ปูซาน ไอพาร์ค

ชื่อเต็ม	สโมสรฟุตบอลปูซานไอพาร์ค
ก่อตั้ง	22 พฤศจิกายน 2522 ( 22 พฤศจิกายน 2522 )
พื้น	สนามกีฬากูด็อก ปูซาน
ความจุ	12,349
เจ้าของ	บริษัท เอชดีซี ฮุนได ดีเวลลอปเมนท์ (ในเครือกลุ่มบริษัท เอชดีซี)
ประธาน	ชุง มง-กยู
ผู้จัดการ	โจ ซองฮวาน
ลีก	เค ลีก 2
2025	เค ลีก 2 , อันดับ 8 จาก 14
เว็บไซต์	บูซานิปาร์ค.com
สีประจำบ้าน สีชุดเยือน

สโมสร ฟุตบอลBusan IPark FC ( ภาษาเกาหลี : 부산 아이파크 FC ) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของเกาหลีใต้ตั้งอยู่ในเมืองปูซานและแข่งขันในK League 2ซึ่งเป็นลีกระดับสองของระบบฟุตบอลเกาหลีใต้พวกเขาเล่นเกมเหย้าที่สนาม Busan Gudeok Stadium

สโมสร Busan IPark ก่อตั้งขึ้นในฐานะทีมกึ่งอาชีพในเดือนพฤศจิกายน ปี 1979 โดยบริษัทSaehan Motorsสโมสรแห่งนี้เป็นหนึ่งในห้าสมาชิกผู้ก่อตั้งดั้งเดิมของK Leagueและแข่งขันในดิวิชั่นหนึ่งอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 1983 ถึง 2015 ก่อนที่จะตกชั้นเป็นครั้งแรก ในช่วงแรก สโมสรมีชื่อว่า Daewoo Royals ซึ่งอ้างอิงถึงบริษัทรถยนต์ที่เป็นเจ้าของและให้เงินทุนสนับสนุนในตอนแรก ตั้งแต่ต้นทศวรรษ 2000 เป็นต้นมา Busan ได้รับการสนับสนุนทางการเงินจาก HDC Group และแบรนด์อพาร์ตเมนต์IPARKโดยเปลี่ยนชื่อเป็น Pusan ​​i.cons และต่อมาเป็น Busan IPark

หลังจากครองอันดับหนึ่งของลีกเกือบตลอด ฤดูกาล 1983แดวูจบอันดับสองในฤดูกาลแรก โดยเสียแชมป์ให้กับฮัลเลลูยา เอฟซี ไปหนึ่งแต้ม หลังจากเสมอกับยูคง เอเลแฟนท์ สแบบไร้สกอร์ ในมาซาน ซีรีส์ ในฤดูกาลที่สอง สโมสรได้เปลี่ยนสถานะเป็นทีมอาชีพ เปลี่ยนชื่อเป็นแดวู รอยัลส์ และคว้าแชมป์ลีกครั้งแรกได้สำเร็จหลังจากเอาชนะยูคง เอเลแฟนท์สด้วยสกอร์รวม 2–1 ในรอบเพลย์ออฟชิงแชมป์เค ลีก ปี 1984 ^{[ 1 ]}

แดวู รอยัลส์ เข้าสู่ ฤดูกาล เค ลีก ปี 1986ในฐานะแชมป์ระดับทวีป หลังจากคว้าแชมป์เอเชียน คลับ แชมเปี้ยนชิพ ฤดูกาล 1985–86กลายเป็นทีมจากเกาหลีใต้ทีมแรกที่ทำได้สำเร็จ หลังจากเอาชนะอัล-อาห์ลี 3–1 ในช่วงต่อเวลาพิเศษที่เมืองเจดดาห์ประเทศซาอุดีอาระเบีย แม้จะประสบความสำเร็จในระดับทวีป แต่ทีมกลับมีผลงานที่ย่ำแย่ในฤดูกาลนั้น และไม่สามารถผ่าน เข้ารอบเพลย์ ออฟชิงแชมป์เค ลีก ปี 1986ได้ หลังจากจบอันดับที่สี่ในรอบแรกและอันดับที่สามในรอบที่สอง

