ดานีล อิวาโนวิช คาร์มส์ ( né Yuvachev  ; รัสเซีย: Даниил Иванович хармс ; 30 ธันวาคม[ OS 17 ธันวาคม] พ.ศ. 2448 - 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485) เป็น กวี นักเขียน และนักเขียนบทละคร แนวเปรี้ยว จี๊ด และไร้สาระ ชาวรัสเซีย ในยุคโซเวียตตอนต้น^{[ 1 ]}   

คาร์มส์เกิดในชื่อ ดานีล ยูวาเชฟ (Ювачёв) ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กซึ่งในขณะนั้นเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิรัสเซียในครอบครัวของอีวาน ยูวาเชฟสมาชิกของกลุ่มปฏิวัตินารอดนายา โวลยาเมื่อถึงเวลาที่ลูกชายเกิด อีวาน ยูวาเชฟถูกจำคุกไปแล้วเนื่องจากมีส่วนเกี่ยวข้องกับการก่อกบฏต่อพระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 3และได้กลายเป็นนักปรัชญา

ดานีลคิดค้นนามแฝงว่า คาร์มส์ ขณะเรียนอยู่ ที่ โรงเรียนเซนต์ปีเตอร์ขณะอยู่ที่เซนต์ปีเตอร์ เขาได้เรียนรู้พื้นฐานทั้งภาษาอังกฤษและภาษาเยอรมันและอาจเป็นคำภาษาอังกฤษว่า "harm" และ "charm" ที่เขานำมาใช้เป็น "คาร์มส์" ^{[ 2 ]}นามแฝงของเขาอาจได้รับอิทธิพลจากความหลงใหลในเชอร์ล็อก โฮล์มส์ของอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์เนื่องจากคำทั้งสองคำ (โฮล์มส์และฮาร์มส์) มีจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดที่คล้ายคลึงกัน แต่ก็มีทฤษฎีอื่นๆ เกี่ยวกับนามแฝงนี้อีกหลายทฤษฎี^{[ 3 ]}ตลอดอาชีพการงานของเขา คาร์มส์ใช้ชื่อนี้ในรูปแบบต่างๆ รวมถึงนามแฝง แดนแดน คอร์มส์ ชาร์มส์ ชาร์ดัม และคาร์มส์-ชาร์ดัม เป็นต้น^{[ 4 ]}

ในปี พ.ศ. 2467 เขาเข้าเรียนที่Leningrad Electrotechnicumแต่ถูกไล่ออกเนื่องจาก "ขาดเรียนบ่อย" "ไม่เข้าร่วมกิจกรรมบริการชุมชน" และ "ไม่เข้ากับชั้นเรียน" ^{[ 5 ] : 69}

หลังจากถูกไล่ออก คาร์มส์ก็ทุ่มเทให้กับวรรณกรรมอย่างเต็มที่ เขาเข้าร่วมกลุ่มของอเล็กซานเดอร์ ทูฟานอฟ กวีเสียง และผู้ติดตาม แนวคิดกวีนิพนธ์แบบ ซาอุม (หรือเหนือประสาทสัมผัส) ของเวลีมีร์ คเลบนิคอ ฟ ในช่วงเวลานั้น เขาได้พบกับกวีหนุ่มอเล็กซานเดอร์ เวเดนสกีและทั้งสองก็กลายเป็นเพื่อนสนิทและผู้ร่วมงานกัน

ในปี พ.ศ. 2460 สมาคมนักเขียนวรรณกรรมเด็กได้ก่อตั้งขึ้น และ Kharms ได้รับเชิญให้เป็นสมาชิก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2461 จนถึงปี พ.ศ. 2484 Kharms ได้ผลิตผลงานสำหรับเด็กอย่างต่อเนื่องและประสบความสำเร็จอย่างมาก^{[ 6 ]}

