เอลิซาเบธ รัสเซลล์ เลดี้ รัสเซลล์
เกิด	คุก ประมาณ ค.ศ. 1540 กิเดียฮอลล์เอสเซ็กซ์
เสียชีวิต	1609
สถานที่พักผ่อน	โบสถ์ออลเซนต์ ส บิ ชามเบิร์กเชียร์
ชื่ออื่น	เดิมทีคือโฮบี้
เป็นที่รู้จักในด้าน	ผู้ดูแลปราสาทหญิงคนแรกที่เป็นที่รู้จัก และนักภาษาศาสตร์
คู่สมรส	เซอร์โธมัส โฮบี จอห์น ลอร์ดรัสเซลล์
เด็ก	เซอร์เอ็ดเวิร์ด โฮบี้ โธมัส พอสทูมัส โฮบี (1566–1640) แอนน์ รัสเซลล์ เอลิซาเบธ รัสเซลล์

เอลิซาเบธ รัสเซลล์ เลดี้ รัสเซลล์ (นามสกุลเดิมคุก ; เดิมชื่อโฮบี ; ค.ศ. 1540–1609) เป็นกวีและสตรีชั้นสูงชาวอังกฤษ^{[ 1 ] [ 2 ]}เธอเป็นสมาชิกที่มีอิทธิพลในราชสำนักของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 และเป็นที่รู้จักในสมัยนั้นจากบทกวีอันประณีตบรรจงของเธอ รวมถึงพรสวรรค์ทางดนตรีของเธอด้วย^{[ 3 ]}ในปี ค.ศ. 1596 เธอเป็นผู้คัดค้านอย่างแข็งขันต่อการบูรณะโรงละครแบล็กไฟรเออร์สในย่านลอนดอนนั้น

เธอเกิดที่Gidea Hall , Essexเป็นลูกสาวคนที่สามของAnthony Cookeซึ่งเป็นครูสอนพิเศษของEdward VI Cooke ได้ให้การศึกษาแก่ลูกสาวทั้งสี่คนของเขาจนมีระดับสูงสำหรับยุคนั้น^{[ 4 ]}น้องสาวของเธอAnne Bacon กลาย เป็นนักวิชาการที่มีชื่อเสียง Elizabeth มีความเชี่ยวชาญในภาษาละตินและฝรั่งเศส การแต่งงานครั้งแรกของ Elizabeth เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 1558 กับThomas Hobyแห่งBisham Abbey , Berkshire ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะผู้แปลThe Book of the CourtierของBaldassare Castiglioneเป็นภาษาอังกฤษ^{[ 2 ]}ในเดือนมีนาคม 1566 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นอัศวินและกลายเป็นเอกอัครราชทูตอังกฤษประจำฝรั่งเศส ทั้งคู่ย้ายไปปารีส^{[ 4 ]}เซอร์ Thomas Hoby เสียชีวิตที่นั่นในเดือนกรกฎาคม Elizabeth ได้รับจดหมายแสดงความเสียใจที่ซาบซึ้งใจจากสมเด็จพระราชินีนาถ Elizabeth I

เอลิซาเบธมีบุตรสี่คนกับเซอร์โทมัส โฮบี ได้แก่เอ็ดเวิร์ด (ค.ศ. 1560–1617) บุตรสาวสองคนซึ่งเสียชีวิตในวัยเด็กทั้งคู่ในปี ค.ศ. 1571 และบุตรชายอีกคนหนึ่งที่เกิดหลังจากโทมัส โฮบีเสียชีวิต ซึ่งมีชื่อว่าโทมัส โพสทูมัส (ค.ศ. 1566–1640) เธอสร้างโบสถ์อนุสรณ์เพื่อรำลึกถึงสามีผู้ล่วงลับของเธอใน โบสถ์ประจำตำบล บิชามในเบิร์กเชียร์^{[ 2 ]}

เธอแต่งงานใหม่อีกครั้งในปี 1574 กับจอห์น ลอร์ดรัสเซล (เสียชีวิตปี 1584) บุตรชายคนโตที่ยังมีชีวิตอยู่และทายาทของฟรานซิส รัสเซล เอิร์ลแห่งเบดฟอร์ดคนที่ 2 [ ^{2 ] เธอ}มีลูกสาวสองคนจากการแต่งงานครั้งที่สองนี้ คือ แอนน์และเอลิซาเบธ ตำนานเล่าว่าเธอยังมีลูกชายอีกคนหนึ่งที่เธอทำร้ายร่างกายอย่างหนักเพราะความดื้อรั้นในการเรียนและการทำให้สมุดลอกข้อสอบเลอะเทอะ จนเขาเสียชีวิตจากการถูกเธอตีหลายครั้ง แต่เรื่องนี้ไม่สามารถตรวจสอบได้^{[ 5 ]}ตำนานอ้างว่าวิญญาณที่สำนึกผิดของเธอยังคงวนเวียนอยู่ในอารามบิชาม การเสียชีวิตของจอห์น รัสเซลในปี 1584 ก่อนที่บิดาของเขาจะเสียชีวิต ทำให้เธอหมดโอกาสที่จะได้เป็นเคาน์เตสแห่งเบดฟอร์ด^{[ 2 ]}เอลิซาเบธได้แต่งบทกวีภาษาละตินเพื่อไว้อาลัยให้กับอนุสรณ์สถานของเขา^{[ 6 ]}