ทีมรอยัลส์คว้าแชมป์ลีกสมัยที่สองได้สำเร็จหลังจากจบ ฤดูกาล 1987ด้วยการเป็นจ่าฝูงของลีกด้วยคะแนน 46 แต้มพวกเขาคว้าแชมป์สมัยที่สามได้ในปี 1991หลังจากจบฤดูกาลด้วยคะแนนนำห่างคู่แข่งที่ใกล้ที่สุดอย่างฮุนได โฮรังอี ถึง 10 แต้ม อย่างไรก็ตาม โมเมนตัมของทีมรอยัลส์ไม่ได้คงอยู่ยาวนานนัก เนื่องจากสโมสรประสบปัญหาในฤดูกาลต่อๆ มา โดยจบฤดูกาลในอันดับท้ายๆ หรือใกล้เคียงกับอันดับท้ายๆ ของลีก

เมื่อสิ้นสุด ฤดูกาล 1995ทีมในเคลีกเริ่มกระบวนการ "ปรับให้เข้ากับท้องถิ่น" และสโมสรจึงเป็นที่รู้จักในชื่อ ปูซาน แดวู รอยัลส์ ( ภาษาเกาหลี : 부산 대우 로얄즈 ) ตามชื่อเมืองที่ตั้งอยู่ ในปี 1997พวกเขาคว้าแชมป์ลีกสมัยที่สี่ กลายเป็นทีมแรกที่คว้าแชมป์เคลีกได้ถึงสี่สมัย

แม้ว่า ฤดูกาล 1998 จะเป็นฤดูกาลที่ อัน จอง-ฮวาน กองหน้าดาวรุ่งแจ้งเกิด แต่รอยัลส์ก็จบฤดูกาลด้วยอันดับกลางตาราง อย่างไรก็ตาม สโมสรก็สามารถผ่านเข้ารอบ เพลย์ ออฟชิงแชมป์เคลีกปี 1999ได้หลังจากจบอันดับที่สี่ในฤดูกาลปกติ ในรอบเพลย์ออฟ รอยัลส์สามารถเอาชนะชุนนัม ดรากอนส์และบูชอน เอสเคเพื่อคว้าสิทธิ์ไปพบกับแชมป์เก่าอย่างซูวอน ซัมซุง บลูวิงส์แต่แพ้ในรอบชิงชนะเลิศด้วยผลรวม 4–2 ^{[ 2 ]}

ในฐานะสโมสรที่บริษัทเป็นเจ้าของ ความสำเร็จของทีมรอยัลส์จึงเชื่อมโยงอย่างแยกไม่ออกกับความมั่นคงและความสำเร็จของบริษัทเจ้าของอย่างแดวู คอร์ปอเรชั่นในช่วงต้นทศวรรษ 2000 บริษัทได้แยกทางกับแฟรนไชส์กีฬาที่เคยประสบความสำเร็จนี้เนื่องจากปัญหาทางการเงินครั้งใหญ่ที่สะสมมาตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1990 บริษัทไอพาร์ค คอนสตรัคชั่น ซึ่งเป็นแผนกก่อสร้างในประเทศของฮุนไดได้เข้าครอบครองสโมสรและได้ประวัติและบันทึกทั้งหมดของสโมสรมา เจ้าของใหม่ไม่เพียงแต่เปลี่ยนชื่อสโมสรเป็นปูซาน ไอ.คอนส์ เท่านั้น แต่ยังเปลี่ยนสีชุดเหย้าของสโมสรจากสีน้ำเงินเป็นสีแดง และย้ายสโมสรจากสนามกีฬาปูซานกูด็อกไปยังสนามกีฬาปูซานเอเชียดอีกด้วย

ภายใต้เจ้าของใหม่ สโมสรแทบไม่ได้ลุ้นแชมป์ โดยจบอันดับกลางตารางหรือเกือบท้ายตารางในช่วงทศวรรษ 2000 นอกจากจะคว้าแชมป์โคเรีย เอฟเอ คัพ เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของสโมสรในปี 2004 ภายใต้การนำของ เอียน พอร์เตอร์ฟิลด์ผู้จัดการทีมชาวสกอตแลนด์(เอาชนะบูชอน เอสเค ในการดวลจุดโทษ ) แล้ว ตู้เก็บถ้วยรางวัลก็แทบจะว่างเปล่า

