เซอร์ซิดาส ( ภาษากรีกโบราณ: Κερκιδᾶς Kerkidas ; มีชีวิตอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช) เป็นกวีนักปรัชญาสำนักซินิกและผู้ร่างกฎหมายของเมืองเมกาโลโพลิส บ้านเกิดของเขา ม้วนกระดาษปาปิรัสที่มีข้อความบางส่วนจากบทกวีซินิกเจ็ดบทของเขาถูกค้นพบที่เมืองออกซีรินคัสในปี 1906

เซอร์ซิดาสเป็นผู้ชื่นชมไดโอเจเนสซึ่งเขาได้บันทึกการเสียชีวิตของไดโอเจเนสไว้ใน บทกวี เมลิแอมบิก บาง บรรทัด^{[ 1 ]}เขาได้รับการกล่าวถึงและอ้างอิงโดยอาเธเนอุส^{[ 2 ]} (ซึ่งอ้างถึงเขาในฐานะแหล่งที่มาของลัทธิบูชาวีนัส คัลลิปิกอส⁾และสโตเบอุส [ ^{3 ]} เมื่อเขาเสียชีวิต เขาได้สั่งให้ ฝังอีเลียดเล่มแรกและเล่มที่สอง ไปพร้อมกับเขา ^{[ 4 ]}เอเลียน^{[ 5 ]}เล่าว่าเซอร์ซิดาสเสียชีวิตโดยแสดงความหวังว่าจะได้อยู่กับพีทาโกรัสแห่งนักปรัชญาเฮคาเทอุสแห่งนักประวัติศาสตร์โอลิมปัสแห่งนักดนตรี และโฮเมอร์แห่งกวี ซึ่งแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเขานับถือสี่สาขาวิชานี้

เขาบัญชาการกองทหารราบของเมืองของเขาในการรบที่เซลลาเซียในปี 222 ก่อนคริสต์ศักราช ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นลูกหลานของเซอร์ซิดาสแห่งอาร์คาเดีย^{[ 6 ]} ซึ่ง เดมอสเธเนสกล่าวถึง ในบรรดา ชาวกรีกเหล่านั้นผู้ซึ่งด้วยความขี้ขลาดและความฉ้อฉล ได้ทำให้รัฐของตนตกเป็นทาสของฟิลิปที่ 2 แห่งมาซิโดเนีย

ในหนังสือ Sophists, Socratics and Cynics D. Rankin ตั้งข้อสังเกตว่า เซอร์ซิดาส “มีบทบาททางการเมืองในเมืองของเขา…[และ]…ได้รับการแต่งตั้งเป็นโนโมเทเตสหรือผู้แทนฝ่ายนิติบัญญัติ โดยมีหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่” แต่ในบทกวีของเขา เขาเป็นนักวิจารณ์ที่รุนแรงต่อคนร่ำรวย และเรียกร้องความยุติธรรมและการแก้แค้น (เนเมซิส) ต่อพวกเขา เขายังอ้างถึงเทพีแห่งโชคลาภ ถามว่าทำไมเธอไม่ “ทำให้ซีนอนผู้ฟุ่มเฟือยตกอยู่ในความยากจน และมอบเงินที่กำลังจะสูญเปล่าให้แก่เรา” เขากล่าวถึงคนร่ำรวยที่ฟุ่มเฟือยว่าเป็น “พวกปล่อยกู้สกปรก” ที่ใช้ “ความมั่งคั่งอันเหม็นเน่า” ของตนในทางที่ผิด เป็นคนตระหนี่ และ “พ่อค้าทำลายล้าง” เขาอ้างถึงเทพีแห่งความยุติธรรมและถามว่าทำไมเธอ – และเทพเจ้าทั้งหมดบนโอลิมปัส – จึงตาบอดเช่นนี้ แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ การที่เขาอ้างถึงเนเมซิส "วิญญาณแห่งการลงโทษบนโลก" เพื่อโจมตีคนร่ำรวยที่ใช้ชีวิตฟุ่มเฟือย และโจมตีระบบความมั่งคั่งโดยรวม มากกว่าที่จะโจมตีเฉพาะการกระทำที่ไม่ยุติธรรมหรือความไม่เท่าเทียมกัน ซึ่งเป็นแนวคิดที่ลึกซึ้งของพวกนักปรัชญาสำนักซีนิก

