ไอลีน พาวเวอร์
ภาพถ่ายออโตโครมปี 1926 โดยออกุสต์ เลออน
เกิด	( 9 มกราคม 1889 )9 มกราคม พ.ศ. 2432 อัลทรินแชมประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต	8 สิงหาคม 1940 (8 สิงหาคม 1940)(อายุ 51 ปี) ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
การศึกษา	วิทยาลัยเกอร์ตันมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์แห่งปารีส
อาชีพ	นักประวัติศาสตร์

Eileen Edna Le Poer Power (9 มกราคม 1889 – 8 สิงหาคม 1940) เป็นนักประวัติศาสตร์เศรษฐกิจและ นัก ประวัติศาสตร์ยุคกลางชาว อังกฤษ ^{[ 1 ] [ 2 ]}

Eileen Power เป็นลูกสาวคนโตของ Philip Ernest Le Poer Power (เกิดปี 1860) นายหน้าค้าหุ้น และ Mabel Grindley นามสกุลเดิม Clegg (1866–1903) เธอเกิดที่Altrincham , Cheshire (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของGreater Manchester ) ในปี 1889 เธอเป็นน้องสาวของRhoda Powerนักเขียนและผู้ประกาศข่าวสำหรับเด็ก และBeryl Millicent Le Poer Powerข้าราชการพลเรือน (1891–1974) ^{[ 3 ]} เมื่อเธออายุสามขวบ พ่อของเธอถูกจับกุมในข้อหาฉ้อโกง และครอบครัวย้ายไปอยู่ที่ Bournemouth เพื่ออาศัยอยู่กับ Benson Clegg (ปู่ของ Power) หลังจากที่แม่ของเธอเสียชีวิตด้วยวัณโรคเมื่อ Power อายุเพียง 14 ปี เธอย้ายไปอยู่ที่ Oxford กับ น้อง สาวสองคนเพื่ออาศัยอยู่กับป้าของเธอ^{[ 4 ]} Power ได้รับการศึกษาที่Oxford High School for Girlsจากนั้นเข้าศึกษาต่อที่Girton College, CambridgeและSorbonne

พาวเวอร์เป็นหลานสาวของบาทหลวงฟิลิป เบนเน็ตต์ พาวเวอร์ ฟิลิป พาวเวอร์ นักเขียนบทความเผยแพร่ศาสนาจำนวนมาก มีถิ่นกำเนิดจาก เมืองวอเตอร์ฟอร์ด ประเทศไอร์แลนด์^{[ 5 ]}

พาวเวอร์ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายศึกษาประวัติศาสตร์ที่วิทยาลัยเกอร์ตันมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ( 1913–21) อาจารย์ประจำวิชารัฐศาสตร์ที่โรงเรียนเศรษฐศาสตร์ลอนดอน (1921–24) และรองศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยลอนดอน (1924–31) ในปี 1910 เธอได้รับทุนวิจัยกิลคริสต์และศึกษาที่มหาวิทยาลัยปารีสและเอโคลเดส์ชาร์ตส์ตั้งแต่ปี 1922 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี 1940 เธออาศัยอยู่ในจัตุรัสเมคเลนเบิร์กซึ่งอยู่บริเวณชายขอบของบลูมส์เบอรี^{[ 6 ]}

ในปี พ.ศ. 2474 เธอได้เป็นผู้หญิงคนที่สองที่ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านประวัติศาสตร์เศรษฐกิจที่London School of Economics (LSE) ^{[ 7 ]}

เมื่อเธอได้รับการแต่งตั้ง เหตุผลเฉพาะสามประการถูกกล่าวถึง: (1) ผลงานการวิจัยของเธอเพื่อความก้าวหน้าของประวัติศาสตร์สังคมและเศรษฐกิจ (2) ความสามารถที่เป็นที่รู้จักของเธอในฐานะครู และ (3) สถานะอันสูงส่งของเธอในฐานะนักประวัติศาสตร์สังคมและเศรษฐกิจ^{[ 8 ]}

พาวเวอร์เป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับ ทุนการเดินทาง อัลเบิร์ต คาห์นในปี 1920 ^{[ 9 ]}แม้ว่าคณะกรรมการจะกังวลว่าผู้หญิง 'อาจจะแต่งงาน' ซึ่งขัดกับ 'วัตถุประสงค์ของกองทุน' ทุนการเดินทางอัลเบิร์ต คาห์นก่อตั้งขึ้นเพื่อ "เปิดโอกาสให้บุคคลที่มีความสามารถทางปัญญาที่ได้รับการพิสูจน์แล้วได้เดินทางรอบโลกเป็นเวลาหนึ่งปี โดยไม่ต้องทำงานใดๆ เพื่อสำรวจอารยธรรมต่างๆ อย่างปราศจากอคติ เปรียบเทียบคุณค่าของมนุษย์อื่นๆ กับคุณค่าที่รู้จักอยู่แล้ว และได้รับมุมมองที่เอื้อเฟื้อและมีปรัชญามากขึ้นเกี่ยวกับชีวิตมนุษย์" ^{[ 10 ]}เธอเดินทางไปอินเดีย จีน และญี่ปุ่น เธอหลงรักประเทศจีนและกลับไปหลายครั้งในช่วงชีวิตของเธอ เธอได้จัดทำรายงานเกี่ยวกับการเดินทางของเธอในปี 1921 ในชื่อรายงานถึงคณะกรรมการกองทุนการเดินทางอัลเบิร์ต คาห์น กันยายน 1920 – กันยายน 1921

ในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์ยุคกลาง เมื่อเธอทำงานเป็นผู้ดำเนินรายการให้กับโรงเรียนต่างๆ ของ BBC (ร่วมกับโรดา พาวเวอร์ ) เธอตั้งใจที่จะเน้นประวัติศาสตร์สังคมมากกว่าวันเวลาและการสู้รบ

หนังสือที่มีชื่อเสียงที่สุดของเธอคือ " Medieval People " ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1924 ในปี 1927 พาวเวอร์ได้ก่อตั้งวารสารEconomic History Review ขึ้น ในปี 1933 เธอได้ร่วมกับ วิลเลียม เบเวอร์ริดจ์ อธิการบดีของ LSE ในการก่อตั้งคณะกรรมการเสรีภาพทางวิชาการ (Academic Freedom Committee) ซึ่งเป็นองค์กรที่ช่วยเหลือนักวิชาการที่หลบหนีจากนาซีเยอรมนี ในฐานะผู้ที่วิพากษ์วิจารณ์นโยบายต่างประเทศของอังกฤษ พาวเวอร์เป็นสมาชิกที่กระตือรือร้นของสหภาพควบคุมประชาธิปไตย (Union of Democratic Control )

ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2469 เธอและเอ็ดเวิร์ด เดนิสัน รอสส์ได้ร่วมกันเรียบเรียงหนังสือชุด The Broadway Travellers ซึ่งประกอบด้วยผลงาน 26 ชิ้น และจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์George Routledge & Sons [ ^{11 ] ที่} LSE เธอได้เป็นที่ปรึกษาให้กับเอเลียโนรา คารัส-วิลสัน^{[ 12 ]}

เธอได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสมทบของสถาบันยุคกลางแห่งอเมริกาในปี พ.ศ. 2479 และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากวิทยาลัยเมาท์โฮลโยคในปี พ.ศ. 2480 ^{[ 13 ]}

ในปี พ.ศ. 2480 พาวเวอร์ได้แต่งงานกับ ไมเคิล โพสตันนักประวัติศาสตร์และเพื่อนร่วมงานของเธอ ซึ่งเป็นศาสตราจารย์ด้านประวัติศาสตร์เศรษฐกิจที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ก่อนหน้านี้เธอเคยหมั้นหมายกับเรจินัลด์ จอห์นสตันครูสอนพิเศษของจักรพรรดิองค์สุดท้ายของจีนปูยีเธอเสียชีวิตด้วยภาวะหัวใจล้มเหลวในปี พ.ศ. 2483 ^{[ 6 ]}

หนังสือของเธอเรื่องThe Wool Trade in English Medieval History (1941) ได้รับการตีพิมพ์หลังการเสีย ชีวิตของเธอ ^{[ 14 ]}หนังสือ Medieval Womenได้รับการตีพิมพ์ซ้ำในปี 1975 ในช่วงทศวรรษ 1940 น้องสาวของเธอได้มอบทุนให้กับ "Power Feast" เพื่อรำลึกถึง Eileen โดยเชิญนักประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียงระดับโลกมาร่วมเฉลิมฉลองเพื่อเป็นเกียรติแก่คุณูปการอันยิ่งใหญ่ของเธอที่มีต่องานวิชาการด้านประวัติศาสตร์ งานนี้ยังคงจัดขึ้นที่Girton Collegeจนถึงทุกวันนี้^{[ 15 ]}

ในปี 2017 เธอได้รับการนำเสนอในงานประชุมLondon's Women Historiansซึ่งจัดขึ้นที่Institute of Historical Research ^{[ 16 ]}

