คาร์ล ไวส์เนอร์ (19 มิถุนายน พ.ศ. 2483 เมืองคาร์ลสรูห์ – 24 มกราคม พ.ศ. 2555 เมืองมันน์ไฮม์ ) เป็นนักเขียนและนักแปลชาวเยอรมัน^{[ 1 ]}

ไวส์เนอร์ศึกษาภาษาและวรรณคดีอังกฤษในบอนน์และไฮเดลเบิร์กตั้งแต่ปี 1965 ถึง 1967 เขาได้ตีพิมพ์นิตยสารวรรณกรรมในไฮเดลเบิร์กชื่อKlactoveedsedsteen ^{[ 2 ] [ 3 ]}ตั้งแต่ปี 1970 ถึง 1971 เขาได้ตีพิมพ์นิตยสารUFOร่วมกับJörg Fauser , Jürgen PloogและUdo Breger ^{[ 4 ]}และตั้งแต่ปี 1972 นิตยสารวรรณกรรมGasolin 23ร่วมกับ Fauser และศิลปินกราฟิก Walter Hartmann และ Ploog ^{[ 5 ]}ในปี 1966 เขาเดินทางไปนิวยอร์กซิตี้ ซึ่งเขาใช้เวลาสองปีด้วยทุนฟุลไบรท์และพัฒนาความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสมาชิกของกลุ่มBeat Generationเรียนรู้เทคนิคการตัดต่อเขาได้ตีพิมพ์ผลงานร่วมกับWilliam S. Burroughsและ Claude Pélieu เรื่องSo Who Owns Death TVในหนังสือชุด Beach Books Texts & Documentsของ Mary Beach ^{[ 6 ]}เขายังตีพิมพ์บทความสองเรื่องกับสำนักพิมพ์ Nova Broadcast Press ของ Jan Herman อีก ด้วย

งานแปลของไวส์เนอร์รวมถึงผลงานของแอนดี้ วอร์ฮอล เช่น A and J. G. Ballard , Liebe + Napalm = Export USAสำหรับExpanded Media Editions ของอูโด เบรเกอร์ , ผลงานของแมรี บีช, โคลด เพลิเยอ, ชาร์ลส์ พลีเมลและอัลเลน กินส์เบิร์กและBeat Hotel ของแฮโรลด์ นอร์ส เขาได้รับการยอมรับจากการแปลผลงานของวิลเลียม เอส. บูร์โรห์ส, เนลสัน อัลเกรนและชาร์ลส์ บูคอฟสกี [ ^{7 ] ไว}ส์เนอร์และบูคอฟสกีเป็นเพื่อนกัน และเขาช่วยสร้างชื่อเสียงให้กับบูคอฟสกีในเยอรมนี หลายปีต่อมาเขาได้อ่านจดหมายของบูคอฟสกีให้ผู้ชมชาวเยอรมันฟัง^{[ 7 ]}เขายังแปลเพลงของบ็อบ ดีแลนและแฟรงค์ ซัปปาอีก ด้วย

เอกสารของไวส์เนอร์ถูกเก็บรักษาไว้ในหอจดหมายเหตุวรรณกรรมเยอรมันในเมืองมาร์บัค อัม เนคาร์โดยมีการคัดเลือกจัดแสดงในนิทรรศการถาวรของพิพิธภัณฑ์วรรณกรรมสมัยใหม่ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองมาร์บัคเช่นกัน^{[ 8 ]}

• ใครเป็นเจ้าของ Death TV กันแน่ ? (จากหนังสือ Beach Books Texts & Documents , ซานฟรานซิสโก 1967 ร่วมกับ William S. Burroughs และ Claude Pelieu) ตีพิมพ์เป็นภาษาเยอรมันในชื่อFernseh-Tuberkuloseโดยสำนักพิมพ์ Nova Press, แฟรงก์เฟิร์ต อัม ไมน์ 1969
• ภาพยนตร์อักษรเบรลล์ , สำนักพิมพ์โนวาบรอดแคสต์เพรส, ซานฟรานซิสโก 1970 (โดยมีส่วนร่วมของดับเบิลยู.เอส. บูร์โรห์ส)
• รายการ The Louis Project , สำนักพิมพ์ The Nova Broadcast Press, ซานฟรานซิสโก, ปี 1970 (ร่วมกับ Jan Herman)
• Cut Up or Shut Up , Agentzia, ปารีส, 1972 (นำแสดงโดย Jan Herman และ Jürgen Ploog, บทนำแบบ "ticker tape" โดย WS Burroughs)
• สำนักพิมพ์เบอร์โรห์ส เบอร์ลิน 1994 (ร่วมกับไมเคิล เคอห์เลอร์)
• ความตายในปารีสเอกสารออนไลน์ ลงวันที่ 7 ธันวาคม 2550 บล็อกของReality Studio
• แมนฮัตตัน มัฟไดเวอร์ , มิเลนา, เวียนนา 2010
• Die Abenteuer von tramman , Milena, Vienna 2011 (พร้อมคำกล่าวโดย Thomas Ballhausen)
• Eine andere Liga , Milena, Vienna 2013 (เอ็ด. Matthias Penzel และ Vanessa Wieser)