เมื่อเริ่มต้นฤดูกาล 2005 เจ้าของสโมสรได้เปลี่ยนชื่อทีมเป็น Busan I'Park (ปัจจุบันคือ Busan IPark) หลังจากชนะในรอบแรก ทีม Busan ของ Porterfield ก็ได้เข้าสู่รอบ เพลย์ ออฟชิงแชมป์ K-League ปี 2005 แต่พ่ายแพ้ให้กับ Incheon Unitedซึ่งโดยปกติแล้วเป็นทีมที่อ่อนกว่า แต่ในเวลานั้นกำลังมีแรงบันดาลใจอย่างมากนำโดยChang Woe- ryong

ในฤดูกาล 2008 ฮวาง ซุน-ฮงเข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการทีม แม้ว่าบูซานจะไม่ได้คว้าแชมป์ใดๆ ในช่วงที่เขาคุมทีม แต่เขาก็สามารถดึงตัวผู้เล่นอย่างคิม ชาง-ซู , จอง ชุง-ฮุน , ยาง ดง-ฮยอนและคิม กึน-ชอลเข้ามาร่วมทีม พร้อมทั้งเสริมทัพด้วยนักเตะดาวรุ่งอย่างฮัน ซัง-วูน , พัค ฮี-โดและพัค จง-วู ให้ได้ โอกาสลงเล่นในทีมชุดใหญ่ ในฤดูกาลสุดท้ายที่เขาคุมทีมบูซาน ฮวางสามารถนำทีมเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศฟุตบอลถ้วยเกาหลีปี 2010 ได้ สำเร็จ

สำหรับฤดูกาล 2011 คณะกรรมการได้แต่งตั้งอัน อิก-ซูเข้ามารับตำแหน่งต่อจาก ฮวาง ซุน-ฮง ที่ลาออกไปคุมทีมเก่าของเขาโพฮัง สตีลเลอร์สภายใต้การคุมทีมของ อัน บูซาน สามารถผ่านเข้ารอบเพลย์ออฟได้เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2005 หลังจากจบอันดับที่ 5 ในตารางคะแนนฤดูกาลปกติ ทีมบูซานของ อัน ถูกซูวอน ซัมซุง บลูวิงส์ เขี่ยตกรอบแรกในรอบเพลย์ออฟด้วยสกอร์ 1-0 ซึ่งเป็นสกอร์ที่คุ้นเคยกันดี

ในเดือนกุมภาพันธ์ 2012 ได้มีการปรับเปลี่ยนชื่อของสโมสรโดยตัดเครื่องหมายอะพอสโทรฟีออก ทำให้ชื่ออย่างเป็นทางการคือ Busan IPark

ในปี 2015 หลังจากจบฤดูกาลในครึ่งล่างติดต่อกัน 9 ฤดูกาล Busan IPark ก็ตกชั้นไปเล่นใน K League Challengeซึ่งเป็นลีกระดับสองเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์^{[ 3 ]}

เมื่อใกล้สิ้นสุดฤดูกาล 2016และดูเหมือนว่าโอกาสที่จะได้กลับไปเล่นใน K League Classic นั้นริบหรี่ลง ไอพาร์คจึงย้ายกลับไปใช้สนามเหย้าเดิมที่มีขนาดเล็กกว่า คือสนามกูด็อกสเตเดียม

บูซาน ไอพาร์ค มีฤดูกาล 2017 ที่น่าประทับใจ แม้ว่าความสำเร็จนั้นจะถูกบดบังด้วยการเสียชีวิตของโช จิน-โฮ ผู้จัดการทีมในขณะนั้น ก่อนจบฤดูกาลเพียงสองสัปดาห์ บูซานจบอันดับรองชนะเลิศในเคลีกชาเลนจ์ รองจากเกียงนัม เอฟซีโดยแพ้เพียง 6 เกมตลอดทั้งฤดูกาล ภายใต้การคุมทีมของ อี ซึง-ยอบ ผู้จัดการทีมชั่วคราว บูซานเอาชนะอาซาน มูกุงฮวาในรอบรองชนะเลิศเพลย์ออฟ แต่แพ้ในการดวลจุดโทษในรอบชิงชนะเลิศสองนัดให้กับซังจู ซังมู เอฟซีซึ่งกลายเป็นทีมแรกจากเคลีกคลาสสิกที่รักษาสถานะในลีกไว้ได้ผ่านรอบเพลย์ออฟ บูซานยังเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศเอฟเอคัพ โดยเอาชนะทีมจากลีกที่สูงกว่าอย่าง โพฮัง สตีลเลอร์ส, เอฟซี โซล , จอนนัม ดรากอนส์และซูวอน บลูวิงส์ แต่ก็แพ้ในรอบชิงชนะเลิศสองนัดอีกครั้ง คราวนี้ให้กับอุลซาน ฮุนได