• ตระกูลเพย์ค็อกแห่งค็อกเกสฮอลล์ (1919)
• อัศวินผู้ไม่พ่ายแพ้ บันทึกวีรกรรมของดอน เปโร นิโน เคานต์แห่งบูเอลนา เด กาเมซ (1920) บรรณาธิการ
• สำนักชีอังกฤษในยุคกลาง (1922)
• ผู้คนในยุคกลาง (1924)
• เอกสารเศรษฐกิจสมัยทิวดอร์ (ค.ศ. 1924 จำนวนสามเล่ม) เรียบเรียงร่วมกับอาร์.เอช. ทอว์นีย์
• ดอนฮวนแห่งเปอร์เซีย: ชาวชีอะห์คาทอลิก (1926) บรรณาธิการร่วมกับอี. เดนิสัน รอสส์
• การเดินทางและการผจญภัย ของเปโร ทาฟูร์ 1435–1439 (1926) เรียบเรียงร่วมกับ อี. เดนิสัน รอสส์
• เด็กชายและเด็กหญิงแห่งประวัติศาสตร์ (1926) กับโรดา พาวเวอร์
• บันทึกประจำวันของเฮนรี เทียนจ์บาทหลวงประจำเรือแอซิเดนซ์ของพระราชินี ที่บริสตอลและรอยัลโอ๊ค ระหว่างปี ค.ศ. 1675–1679เรียบเรียงร่วมกับ อี. เดนิสัน รอสส์
• บันทึก การเดินทางของจอห์น แมคโดนัลด์ (ค.ศ. 1745–1779) (ค.ศ. 1927) เรียบเรียงร่วมกับ อี. เดนิสัน รอสส์
• เมืองและเรื่องราวของพวกเขา บทนำสู่การศึกษาประวัติศาสตร์ยุโรป (1927) กับ โรดา พาวเวอร์
• ฮันส์ สตาเดน. ประวัติที่แท้จริงของการถูกจองจำของเขา – 1557 (1928) บรรณาธิการร่วมกับ อี. เดนิสัน รอสส์
• เฮอร์นันโด คอร์เตส – จดหมายห้าฉบับ ค.ศ. 1519–1526 (พ.ศ. 2461) เรียบเรียงร่วมกับ อี. เดนิสัน รอสส์
• Huc & Gabet. การเดินทางในทาร์ทารี ธิเบต และจีน ค.ศ. 1844–46,สำนักพิมพ์ George Routledge (1928, 2 เล่ม) บรรณาธิการโดย Eileen Power และ E. Denison Ross
• คนดีแห่งปารีส (Le Ménagier de Paris ): บทความว่าด้วยศีลธรรมและเศรษฐกิจในครัวเรือน โดยพลเมืองแห่งปารีส ประมาณปี ค.ศ. 1393 (1928) ผู้แปล
• เด็กชายและเด็กหญิงในประวัติศาสตร์เพิ่มเติม (1928) กับโรดา พาวเวอร์
• บันทึกความทรงจำของลอเรนโซ ดา ปอนเต: นักเขียนบทละครของโมสาร์ท (1929) เรียบเรียงร่วมกับเอลิซาเบธ ดรูว์
• เซอร์แลนเซล็อตแห่งทะเลสาบ: นวนิยายร้อยแก้วฝรั่งเศสในศตวรรษที่สิบสาม (1929) บรรณาธิการร่วมกับจีจี โคลตัน
• อัตชีวประวัติของอุซามะ (ค.ศ. 1929) เรียบเรียงร่วมกับ จีจี โคลตัน
• Jahangir และคณะเยสุอิตโดย Fernao Guerreiro, ed. ไอลีน พาวเวอร์ และ อี. เดนิสัน รอสส์ (2473); เลดจ์ (2004) ไอเอสบีเอ็น 0-415-34482-4
• ผลงานของLiudprand แห่ง Cremona (1930) เรียบเรียงร่วมกับ GC Coulton
• มาดาม ดอลนอย: การเดินทางสู่สเปน (1930) บรรณาธิการร่วมกับ อี. เดนิสัน รอสส์
• การค้าของอังกฤษในศตวรรษที่ 15 (1933) กับไมเคิล โพสตัน
• Bernal Diaz Del Castillo, การค้นพบและการพิชิตเม็กซิโก 1517–1521 (1936) บรรณาธิการร่วมกับ E. Denison Ross
• การค้าขนสัตว์ในประวัติศาสตร์ยุคกลางของอังกฤษ (1941) การบรรยายฟอร์ดประจำปี 1939
• ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจของยุโรปฉบับเคมบริดจ์ เล่ม 1: ชีวิตเกษตรกรรมในยุคกลาง (1942) บรรณาธิการร่วมกับเจ.เอช. แคลปแฮม
• สตรีในยุคกลาง (1975)
• โทมัส เกจ ชาวอังกฤษ-อเมริกัน การสำรวจหมู่เกาะเวสต์อินดีส์ครั้งใหม่ ค.ศ. 1648บรรณาธิการร่วมกับ อี. เดนิสัน รอสส์

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับไอรีน พาวเวอร์

• เพจที่สปาร์ตาคัส
• ผลงานของ Eileen Powerที่Project Gutenberg
• ผลงานโดยหรือเกี่ยวกับ Eileen Powerที่Internet Archive