De Otio (ว่าด้วยเวลาว่าง ) เป็น งานเขียน ภาษาละติน ในศตวรรษที่ 1 โดยเซเนกา (4 ปีก่อนคริสต์ศักราช – 65 ปีหลังคริสต์ศักราช) ปัจจุบันเหลืออยู่เพียงบางส่วนเท่านั้น งานเขียนนี้กล่าวถึงการใช้เวลาว่างอย่างมีเหตุผล โดยที่บุคคลนั้นยังสามารถช่วยเหลือมนุษยชาติได้อย่างแข็งขันด้วยการมีส่วนร่วมในคำถามที่กว้างขึ้นเกี่ยวกับธรรมชาติและจักรวาล

ไม่สามารถระบุวันที่เขียนได้อย่างแน่นอน แต่เนื่องจากเนื้อหาของงานสอดคล้องกับการถอนตัวของเซเนกาเข้าสู่ชีวิตส่วนตัวในช่วงปลายชีวิตของเขา นักวิจารณ์ส่วนใหญ่จึงคิดว่างานชิ้นนี้เขียนขึ้นราวปี ค.ศ. 62 หรือหลังจากนั้นไม่นาน^{[ 1 ] [ 2 ]}

Otioมาจากotiumซึ่งแปลตรงตัวว่า การพักผ่อน เวลาว่าง อิสรภาพจากงาน^{[ 3 ]}

De Otioเหลือรอดมาในรูปแบบที่ไม่สมบูรณ์เท่านั้น ต้นฉบับข้อความเริ่มต้นกลางประโยคและจบลงอย่างกระทันหัน^{[ 4 ] [ 5 ]}ในCodex Ambrosianus C 90 (แหล่งข้อมูลหลักสำหรับบทความของเซเนกา) มันถูกต่อท้ายDe Vita Beata อย่างง่ายๆ ซึ่งบ่งชี้ว่าผู้คัดลอกอาจพลาดไปหนึ่งหรือสองหน้า^{[ 6 ]}ชื่อของบทความDe Otioเป็นที่รู้จักจากสารบัญ ผู้รับจดหมายถูกลบออกไป แต่ดูเหมือนว่าจะมีจดหมายเจ็ดฉบับและสันนิษฐานว่าเป็นเซเรนัสเพื่อน ของเซเนกา ^{[ 6 ]} ดังนั้น De Otioจึงเป็นหนึ่งในบทสนทนาสามเรื่องที่เขียนถึงเซเรนัส ซึ่งรวมถึงDe Constantia SapientisและDe Tranquillitate Animiด้วย^{[ 7 ]}ตามลำดับเวลา เชื่อกันว่าเป็นเรื่องสุดท้ายในสามเรื่อง^{[ 7 ]}

เซเนกาเข้าใจคำว่าotioว่าหมายถึงบางสิ่งบางอย่างที่มากกว่าเวลาว่างโดยสมบูรณ์ เขาเข้าใจว่าหมายถึงเวลาว่างที่ใช้ในการรับใช้ชุมชนด้วยกิจกรรมทางปัญญา: ^{[ 8 ]}

... hoc nempe ab homine exigitur, ut prosit hominibus

...แน่นอนว่านี่เป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนต้องทำ เพื่อประโยชน์ของเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน

ในDe Otioเซเนกาได้ถกเถียงถึงชีวิตที่เหมาะสมสำหรับ นักปรัชญา สโตอิกเซเนกาได้รายงานถึงจุดยืนมาตรฐานของสำนักที่ว่าผู้มีปัญญาจะเข้าไปมีส่วนร่วมในกิจการสาธารณะ เว้นแต่จะมีสิ่งใดมาขัดขวาง เซเนกาได้ยกตัวอย่างข้อโต้แย้งบางประการที่คัดค้านการมีส่วนร่วมในชีวิตสาธารณะ เช่น หากรัฐทุจริตเกินไป หรือหากอิทธิพลของผู้มีปัญญามีจำกัดเกินไป หรือหากพวกเขาเจ็บป่วย จากนั้นเซเนกาแสดงให้เห็นว่าชีวิตส่วนตัว ( otium ) นั้นห่างไกลจากการเป็นชีวิตแห่งการเกษียณที่ไร้จุดหมาย แต่สามารถเป็นชีวิตที่กระตือรือร้นได้จากมุมมองของสโตอิก ผู้มีปัญญาสามารถเลือกที่จะมีส่วนร่วมกับจักรวาลที่กว้างขึ้นได้ โดยการเปลี่ยนการกระทำของตนจากมุมมองท้องถิ่นไปสู่มุมมองจักรวาล และมีส่วนร่วมกับคำถามพื้นฐานของจักรวาล ก็ยังสามารถช่วยเหลือมนุษยชาติทั้งหมดได้^{[ 2 ]}

ตำแหน่งอันสูงส่งที่ปราชญ์ ( ho sophos ) ดำรงอยู่โดยปราศจากความกังวลทางโลก ( terena ) และอิสรภาพจากเหตุการณ์ในอนาคตที่อาจเป็นอันตราย เป็นหัวข้อหลักของการสนทนา^{[ 9 ] [ 7 ]}

• ผลงานที่เกี่ยวข้องกับ"Of Leisure" ใน Wikisource
• บทสนทนาของเซเนกาแปลโดย ออเบรย์ สจ๊วร์ตจากสำนักพิมพ์ Standard Ebooks
• De Otio (ละติน) (เอ็ด. จอห์น ดับเบิลยู. บาซอร์)