ในปี ค.ศ. 1928 คาร์มส์ได้ก่อตั้งกลุ่มศิลปะแนวหน้าชื่อ โอเบริอูหรือ สหภาพศิลปะที่แท้จริง เขาได้นำเอาแนวคิดใหม่ๆ ของลัทธิอนาคตนิยมรัสเซียที่วางรากฐานโดยศิลปินในดวงใจของเขา เช่น คเลบนิคอฟ คาซิมีร์ มาเลวิชและ อีก อร์ เทเรนติเยฟ มาใช้ แนวคิดเหล่านั้นเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญในการสร้างสรรค์งานศิลปะของเขา สุนทรียศาสตร์ของเขาเน้นไปที่ความเชื่อในความเป็นอิสระของศิลปะจากกฎเกณฑ์และตรรกะของโลกแห่งความเป็นจริง และเชื่อว่าความหมายที่แท้จริงนั้นสามารถพบได้ในวัตถุและคำพูดที่อยู่นอกเหนือหน้าที่การใช้งานจริง

ในปี พ.ศ. 2461 บทละครเรื่องElizaveta Bam ของเขา ได้เปิดตัวครั้งแรก กล่าวกันว่าเป็นการปูทางให้กับละครแนวเหนือจริง [ ^{7 ] ละคร}เริ่มต้นด้วยเอลิซาเวตาถูกตำรวจลับจับกุมในข้อหาฆาตกรรมเจ้าหน้าที่ที่จับกุมคนหนึ่ง ซึ่งต่อมาเจ้าหน้าที่คนนั้นก็ถูกตัวละครอีกตัวฆ่าตาย และจบลงด้วยฉากแรกที่วนซ้ำ ละครเรื่องนี้ถูกนำไปเปรียบเทียบกับTrialของคาฟกาและInvitation to a Beheadingของนาโบคอฟเนื่องจาก "การพรรณนาถึงบุคคลผู้โชคร้ายที่ถูกทำลายโดยอำนาจรัฐที่ไม่เป็นธรรม" ^{[ 5 ] : 22}

ในช่วงปลายทศวรรษ 1920 บทกวีต่อต้านเหตุผล การแสดงละครที่ไม่เป็นเส้นตรง และการแสดงพฤติกรรมเสื่อมโทรมและไร้เหตุผลในที่สาธารณะ ทำให้ Kharms ซึ่งแต่งกายเหมือนสุภาพบุรุษ ชาวอังกฤษ ที่สูบไปป์น้ำเต้าได้รับชื่อเสียงในฐานะนักเขียนที่มีพรสวรรค์และแปลกประหลาดอย่างมาก^{[ 8 ]}

ในช่วงปลายทศวรรษ 1920 แม้จะมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์การแสดงของโอเบริอูและการโจมตีกลุ่มศิลปะแนวหน้าในสื่อเพิ่มมากขึ้น คาร์มส์ก็พยายามที่จะรวมศิลปินและนักเขียนหัวก้าวหน้าในยุคนั้น (มาเลวิช, ฟิโลนอฟ, เทเรนติเยฟ, ว ลาดิมีร์ มายาคอฟ สกี , คา เวริน, ซามยาติน ) เข้ากับ นักวิจารณ์ แนวสัจนิยมชั้นนำของรัสเซีย ( วิกเตอร์ ชคลอฟสกี , ยูริ ทีนิอานอฟ , บอริส ไอเชนบอม , เลฟ เอส. กินซ์เบิร์ก เป็นต้น) และนักเขียนรุ่นใหม่ (ทั้งหมดมาจากกลุ่มโอเบริอู: อเล็กซานเดอร์ เวเดนสกี, คอนสแตนติน วากินอฟ , นิโคไล ซาโบโลตสกี , อิกอร์ บัคเทเรฟ ) เพื่อสร้างขบวนการทางวัฒนธรรมที่เหนียวแน่นของศิลปะฝ่ายซ้าย

