่ไม่สามารถโอนได้สามารถมีลำดับได้เพียงผู้ครอบครอง-สิ่งที่ถูกครอบครองเท่านั้น Biak ประกอบด้วยชุดย่อยสามชุดของความไม่สามารถโอนได้ ได้แก่ อวัยวะในร่างกาย ความสัมพันธ์ทางเครือญาติ และสถานที่^{[ 24 ]}

ไม่ใช่ทุกส่วนของร่างกายที่ถือว่าไม่สามารถโอนกรรมสิทธิ์ได้ ส่วนที่สามารถโอนกรรมสิทธิ์ได้นั้นจะสร้างคำหลักขึ้นมาเพื่อสร้างส่วนอื่นๆ ของร่างกายโดยใช้วิธีการผสมคำ ตัวอย่างเช่น 'เข่า' ที่สามารถโอนกรรมสิทธิ์ได้นั้น สร้างขึ้นจากคำหลักwe ('ขา') ที่ไม่สามารถโอนกรรมสิทธิ์ได้ และคำผสมpur ('หลัง') เพื่อสร้างเป็นwepurโครงสร้างแสดงความเป็นเจ้าของสำหรับส่วนต่างๆ ของร่างกายที่สามารถโอนกรรมสิทธิ์ได้นั้นเป็นไปตามรูปแบบเดียวกับคำศัพท์อื่นๆ ที่สามารถโอนกรรมสิทธิ์ได้^{[ 25 ]}ระบบการผันคำสำหรับส่วนต่างๆ ของร่างกายที่ไม่สามารถโอนกรรมสิทธิ์ได้มีดังนี้:

ภาษา Biak มีลักษณะพิเศษที่แตกต่างจากภาษาออสโตรเนเซียนในพื้นที่ตรงที่มีระบบคำนำหน้าบางส่วนสำหรับการผันคำนามที่ไม่อาจโอนถ่ายได้ สำหรับรูปพหูพจน์ คำต่อท้าย-sสะท้อนถึงความเป็นพหูพจน์และความมีชีวิตของผู้ครอบครอง และคำต่อท้ายnaแสดงถึงความเป็นพหูพจน์และความไม่มีชีวิตของสิ่งที่ถูกครอบครอง^{[ 27 ]}ดังที่กล่าวไว้ข้างต้น การครอบครองที่ไม่อาจโอนถ่ายได้เกิดขึ้นผ่านโครงสร้างผู้ครอบครอง-สิ่งที่ถูกครอบครอง:

เช่นเดียวกับอวัยวะในร่างกาย ไม่ใช่คำศัพท์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางเครือญาติทั้งหมดที่ไม่สามารถโอนได้ คำศัพท์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางเครือญาติที่สามารถโอนได้นั้นสร้างขึ้นโดยใช้วิธีการผสมคำแบบเดียวกับอวัยวะในร่างกายที่สามารถโอนได้ และปฏิบัติตามกฎการสร้างความเป็นเจ้าของแบบเดียวกับคำศัพท์ที่สามารถโอนได้อื่นๆ^{[ 29 ]}ตารางนี้แสดงระบบการผันคำสำหรับคำศัพท์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางเครือญาติที่ไม่สามารถโอนได้:

คำนามทั้งหมดที่ปฏิบัติตามขั้นตอนในตารางจะมีรูปแบบเฉพาะสำหรับบุคคลที่หนึ่ง โดยใช้คำที่สั้นกว่าสำหรับบุคคลที่สองและบุคคลที่สาม (อ้างอิงหน้า 244) ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างการใช้การผันคำตามความสัมพันธ์ทางเครือญาติที่ไม่สามารถโอนถ่ายได้:

คำนามบอกตำแหน่งเป็นความแตกต่างสุดท้ายของความไม่สามารถโอนถ่ายได้ที่พบใน Biak คำนามบอกตำแหน่งหมายถึงตำแหน่งที่ 'เชื่อมโยงกับเอนทิตีโดยเนื้อแท้' ^{[ 31 ]}ตัวอย่างเช่น ต้นไม้ใน Biak ถูกกล่าวถึงว่ามี 'ส่วนบน' และ 'ส่วนล่าง' และเรือแคนูมี 'ด้านหน้า' 'ตรงกลาง' และ 'ด้านหลัง' ^{[ 31 ]}ตารางต่อไปนี้แสดงระบบการผันคำสำหรับคำนามบอกตำแหน่งที่ไม่สามารถโอนถ่ายได้:

