คำว่าcompadre ( ภาษาสเปน: [komˈpaðɾe] , ภาษาโปรตุเกส: [kõˈpaðɾɨ] , แปลตรงตัวว่า "พ่อร่วม" หรือ "ผู้ปกครองร่วม") หมายถึงความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่และพ่อแม่ทูนหัวของเด็ก และเป็นสายสัมพันธ์ที่สำคัญซึ่งเริ่มต้นขึ้นเมื่อเด็กได้รับ การ ทำ พิธีศีลล้างบาป ความสัมพันธ์ นี้แพร่หลายในครอบครัวคริสเตียนในคาบสมุทรไอบีเรีย ลาตินอเมริกา ฟิลิปปินส์ และพราหมณ์คริสเตียน ในกัวของอินเดีย รวมถึงในบางประเทศของยุโรปตะวันออกเช่นรัสเซียและยูเครน

คำนามนามธรรมcompadrazgo (ภาษาสเปนและฟิลิปปินส์) และcompadrio (ภาษาโปรตุเกส) ซึ่งทั้งสองคำมีความหมายว่า "การเป็นพ่อแม่ร่วมกัน" บางครั้งใช้เพื่ออ้างถึงความสัมพันธ์เชิงสถาบัน ระหว่างcompadres ^{[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ]}

ในขณะที่รับศีลบัพติศมา พ่อแม่ทูนหัวและพ่อแม่แท้ๆ จะกลายเป็น " compadre"ของกันและกัน (คำว่า compadreในรูปพหูพจน์หมายรวมถึงพ่อแม่ร่วมเลี้ยงดูทั้งชายและหญิง) ส่วนคำที่ใช้เรียกพ่อแม่ร่วมเลี้ยงดูเพศหญิงคือ " comadre " ( ภาษาสเปน: [koˈmaðɾe] , ภาษาโปรตุเกส: [kuˈmaðɾɨ] ) ดังนั้น พ่อของเด็กจะเรียกแม่ทูนหัวของเด็กว่า "comadre" ในขณะที่แม่ทูนหัวจะเรียกพ่อของเด็กว่า "compadre" เป็นต้น

ในประเทศโปรตุเกส คำนี้ยังถูกใช้ในภาษาพูดเพื่อหมายถึงพ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายในคู่รักอีกด้วย

นับตั้งแต่พิธีรับศีลล้างบาปพ่อแม่ทูนหัว (godfather and godmother, padrino and madrinaในภาษาสเปน, padrinho and madrinhaในภาษาโปรตุเกส, ninong and ninangในภาษาฟิลิปปินส์) จะร่วมบทบาทในการเลี้ยงดูบุตรบุญธรรมกับพ่อแม่แท้ๆ ตามหลักคำสอนของศาสนาคาทอลิก เมื่อเด็กได้รับการล้างบาปแล้ว พ่อแม่ทูนหัวจะรับผิดชอบในการดูแลให้เด็กได้รับการเลี้ยงดูตามหลักคำสอนของศาสนาคาทอลิก และเพื่อให้เด็กดำเนินชีวิตไปในทางที่ดีขึ้นและประสบความสำเร็จ (ผ่านการศึกษา การแต่งงาน การพัฒนาตนเอง และอื่นๆ)

ตามธรรมเนียมแล้ว ในหมู่ชาวไอบีเรียและละตินอเมริกา ความสัมพันธ์แบบนี้เป็นการทำให้มิตรภาพที่มีอยู่เดิมเป็นทางการ ซึ่งส่งผลให้เกิดความผูกพันที่แน่นแฟ้นตลอดชีวิตระหว่างเพื่อนสนิทในรูปแบบดั้งเดิม ความสัมพันธ์ แบบเพื่อนสนิทนี้เป็นหนึ่งในความรักแบบครอบครัวที่แข็งแกร่งที่สุด รองลงมาจากครอบครัวหลักในสังคมละตินอเมริกาหลายแห่ง เพื่อนสนิทหรือพี่น้องที่พูดคุยกันอย่างไม่เป็นทางการมาโดยตลอด (โดยใช้สรรพนามบุรุษที่สองแบบไม่เป็นทางการของภาษาสเปนว่าtú ) อาจแสดงออกถึง ความสัมพันธ์ แบบเพื่อนสนิท ใหม่ของพวกเขา โดยการใช้คำพูดที่สุภาพหรือเป็นทางการ (โดยใช้สรรพนามบุรุษที่สองแบบเป็นทางการของภาษาสเปนว่าusted )

ในสังคมลาตินอเมริกาหลายแห่งมีพิธีกรรมอื่นๆ อีกหลายอย่างที่ถูกมองว่าก่อให้เกิด ความสัมพันธ์แบบคอมพาเดร ( compadre ) ซึ่งอาจรวมถึงการอุปถัมภ์พิธีกรรมทางศาสนาคาทอลิกอื่นๆ (เช่น ศีลมหาสนิทครั้งแรก ศีลยืนยัน และการแต่งงาน) การอุปถัมภ์งานฉลองวันเกิดครบรอบ 15 ปี (quinceañera ) และในเปรู การอุปถัมภ์พิธีตัดผมครั้งแรกซึ่งปกติจะจัดขึ้นเมื่อเด็กอายุครบ 3 ขวบ

Compadrazgoมีรากฐานมาจากศาสนาคาทอลิกในยุโรปยุคกลางดอจแห่งเวนิสPietro II Orseoloทำงานตลอดชีวิตเพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกับกษัตริย์ในยุคนั้น และประสบความสำเร็จในการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับจักรวรรดิไบแซนไทน์ในทางกลับกัน เขาก็สนิทสนมกับOtto III จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และในที่สุดก็แต่งตั้งเขาด้วยตำแหน่งcompadreซึ่งหมายถึง "พ่อร่วมของลูกๆ ของดอจแห่งเวนิส" Otto ชอบสิ่งนี้เป็นพิเศษ และกลายเป็นพ่อทูนหัวของเด็กๆ^{[ 4 ]}