สำหรับฤดูกาล 2018ในK League 2ที่เปลี่ยนชื่อใหม่ชอย ยุน-คยอมได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้จัดการทีมหลังจากที่เคยพากังวอน เอฟซี เลื่อนชั้น ได้สำเร็จ บูซาน ไอพาร์ค จบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 3 ใน K League 2 แต่ก็พ่ายแพ้ในรอบชิงชนะเลิศเพลย์ออฟแบบสองนัดติดต่อกันเป็นฤดูกาลที่สอง โดยครั้งนี้แพ้ให้กับเอฟซี โซล แม้จะพลาดโอกาสเลื่อนชั้นอีกครั้ง แต่บูซานก็ทำลายสถิติผู้เข้าชมหลายรายการใน K League 2 รวมถึงผู้เข้าชมมากกว่า 10,000 คน^{[ 4 ]}ในนัดเหย้าของรอบชิงชนะเลิศเพลย์ออฟ หลังจากพลาดโอกาสเลื่อนชั้น ผู้จัดการทีม ชอย ยุน-คยอม ก็ลาออกในช่วงปิดฤดูกาลและถูกแทนที่โดยโช ด็อก-เจบูซานประสบความสำเร็จในฤดูกาล 2019โดยโช ด็อก-เจ ได้นำรูปแบบการเล่นฟุตบอลแบบรุกมาใช้ ทำให้บูซานจบฤดูกาลด้วยการเป็นทีมที่ทำประตูได้มากที่สุดในลีก ทีมของโชสร้างขึ้นจากนักเตะดาวรุ่งอย่างคิม มุน-ฮวาน , อี ดง-จุนและคิม จิน-คยูรวมถึงกองหน้าทีมชาติ ในขณะนั้น อย่าง อี จอง-ฮย็อบ , กองกลางมากประสบการณ์ อย่าง พัค จง-วูและเพลย์เมกเกอร์ชาวบราซิล อย่าง โร โมโล บูซาน ไอพาร์ค จบอันดับสองในเคลีก 2 รองจากกวางจู เอฟซีและได้เข้าสู่รอบเพลย์ออฟเลื่อนชั้นเป็นฤดูกาลที่สี่ติดต่อกัน หลังจากเอาชนะเอฟซี อันยัง 1-0 ในบ้าน บูซานต้องเผชิญหน้ากับคู่ปรับร่วมเมืองอย่างเกียงนัม เอฟซี ในรอบชิงชนะเลิศแบบสองนัด หลังจากนัดแรกที่สนามกูด็อกเสมอกัน 0-0 บูซานก็เอาชนะในนัดเยือน 2-0 เพื่อคว้าสิทธิ์กลับสู่ลีกสูงสุดของเกาหลีเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2015

ฤดูกาล2020นำมาซึ่งความรู้สึกที่ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง เมื่อเปรียบเทียบกัน สโมสรพบว่าตัวเองต้องดิ้นรนหนีการตกชั้นอย่างรวดเร็ว และในที่สุดโค้ช โช ด็อก-เจ ก็ออกจากสโมสรในเดือนกันยายนหลังจากผลงานที่ย่ำแย่ อดีตโค้ชของอินชอน ยูไนเต็ดลี กี-ฮยองเข้ามารับ หน้าที่ คุมทีมชั่วคราวในช่วง 4 เกมที่เหลือของฤดูกาล หลังจากเก็บได้ 4 คะแนนจาก 2 เกมแรกที่เขาคุมทีม บูซานต้องการเพียง 1 คะแนนจากเกมสุดท้ายอีก 2 เกมเพื่อการันตีสถานะในลีกสูงสุดต่อไปอีกปี อย่างไรก็ตาม แม้จะนำอยู่ครึ่งเวลาทั้งกับอินชอน ยูไนเต็ด และซองนัม เอฟซี บูซานก็แพ้ทั้งสองเกมและจบอันดับสุดท้าย ทำให้ตกชั้นกลับไปสู่เค ลีก 2 ^{[ 5 ]}