คาร์มส์ถูกจับกุมในปี 1931 และถูกเนรเทศไปยังเมืองเคิร์สค์เป็นเวลาเกือบหนึ่งปี เขาถูกจับกุมในฐานะสมาชิกของ "กลุ่มนักเขียนเด็กต่อต้านโซเวียต" และผลงานบางส่วนของเขาถูกนำมาใช้เป็นหลักฐานในคดีนี้ ทางการโซเวียตซึ่งมีความเป็นปรปักษ์ต่อกลุ่มศิลปะแนวหน้ามากขึ้นเรื่อยๆ ถือว่างานเขียนสำหรับเด็กของคาร์มส์เป็นการต่อต้านโซเวียต เนื่องจากปฏิเสธที่จะปลูกฝังค่านิยมวัตถุนิยมและสังคมแบบโซเวียต^{[ 2 ]}คาร์มส์ยังคงเขียนให้กับนิตยสารสำหรับเด็กต่อไปเมื่อเขากลับมาจากการเนรเทศ แม้ว่าชื่อของเขาจะปรากฏในเครดิตน้อยลง แผนการแสดงและละครของเขาถูกระงับ OBERIU ถูกยุบ และคาร์มส์ก็ถอยห่างจากโลกภายนอกไปใช้ชีวิตการเขียนส่วนตัวเป็นส่วนใหญ่

ในช่วงทศวรรษ 1930 ขณะที่วรรณกรรมกระแสหลักของโซเวียตเริ่มอนุรักษ์นิยมมากขึ้นเรื่อยๆ ภายใต้แนวทางของสัจนิยมสังคมนิยมคาร์มส์ได้หันไปหาที่พึ่งในวรรณกรรมสำหรับเด็ก (เขาเคยทำงานกับซามูอิล มาร์ชัคที่เดทกี ซ สำนักพิมพ์สำหรับเด็กของรัฐ ตั้งแต่กลางทศวรรษ 1920 โดยเขียนเนื้อหาใหม่และแปลวรรณกรรมสำหรับเด็กจากตะวันตก รวมถึง เรื่องแม็กซ์และโมริตซ์ของ วิลเฮล์ม บุช ) บทกวีและเรื่องสั้นสำหรับเด็กของเขาหลายเรื่องได้รับการตีพิมพ์ใน นิตยสาร ชิซ (Чиж) , โยซ (Ëж) , สเวร์ช็อก (Сверчок)และอ็อกเตียบรีอาตา (Октябрята)ในปี 1937 สำนักพิมพ์ของมาร์ชัคในเลนินกราดถูกปิดลง และพนักงานบางคนถูกจับกุม ได้แก่ อเล็กซานเดอร์ เวเวเดนสกี, นิโคไล โอเลนิคอฟ, นิโคไล ซาโบโลตสกี, ทามารา กาเบและต่อมาคือคาร์มส์ ส่วนใหญ่ถูกไล่ออก

เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2484 คาร์มส์ถูกจับกุมในข้อหาเผยแพร่ "ความคิดหมิ่นประมาทและสิ้นหวัง" โดยอ้างอิงจากรายงานของผู้แจ้งเบาะแสที่ไม่เปิดเผยชื่อ เพื่อหลีกเลี่ยงการประหารชีวิต คาร์มส์แสร้งทำเป็นวิกลจริต ศาลทหารสั่งให้เขาถูกคุมขังในแผนกจิตเวชของเรือนจำเครสตีเนื่องจากความร้ายแรงของความผิด ดานีล คาร์มส์เสียชีวิตจากการอดอาหารเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 ระหว่างการปิดล้อมเล นินกราด ภรรยาของเขาได้รับแจ้งว่าเขาถูกเนรเทศไปยังโนโวซีบีร์สค์ [ ^{9 ] จนกระทั่ง}วันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 ตามคำขอของน้องสาวของคาร์มส์ อีไอ กริตซีนา สำนักงานอัยการสูงสุดจึงตัดสินว่าเขาไม่มีความผิด และเขาได้รับการยกเว้นโทษ

ผลงาน "สำหรับผู้ใหญ่" ของเขาไม่ได้รับการตีพิมพ์ในระหว่างที่เขายังมีชีวิตอยู่ ยกเว้นเพียงบทกวีสองบทแรกเท่านั้น สมุดบันทึกของเขาได้รับการช่วยชีวิตจากการถูกทำลายในช่วงสงครามโดยเพื่อนผู้ภักดีและถูกซ่อนไว้จนกระทั่งทศวรรษ 1960 เมื่อผลงานเขียนสำหรับเด็กของเขาได้รับการตีพิมพ์อย่างกว้างขวาง และนักวิชาการเริ่มดำเนินการกู้คืนต้นฉบับของเขาและตีพิมพ์ในโลกตะวันตกและในรูปแบบใต้ดิน