ด้วยเส้นสายของเธอในราชสำนัก พี่เขยของเธอวิลเลียม เซซิล ลอร์ดเบิร์กลีย์ [ ^{4 ] และ}หลานชายของเธอโรเบิร์ต เซซิลเธอจึงเข้าไปเกี่ยวข้องกับการฟ้องร้องและข้อพิพาทต่างๆ ขณะที่เธอแสวงหาความโปรดปรานให้กับตัวเองและเพื่อนๆ ลูกชายของเธอโทมัส โพสทูมัส กลายเป็นลูกศิษย์ของเบิร์กลีย์^{[ 2 ]}

ระยะหนึ่งเธอได้รับความโปรดปรานจากพระราชินี และในฤดูร้อนปี 1592 เธอได้ต้อนรับพระมหากษัตริย์ที่บิชามแอบบีย์เป็นเวลาหกวันสภาองคมนตรีก็ได้ประชุมที่นั่นด้วย^{[ 4 ​​]}มีรายงานว่าพระราชินีเป็นแม่ทูนหัวของพระโอรสธิดาสองพระองค์ของเธอ อย่างไรก็ตาม ในปี 1595 เธอพบว่าเธอสามารถพบพระราชินีได้เฉพาะที่โบสถ์เท่านั้น แต่ในเดือนมิถุนายน ปี 1600 เธอก็ได้รับความโปรดปรานกลับคืนมาเมื่อพระราชินีเสด็จไปร่วมงานแต่งงานของพระธิดาที่แบล็กไฟรเออร์ส^{[ 2 ]}

เอลิซาเบธ คุก เป็นที่รู้จักในฐานะผู้อุปถัมภ์นักดนตรี โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักประพันธ์เพลงจอห์น ดาวแลนด์เธอยังแปลหนังสือA way of reconciliation touching the true nature and substance of the body and blood of Christ in the sacrament (พิมพ์ในปี 1605) ^{[ 4 ]}จากภาษาฝรั่งเศส และประพันธ์จารึกหลุมศพเป็นภาษากรีก ละติน และอังกฤษ^{[ 3 ]}เธอคัดค้านการสร้างโรงละครแบล็กไฟรเออร์ส ขึ้นใหม่ ในปี 1596 เนื่องจากเธอไม่เห็นด้วยกับการแสดงละครสด เพราะเธอเป็นชาวพิวริตัน ที่เคร่งศาสนา จากนั้น เธอก็ร่างคำร้องคัดค้านโรงละครแห่งใหม่ ดังที่คริส ลาอูทาริสได้กล่าวไว้ในคำอธิบายเกี่ยวกับความขัดแย้งในละแวกนั้น แบล็กไฟรเออร์สเป็นย่าน "หรูหรา" ผู้ลงนามในคำร้องของเธอบางคนเป็นเพื่อนร่วมงานทางธุรกิจของเชกสเปียร์เอง ในที่สุด แผนของเธอก็ล้มเหลว^{[ 7 ]}

จากข้อมูลทั้งหมด รัสเซลล์ยังแสดงพฤติกรรมที่ขัดแย้งในลักษณะเดียวกันต่อเจ้าของทรัพย์สินที่เป็น 'คู่แข่ง' ในเบดฟอร์ดเชียร์ ซึ่งบางครั้งถูกลักพาตัว แขวนคอ หรือถูกปลอมแปลงเอกสาร ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นผู้หญิงที่มีความทะเยอทะยานและกระตือรือร้นในการได้มาและปกป้องทรัพย์สินของตนเอง เนื่องจากเธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่รู้จักที่ดูแลปราสาทของตนเองในอังกฤษ ที่ดอนนิงตันในเบิร์กเชียร์^{[ 7 ] [ 8 ]}

ต่อมาในชีวิต เธอกลายเป็นคนชอบฟ้องร้องและดำเนินคดีทางกฎหมาย ซึ่งไม่ประสบความสำเร็จเสมอไป^{[ 2 ]}เอลิซาเบธเสียชีวิตที่บ้านของเธอที่บิแชมเบิร์กเชอร์ และถูกฝังไว้ใน 'โบสถ์โฮบี' ที่โบสถ์ออลเซนต์ส บิแชมซึ่งมีการสร้างอนุสาวรีย์อันงดงามเพื่อรำลึกถึงเธอ