เนื่องจากความเสียหายครั้งใหญ่ดังกล่าว ในช่วงต้นปี 2021คณะกรรมการบริหารของปูซานจึงตัดสินใจดำเนินการปรับโครงสร้างทีมใหม่ทั้งหมด ซึ่งเริ่มต้นด้วยการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในห้องแต่งตัว: การแลกเปลี่ยนผู้เล่น หลายขั้นตอน กับอุลซาน ฮุนได ทำให้ลี คยู-ซองและดาวรุ่งที่เติบโตมาจากอะคาเดมี่ของสโมสรอย่างลี ดง-จุน ย้ายออกไป โดยมีชเว จุน , พัค จอง-อิน , ลี ซัง-ฮอนและจอง ฮุน-ซอง เข้ามา แทนที่ นอกจากนี้ ผู้เล่นคนสำคัญคนอื่นๆ เช่นฮัน จี-โฮ (ที่ย้ายไปบูชอน เอฟซี 1995 ), คัง มิน-ซู (ไปอินชอน ยูไนเต็ด), โรโมโล (ไปเฉิงตู ), คิม มุน-ฮวาน (ที่เข้าร่วมสโมสรลอสแอนเจลิส เอฟซี ในMLS ) และควอน ฮยอก-คยู (เนื่องจากการเกณฑ์ทหารที่กิมชอน ซังมู ) ก็ออกจากสโมสรเช่นกันอัน บยองจุนผู้ทำประตูสูงสุดและ MVP ของปีที่แล้วรวมถึงอัน จุนซู , พัค มินกยู (ยืมตัว), วาเลนติโนส ซีลิส , โดมากอย โดรซเจคและไรอัน เอ็ดเวิร์ดส์ต่างก็ถูกดึงตัวเข้ามา^{[ 6 ]}

ทีมยังมีผู้จัดการทีมชาวต่างชาติถาวรคนแรกนับตั้งแต่ปี 2007 โดยริคาร์โด เปเรส ได้รับการแต่งตั้งหลังจากการสนทนาระหว่างคณะกรรมการและ เปาโล เบนโตหัวหน้าโค้ชทีมชาติเกาหลีใต้ในขณะนั้นซึ่งเปเรสเคยร่วมงานด้วยมาหลายปี^{[ 6 ] [ 7 ]}แม้ว่าผู้จัดการทีมชาวโปรตุเกสหนุ่มจะประสบความสำเร็จในการนำกลยุทธ์การฝึกซ้อมใหม่มาใช้ในสโมสรและให้โอกาสผู้เล่นอายุน้อยมากขึ้น แต่เขาก็มีความสัมพันธ์ที่ไม่ราบรื่นกับแฟนบอล ในขณะที่ผลการแข่งขันของทีมก็เต็มไปด้วยความไม่สม่ำเสมอและขาดความสมดุล โดยมีเกมรับที่แย่ที่สุดในลีก (เสียไป 56 ประตู) และพึ่งพาผู้เล่นเพียงสองคนในการทำประตู (อัน บยอง-จุน และปาร์ค จอง-อิน) ทำให้ปูซานจบอันดับที่ 5 ในลีกและพลาดการแข่งขันเพลย์ออฟเพื่อเลื่อนชั้น^{[ 7 ]}อย่างไรก็ตาม ยังคงมีผลลัพธ์เชิงบวกใหม่ๆ เกิดขึ้น เนื่องจากคิม จิน-คยู ผู้เล่นหลักได้พิสูจน์ตัวเองว่าเป็นหนึ่งในกองกลางที่ดีที่สุดของฤดูกาล ขณะที่ชเว จุน และอัน บยอง-จุน ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำลีก โดยอัน บยอง-จุน ยังได้รับรางวัลผู้ทำประตูสูงสุดและรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่าเป็นครั้งที่สองติดต่อกันอีกด้วย^{[ 7 ]}