ชื่อเสียงของเขาในรัสเซียช่วงศตวรรษที่ 20 ส่วนใหญ่มาจากผลงานยอดนิยมสำหรับเด็ก งานเขียนอื่นๆ ของเขา (เรื่องราว บทความสั้น บทละคร บทกวี และงานวิจัยเชิงปรัชญาและวิทยาศาสตร์เทียมมากมาย) แทบไม่เป็นที่รู้จักจนกระทั่งทศวรรษ 1970 และไม่ได้รับการตีพิมพ์อย่างเป็นทางการในรัสเซียจนกระทั่งยุคกลาสนอสต์

เรื่องสั้นของ Kharms มักเป็นเรื่องสั้น ๆ ที่มีความยาวเพียงไม่กี่วรรค ซึ่งฉากความยากจนและการขาดแคลนจะสลับกับเหตุการณ์เหนือจริงราวกับความฝันและเรื่องตลกเสียดสี บางครั้งก็มีการปรากฏตัวของนักเขียนชื่อดังที่ไม่เข้ากัน (เช่นพุชกินและโกกอลสะดุดกัน เคานต์เลโอ ตอลสตอยโชว์โถปัสสาวะให้โลกเห็น พุชกินและลูกชายของเขาล้มลงจากเก้าอี้ เป็นต้น) ^{[ 10 ]}

ต้นฉบับของเขาได้รับการเก็บรักษาไว้โดยน้องสาวของเขา และที่สำคัญที่สุดคือโดยเพื่อนของเขา ยาคอฟ ดรัสกิน นักทฤษฎีดนตรีที่มีชื่อเสียง นักศาสนศาสตร์และนักปรัชญาสมัครเล่น ซึ่งลากกระเป๋าเดินทางที่เต็มไปด้วยงานเขียนของคาร์มส์และเวเดนสกีออกจากอพาร์ตเมนต์ของคาร์มส์ในช่วงที่เลนินกราดถูกปิดล้อม และเก็บซ่อนไว้ตลอดช่วงเวลาที่ยากลำบากเหล่านั้น

ผลงานสำหรับผู้ใหญ่ของคาร์มส์ได้รับการเผยแพร่โดยสำนักพิมพ์ใต้ดิน ของรัสเซีย ตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1960 เป็นต้นมา และด้วยเหตุนี้จึงมีอิทธิพลต่อวงการศิลปะ "นอกระบบ" ที่กำลังเติบโตขึ้น

ผลงานทั้งหมดของเขาได้รับการตีพิมพ์ในเมืองเบรเมนเป็นจำนวน 4 เล่ม ระหว่างปี 1978-1988 ส่วนในรัสเซีย ผลงานของคาร์มส์ได้รับการตีพิมพ์อย่างแพร่หลายตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา ปัจจุบัน ผลงานรวมเล่มและผลงานคัดสรรของคาร์มส์ได้รับการตีพิมพ์ในรัสเซียหลายฉบับ และยังมีฉบับภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส เยอรมัน อิตาลี และฟินแลนด์ ในปี 2004 ผลงานคัดสรรของเขาได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาไอริช

ในช่วงหลังมานี้ มีงานแปลภาษาอังกฤษจำนวนมากปรากฏในวารสารวรรณกรรมอเมริกัน ในทศวรรษ 1970 จอร์จ กิเบียน จากมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ ได้ตีพิมพ์รวมเรื่องสั้นและบทละครของกลุ่ม OBERIU เป็นภาษาอังกฤษเป็นครั้งแรก ซึ่งรวมถึงเรื่องสั้นและบทละครของดานีล คาร์มส์ และบทละครของอเล็กซานเดอร์ เวเดนสกี งานแปลของกิเบียนปรากฏใน นิตยสาร Annex Pressในปี 1978 ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 หนังสือรวมเรื่องสั้นคัดสรรขนาดเล็กที่แปลเป็นภาษาอังกฤษแบบบริติชโดยนีล คอร์นเวลล์ ได้วางจำหน่ายในอังกฤษ งานแปลใหม่ของสมาชิกทุกคนในกลุ่ม OBERIU (และกลุ่มเพื่อนสนิทของพวกเขา ชินารี) ได้ปรากฏขึ้นในสหรัฐอเมริกาในปี 2006 ( OBERIU: An Anthology of Russian Absurdism ) หนังสือเล่มนี้รวบรวมบทกวี บทละคร และร้อยแก้วโดย อเล็กซานเดอร์ เวเดนสกี, ดานีลคา ร์มส์ , นิโคไล ซาโบโลต สกี, นิโคไล โอเลย์นิคอฟ, ลีโอนิด ลิปาวสกี และยาคอฟ ดรัสกิน เรียบเรียงโดยยูจีน ออสตาเชฟสกีและแปลโดย มัตเวอี ยันเคเลวิช, โทมัส เอปสไตน์, เกนยา ตูรอฟสกายา, ยูจีน ออสตาเชฟสกี และอิลยา เบิร์นสไตน์ พร้อมคำนำโดย ยูจีน ออสตาเชฟสกี (ไม่ใช่ซูซาน ซอนแท็กซึ่งมีรายชื่ออยู่ในบางเว็บไซต์ว่าเป็นผู้เขียนคำนำ) ชุดเรื่องสั้นของเขาเรื่องIncidences (1933–1939) ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษในปี 1993 และฉบับแปลภาษาอังกฤษของผลงานรวมเล่มของเขาโดย มัตเวอี ยันเคเลวิช ในชื่อToday I Wrote Nothing ได้รับการตีพิมพ์ในปี 2007 ซึ่งประกอบด้วยบทกวี บทละคร ร้อยแก้วสั้น และนวนิยายขนาดสั้นเรื่องThe Old Woman (1939) ผลงานรวมอีกชุดหนึ่งในการแปลของ Alex Cigale เรื่อง Russian Absurd: Daniil Kharms, Selected Writingsปรากฏในชุด Northwestern World Classics ในปี 2017 ผลงานละครที่คัดสรรของ Kharms เรื่องA Failed Performance: Short Plays and Scenesซึ่งแปลโดย C Dylan Bassett และ Emma Winsor Wood ได้รับการเผยแพร่โดย Plays Inverse ในปี 2018 นอกจากนี้ ผลงานแต่ละชิ้นยังได้รับการแปลโดยRoman Turovskyอีก ด้วย ^{[ 11 ]}

คาร์มส์แต่งงานสองครั้งกับเอสเธอร์ รูซาโควา (1909 มาร์เซย์ฝรั่งเศส – 1943 มากาแดนสหภาพโซเวียต) ^{[ 12 ]}และมารินา มาลิช (1909 เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก รัสเซีย – 2002 สหรัฐอเมริกา) ^{[ 13 ]}บางครั้งภรรยาของเขาก็ปรากฏตัวในบทกวี抒情หรือบทกวีอีโรติกของเขา