นวนิยายคลาสสิกของสเปนเรื่องดอน กิโฆเต้ (ค.ศ. 1605–1615) มีการกล่าวถึงคำว่าcompadres หลายครั้ง อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์แบบ compadreในสเปนสมัยใหม่มีความหมายที่ไม่เป็นทางการมากนัก โดยหมายถึงทั้งพ่อทูนหัว/ padrinoหรือเพื่อนสนิท โดยไม่มีความเกี่ยวข้องกับพิธีกรรมใดๆ สำนวนนี้ใช้กันมากโดยเฉพาะในสเปนตอนใต้ ในอังกฤษยุคกลาง พ่อแม่และพ่อแม่ทูนหัวเรียกกันว่า "godsibs" (นั่นคือ "พี่น้องทูนหัว") ร่องรอยเดียวของธรรมเนียมคาทอลิกอังกฤษโบราณนี้ในภาษาอังกฤษสมัยใหม่คือคำว่าgossipซึ่งสันนิษฐานว่าหมายถึงนิสัยของเพื่อนสนิทอย่างcompadresที่ชอบพูดคุยและนินทากัน ในภาษาสเปน คำกริยาcomadrear (จากcomadre ) ก็มีความหมายว่า "นินทา" เช่นเดียวกับคำที่คล้ายคลึงกันในภาษาฝรั่งเศสcommérage (จากcommère )

ในบางภูมิภาค เช่น บราซิลคำว่าcompadre ได้ถูกนำมาใช้ในความหมายที่กว้างขึ้นเพื่ออธิบายความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนสนิทสองคน ในภูมิภาค อาเลนเตโจของโปรตุเกสcompadreเป็นคำที่ใช้เรียกขานกันอย่างไม่เป็นทางการระหว่างคนรู้จักชายสองคน โดยส่วนใหญ่มักเป็นผู้สูงอายุ ในอาร์เจนตินาและปารากวัย คำนี้ใช้ในภาษาพูดทั่วไป (โดยเฉพาะในรูปย่อcompadrito ) เพื่อหมายถึง "คนขี้โม้ ปากมาก คนพาล" อย่างไรก็ตาม ในครอบครัวชาวละตินอเมริกาและฮิสแปนิก/ลาตินแบบดั้งเดิม คำนี้ยังคงรักษาความหมายและสัญลักษณ์ดั้งเดิมไว้ และสำหรับสมาชิกในครอบครัว การได้รับเชิญให้เป็นpadrinoหรือcompadreถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งตลอดชีวิต

• ความผูกพันของมนุษย์
• บราเดอร์ (วัฒนธรรมย่อย)
• คุม (พ่อทูนหัว)

• Alum, R., 1977, "El Parentesco Ritual en un Batey Dominicano [พิธีกรรมเครือญาติใน Dominican Batey]," Revista Eme-Eme Santiago de los Caballeros สาธารณรัฐโดมินิกัน: Universidad Católica Madre y Maestra; วี (26): 11-36.
• Berruecos, L., 1976, El Compadrazgo en América Latina; การวิเคราะห์ Antropológico จาก 106 Casos เม็กซิโก: Instituto Indigenista Interamericano.
• Foster, G., 1953, “Cofradia และ compadrazgo ในสเปนและอเมริกาใต้ที่อยู่ภายใต้การปกครองของสเปน” วารสารมานุษยวิทยาตะวันตกเฉียงใต้; 9:1-28
• Gudeman, S. และ SB Schwartz, 1984, การชำระล้างบาปดั้งเดิม; การเป็นพ่อแม่ทูนหัวและการรับบัพติศมาของทาสในบาเฮียศตวรรษที่ 18; ใน: RT Smith, บรรณาธิการ; อุดมการณ์และการปฏิบัติเกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางเครือญาติในละตินอเมริกา. แชปเพิลฮิลล์: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา; หน้า 35–58.
• นูตินี, ฮูโก และ เบ็ตตี เบลล์, 1980, ความสัมพันธ์ทางเครือญาติเชิงพิธีกรรม: โครงสร้างของระบบคอมปาดราซโกในชนบทของรัฐทลาซคาลา. พรินซ์ตัน: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน.
• นูตินี, ฮูโก, 1984, ความสัมพันธ์ทางเครือญาติเชิงพิธีกรรม: การบูรณาการทางอุดมการณ์และโครงสร้างของระบบคอมปาดราซโกในชนบทของรัฐทลาซคาลา. พรินซ์ตัน: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน.
• Ossio, J., 1984, ความต่อเนื่องทางวัฒนธรรม โครงสร้าง และบริบท; ลักษณะเฉพาะบางประการของระบบเครือญาติในเทือกแอนดีส; ใน: RT Smith, บรรณาธิการ; อุดมการณ์และการปฏิบัติเกี่ยวกับระบบเครือญาติในละตินอเมริกา. แชปเพิลฮิลล์: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา; หน้า 118–46.
• Velez‐Calle, A., Robledo‐Ardila, C., & Rodriguez‐Rios, JD (2015). อิทธิพลของความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลต่อแนวปฏิบัติทางธุรกิจในละตินอเมริกา: การเปรียบเทียบกับกวนซีของจีนและวาสตาของชาวอาหรับ Thunderbird International Business Review, 57(4), 281-293.