ในปี 2012 Busan IPark ได้ลงนามในข้อตกลงกับโรงเรียนมัธยม Gaesong โดยรับทีมฟุตบอลที่มีอยู่เดิมของโรงเรียนมาอยู่ภายใต้การดูแลของสโมสรในฐานะทีมรุ่นอายุต่ำกว่า 18 ปี^{[ 8 ]}ทีมนี้แข่งขันในK League Juniorซึ่งเป็นดิวิชั่นเยาวชนของK Leagueโดย IPark เป็นรองชนะเลิศในการแข่งขันปี 2013 ^{[ 9 ]}ตั้งแต่ปี 2015 สโมสรยังได้ดำเนินการทีมรุ่นอายุต่ำกว่า 15 ปีโดยร่วมมือกับโรงเรียนมัธยม Nakdong ^{[ 10 ]}ระบบอะคาเดมีของสโมสรยังดำเนินการทีมชายในระดับอายุต่ำกว่า 12 ปีและต่ำกว่า 9 ปี^{[ 11 ]}ในปี 2024 Busan IPark กลายเป็นสโมสรอาชีพแห่งแรกในเกาหลีใต้ที่เปิดตัวทีมหญิงรุ่นอายุต่ำกว่า 15 ปี และประกาศแผนที่จะขยายการให้บริการอะคาเดมีสำหรับเด็กหญิงเพิ่มเติมด้วยทีมรุ่นอายุต่ำกว่า 12 ปีและต่ำกว่า 18 ปีในอนาคต^{[ 12 ] [ 13 ]}

ณ วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2569 ^{[ 14 ]}

หมายเหตุ: ธงแสดงถึงทีมชาติ ตามที่กำหนดไว้ในกฎเกณฑ์คุณสมบัติของฟีฟ่าโดยมีข้อยกเว้นบางประการ ผู้เล่นอาจถือสัญชาติที่ไม่ใช่สัญชาติของฟีฟ่าได้มากกว่าหนึ่งสัญชาติ

เลขที่ ตำแหน่ง ประเทศชาติ ผู้เล่น 1 ผู้รักษาประตู  เกาหลี กู ซัง-มิน 4 ดีเอฟ  เกาหลี คิม จินฮยอก ( ยืมตัวจากสโมสรฟุตบอลแดกู ) 5 ดีเอฟ  เกาหลี วู จูซอง 6 เอ็มเอฟ  เกาหลี ลี ดงซู 7 เอ็มเอฟ  บรา ซาเวียร์ 8 เอ็มเอฟ  เกาหลี คิม มิน-ฮยอก 9 เอฟดับบลิว  เกาหลี คิม ชาน ( รองกัปตัน ) 10 เอ็มเอฟ  บรา กาเบรียล โฮโนริโอ 11 ดีเอฟ  เกาหลี อัน ฮยอนบอม ( รองกัปตัน ) 13 เอ็มเอฟ  เกาหลี คิม ฮยอน-มิน 17 ดีเอฟ  เกาหลี จอน ซองจิน 18 เอฟดับบลิว  เกาหลี แบค กา-ออน 20 ดีเอฟ  เกาหลี คิม ฮีซึง 21 เอ็มเอฟ  เกาหลี คิม ดง-วุค 22 ดีเอฟ  เกาหลี ชเว เยฮุน

เลขที่ ตำแหน่ง ประเทศชาติ ผู้เล่น 31 ผู้รักษาประตู  เกาหลี คิม ยู-แร 34 ผู้รักษาประตู  เกาหลี ปาร์ค จี-มิน 42 เอฟดับบลิว  เกาหลี ลี โฮจิน 44 ดีเอฟ  เกาหลี ชเว ดง-รยอล 47 เอ็มเอฟ  เกาหลี ซอน ฮวี 55 ดีเอฟ  เกาหลี ควอน จุนซอง 66 ดีเอฟ  เกาหลี คิม เซฮุน 70 ผู้รักษาประตู  เกาหลี ซง อันตัน 72 เอ็มเอฟ  เกาหลี คิม ดงยุน 77 ดีเอฟ  เกาหลี จาง โฮ-อิก ( กัปตัน ) 80 เอฟดับบลิว  บรา อันโตนิโอ กูเตมเบิร์ก 88 เอ็มเอฟ  เกาหลี พัค ฮเยซอง 97 เอ็มเอฟ  เกาหลี ซอน จุน-ซอก 99 เอฟดับบลิว  บรา คริสเตียน เรนาโต

หมายเหตุ: ธงแสดงถึงทีมชาติ ตามที่กำหนดไว้ในกฎเกณฑ์คุณสมบัติของฟีฟ่าโดยมีข้อยกเว้นบางประการ ผู้เล่นอาจถือสัญชาติที่ไม่ใช่สัญชาติของฟีฟ่าได้มากกว่าหนึ่งสัญชาติ