• แมรี่บีช: Die elektrische Banane.ใน: Renate Matthaei (ed.): März Texte 1 & Trivialmythen . พื้นที่ Erftstadt 2004 ISBN 3-89996-029-7หน้า 32–43
• วิลเลียม เอส. เบอร์โรห์ส: Die Zukunft des Romans การประชุมนักเขียน Rede auf der เอดินบะระ 2507 Aus dem Amerik อ้างแล้ว, หน้า 147–149.
• เจมส์ เกรแฮม บัลลาร์ด : Liebe & Napalm. โจเซฟ เมลเซอร์ , 1970. ต้นฉบับปี 1969.
  • พิมพ์ใหม่ในชื่อLiebe und Napalm นิทรรศการความโหดร้าย . Milena, Vienna 2008 คำนำโดย Thomas Ballhausen และ Thomas Edlinger ไอเอสบีเอ็น 3-85286-166-7.
  • ตัวเลือก: Liebe & Napalm = ส่งออกสหรัฐอเมริกาใน: Klacto/23 , Heidelberg 1967. เผยแพร่ซ้ำใน: März Texte 1 , März, Frankfurt 1969. ใน: März-Texte 1 และ Trivialmythen พื้นที่ Erftstadt 2004 ISBN 3-89996-029-7หน้า 68–71
• กับวอลเตอร์ ฮาร์ทมันน์: Songtexte 1962–1985 บ็อบ ดีแลน . Zweitausendundeins, แฟรงก์เฟิร์ต อัม ไมน์ 1975

• เดอร์ แน็กเต้ นักบินอวกาศ คริสเตียน บรึคเนอร์, กึนเธอร์ ฮอฟฟ์มันน์, มัทธีอัส ปอนเนียร์, มาร์โกต์ ลีโอนาร์ด ก. เวสต์ดอยท์เชอร์ รุนด์ฟังค์, 1972.
• กำหนดเวลาในสหรัฐอเมริกา เอกสารอ้างอิง-แสดงจากพิพิธภัณฑ์ใต้ดินของ (19)60er Jahre ร่วมกับวิลเลียม เบอร์โรห์ส, อัลเลน กินสเบิร์ก, เจนิส จอปลิน, เดอะ ฟิวส์, จิม โลเวลล์, ฮาโรลด์ นอร์ส และคนอื่นๆ อีกมากมาย การผลิตร่วมของ Hessischer Rundfunk (HR) Frankfurt และ Westdeutscher Rundfunk (WDR) Cologne ออกอากาศครั้งแรก: 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 กำกับโดยHermann Naber .
• Die von der Reservebank หรือ Wenn wir drankommen, ist das Spiel hoffentlich verloren (ผู้กำกับ) โดย Broder Boyksen und Jörg Fauser; ซาร์ลันดิเชอร์ รุนด์ฟังค์, 1974.

• Die Kunst นักเขียนวรรณกรรม Bebop zu übersetzen สัมภาษณ์. ruprechtฉบับที่ 44, 28 ตุลาคม 2539.
• บาร์เทลส์, เกอร์ริท (27 มกราคม 2555). "Zum Tod von Carl Weissner: Sein Herz gehörte der วรรณกรรมใต้ดิน " Die Zeit (ข่าวมรณกรรม) (ในภาษาเยอรมัน)
• ไวเบล, แอมโบรส (25 มกราคม 2555). “นาครูฟ คาร์ล ไวส์เนอร์: แดร์ มานน์, แดร์ บูโคว์สกี้ เออร์ฟานด์ ” Die Tageszeitung (มรณกรรม) (ภาษาเยอรมัน)

• รายชื่อผลงานแปลทั้งหมดของไวส์เนอร์ สามารถดูได้ที่ RealityStudio
• วรรณกรรมโดยและเกี่ยวกับคาร์ล ไวส์เนอร์ในแคตตาล็อกของหอสมุดแห่งชาติเยอรมัน
• คาร์ล ไวส์เนอร์ที่IMDb
• คาร์ล ไวส์เนอร์ในคอลเลกชันบทความ ของ Innsbrucker Zeitungsarchiv