คำต่อท้าย-nแสดงถึงความเป็นพหูพจน์และความไม่มีชีวิตของสิ่งที่ถูกครอบครอง (อ้างอิง หน้า 250) โครงสร้างการแสดงความเป็นเจ้าของของคำนามบอกสถานที่แสดงให้เห็นได้ในตัวอย่างนี้:

บิแอคแยกแยะความแตกต่างระหว่างการปฏิเสธเชิงข้อเท็จจริงและการ ปฏิเสธ เชิงคำสั่ง (การห้าม) ตัวบ่งชี้สำหรับการปฏิเสธเชิงข้อเท็จจริงคือva ส่วน สำหรับการปฏิเสธเชิงคำสั่งคือawer

คำปฏิเสธvaปรากฏอยู่ท้ายประโยคในประโยคอกรรมและประโยคกรรม^{[ 33 ]}

กริยาไม่ต้องการกรรม

สกรรมกริยา

ในประโยคย่อยที่มีอาร์กิวเมนต์ที่ไม่ใช่แกนหลัก คำว่าvaจะตามหลังอาร์กิวเมนต์ที่มันปฏิเสธโดยตรง

Vaยังใช้เพื่อปฏิเสธประโยคนามอีกด้วย

ในประโยคย่อยที่ซับซ้อนซึ่งมีfa เป็น คำสันธานที่แสดงผลลัพธ์ ดูเหมือนว่าคำปฏิเสธvaจะปรากฏเป็นคำสุดท้ายในประโยคเสมอ ในคลังคำพูดที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติที่รวบรวมโดย van den Heuvel ไม่มีตัวอย่างใดที่มีvaปรากฏที่ท้ายประโยคย่อยแรก^{[ 39 ]}

ในประโยคย่อยที่ซับซ้อนอื่นๆ คำปฏิเสธอาจอยู่หลังประโยคแรกหรือประโยคสุดท้ายก็ได้

Bukanเป็นคำยืมจากภาษามาเลย์/อินโดนีเซีย ในภาษาอินโดนีเซีย การใช้ bukanนอกเหนือจากหน้าที่ในการปฏิเสธวลีนามแล้ว ยังแสดงถึงการเน้นย้ำ ^{อีกด้วย [ 44 ]}การใช้ bukanในภาษา Biak ก็ดูเหมือนจะแสดงถึงการเน้นย้ำเช่นกัน ในตัวอย่างที่ van den Heuvel ยกมา การใช้จะเกิดขึ้นเมื่อมีการเปรียบเทียบ Bukanใช้ร่วมกับ vaโดย Bukanจะอยู่หน้ากริยาตัวแรก และ vaจะอยู่ในตำแหน่งปกติที่ท้ายประโยค ^{[ 45 ]}

เครื่องหมายห้ามawerใช้เพื่อปฏิเสธข้อโต้แย้งในบุคคลที่ 1, 2 และ 3 ^{[ 47 ]}

บุคคลที่ 1

บุคคลที่สอง

บุคคลที่สาม

เพื่อแสดงว่า 'ยังไม่' Biak ใช้เครื่องหมายvanim/vaimสำหรับ 'ไม่อีกต่อไป' จะใช้wer va ^{[ 45 ]}

ในภาษาออสโทรนีเซียน คำปฏิเสธมักจะอยู่หน้าภาคแสดง ดังนั้น Biak ซึ่งมีการปฏิเสธท้ายประโยค จึงถือว่าผิดปกติในลักษณะนี้ อย่างไรก็ตาม การปฏิเสธท้ายประโยคเป็นลักษณะทั่วไปในภูมิภาคคาบสมุทรหัวนกตะวันออก ทั้งในภาษาออสโทรนีเซียนและภาษาปาปัว ดูเหมือนว่าจะมีต้นกำเนิดมาจากภาษาปาปัว^{[ 51 ]}

แบบทดสอบภาษาเบียกของวิกิพีเดียที่Wikimedia Incubator

• เอกสารประกอบการเรียนภาษาออนไลน์ของมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด เก็บถาวรเมื่อวันที่ 26 เมษายน 2555 ที่Wayback Machine
• แหล่งข้อมูลคลังภาษาแบบเปิด
• เว็บไซต์เกี่ยวกับภาษาเบียก พร้อมข้อความและไฟล์เสียงบันทึก