• ตั้งแต่ทศวรรษ 1970 เป็นต้นมา ผลงานวรรณกรรมสำหรับเด็กของคาร์มส์หลายเรื่องถูกนำมาแต่งเป็นเพลง และมักถูกเปิดออกอากาศทางวิทยุ
• เท็ด มิลตันจัดการแสดงโดยใช้ข้อความของคาร์มส์เป็นแก่นหลัก ในชื่อ " In Kharms Way " (ร่วมกับแซม บริตตัน นักดนตรีที่ใช้แล็ปท็อป)
• วงดนตรีEsthetic Educationได้ประพันธ์บทกวีชื่อJuravli I Korabli ("เครนและเรือ") ซึ่งปรากฏอยู่ในอัลบั้มเปิดตัวFace Readingและอัลบั้มแสดงสดLive at Ringของ พวกเขา
• นักแต่งเพลงHafliði Hallgrímssonได้แต่งเพลงที่มีงานเขียนของ Daniil Kharms แปลเป็นภาษาอังกฤษ^{[ 14 ]}
• นักเขียนชาวอเมริกันGeorge Saundersเขียนว่าเขาได้รับแรงบันดาลใจส่วนหนึ่งจาก "ประเพณีตลกแบบเหนือจริง" โดยระบุ Kharms ไว้เคียงข้างMark Twain , Groucho Marx , Monty Python , Steve MartinและJack Handey ^{[ 15 ]}
• ในปี พ.ศ. 2546 วงดนตรีDe Kift ของเนเธอร์แลนด์ ได้บันทึกโอเปร่าที่ดัดแปลงมาจากบทละคร "Elizaveta Bam" (พ.ศ. 2460) โดย Daniil Kharms ^{[ 16 ]}
• ในปี พ.ศ. 2541 ปีเตอร์ เวอร์เมียร์ช นักดนตรีและนักแต่งเพลงชาวเบลเยียม ได้แต่งและบันทึกอัลบั้ม "Charms" โดยใช้เนื้อเพลงของดานีล คาร์มส์ ซึ่งร้องเป็นภาษาดัตช์ ดนตรีนี้แต่งขึ้นสำหรับละครเวทีที่ผลิตโดยวาลปูร์กิสร่วมกับศูนย์ศิลปะวูรูอิต^{[ 17 ]}
• แร็ปเปอร์ชาวอเมริกันBilly Woodsตั้งชื่ออัลบั้มปี 2015 ของเขาว่าToday I Wrote Nothing [ ^{18 ] ผล}งานของ Woods มักจะกล่าวถึงประเด็นเดียวกันกับของ Kharms โดยเน้นที่ความไร้สาระและความเสื่อมโทรมของความยากจน
• ทิม คีย์นักกวีตลกชาวอังกฤษได้รับอิทธิพลอย่างมากจากคาร์มส์หลังจากศึกษาภาษารัสเซียที่มหาวิทยาลัย^{[ 19 ]}
• ในปี 2022 วงดนตรีด้นสด The Daniil Kharms ได้บันทึกอัลบั้ม Post-Gogol Worldซึ่งเป็นอัลบั้มแจ๊สร้องที่มีการแปลเป็นภาษาอังกฤษของข้อความสั้น ๆ 8 เรื่องโดย Kharms ^{[ 20 ]}

• Elizaveta Bam (1927, Елизавета Bam), ละคร
• ลาปา (1930, Лапа) บทละคร
• เหตุการณ์ (1933–1939, Случаи), วงจรเรื่องสั้น
• หญิงชรา (1939, Старуха), โนเวลลา
• หญิงชราผู้ร่วงหล่น (1989)
• มันเกิดขึ้นแบบนี้: เรื่องสั้นและบทกวี (1998)
• วันนี้ฉันไม่ได้เขียนอะไรเลย: งานเขียนคัดสรรของดานีล คาร์มส์ (2007)
• การแสดงที่ล้มเหลว: บทละครสั้นและฉากต่างๆ โดย ดานีล คาร์มส์ (2018)

