ฉบับไคโร ( ภาษาอาหรับ: المصحف الأميري , "อัล-อะซีรีมุษฮัฟ ") หรืออัลกุรอานกษัตริย์ฟูอาด ( مصحف الملك فؤاد ) หรืออัลกุรอานอัล-อัซฮาร์เป็นฉบับของอัลกุรอานที่พิมพ์โดยสำนักพิมพ์อะซีรีใน เขต บูลาคของกรุงไคโรเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2467 ^{[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ]}เป็นอัลกุรอานฉบับพิมพ์ครั้งแรกที่ได้รับการยอมรับจากหน่วยงานมุสลิม ซึ่งหน่วยงานนี้คืออัล-อัซฮาร์^{[ 3 ]}

กระบวนการสร้างอัลกุรอานฉบับฟูอัดใช้เวลา 17 ปี ตั้งแต่ปี 1907 ถึง 1924 โดยได้รับการสนับสนุนจากฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์และอยู่ภายใต้การดูแลของนักวิชาการจากมัสยิดอัล-อัซฮาร์ [ ^{3 ] อัลกุรอาน}ฉบับนี้ถือเป็นอัลกุรอาน "อย่างเป็นทางการ" และมีการทำสำเนาซ้ำอีกหลายฉบับในภายหลัง^{[ 3 ]}

คณะกรรมการที่ประกอบด้วยศาสตราจารย์ชั้นนำจากมหาวิทยาลัยอัล-อัซฮาร์^{[ 4 ]}ได้เริ่มดำเนินการโครงการนี้ในปี พ.ศ. 2450 แต่สำนักพิมพ์อามิรีได้ตีพิมพ์ฉบับที่ได้ผลลัพธ์นี้ในวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2467 ภายใต้การอุปถัมภ์ของกษัตริย์ฟูอัดที่ 1 ^{[ 5 ] [ 6 ]}บางครั้งเรียกกันว่า 'ฉบับราชวงศ์ ( อามิริยา )' ^{[ 7 ]}

เป้าหมายของรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรอียิปต์ ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นใหม่นั้น ไม่ใช่การทำให้วิธีการอ่านแบบอื่น ๆ หมดความชอบธรรม แต่เป็นการกำจัดข้อผิดพลาดที่พบในข้อความอัลกุรอานที่ใช้ในโรงเรียนของรัฐ เพื่อบรรลุเป้าหมายนี้ พวกเขาจึงเลือกที่จะรักษาการอ่านแบบqira'at หนึ่งในสิบสี่แบบไว้ นั่นคือแบบของ Hafs (เสียชีวิต ค.ศ. 180/796) ซึ่งเป็นศิษย์ของ'Asimการตีพิมพ์ฉบับนี้ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่" และฉบับนี้ได้รับการอธิบายว่าเป็น "ฉบับที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นวิธีการตีพิมพ์อัลกุรอานอย่างเป็นทางการ" และเป็นที่นิยมในหมู่มุสลิมทั้ง นิกาย ซุนนีและชีอะห์มีการแก้ไขเล็กน้อยในภายหลังในปี ค.ศ. 1924 และในปี ค.ศ. 1936 - "ฉบับ Faruq" เพื่อเป็นเกียรติแก่กษัตริย์Faruq ผู้ปกครอง ในขณะนั้น ^{[ 8 ]}

เหตุผลที่ทำให้ Hafs และ Asim ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามนั้นรวมถึงข้อเท็จจริงที่ว่าไม่มีImāla , Ibdālและอื่นๆ ทำให้ง่ายต่อการอ่าน^{[ 9 ]} Ingrid Mattson ให้เครดิตกับการพิมพ์คัมภีร์ อัลกุรอานจำนวนมากที่ทำให้มีคัมภีร์อัลกุรอานฉบับเขียนมากขึ้น แต่ก็ทำให้ความหลากหลายของการอ่านลดลงด้วย^{[ 10 ]}ข้อความที่เขียนได้กลายเป็นมาตรฐาน และการอ่านออกเสียงได้สูญเสียความเท่าเทียมกันไปมาก^{[ 4 ]}

ความขัดแย้งของชาวมุสลิมเกี่ยวกับว่าจะรวมบัสมาลา ไว้ ในข้อความอัลกุรอานหรือไม่ ได้บรรลุข้อตกลงร่วมกันหลังจากฉบับปี 1924 ซึ่งรวมบัสมาลาไว้เป็นโองการแรก ( อายะห์ ) ของบทที่ 1 ของอัลกุรอานแต่รวมไว้เป็นบรรทัดข้อความที่ไม่มีหมายเลขนำหน้าบทอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องอีก 112 บท^{[ 11 ]}อัลกุรอานฉบับไคโรได้นำเอาธรรมเนียมของกูฟาในการแยกและกำหนดหมายเลขโองการมาใช้^{[ 4 ]}และด้วยเหตุนี้จึงได้กำหนดมาตรฐานการกำหนดหมายเลขโองการที่แตกต่างจากฉบับปี 1834ของฟลูเกล^{[ 12 ]}โดยได้นำลำดับบทที่อ้างถึงอิบนุ อับบาสมา ใช้ ซึ่งได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางหลังจากปี 1924 ^{[ 13 ]} อัลกุรอาน จำนวนมากก่อนปี 1924 ถูกทำลาย^โดยการทิ้งลงในแม่น้ำไนล์ [ ^{8 ]}

สมาชิกคณะกรรมการที่มีชื่อเสียง ได้แก่ นักวิชาการอิสลาม มูฮัมหมัด บิน อาลี อัล-ฮุเซย์นี อัล-ฮัดดาด ผู้อ่านอัลกุรอานอาวุโสของอียิปต์ ( เชค อัล-มากอรี ) ^{[ 5 ]}นักวิชาการ/ผู้ทรงคุณวุฒิชาวตะวันตกที่มีชื่อเสียงซึ่งทำงานในอียิปต์ในช่วงเวลานั้น ได้แก่เบิร์กสเตรสเซอร์และเจฟเฟอรีแม้จะมีความแตกต่างกันในด้านวิธีการ แต่การคาดเดาชี้ให้เห็นถึงจิตวิญญาณแห่งความร่วมมือ เบิร์กสเตรสเซอร์ประทับใจกับงานนี้อย่างแน่นอน^{[ 8 ]}