เลขที่ ตำแหน่ง ประเทศชาติ ผู้เล่น — ดีเอฟ  เกาหลี คิม จิน-แร (อยู่ที่เมืองจินจูเพื่อเข้ารับราชการทหาร)

เลขที่ ตำแหน่ง ประเทศชาติ ผู้เล่น — เอ็มเอฟ  เกาหลี ลิม มิน-ฮยอก (อยู่ที่เมืองจินจูเพื่อเข้ารับราชการทหาร)

12 —ผู้สนับสนุนสโมสร (ผู้เล่นคนที่ 12) 16 —คิม จูซอง , 1987–1999 (ปีก ,กองกลางตัวรุก ,เซ็นเตอร์แบ็ก )

• ผู้จัดการ: โจ ซองฮวาน
• หัวหน้าโค้ช: ยู คยอง-ยูล
• โค้ชผู้รักษาประตู: ชเว ฮยอน
• ผู้ฝึกสอนด้านกายภาพ: ชเว จุนฮยอก
• โค้ช: ชอย แจซู , โจ ซองจิน

• ผู้ฝึกสอนทางการแพทย์: คัง ฮุน
• นักกายภาพบำบัด: ลี กวางดง
• ผู้ฝึกสอน: คิม ยองฮยอน
• แพทย์ประจำทีม: คิม มย็อง-จุน, คิม โฮ-จุน
• นักวิเคราะห์: จอน กอน-แจ, ยอ ซอง-ฮยอก
• ผู้แปล: ชเว ยู-อัพ
• ผู้จัดการอุปกรณ์: คัง กุนโม

แหล่งที่มา: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ^{[ 15 ]}

• 1983–1992: อาดิดาส
• 1993–1995: เอริมา
• 1996–1998: อาดิดาส
• 1999: ฟิลา
• ปี 2000–2003: ไนกี้
• 2004: คัปปะ
• 2005–2006: ฮัมเมล
• 2007–2011: ฟิลา
• 2012–2013: พูม่า
• 2014–2017: อาดิดาส
• 2018–2021: ไม่มี (สโมสรใช้ชุดยูนิฟอร์ม Adidas ที่ได้รับการสนับสนุนจากKika ^{[ 7 ]} )
• 2022–2023: พูม่า^{[ 7 ]}
• 2024–2025: มิซูโน่^{[ 16 ]}
• 2026–ปัจจุบัน: พูม่า^{[ 17 ]}

• เค ลีก 1
  • ผู้ชนะ (4) : 1984 , 1987 , 1991 , 1997
  • รองชนะเลิศ (3): 1983 , 1990 , 1999
• เค ลีก 2
  • ผู้เข้ารอบรองชนะเลิศ (3): 2017 , 2019 , 2023
• ลีกฟุตบอลกึ่งอาชีพแห่งชาติเกาหลี
  • ผู้ชนะ : ฤดูใบไม้ผลิ ปี 1981

• เอฟเอคัพเกาหลี
  • ผู้ชนะ : ปี 2004
  • ผู้เข้ารอบรองชนะเลิศ (2): 2010 , 2017
• โคเรียลีกคัพ
  • ผู้ชนะ (3) : 1997 , 1997s , 1998s
  • รองชนะเลิศ (5): 1986 , 1999 , 2001 , 2009 , 2011
• การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเกาหลี
  • ผู้ชนะ (2) : 1989, 1990 (ทีมสำรอง)
  • รองชนะเลิศ: ปี 1988
• ถ้วยประธานาธิบดีเกาหลี
  • รองชนะเลิศ: ปี 1981
• ซูเปอร์คัพเกาหลี
  • ผู้เข้ารอบรองชนะเลิศ: ปี 2005

• การแข่งขันชิงแชมป์สโมสรเอเชีย
  • ผู้ชนะ : 1985–86

• การแข่งขันชิงแชมป์สโมสรแอฟริกา-เอเชีย
  • ผู้ชนะ : ปี 1986

• การแข่งขันฮาวายเอียนไอส์แลนด์ส อินวิเทชันแนล
  • ผู้ชนะ : 2012

สำคัญ

• W = ผู้ชนะ
• RU = รองชนะเลิศ
• SF = รอบรองชนะเลิศ
• QF = รอบก่อนรองชนะเลิศ
• Ro16 = รอบ 16 ทีมสุดท้าย
• Ro32 = รอบ 32 ทีม
• GS = รอบแบ่งกลุ่ม
• PR = รอบคัดเลือกเบื้องต้น
• 3R = รอบที่สาม
• 2R = รอบที่สอง