• Comrade K — Teatre del Mar กำกับโดย Joan Carles Bellviure, 2009. ^{[ 21 ]}
• Harms! Charms! Chardam! — กำกับโดยMikhail Levitinโรงละคร "Hermitage" มอสโก พ.ศ. 2525 และ พ.ศ. 2551 ^{[ 22 ]}
• Elizaveta Bam — กำกับโดย Fyodor Sukhov โดยอิงจากบทละครชื่อเดียวกันของ Daniil Kharms “โรงละครริมฝั่งแม่น้ำ” พ.ศ. 2532 และ พ.ศ. 2552 ^{[ 23 ]}
• แกะขาว — โรงละครเฮอร์มิเทจ มอสโก ปี 2000 บทและกำกับการแสดงโดยมิคาอิล เลวิติน^{[ 24 ]}
• หญิงชรา — ผลงานร่วมกันระหว่างผู้กำกับโรเบิร์ต วิลสันและนักแสดงวิลเลม ดาโฟและมิคาอิล บาริชนิคอฟเทศกาลนานาชาติแมนเชสเตอร์ปี 2013 ^{[ 25 ] [ 26 ]}
• Kharms — ละครที่สร้างจากผลงานของ Daniil Kharms กำกับโดย Sergey Filatov เปิดตัวครั้งแรกที่โรงละคร Lensoviet Academic Theater ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในปี 2015 ^{[ 27 ]}
• คาร์มส์. Myr — "Gogol Center" กำกับโดย Maksim Didenko ^{[ 28 ]}
• Daniil Kharms. เรื่องราวของ SDYGR APPR — บทพูดคนเดียวโดย Aleksandr Lushin อ้างอิงจากผลงานและบันทึกประจำวันของ Kharms กำกับโดย Yuri Vasiliev ที่ "โรงละคร Such" (เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก) ^{[ 29 ]}
• เคาะประตู! โครงการดานีล คาร์มส์ — กำกับโดยแมทธิว วูดส์ โรงละครแบล็กบ็อกซ์ บีซีเอพลาซ่า ปี 2014 ^{[ 30 ]}
• No Pictures Expected — Les Kurbas National Theater Arts CenterกำกับและดัดแปลงโดยDiana Steinจากนวนิยายเรื่อง The Old Woman ของ Daniil Kharms เคียฟ 2015 ^{[ 31 ] [ 32 ]}
• One Left Hour: The Life and Work of Daniil Kharms — กำกับและออกแบบโดย Nicole Wilson โรงละคร Randolph , 2018 ^{[ 33 ]}
• หญิงชรา — กำกับโดยSergey Zhenovach , Maly Drama Theater – Theatre of Europe, 2020. ^{[ 34 ]}
• Elizaveta Bam — ละครตลกโศกนาฏกรรม โรงละครแห่งรัฐรัสเซีย "Satirikon" ตั้งชื่อตาม Arkady Raikin กำกับโดย Gosha Mnatsakanov มอสโก 2022 ^{[ 35 ]}
• Les Charms! — เรื่องราวโดย Daniil Kharms บทละครและการกำกับโดย Marlene Michaelis Breva, 2023 ^{[ 36 ]}

• (ในภาษารัสเซีย) ชีวประวัติ
• (เป็นภาษารัสเซีย) ชีวประวัติ เรื่องสั้น และบทกวีของดานีล คาร์มส์
• คำแปลเรื่องสั้นภาษาอังกฤษเก็บถาวรเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2021 ที่Wayback Machine
• บทกวีที่คัดสรรแล้ว (ภาษาอังกฤษ)
• (เป็นภาษารัสเซีย) บทละคร 31 เรื่อง ทั้งภาษาอังกฤษและภาษารัสเซีย
• (ในภาษารัสเซีย) ชีวประวัติและผลงานคัดสรร (ภาษาอังกฤษและภาษารัสเซีย)
• เรื่องสั้นคัดสรรภาษาอังกฤษ
• (เป็นภาษารัสเซีย) เรื่องสั้น บทกวี จดหมาย ชีวประวัติ และข้อมูลอื่นๆ ที่คัดสรรแล้ว ในภาษารัสเซีย (มีข้อมูลบางส่วนเป็นภาษาอังกฤษด้วย)
• คำแปลภาษาอังกฤษของบทกวีขนาดสั้น 4 เรื่อง และร้อยแก้วขนาดสั้น 2 เรื่อง
• "Danill Kharms และ Sherlock Holmes: ระหว่างการเลียนแบบและการวิเคราะห์เชิงลึก"โดย Lisanne Sauerwald, Clues: A Journal of Detection 28.2 (2010)
• รายการวิทยุ BBC Radio 4 เกี่ยวกับคาร์มส์ ดำเนินรายการโดยทิม คีย์ (2016)
• N. Carrick เกี่ยวกับหญิงชรา (1/2)
• N. Carrick เกี่ยวกับหญิงชรา (2/2)
• อาร์. ไอซ์เลวูด เกี่ยวกับเหตุการณ์ต่างๆ