ปาปิรัสOxyrhynchus ที่มีชื่อว่า " บทกวีเมลิแอมบิกของเซอร์ซิดาส นักปรัชญาไซนิค " ( ภาษากรีก: Κερκίδα κυνός μελίαμβοι ) ถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2449 ^{[ 7 ]}บทกวีเมลิแอมบิก ซึ่งเป็นรูปแบบเฉพาะของเซอร์ซิดาส เป็นการผสมผสานระหว่างฉันทลักษณ์ไอแอมบิกและเฮกซาเมเตอร์บทกวีของเขาเต็มไปด้วยเนื้อหาเชิงศีลธรรม เช่น การกระจายความมั่งคั่งที่ไม่เท่าเทียมกัน และผลลัพธ์ที่ไม่พึงประสงค์ของการใช้ชีวิตอย่างฟุ่มเฟือย^{[ 8 ]}มีบทกวีเจ็ดชิ้นที่สามารถระบุได้ว่าเป็นของเซอร์ซิดาส บทกวีชิ้นที่ยาวที่สุดมีเนื้อหาเกี่ยวกับการอภิปรายถึงธรรมชาติของเทพเจ้าและพระประสงค์ของพระเจ้าซึ่งเซอร์ซิดาสประกาศว่าความเชื่อในปัจจุบันไม่สอดคล้องกับข้อเท็จจริงของชีวิต

[ทำไมพระเจ้าไม่] เลือกนกคอร์โมแรนท์โลภมากตัวนั้นให้เป็นกระเป๋าเงินแทนล่ะ?

ขอให้แสงซีนอนอันหอมหวานและควบคุมไม่ได้นั้น ทำให้เขาเป็นคนยากจนที่น่าสมเพช และโอนเงินทองที่ ไหลไปอย่างไร้ประโยชน์นั้นมาให้เราผู้สมควรได้รับเถิด จะมีอะไรมาขัดขวางพระเจ้าได้เล่า – สมมติว่าคุณถามคำถามนั้นกับพระองค์ – ในเมื่อพระเจ้า ไม่ว่าอะไรจะผุดขึ้นมาในพระทัย พระองค์ก็สามารถทำให้สำเร็จได้ง่ายๆ ถ้าหากชายคนนั้นเป็นเจ้าหนี้เงินกู้ที่เลวทราม เป็นคนแก่ขี้เหนียว ที่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือยจนหมดตัว เป็นคนที่ทำลายโชคลาภของตัวเอง ทำไมพระเจ้าไม่ริบสมบัติของคนผู้นี้ทั้งหมด แล้วมอบให้แก่คนยากจนที่กินอาหารธรรมดาๆ ล่ะ

ค่าใช้จ่ายอันน่าสาปแช่งทั้งหมดของชายคนนั้นหรือ? ดวงตาแห่งความยุติธรรมถูกบดบังด้วยตัวตุ่นหรือ? ^{[ 9 ]}

เซอร์ซิดาสอธิบายต่อไปว่า เขาอยากจะปล่อยให้เรื่องเทพเจ้าเป็นหน้าที่ของโหรและหันมาบูชาบทเพลงสรรเสริญ บทเพลงแห่งการให้ และบทเพลงแห่งการลงโทษ ซึ่งก็คือ ความเมตตาต่อผู้ที่ทุกข์ทรมานทั้งทางร่างกายและจิตใจ และการลงโทษผู้กระทำผิด อีกบทกวีหนึ่งเป็นบทกวี เกี่ยวกับความรัก สอนถึงหนทางแห่งความรักที่ง่ายและราคาถูก อีกส่วนหนึ่งซึ่งดูเหมือนจะเป็นชีวประวัติ แสดงถึงความพึงพอใจของกวีที่ได้อุทิศตนรับใช้เทพธิดาแห่งบทกวีมาตลอดชีวิต

นอกจากบทกวีเหล่านี้แล้ว ยังมีเศษกระดาษปาปิรัสบางส่วนที่เป็นบทกวีศีลธรรมพร้อมบทนำในรูปแบบโคลีแอมบิกซึ่งสามารถระบุอายุได้ถึงศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช เป็นไปได้ว่าบทกวีนี้รวบรวมโดยเซอร์ซิดาส แต่เรื่องนี้น่าสงสัยเพราะคุณภาพของบทกวีโคลีแอมบิกในบทนำนั้นด้อยกว่าบทกวีเมลีแอมบิกของเขามาก^{[ 10 ]}

• ตัวละครของธีโอฟราสตัส เฮโรดาส เซอร์ซิดาส และกวีชาวกรีกโคลีแอมบิก บรรณาธิการและผู้แปล เจ.เอ็ม. เอ็ดมอนด์ส และ เอ.ดี. น็อกซ์ (1925)ห้องสมุดคลาสสิกโลบ
• บรรณานุกรมเชิงวิชาการเกี่ยวกับเซอร์ซิดาสในหนังสือบรรณานุกรมยุคเฮลเลนิสติกรวบรวมโดย มาร์ติน คุยเปอร์ส จากวิทยาลัยทรินิตี้ ดับลิน