ผลการแข่งขันทั้งหมดจะแสดงจำนวนประตูที่ปูซานทำได้ก่อน

ฤดูกาล	กลม	ฝ่ายค้าน	บ้าน	ห่างออกไป	แอ็กก์
2548	กลุ่ม G	บิ่ญดิ่ญ	8–0	4–0	อันดับ 1
		ธนาคารกรุงไทย	4–0	2–0
		เปอร์เซบายา สุราบายา	4–0	3–0
	รอบก่อนรองชนะเลิศ	อัล-ซัดด์	3–0	2–1	5–1
	รอบรองชนะเลิศ	อัล-อิตติฮัด	0–5	0–2	0–7

เลขที่	ชื่อ	จาก	ถึง	หมายเหตุ
	ลี จงฮวาน	พ.ศ. 2522	1980	ผู้จัดการสโมสรเดิมSaehan Motors FC
1	ชาง วุนซู	1981	พ.ศ. 2526
2	โช ยุน-โอ๊ก	1984	1984
3	ชาง วุนซู	1984	พ.ศ. 2529	แชมป์เคลีกปี 1984แชมป์ เอเอฟซี คลับแชมเปี้ยนชิพปี 1985–86
4	ลี ชา-แมน	พ.ศ. 2530	1989	แชมป์ เคลีก ปี 1987
ซี	คิม ฮีแท	1989	1989
5	แฟรงค์ เองเกล	1990	1990
6	เบอร์ทาลัน บิชเคย์	1991	1991	แชมป์ เคลีก ปี 1991
7	ลี ชา-แมน	1992	1992
ซี	โช กวาง-แร	1992	1992
8		พ.ศ. 2536	พ.ศ. 2537
ซี	ชุง แฮ-วอน	พ.ศ. 2537	พ.ศ. 2537
9	คิม ฮีแท	พ.ศ. 2537	พ.ศ. 2538
ซี	ชิน วูซอง	พ.ศ. 2538	พ.ศ. 2538
10	ดราโกสลาฟ เชคูลารัค	พ.ศ. 2539	พ.ศ. 2539
ซี	คิม แทซู	พ.ศ. 2539	พ.ศ. 2539
11	ลี ชา-แมน	พ.ศ. 2540	1999	แชมป์ เคลีก ปี 1997
ซี	ชิน ยุนกิ	1999	1999
ซี	ชาง โว รยอง	1999	1999
12	คิม โฮ-คอน	2000	2002
ซี	ปาร์ค คยองฮุน	2002	2002
13	เอียน พอร์เตอร์ฟิลด์	2003	2006	ผู้ชนะเลิศ ฟุตบอลถ้วยเอฟเอคัพเกาหลี ปี 2004
ซี	คิม พัน-กอน	2006	2006
14	แอนดี้ เอ็กกลี	2006	2007
ซี	คิม พัน-กอน	2007	2007
15	พัค ซองฮวา	2007	2007	ลงเล่นในเอฟเอคัพ ได้เพียงนัดเดียว
ซี	คิม พัน-กอน	2007	2007
16	ฮวาง ซุนฮง	2008	2010
17	อัน อิกซู	2011	2012
18	ยุน ซองฮโย	2013	2015
ซี	เดนิส อิวามูระ	2015	2015
19	ชเว ยองจุน	2015	2016	ตกชั้นไปเล่นใน K League Challenge ในปี 2015
20	โช จินโฮ	2017	2017	เสียชีวิตเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2560
ซี	ลี ซึง-ย็อบ	2017	2017
21	ชเว ยุน-คยุม	2018	2018
22	โช ด็อก-เจ	2019	2020	เลื่อนชั้นสู่เคลีก 1 ในปี 2019
ซี	ลี กี-ฮยอง	2020	2020	ตกชั้นไปเล่นใน K League 2 ในปี 2020
23	ริคาร์โด เปเรส	2021	2022
24	พัค จินซอบ	2022	2024
ซี	ยู คยอง-ยูล	2024	2024
25	โจ ซองฮวาน	2024	ปัจจุบัน

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับBusan IPark

• เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ภาษาเกาหลี)